อนาคตหมา

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนาจา '3'

ชื่อตอน : [ Episode 13 ] : Ghost's not God

คำค้น : the mission sniper 13

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2562 19:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ Episode 13 ] : Ghost's not God
แบบอักษร

บทที่ 13

Ghost's not god


โกสต์ คือสมญานามของคนบงการที่อยู่เบื้องหลังการก่อการร้ายต่างๆรวมถึงการตายแปลกประหลาดของบุคคลสำคัญ พวกมันไม่เคยทิ้งหลักฐานใดๆไว้ มีหลายครั้งที่หน่วยงานCIAพยายามตามตัวคนพวกนี้แต่ก็ไม่เคยพบ พวกมันถึงได้ฉายาว่าโกสต์

เป็นผีที่ไร้ตัวตน...และไม่มีทางหาเจอ

"ได้เรื่องว่าไงบ้างฟิลลิป" เจ้าหน้าที่หน่วยสืบราชการลับ 'ฟิลลิป สวอน' เงยหน้าขึ้นมองบุคคลที่เดินตรงเข้ามาพร้อมกับแก้วกาแฟสองใบ

จะบอกยังไงดีล่ะ ก็ในเมื่อมันไม่มีอะไรคืบหน้าอีกเช่นเคย

"นายคิดว่าไง? หลักฐานจากอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำคราวก่อนถูกทำลายไปหมด แม้แต่ร่องรอยเล็กๆน้อยๆยังไม่มี" ฟิลลิปยื่นมือไปรับแก้วกาแฟจาก 'เอียน สลาวอย' หนุ่มผิวสีที่ควบทั้งตำแหน่งนักวิเคราะห์ผู้ก่อการร้ายและเจ้าหน้าที่หาข่าวกรอง

"งั้นลองทวนมาหน่อย ตอนนี้เราได้อะไรติดมือกลับมาบ้าง" เอียนกล่าวก่อนจะยกกาแฟขึ้นจิบ

"ผู้ตายทั้งสองทำงานให้โกสต์ คนขับที่โดนยิงชื่อ เจมส์ เฮอร์ลีย์ ส่วนอีกคนคือ บิลลี่ ดริฟ รายนี้โดนวางยา"

"ผลชันสูตรศพล่ะ?"

"กระสุนที่อยู่ในหัวเจมส์ถูกนำออกไปก่อนที่ตำรวจจะไปถึงซะอีก แต่ถ้าลองดูจากขนาดความลึกของแผลแล้ว ฉันมั่นใจว่ามันคือ9มม. ส่วนบิลลี่ถูกวางยาก่อนออกมาข้างนอกสองชั่วโมง พิษที่ใช้คือไรซินบริสุทธิ์ 0.2 มิลลิกรัม" เอียนเลิกคิ้วขึ้นสูง ผู้ที่มีไรซินไว้ในครอบครองจะมีโทษจำคุกสามสิบปี แต่ดูจากคดีที่โกสต์ก่อแล้ว รวมๆกันก็ขังลืมยาวๆได้เลย

"คนที่อาศัยอยู่แถวนั้นยังบอกอีกว่าเห็นผู้ชายอีกสองคนในสถานที่เกิดเหตุ นายได้ไปเช็คกล้องวงจรปิดละแวกนั้นมารึยัง"

"อืม เช็คมาหมดทุกตัวแล้ว เจอผู้ต้องสงสัยสองคนตามที่ในรายงานบอก แต่..." เอียนเว้นวรรคช่วงจังหวะหายใจไว้ก่อนจะแสดงสีหน้าไม่สู้ดีออกมา

"แต่อะไร?"

"นายลองเอาไปอ่านเองเถอะ" เอียนยื่นซองแฟ้มสีน้ำตาลเข้มให้ฟิลลิป ข้างในประกอบด้วยประวัติผู้ต้องสงสัยสองคน

"อีธาน แบรนโด กับ ลีโอ เรนเดลงั้นเหรอ" ชื่อของผู้ต้องสงสัยทั้งสองถูกเอ่ยออกมาจากปากฟิลลิป เขาไล่สายตาอ่านข้อมูลคร่าวๆ ประวัติมีไม่เยอะมากนัก เป็นของอีธานเสียส่วนใหญ่ที่เว้นว่างไว้หลายจุด ไม่ใช่เพราะไม่มี...แต่มันขึ้นว่าไม่ระบุต่างหาก

คนนึงเป็นมาเฟียรัสเซียลักลอบค้าอาวุธเถื่อน เป็นพวกมีอิทธิพล ส่วนอีกคนเป็นอดีตทหารหน่วยรบพิเศษSCG ถูกปลดประจำการเพราะสะเพร่าในหน้าที่ สองคนนี้ทำไมถึงมาอยู่ด้วยกันได้นะ?

