อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 21 ทับทิมกรอบ

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2562 17:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
21 ทับทิมกรอบ
แบบอักษร

​21 ทัมทิมกรอบ




ช่วงฤดูกาลแห่งนรกมาถึงแล้วจ้าาาา นั่นก็คือการสอบไฟนอลย้าาาาาาา!! ช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันกับเพื่อนติวกันอย่างหนักหน่วงมาก โดยบางวันที่ฉันไปติวกับเพื่อนพี่เธียร์ก็ไปนั่งเฝ้าถามว่าพี่แกว่างไม่อ่านหนังสือหรือติวกับเพื่อนหรอคำตอบคือพี่แกติวอัดเสร็จไปก่อนฉันเป็นอาทิตย์แล้วจ้าานางเลยมีเวลาว่างมานั่งเฝ้าฉันกลับถึงคอนโดพี่แกก็อ่านทวนอีกรอบ วิชาแรกที่เจอกันก็จะเป็นวิชาบังคับของมหาลัยที่ส่วนใหญ่จะเรียนเหมือนกันสำหรับของปีหนึ่ง หลายๆคนก็อาจจะชิวสบายแต่อีกหลายคนก็หนักหนาสาหัสพอสมควร พอเข้าช่วงสอบฉันก็ย้ายสารร่างของตัวเองมาสิงสถิตอยู่ที่หอของน้ำหนาวแทนการอยู่คอนโด วันนี้เป็นวันสอบวิชาคณะที่โคตรจะยากในรายวิชาคอมโปรหรือการเขียนโปรแกรมนั่นเองซึ่งเป็นตัวรองสุดท้าย วิชาสุดท้ายที่ฉันต้องสอบคือวิชาคณิตศาสตร์วิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากนั้นฉันจะเป็นไทยสำหรับการเรียนเทอมแรกแล้วววว


**20.13 น.** 

ฉันเดินโซเซออกจากห้องสอบหลังจากใช้เวลาสี ชั่วโมงในการสอบอย่างคุ้มค่า 

 "ฉันไม่ไหวแล้ววว อาจารย์ออกอะไรมา" เคที่เองก็มีสภาพไม่ต่างกันข้อสอบของอาจารย์แกยากจริงๆนะ ไม่ตรงกับตัวอย่างใดๆในชีทเรียนเลยต้องดัดแปลงกันเองขึ้น error ทีไมเกรนพุ่งกันเลยทีเดียว ส่วนแปลน หยกและน้ำหนาวไม่มีสอบวันนี้เนื่องจากเรียนกันอีกสาขาหนึ่ง 

 Rrrrrrr~

ใครโทรมาตอนเน้~~~~ ฉันนั่งเอนหลังพิงระเบียงหน้าห้องสอบหลับตาพักก่อนจะเอามือควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายที่คุณแม่พี่เธียร์ซื้อให้มากดรับโดยไม่ได้ดูชื่อ 

 "สวัสดีค่ะ โอบีพูดค่ะ" 

"สอบเสร็จรึยังยัยหนู" 

 "พี่เธียร์!" 

 "ครับพี่เอง ว่าไงสอบเสร็จรึยังครับ" 

 "สอบเสร็จแล้วค่ะ หมดแรงไม่ไหวแล้วววว" "

เหนื่อยจนไม่ไหวแบบนี้ก็อดกินทับทิมกรอบสินะอุตสาห์ว่าจะพาไปกินสักหน่อย"  

"จริงหรอค่ะ!!" 

