I-RISRED ไอริสเรด
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[2] : แค่สัตว์เลี้ยง

ชื่อตอน : [2] : แค่สัตว์เลี้ยง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 53

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2562 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[2] : แค่สัตว์เลี้ยง
แบบอักษร

​* บุุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเนื้อหาภายในเรื่อง เป็นเพียงอิมเมจประกอบนิยายค่ะ *



[2]

​'แค่สัตว์เลี้ยง'

I-RIS RED




“จูนวันนี้ไปก่อเรื่องอะไรมาอีก?”


เดม่อน ผู้เป็นพ่อถามขึ้นกลางโต๊ะอาหารจนบรรยากาศที่ควรจะสงบสุขกลับมาคุและอึมครึมขึ้นมาในทันที ดวงตาคู่คมจ้องมองตรงไปที่ลูกสาวแต่น่าแปลกที่มันทำให้คนอื่นๆ รู้สึกอึดอัดเหมือนถูกกดดันไปด้วย


“หมาแถวนี้มันคงคาบข่าวมาบอกสินะคะ” จูเลียตพูดเสียงเรียบแต่สายตากลับปรายมองไนท์ที่นั่งร่วมโต๊ะอาหารด้วยเพราะไนท์จริงๆ ก็คือลูกชายบุญธรรมของพ่อเธอที่ถูกเก็บมาเลี้ยงจากกองขยะและทุกวันนี้ก็ทำตัวเหมือนขยะไม่มีผิด


“ไนท์มันก็ทำหน้าที่ของมันก็ถูกแล้ว”


“หน้าที่ของสัตว์เลี้ยง”


“จูนทำไมพูดกับพี่เขาแบบนี้ห๊ะ!” เจนนี่ที่ทนฟังไม่ได้พูดดุลูกสาวที่ไม่ให้เกียรติไนท์เลยยังไงไนท์ก็ขึ้นชื่อว่าพี่ถึงจะเป็นลูกบุญธรรมแต่ก็ช่วยดูแลจูเลียตกับคนอื่นๆ มาตลอดทำหน้าที่พี่ชายคนโตได้ดีเสมอมา


“ไม่เป็นไรครับแม่ ผมชินแล้วครับ” ไนท์ส่งยิ้มให้เจนนี่เพราะไม่อยากให้ผู้เป็นแม่ดุจูเลียต


“เราก็ชอบให้ท้ายจูนแทนที่ผิดจะว่าไปตามผิด” เจนนี่หันมาดุไนท์ที่ให้ท้ายจูเลียตตลอด ขนาดถูกจูเลียตทำร้ายจนเลือดตกยังจะเข้าข้างจูเลียตเลยเพราะแบบนี้ไงจูเลียตเลยได้ใจชอบข่มไนท์ทั้งๆ ที่ตัวเองอายุน้อยกว่าตลอด


“เอาเถอะๆ อย่ามาทะเลาะกันบนโต๊ะอาหารเลย” เดม่อนพูดปรามทั้งหมดเพราะเขาอยากกินข้าวแบบสงบๆ ไม่อยากให้จานชามมันปลิวใส่หัวใครตอนนี้หรอก


“ตัวเองเริ่มก่อนป่ะ” เจนนี่พูดแขวะเพราะคนที่เปิดประเด็นก็เดม่อนเองนั่นแหละ


“เออฉันเริ่มก่อนและฉันบอกให้จบก็จบไง ไม่งั้นคงไม่ได้กินข้าวกัน คงได้กินน้ำตากับคราบเลือดแทนจะเอาไหมล่ะ?” เดม่อนถามเจนนี่กลับด้วยแววตาที่ยังคงเรียบเฉยไม่ฉายความรู้สึกใดๆ ออกมาแต่เจนนี่รู้ว่าเดม่อนน่ะเอาจริงเธออยู่กับเดม่อนมานานจนลูกสี่แล้วทำไมจะไม่รู้ว่าเดม่อนกำลังคิดอะไร


“เออกินข้าว จบๆ ใครอ้าปากพูดนะไม่ต้องกินลุกไปเลย”


เจนนี่พูดจบก็ก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อแน่นอนทุกๆ คนในโต๊ะอาหารก็เช่นกันไม่มีใครกล้าเอ่ยปากพูดสักคำเพราะกลัวจะถูกไล่ตะเพิดตามคำสั่งของเจนนี่จนบรรยากาศบนโต๊ะอาหารอึมครึมเหมือนพายุกำลังจะเข้าไม่มีผิด อาหารที่ควรจะเป็นมื้อที่แสนอร่อยเลยกลายเป็นมื้อที่เหมือนจะข่มขื่นแต่ทุกคนต้องจำใจกินจนหมดเพราะไม่มีใครกล้าลุกออกไปก่อนเหมือนกัน


“Lately, I've been, I've been losing sleep Dreaming about the things we could be But baby, I've been, I've been praying hard Said no more counting dollars We'll be counting stars Yeah, we'll be counting stars”


