Badberry

ขอบคุณที่กดเข้ามานะคะ

ชื่อตอน : Part 5 : หลบหน้า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ค. 2563 13:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part 5 : หลบหน้า
แบบอักษร

 

 

“มึงต้องการอะไร?! ทำไมถึงต้องมาตามไซโคกูขนาดนี้”

“เดท”

“อะไรนะ? ไปเดท! กับมึงนี่นะ? จะบ้ารึเปล่า” ผู้ชายตัวใหญ่ๆ สองคนไปเดทกันคงเป็นอะไรที่น่าขนลุกน่าดู

“ไม่ใช่กับฉัน” ชายหนุ่มบอกกับภีมพลก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปไกลกว่านี้

“ถ้าไม่ใช่มึงแล้วใคร?” หนุ่มหน้าหวานถามกลับคนตัวสูงไปเพราะเขาก็มีใครที่รู้จักเป็นพิเศษ

“น้องสาวฉัน ทิพย์มณี” ชายหนุ่มบอกชื่อน้องสาวของตัวเองกับภีมพล

“ทิพย์มณี ใครวะ? กูไม่รู้จักน้องสาวมึง” ภีมพลทวนชื่อคนที่ชายหนุ่มเอ่ยซ้ำอีกครั้ง

“ทิฟฟานี่” เขาบอกชื่อเล่นของน้องสาวให้คนตรงหน้าฟังอีกครั้ง

“อะไรนะ? ยัยผู้หญิงน่ารำคาญนั่นนะหรอ ไม่มีทาง กูไม่ไป” เขารีบปฏิเสธเสียงแข็งทันที

“ฮึ..หรือนายอยากอยากไปเดทกับชั้น” ชายหนุ่มขยับยิ้มที่มุมปากเมื่อภีมพลปฏิเสธน้องสาวตัวเองเสียงแข็ง แต่เขาก็ต้องทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับน้องสาวคือการนัดเดทภีมพลให้กับเธอ เพืีอให้เธอกลับไปเรียนตามปกติ

“กูบอกแล้วไงว่าขนลุก มึงรีบปล่อยกูเลยนะ!” เขาผลักอกคนตัวสูงอย่างแรงแต่ชายหนุ่มแค่เซไปพิงกำแพงฝั่งตรงข้ามเบาๆ เท่านั้น

“จำไว้เลยนะกูไม่มีทางไปเดทกับน้องสาวมึงเด็ดขาด! และมึงสองคนพี่น้องก็เลิกตามรังควานกูได้แล้ว” ภีมพลชี้หน้าชายหนุ่มต่อว่าเขาด้วยถ้อยคำที่รุนแรงและหยาบคาย ใบหน้าสวยหวานแดงก่ำด้วยความโกรธ

เขาผลักบ่าแกร่งของชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ให้พ้นทาง สองขายาวก้าวไปคว้ากระเป๋าเป้บนขอบอ่างล้างหน้าอย่างหงุดหงิดก่อนเดินหนีไปอย่างรวดเร็วทิ้งชายหนุ่มร่างสูงไว้ลำพัง

.

มหาวิทยาลัย :

 

“ไอ้ภีมเป็นอะไรวะ? นั่งทำหน้าเหมือนโกรธใครมาเป็นชาติ คิดถึงกูหรือไง” ธาวินที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศกอดคอภีมพลก่อนทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ

“คิดถึงพ่องเดะ ถ้าไม่พูดดีๆ กูถีบมึงตกเก้าอี้แน่” ภีมพลที่กำลังอารมณ์เสียจากเรื่องเมื่อวันก่อนพาลใส่เพื่อน

“มันเป็นอะไรวะ?” ธาวินที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นหันไปถามวิธานเพื่อนสนิทอีกคนที่ทำท่ายักไหล่ไม่รู้เรื่องเพราะภีมพลไม่ได้เล่าอะไรให้ฟัง

