Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 30 เกอดีใจที่นายมา

ชื่อตอน : บทที่ 30 เกอดีใจที่นายมา

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 175

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2562 20:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 30 เกอดีใจที่นายมา
แบบอักษร

​        ไป๋อวี่กลัว... กลัวที่จะได้ยินคำขับไล่เขาออกจากห้อง ....       

        เขาเลือกที่จะทิ้งทุกอย่าง หาเที่ยวบินที่จะพาเขามาที่นี่ให้เร็วที่สุด เลือกคว้าเสื้อผ้าที่ปกติเขาไม่ใส่ออกไปไหน แล้วหยิบเพียงกระเป๋าแบบหนีบรักแร้ที่มีพาสปอร์ต เงิน บัตรสำคัญต่างๆ และโทรศัพท์ออกมาเท่านั้น ... 

        ถึงไป๋อวี่จะไม่สนใจว่าจะมีใครเห็นที่สนามบิน เขาก็ใช้เวลาที่รอขึ้นเครื่องอยู่แต่ในห้องน้ำ       

        .....แล้วเขาก็ขึ้นเครื่องมาทั้งอย่างนั้นจริงๆ    

        สิบเอ็ดกว่าชั่วโมงบนเครื่อง ช่างเป็นเวลาที่แสนทรมาน แต่ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่แล้ว เขาจะไม่ยอมให้คนที่อยู่ในอ้อมแขนตอนนี้ ปฏิเสธเขาอีก      

        เกอคือชีวิตของผมนะ ถ้าเกอทิ้งผมไป ก็เท่ากับพรากลมหายใจไปจากร่างผมแล้ว...      

        ไป๋อวี่รวบใบหน้าจูอี้หลงไว้ เขาบรรจงจูบตอดทั้งริมฝีปากบนและริมฝีปากล่างสลับกันไป เสียงหายใจที่แรงขึ้นของไป๋อวี่ กลิ่นเฉพาะที่อบอวลวนเวียนอยู่ในช่องปาก สัมผัสของริมฝีปากที่เพิ่มแรงบดขึ้นทำให้จูอี้หลงหายใจแทบไม่ออก เขาเผยอริมฝีปากเพื่อสูดลมหายใจเฮือก เปิดจังหวะให้กับลิ้นชอนไชเข้ามาจนถึงกระพุ้งแก้มและเพดานปาก สร้างความเสี่ยวซ่านจนเข่าเขาอ่อนทรุดลง       

        ไป๋อวี่ฉกฉวยจังหวะที่ร่างในเสื้อคลุมอาบน้ำเสียหลัก ก้าวรุกเข้ามาข้างหน้าหลายก้าว ต้นขาข้างหนึ่งเบียดกระแทกเข้ากับจุดสำคัญกลางร่างกายของจูอี้หลง ทำให้อีกฝ่ายต้องยอมถ่อยร่นจนมาสะดุดล้มหงายลงบนเตียง      

        ไป๋อวี่ล้มลงตามร่างในเสื้อคลุมผ้าขนหนู หมวกกระเด็นหลุดตกลงบนเตียง มือข้างหนึ่งท้าวยันกายขึ้น เพราะใจนึกห่วงบาดแผลที่สีข้างของดวงใจของเขา จูอี้หลงประสานสายตาที่ตอนนี้ชุ่มไปด้วยน้ำตากับสายตาห่วงหาของไป๋อวี่ ที่ค่อยๆใช้หัวแม่มือของมืออีกข้างกรีดเพื่อเช็ดน้ำตาที่เริ่มหยาดผ่านแพขนตาหนา      

        "เจ็บแผลเหรอ ผมขอโทษ" เขาเอ่ยถามเบาๆ แววตาห่วงใย      

        "เปล่า..." จูอี้หลงปฏิเสธด้วยเสียงที่แหบแห้ง ... ตั้งแต่ก้าวออกจากโรงพยาบาลเขาก็แทบไม่ได้เอ่ยปากคุยกับใครเลยนอกจากพูดตามสคริป ให้สัมภาษณ์และทักทายตามมารยาท      