เสียงฮัมเพลงดังลอยออกมาจากริมฝีปากบางในขณะที่เจ้าของร่างอย่างจูเลียตกำลังอาบน้ำอยู่ภายในห้องน้ำ ไอความร้อนจากน้ำอุ่นลอยฟุ้งจนกระจกขึ้นฝาไอน้ำเกาะเต็มห้องไปหมด เป็ดน้อยสีเหลืองถูกหยิบขึ้นมาบีบเล่นจนเสียงของมันดังปี๊บๆ ไปทั่วทั้งห้องสะท้อนก้องออกมาถึงด้านนอกที่ไนท์กำลังจัดเตรียมเสื้อผ้าให้จูเลียตอยู่


ชายหนุ่มยกยิ้มออกมาเล็กน้อยยามนึกถึงจูเลียตในตอนนี้มันทำให้เขาจินตนาการว่าเธอคงกำลังเล่นน้ำกับลูกเป็ดอยู่แน่ๆ เลย ลูกเป็ดที่เธอเพิ่งซื้อมาจากร้านขายของเล่นเมื่อวานตอนแรกก็นึกว่าซื้อมาให้แคร์โรต้ากับแคร์โรไลน์เล่นเสียอีกแต่ที่ไหนได้ดันเอามาเล่นเอง


หญิงสาวก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จ ร่างบางมีเพียงผ้าขนหนูห่มกายผ้าที่มันห่มเพียงปิดก้นงอนลงมาเล็กน้อยเท่านั้น เผยให้เห็นถึงหน้าอกขาวเนียนที่โผล่ออกมาจากผ้าขนหนูเกือบครึ่งไหนจะเรียวขาอ่อนที่แสนเนียนผ่องอีก แน่นอนมันทำให้คนที่มองอยู่อย่างไนท์ใจเต้นแรงไม่น้อย มันไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่จูเลียตอยู่ในสภาพแบบนี้มันก็ทุกครั้งที่เธอแอบน้ำเสร็จนั่นแหละเธอนุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวเดินไปเดินมาเสมอและทุกครั้งก็ทำให้ไนท์ใจสั่นได้ตลอดเหมือนกัน


“มองอะไร?” จูเลียตทิ้งตัวลงนั่งก่อนจะยกขาเรียวขึ้นไขว่ห้าง


“เปล่าครับ” ไนท์รีบก้มหน้าทันที


“นายกำลังมองฉัน มองหน้าอก มองขาอ่อนของฉัน” จูเลียตพูดอย่างรู้ทัน


“เปล่าครับ” ไนท์ยังคงปฏิเสธ


“เปล่าบ้าบออะไรน้ำลายนายแทบจะหกออกมาอยู่แล้ว”


“เปล่าครับ”


“นายพูดเป็นคำเดียวเหรอไง?”


“เปล่าครับ”


“โอ๊ย! น่ารำคาญ ไปไหนก็ไป” จูเลียตเอ่ยปากไล่ไนท์ก่อนจะลุกเดินไปหยิบเอาชุดนอนมาสวมใส่


ไนท์พยายามกำหนดลมหายใจเพื่อตั้งสติตัวเองเมื่อสายตาดันมองไปเห็นตอนจูเลียตกำลังยกขาขึ้นสวมใส่ชั้นในพอดี ชายหนุ่มตัดสินใจเดินออกมาจากห้องเพราะถ้าเขายังอยู่ภายในห้องมีหวังเขาได้ขึ้นแน่ๆ เขาก็ผู้ชายนะ ผู้ชายปกติที่ชอบผู้หญิง มีตัณหาราคะแบบคนทั่วไปคือทำไมจูเลียตถึงไม่คิดระวังตัวเซฟตัวเองเวลาอยู่กับเขาบ้าง เอาจริงๆ นะเขาว่าเขาไม่ได้คิดไปเองหรือหาเรื่องใส่ร้ายจูเลียตอะไร เขาว่าจูเลียตเหมือนตั้งใจจะโชว์เขา เขาไม่รู้หรอกทำไมอาจจะแค่อยากยั่วเขาเล่นๆ เพื่อความสนุกสะใจของตัวเองก็ได้ แต่เขาไม่ชอบเลยที่จูเลียตทำแบบนี้เพราะมันจะไม่ส่งผลดีกับเธอตลอดไปหรอก เขาเป็นคนความอดทนมันมีขีดจำกัดเสียด้วย


“ไก่อ่อน” จูเลียตพูดขึ้นหลังจากที่ไนท์ออกไปแล้ว เธอให้ท่าเสียขนาดนี้ยังเฉยได้ไม่เรียกไก่อ่อนจะเรียกอะไร ผู้ชายแท้เปล่าก็ไม่รู้


จูเลียตเดินเข้ามาภายในห้องของเด็กๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างเตียงของสองแฝดที่กำลังหลับพริ้มกันอยู่ มือบางค่อยๆ เอื้อมไปลูบหัวหลานสาวทั้งสองคนอย่างเอ็นดู ใบหน้าก็เปื้อนด้วยรอยยิ้ม