"งานนี้หนักเอาการนะฟิลลิป"

"ก็แหงน่ะสิ งานยากๆนายก็โบ้ยมาให้ฉันหมด" หนุ่มผิวสีหัวเราะร่ากับสีหน้าบูดบึ้งของอีกฝ่าย เอียนไม่ได้เถียงอะไรกลับเพราะสิ่งที่ฟิลลิปพูดมันคือเรื่องจริง

"ฮ่าๆๆๆ เอาน่าๆ ถือว่าอุ่นเครื่องก่อนลงภาคสนาม" ฟิลลิปยกมือขึ้นนวดคลายขมับพร้อมกับยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ ทันทีที่รสชาติขมเฝื่อนไหลลงคอ เขาก็แทบจะสำลักออกมา

ขมปี๋!!!!!!

นี่เขาลืมไปได้ยังไง!? เอียนเป็นพวกที่ชงกาแฟได้ห่วยแตกสุดๆ!

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!" คนผิวสีเหลือบมองอาการเขาก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาอย่างเอาเป็นเอาตาย

เอียน สลาวอย เป็นพวกอารมณ์ดีเกินเหตุ เส้นตื้น ขี้หยอก แต่ก็เก่งจนเป็นที่ยอมรับของเพื่อนร่วมงาน ถึงจะ เอ่อ...ทำตัวน่ารำคาญไปบ้างก็เถอะ

"พอๆๆ หยุดขำได้แล้ว"

"โอเคๆๆๆ ก็ได้" เอียนยกนิ้วขึ้นปาดน้ำตาพร้อมกับยิ้มยิงฟันให้ ฟิลลิปจ้องมองคนตรงหน้าพลางคิดอะไรในหัวเล่นๆ 'นี่สินะ ที่มาของคำว่ายักษ์ใหญ่ใจดี'

"เข้าเรื่องต่อนะเอียน เท่าที่ฉันสรุปได้ อีธานกับลีโอ น่าจะกำลังถูกโกสต์ตามล่าด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง..." ฟิลลิปเริ่มเปิดประเด็นขึ้นอีกครั้ง

"ฉันไม่คิดงั้นนะ" เขาส่งเสียง 'หือ' ในลำคอ เลิกคิ้วขึ้นสูงมองคนผิวสีด้วยความสงสัย

"โกสต์อาจจะไม่ได้ตามล่าทั้งสองคน แต่เจาะจงไปที่หนึ่งในนั้นต่างหาก"

"หมายความว่ายังไง"

"นายลองคิดดูสิฟิลลิป ระหว่างมาเฟียรัสเซียที่โคตรจะมีอิทธิพลกับอดีตทหารหน่วยรบพิเศษที่ไม่เคยมีพันธะเกี่ยวข้องกับโกสต์...ฆ่าใครจะได้ผลประโยชน์มากกว่าล่ะ?"

หลังจากที่เอียนทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ให้เขาเรียบร้อยเจ้าตัวก็ขอกลับไปสะสางงานที่ยังไม่เสร็จดี ตอนนี้สิ่งที่รบกวนใจของเขามากที่สุดก็คือคำพูดก่อนหน้า 'ระหว่างมาเฟียรัสเซียที่โคตรจะมีอิทธิพลกับอดีตทหารหน่วยรบพิเศษที่ไม่เคยมีพันธะเกี่ยวข้องกับโกสต์...ฆ่าใครจะได้ผลประโยชน์มากกว่าล่ะ?' แน่นอนว่าต้องเป็นอีธาน...สิ่งที่โกสต์ทำอยู่บอกเป็นนัยว่าต้องการจะขยายอำนาจ

นิ้วเรียวกดพิมพ์คีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว กวาดสายตาไปทั่วหน้าจอ หวังว่าข้อมูลในสำนักข่าวกรองกลางคงจะช่วยให้เขาคลายความสงสัยได้บ้าง

ห้านาทีผ่านไป...สิบนาทีผ่านไป...จนกระทั่งครบสองชั่วโมงเต็มๆ ฟิลลิปถึงได้ยอมละสายตาออกจากหน้าจอ บัดนี้เต็มไปด้วยคำว่า 'ACCESS DENIED' (ไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลได้)