        "เกอดีใจที่นายมา....." เขาสารภาพ ประกายตาของไป๋อวี่วาววับ ริมฝีปากอิ่มเผยอยิ้มอย่างดีใจ เขาใช้นิ้วมือลูบไล้เส้นผมที่เปียกชื้นของจูอี้หลงก่อนที่จะค่อยๆบรรจงจูบที่หน้าผาก ริมฝีปากเปียกชื้นเคลื่อนผ่านลงมาที่เปลือกตาทั้งสองข้าง นัยตาของจูอี้หลงช่างงดงามนัก ไป๋อวี่ไม่เพียงจูบอย่างแผ่วเบา เขาใช้ลิ้นอุ่นหนาแตะเลียเพื่อเช็ดน้ำตา ฝามือร้อนลูบไล้จากลำคอไล่ลงมายังแผ่นอก นิ้วมือบีบคลึงเค้นยอดอกที่แข็งตัวสู้สัมผัสอย่างย่ามใจ      

        ไป๋อวี่ลดตัวลงมายันกายด้วยท่อนแขนและข้อศอก เขายังไม่กล้าทิ้งน้ำหนักตัวลงถมทับร่างอุ่นร้อนที่อยู่เบื้องล่าง เขากลัวว่าเขาจะยั้งใจไม่ไหวแล้วทำให้หลงเกอเจ็บ ปากกระซิบถาม...เจ็บแผลไม๊.... จูอี้หลงครางอื้อปฏิเสธเบาๆ ....       


        น้ำหนักตัวของไป๋อวี่กดทับลงบนต้นขา หัวใจของจูอี้หลงเต้นโครมครามอยู่ภายในร่างกายที่นอนสงบนิ่ง ความตื้นตันใจอัดแน่นอยู่ในอก ท่วมทับความรู้สึกไม่แน่ใจและหวาดกลัวเสียจนมิด มือหยาบร้อนที่เคลื่อนผ่านร่างกายท่อนบนทำให้เขาขนลุกซู่ไปทั้งตัว กล้ามเนื้อบนร่างกายเขม็งตึงขึ้นรับการสัมผัสอย่างโหยหา จูอี้หลงหลุบสายตาลงมองกลุ่มผมหนาที่ค่อยๆเลื่อนต่ำตามใบหน้าที่หอบหายใจซุกไซร้อยู่กลางหว่างอก เขายกมือขึ้น สัมผัสผมนั้นอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วทั้งห้าค่อยๆสอดเข้าใต้ผมหนาที่ลีบชื้นติดหนังศรีษะ ไป๋อวี่คงจะใส่หมวกอยู่ตลอดเวลาไม่ได้ถอดออกเลยเป็นเวลาเกือบสามสิบหกชั่วโมง       

        จูอี้หลงปล่อยให้น้ำตารื้นขึ้นจนปริ่มตาทั้งสองข้าง ไป๋อวี่คงจะร้อนใจ.... กว่าสองชั่วโมงบนเครื่องจากเสียนหยางมาปักกิ่ง แล้วอีกเกือนสิบสองชั่วโมงจากปักกิ่งมาที่นี่ ...ไม่นึกว่าน้องชายของเขาคนนี้จะใจกล้าบ้าบิ่นทิ้งทุกอย่างตามเขามาที่นี่ เพียงเพราะเขาบอกว่า... จะไม่ใช้เบอร์นั้นแล้ว...       

        นายคงรู้สินะว่ามันหมายความว่าอะไร นายคงเข้าใจใช่ไหม... ว่าเกอไม่อยากจะเจอนายอีกแล้ว แต่นายคงจะไม่รู้ว่า เกอปวดใจแค่ไหน ที่ได้เห็นนายอยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่สามารถเข้าใกล้ได้ ไม่สามารถกอดนายไว้ในอ้อมอก เกออยากจะกลืนกินนายเข้าไว้ในอกจะได้ไม่ต้องให้ใครเห็นนายอีก อยากจะซ่อนนายไว้ให้เป็นของเกอคนเดียว       

        เกอยอมเป็นกุ่ยเมี่ยน ที่ถูกขังไว้ใต้พิภพนับหมื่นปี ขอเพียงแต่มีนายอยู่ข้างๆเกอเท่านั้น ....       

        "เกอดีใจจริงๆที่นายมา.... อาอวี่" จูอี้หลงพูดสิ่งที่อยู่ในใจเขาออกมาเบาๆ....อีกครั้งหนึ่ง....

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}