"หน้าตาเหมือนตุ๊กตาแบบแม่ของพวกเธอเลยนะ"


ไม่มีใครในบ้านตอนนี้ที่ไม่หลงเด็กแฝดสองคนนี้หรอก ทุกคนต่างรักและเอ็นดูสมาชิกใหม่ตัวน้อยสองคนนี้ที่สุด แย่งกันเลี้ยงแย่งกันเล่นเลยแหละเดี๋ยวคนนู้นอุ้มไปทีคนนี้อุ้มมาที ขนาดเธอเองที่ไม่ชอบเด็กแต่พอได้อยู่ใกล้ๆ เจ้าแฝดน้อยแบบนี้ก็อดจะหลงรักไม่ได้ ดาเมจรุนแรงเหมือนแม่ไม่มีผิด หน้าตาก็เหมือนตุ๊กตาเคลือบ ผิวพรรณ รูปร่างดีไปหมดจนบางทีก็อิจฉาเด็กที่เหมือนจะสวยกว่า


"อ้าวพี่จูนยังไม่นอนอีกเหรอคะ? " เนโกะ แม่ของสองแฝดที่เข้ามาดูลูกตกใจเล็กน้อยที่เห็นจูเลียตอยู่ในห้องของเด็กๆ


"อืม พอดีนอนไม่หลับเลยกะจะมาเล่นกับเด็กๆ " จูเลียตตอบ


"พอดีเมื่อกลางวันเด็กๆ นอนน้อยก็เลยหลับไวค่ะ" เนโกะหยิยเอาผ้าห่มขึ้นมาห่มตัวลูกสาวที่ชอบถีบผ้าออก เธอต้องคอยเดินมาดูลูกๆ ประจำเพราะเจ้าตัวเล็กชอบถีบผ้าออกกลัวว่าดึกๆ จะหนาวกัน


"ฉันก็บอกให้ใส่ชุดหุ้มเท้าให้เด็กๆ จะได้ไม่ต้องคอยกังวลเรื่องถีบผ้า" จูเลียตพูดเมื่อเห็นเนโกะต้องคอยตื่นมาดูลูกตลอดทั้งคืนเพราะกลัวว่าลูกจะถีบผ้าแล้วหนาว


"เด็กๆ ไม่ชอบเท่าไหร่ค่ะเคยใส่แล้วร้องเหมือนอึดอัด"


"แรกๆ ก็แบบเนี้ยแหละ ใส่ไปสัก 2-3 ครั้งก็ชินเอง เธอควรหัดศึกษาข้อมูลจากแม่ๆ ในกลุ่มแชร์ประสบการณ์บ้างนะ จะได้รู้ว่าควรทำยังไงรับมือยังไงกับลูก ยังไงเธอก็แม่มือใหม่แถมวัยใส"


"ค่ะ หนูทราบค่ะ"


"ทราบก็ดีแล้ว หัดศึกษาเสียบ้างจะได้เป็น จะได้เลี้ยงหลานฉันให้ดีๆ แล้วเนี้ยเปลี่ยนแพมเพิสได้แล้วมั้งมันตุงแหละ" จูเลียตหันตัวไปหยิบแพมเพิสมาสองชิ้นแล้วยื่นให้เนโกะหนึ่งชิ้น "เดี๋ยวฉันเปลี่ยนให้แคลเอง เธอไปเปลี่ยนแคร์แล้วกัน"


"ค่ะ" เนโกะหันไปหาแคร์โรไลน์


จูเลียตค่อยๆ ปลดกระดุมตรงช่วงกางเกงของแคร์โรต้าออกแล้วแกะเอาแพมเพิสแสนตุงออกมา กระดาษเปียกถูกเช็ดทำความสะอาดเบาๆ พร้อมโรยแป้งบางๆ ให้มันลื่นๆ ก่อนจะสวมใส่แพมเพิสให้หลานสาวอย่างเบามือที่สุดเพราะกลัวว่าจะตื่นถ้าตื่นมาคงบ้านแตกร้องแหกปากดังสนั่นแน่นอน


"เรียบร้อย" หญิงสาวมองผลงานตัวเองด้วยรอยยิ้มอย่างภูมิใจ "งั้นฉันไปนอนดีกว่า"


"ค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาช่วยดูเด็กไทย"


"มันก็หน้าที่อาอย่างฉันอยู่แล้ว"




-------------------------------------------

​ไนท์ไม่ได้ไก่อ่อนหรอกแต่เขาเป็นสุภาพบุรุษจ้าจูน ถ้าเขาไม่สุภาพบุรุษป่านนี้หล่อนได้นอนครวญครางไปแล้ว เหอะ! 5555

'คอมเมนต์' ให้กำลังใจริสด้วยนะคะ มาแบ่งปันความรู้สึกหลังอ่านกัน

ความคิดเห็น