เหมือนเขากำลังนั่งงมเข็มในมหาสมุทรก็ไม่ปาน มีสิ่งที่เชื่อมโยงกับโกสต์ได้เพียงอย่างเดียวคือคดีเมื่อสามปีก่อน...คดียาเสพติดในอิหร่าน ตัวการใหญ่คือ มีชัม ลี ออสติส แต่รายนั้นดูเหมือนว่าจะอยู่ในคุกพิเศษสำหรับผู้ก่อการร้ายข้ามประเทศ 'Guantánamo สาธารณรัฐคิวบา' คุกกวนตานาโม หรือที่รู้จักกันในชื่อ G-Bay วิธีการทรมานในนั้นค่อนข้างจะโหดร้าย นักโทษที่ทนไม่ไหวจนฆ่าตัวตายไปเลยก็มี

ฟิลลิปกดปริ้นท์เอกสารคดีสำคัญออกมา เขาต้องรู้ให้ได้ว่า มีชัม ลี ออสติส มีส่วนเกี่ยวข้องยังไงกับโกสต์



♜ THE MISSION SNIPER ♜



เสียงหมัดถูกปล่อยกระทบกระสอบทรายดังขึ้นเป็นจังหวะอย่างต่อเนื่อง เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายทั้งบนใบหน้าและมัดกล้ามที่เรียงตัวกันอย่างสวยงามของมือปืนหนุ่ม เขาฮุกหมัดซ้ายขวาอีกสองสามทีจนเหนื่อยอ่อนและทรุดตัวนั่งลงกับพื้นไปเอง

ลีโอเสยผมที่ปรกอยู่บนหน้าขึ้นอย่างเคยชิน นิ้วเรียวคีบไรผมสีน้ำตาลอ่อนม้วนเล่นไปมาราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง เขาควรจะตัดผม...ดีไหมนะ?

อย่างน้อยตอนยิงปืนจะได้ไม่กังวลเรื่องผมทิ่มตา

เจ้าตัวตัดสินใจลุกขึ้นเดินพรวดพราดเข้าไปในห้องน้ำของยิมมวย มือควานหากรรไกรในตู้เก็บอุปกรณ์ทำแผล...ไม่ต้องแปลกใจหรอก เขาเป็นคนเอามาไว้เองแหละ

ทันทีที่สัมผัสเข้ากับความเย็นเฉียบของโลหะก็หยิบจับกรรไกรเหล็กขึ้นมา ก่อนจะค่อยๆบรรจงตัดปอยผมออกอย่างชำนาญ ขนาดบาร์เทนเดอร์เขายังเคยเป็นมาแล้ว นับประสาอะไรกับช่างตัดผมล่ะ

เมื่อตัดแต่งจนพอใจจึงโกยเศษผมออกมาทิ้งถังขยะด้านข้าง เขาเอียงหน้ามองเงาสะท้อนตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่พลันสายตาเหลือบไปเห็นรอยแผลเป็นบนติ่งหูด้านซ้าย เขายกมือลูบรอยนั้นอย่างแผ่วเบาพลางอดนึกถึงคนที่ฝากฝังรอยนี้ไว้เสียไม่ได้

ใครจะไปลืมได้ลง...รอยแผลเป็นคือของที่ระลึกจากอีธาน เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทั้งรู้สึกดีและขมขื่นในเวลาเดียวกัน

ครั้นนึกถึงเรื่องแสนน่าอัปยศอดสูในครั้งนั้น จู่ๆพวงแก้มก็รู้สึกร้อนฉ่าเพราะภาพเหตุการณ์มันดันแล่นเข้ามาในหัวอย่างห้ามไม่ได้...ทั้งกลิ่นอับชื้นของห้องขัง ความเจ็บปวดที่ถูกเปลี่ยนเป็นความพึงพอใจ เสียงหอบหายใจของอีธาน รสจูบอันดิบเถื่อนแฝงไปด้วยคำปลอบประโลม รวมถึงนัยน์ตาสีอำพันดุดันเหมือนกับนักล่าแห่งลุ่มแม่น้ำไนล์

'อยากจะสัมผัสมันอีกรอบ...'

ยิ่งครั้งล่าสุดที่เจอกับอีธานก็ยิ่งแน่ใจว่าความรู้สึกแปลกๆนี่เขาไม่ได้คิดไปเอง

แปะๆ

"อ่า..." ลีโอตบหน้าเรียกสติตัวเองเบาๆ เขาจะเผลอไผลไปกับรสเซ็กส์ของอีกฝ่ายไม่ได้

"เย็นไว้ไอ้เสือ..."