”พวกมึงรู้จักพี่ชายยัยทิฟนี่มั้ย?” ภีมถามขึ้นกลางวงสนทนา

“ทิฟนี่..ทิฟฟานี่..ดาวนิเทศหรือวะ?” วิธานทำท่านึกถึงสาวสวยที่คอยตามตื้อภีมพล

“มึงหมายคุณทศรึเปล่าวะ?” วิธานพูดขึ้นมา

“มึงรู้จักหรอ?” ภีมพลถามด้วยความตื่นเต้นแต่พยายามเก็บอาการเอาไว้

“ก็ไม่เชิงรู้จักนะ กูเคยเจอในงานเลี้ยงมอบรางวัลอะไรสักอย่าง ตัวจริงแม่งหล่อโคตรเลย ผู้หญิงงี้ติดเพียบ”

“หล่อเหี้ยไร หน้านิ่งอย่างกับยักษ์” ภีมพลทำหน้าเบะปากเมื่อพูดถึงชายหนุ่มตัวสูงใหญ่ที่คอยตามรังควานเขา

“มึงเคยเจอเขาหรอ” ธาวินหันไปถามภีมพลด้วยความสงสัย

“เปล่าา..กูแค่ลองถามดูเฉยๆ” ชายหนุ่มโกหกออกไปเพราะเขาไม่เคยเล่าเรื่องที่โดนชายหนุ่มตามรังควานให้เพื่อนฟัง

“ก็เขาชื่อทศกัณฐ์นี่หว่า” วิธานบอกเพื่อน

“แม่ง..ชื่อก็ยักษ์หน้าก็ยักษ์โคตรเหมาะกันเลยวะ” ภีมพลนึกถึงคนที่ชอบทำหน้าดุตลอดเวลา

“แต่คุณทศกัณฐ์นี่เก่งมากนะมึง อายุแค่ 28 ห่างกับพวกเราไม่กี่ปีแต่ดูแลธุรกิจในเครือเกือบทั้งหมด ลูกน้องนี่กลัวเขากันทุกคนแค่เดินผ่านยังไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตาเลย” วิธานเล่าถึงข่าวลือของทศกัณฐ์ให้เพื่อนฟัง

“ก็แค่พวกบ้าอำนาจ ชิ!” ภีมพึมพำเบาๆ อย่างไม่เชื่อในเรื่องที่เพื่อนเล่า

“มึงมีอะไรรึเปล่าวะไอ้ภีมถึงถามถึงพี่ชายยัยทิฟนี่

“เปล่าาา..ไม่มีอะไร เออ..ไอ้วิน เย็นนี้มึงไปศูนย์กีฬามั้ย” ภีมพลถามธาวินเพราะเขาจะได้ไม่ต้องเอารถไป ไปรถเพื่อนสบายที่สุดมีคนขับให้ด้วย

“ไม่วะ..เพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ กูว่าจะหาเหล้าแดกหน่อย” ธาวินบอกกับภีมพล

“งั้นกูไปด้วย” ภีมพลไม่ต้องการเจอหน้าทศกัณฐ์เลยขอตามเพื่อนไปเที่ยวด้วย

“อะไรนะ?!” ธาวินและวิธานแปลกใจ เพราะปกติภีมพลจะไม่เข้าผับเข้าคลับถ้าไม่จำเป็นจริงๆ

“มึงมีปัญหาอะไรรึเปล่าวะ?” ธาวินถามภีมพลด้วยความสงสัย

“เฮ้ยย..ไม่มี กูก็แค่อยากไปสังสรรกับพวกมึงบ้างแค่นั้นเอง” หนุ่มหน้าหวานตอบบ่ายเบี่ยงเพื่อนๆ

“ก็ดีนะ พวกเราไม่ได้คุยกันนานแล้วด้วย” วิธานทำหน้าระรื่น ถ้าภีมพลกับธาวินไปด้วยจะมีสาวๆ สวยๆ แวะมาเสนอตัวให้เลือกมากมาย

 

 

 

!

 

ความคิดเห็น