อย่างแรกเลยเขาไม่ได้เป็นมาโซคิสม์ ไม่ได้ชอบโซ่แซ่กุญแจมือแบบอีธาน อย่างที่สองเขาเป็นรุก ส่วนอย่างที่สามอีกฝ่ายเป็นถึงหัวหน้าของเบลด ซึ่งแน่นอนว่าไม่ถูกกับซีเครทเอเย่น(SCA)องค์กรที่เขาทำงานให้ ถึงแม้จะพยายามหาพันหมื่นเหตุผลมาอ้างแล้วอ้างเล่า สุดท้ายก็จบลงด้วยการส่งข้อความนัดอีกฝ่ายให้ออกมาหาจนได้...

ฝ่ายอีธานที่เห็นข้อความของลีโอถูกส่งมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยนึกสงสัย ลูกสิงโตตัวน้อยกำลังวางแผนอะไรอยู่? แต่ข้อความถัดมาทำให้ความข้องใจอันตธานหายไป

"จะคุยเรื่องโกสต์งั้นเหรอ..." มันก็คงจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ตั้งแต่ครั้งที่โดนสะกดรอยตามลีโอก็ดูสนใจโกสต์มากขึ้น เขาจึงตอบตกลงไป

ข้อสรุปของบทสนทนาเมื่อครู่คือ เขากับอีธานจะออกมาเจอกันที่บาร์หลังตึกตอนสามทุ่มตรง สถานที่ที่นัดเจอเป็นตึกเดียวกับที่เรนเดลเคยใช้ซุ่มยิงมิสเตอร์เฉินคู่ค้าคนสำคัญของแบรนโด

อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้...

เมื่อถึงเวลานัดหมาย ลีโอไม่รอช้าผลักบานประตูเข้าไปในร้าน ขาเรียวก้าวฉับๆมุ่งหน้าไปหาเจ้าของเรือนผมสีนิลที่นั่งหันข้างอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ เขาหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้ทรงสูงข้างอีกฝ่าย "บลูมาการิต้าแก้วครับ" เอ่ยปากสั่งเครื่องดื่มกับบาร์เทนเดอร์สาวก่อนจะหันกลับมามองอีธานที่ยกไวน์แดงขึ้นจิบอย่างไม่รีบร้อน

"มาไวดีหนิ"

"คุณ...เกี่ยวข้องยังไงกับโกสต์กันแน่"

"คิดว่าไงล่ะ?" คำถามแบบนี้อีกแล้ว คนตรงหน้าชอบให้เขาเดาอยู่เรื่อย

"ให้เดานะ ขัดใจกันเรื่องผลประโยชน์ทางธุรกิจ" มาเฟียหนุ่มถึงกับยกยิ้มมุมปาก ก็ไม่ใช่ทั้งหมดหรอกนะลีโอ

"ไม่เชิง แต่ก็ไม่ผิด" สิ้นเสียงอีธาน แก้วค็อกเทลก็ถูกนำมาวางไว้ด้านหน้าลีโอพอดี เขายกมันขึ้นจิบนิดๆก่อนจะถามในสิ่งที่ข้องใจอีก

"แล้ว...คุณว่ามันมีโอกาสจะเป็นไปได้มั้ย ถ้าเกิดโกสต์จงใจยุยงให้SCAกับเบลดตีกันเอง" อีธานชะงักเล็กน้อย แววตาไหววูบเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

"ไม่มีทาง โอดินกับฉันไม่ถูกกันตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว"

"ถ้างั้นทำไมคุณถึงไม่ฆ่าผมล่ะ"

"ลีโอ"

"คุณก็รู้อยู่แก่ใจว่าผมเป็นคนของโอดิน" เหมือนเขาจะเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรออกไป ทำเอาอีธานนิ่งเงียบไปแบบนั้นแถมยังรู้สึกถึงจิตสังหารของคนตรงหน้าอีก ถ้าไม่กลับไปแบบเลือดตกยางออกละก็อย่าเรียกคนตรงหน้าว่าอีธานอีกเลย

"นายล้ำเส้น"

"...."

"เอาเถอะ อยากรู้ก็ตามมา" พูดจบแบรนโดก็ลุกขึ้นยืน เดินเบี่ยงไปทางด้านในของร้านโดยมีลีโอเดินตามทุกย่างก้าว

เมื่อเลี่ยงออกมาจากที่ๆคนเยอะได้แล้วอีธานก็ไม่รอช้าเป็นฝ่ายเริ่มบทพิศวาสขึ้น ร่างสูงดันตัวเขาให้ชิดติดกำแพง ใช้มือเชยคางให้รับจุมพิตเอาแต่ใจ ริมฝีปากถูกเบียดลงมาอย่างแนบแน่น ชายหนุ่มดุนดันลิ้นร้อนแทรกผ่านเข้ามาในโพรงปาก แลกเปลี่ยนความวาบหวามกันอยู่พักใหญ่ สลับรุกเร้าไล่ต้อนกันอย่างไม่ยอมแพ้ อีธานขบเม้มริมฝีปากของเขาจนห้อเลือดเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะผละออก

สายตาของทั้งคู่สบประสาน ความร้อนวูบวาบแล่นมาบนใบหน้าได้รูปทำให้ลีโอต้องหลุบสายตาลงต่ำ

เป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายจูบเขาแบบอ้อยอิ่ง แต่ก็แฝงความดุดันไว้ด้วยเช่นกัน

อีธานเปลี่ยนตำแหน่งมือจากจับคางมาจับแก้มเขาแทน อีกฝ่ายโน้มใบหน้าลงมากระซิบด้วยเสียงแหบพร่าข้างใบหู

"เพราะนายน่าสนใจ...ฉันชอบ"

คำตอบของอีธานทำเอาหัวใจเต้นระส่ำระสายไม่เป็นจังหวะ ลีโอรู้ตัวดีว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคืออะไร เขากำลังตกหลุมพรางของอีธาน นี่มันไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด

แต่....

ปล่อยให้มันถลำลึกลงไปอีกหน่อย ก็คงยังไม่สายเกินแก้

ก่อนทั้งสองจะผละออกจากกัน ไวเท่าความคิดลีโอรั้งใบหน้าหล่อให้โน้มลงมารับจุมพิต ใช้แค่ปากสัมผัสปากเท่านั้น ไม่ได้ล่วงล้ำคนตรงหน้าแต่อย่างใด เป็นจูบแบบเด็กน้อยที่มาเฟียหนุ่มไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่ามันรู้สึกดี




#talk

ขอโทษที่หายไปนานนะคะ ช่วงนี้หมาติดซีรี่ย์จีนนิดหน่อย55555 นานๆทีนะกว่าจะมาอัพให้เต็มๆตอนแบบนี้-3- แต่ก็ว่าไปนั่นนน ตอนนี้หน่วยงานราชการลับได้เข้ามามีบทบาทอย่างจริงๆจังๆแล้วเด้อ ส่วนน้องลีก็ดูเหมือนจะหลงเสน่ห์ของเฮียแกทีละนิดทีละหน่อยถึงขั้นเป็นคนนัดออกมาเจอเองเลยนะเหวยยยยย

แล้วก็นิยายเรื่องนี้หมากะจะแต่งให้จบไม่เกิน30ตอน กลัวว่ามันจะยาวเกินไป.-. ส่วนใครที่กังวลว่าเรื่องนี้จะมีหลายคู่รึเปล่า หมาขอบอกไว้ก่อนนะคะว่ามีคู่ของน้องลีกับพี่ธานแค่คู่เดียวแน่นอนจ้าาา

เข้าสู่ช่วงสาระวันละนิดส์

1.) ไรซิน (Ricin)

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ ไรซิน

เป็นสารพิษประเภทโปรตีน สกัดได้จากเมล็ด ปริมาณเฉลี่ยที่เป็นอันตรายถึงตายต่อร่างกายมนุษย์อยู่ที่ 0.2 มิลลิกรัม จัดว่ามีพิษรุนแรงเป็นสองเท่า

ไรซินจะเป็นพิษต่อร่างกายถ้าถูกสูดดม ฉีดเข้าเส้นเลือด หรือรับประทานเข้าไป โดยเป็นสารพิษที่จะยับยั้งการสังเคราะห์โปรตีน ไรซินจะทำให้มีอาการท้องร่วง ผู้ได้รับพิษอาจเสียชีวิตเนื่องจากอาการช็อค

2.) Guantánamo Bay

คุกกวนตานาโมนี้ตั้งอยู่บนพื้นที่ 45 ตารางไมล์บนฐานทัพเรือสหรัฐฯ ในประเทศคิวบา เป็นคุกพิเศษโดยเฉพาะสำหรับผู้ต้องโทษการเมือง  หรือ ที่เรียกว่า  ผู้ก่อการร้าย นักโทษที่ถูกคุมขังอาจต้องอยู่ที่นี่ไปเรื่อยๆ โดยยังไม่มีการพิจารณาคดี ไม่มีโอกาสได้พบญาติและทนาย

ในอีกด้านหนึ่ง ที่นี่ถูกมองว่าเป็นรอยด่างของสหรัฐอเมริกา เพราะเป็นที่ที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนรุนแรง โดยเฉพาะการทรมานผู้ถูกกักกัน

ความคิดเห็น