"จริงสิครับ พี่เห็นเราสอบหนักเลยคิดว่าจะพาไปกินของหวานเพิ่มพลังแต่คงต้องยกเลิกแล้วละมั่ง"  

"ไม่ๆๆ ไม่พี่เธียร์ห้ามยกเลิกนะน้องอยากกิน"  

"ถ้าอยากกินก็ลงมาได้แล้วครับพี่รออยู่หน้าตึกแล้ว" 

"งื้ออออ น้องเหนื่อยน้องเดินไม่ไหววว มารับหน่อยซี้" 

 "อยู่ชั้นไหนครับ" 

 "ชั้นสามค่ะ" 

"รอพี่แปบหนึ่ง" แล้วสายก็ตัดไปแต่ยังไม่ทันจะได้โทรกลับไปบอกพี่เธียร์ว่าฉันล้อเล่นอีกฝ่ายก็เล่นเดินมาถึงตัวซะแล้ว 

 "มารับจริงดิ" 

"จริงครับ พี่ขอกระเป๋าด้วยครับ" พี่เธียร์กระเป๋าของฉันไปสะพายก่อนจะอุ้มฉันในท่าอุ้มลูกประกบหน้าลงลิฟท์แต่ก่อนหน้าฉันก็ได้ชวนเคที่แล้วแต่นางบอกไม่ไปขอกลับไปนอนก่อน ฉันกอดคอซบลงบนไหล่พี่เธียร์เพื่อช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าที่มี ถามว่าอายไหมตอนแรกๆก็อายแต่เดี๋ยวพัฒนาละหน้าหนาขึ้น พี่เธียร์พาฉันมาทานทับทิมกรอบร้านประจำเขาว่ากันว่าของหวานจะช่วยลดความเครียดได้ 

 "ทับทิมกรอบสองทีครับป้า" 

 "ได้จ้าลูก" พี่เธียร์ตะโกนสั่งป้าเจ้าของร้าน ร้านนี้เป็นร้านรถเข็นริมทางที่อร่อยมากแถมราคาถูกด้วย ฉันและพี่เธียร์มาทานจนป้าเจ้าของร้านจำหน้าได้แล้ว 

 "ได้แล้วลูก วันนี้ป้าแถมให้พิเศษเลย" ทับทิมกรอบถ้วยใหญ่สองถ้วยถูกนำมาเสิร์ฟจากปกติที่เครื่องแยะอยู่แล้ววันนี้ป้าแกยังแถมให้อีกจนล้นถ้วยสีสันน่าทานมาก 

 "ขอบคุณค่ะ" 

 "ขอบคุณครับป้า" 

"ไม่เป็นไรลูกทานกันให้อร่อยนะลูก" แล้วป้าแกก็เดินกลับไปยืนขายของต่อ




"ยัยหนูรู้รึยังว่าหลังสอบเราต้องไปค่าย" พอทานไปได้สักพักพี่เธียร์ก็ถามฉันเรื่องไปค่ายหลังสอบ  

"รู้แล้วค่ะ พี่ธรณ์พึ่งบอกเมื่อสองวันก่อนค่ะ" "

คิดว่าไหวไหมเพราะได้พักแค่วันเดียวเองนะ" 

"น้องไม่ห่วงเพราะเดี๋ยวพี่เธียร์ก็ดูแลให้คิกคิก"  

"รู้ทัน" 

"แน่นอนเพราะพี่ทำให้น้อง จนน้องเคยตัวแล้วเนี่ย" 

 "ก็พี่เห็นเราเหนื่อยนี่" 

"ปล่อยให้น้องเหนื่อยแบบสุดๆบ้างก็ได้ค่ะ" "

พูดเองนะ ถ้าพี่ปล่อยจริงๆอย่ามางอแงทีหลังนะ" 

 "จะปล่อยจริงดิ" 

 "คิดว่าไง" 

"ไม่เป็นไรน้องไปให้พิมกับพี่ธรณ์ช่วยก็ได้คิกคิก" 

 "เจ้าเล่ห์นะเราอ่ะ" 

"คนเรามันต้องรู้จักการเอาตัวรอดสิพี่เธียร์" "

ไม่ใช่อ่ะ เรามันเด็กขี้เกียจ" 

"ง่ะ เบื่อคนรู้ทันจริงเชียว" 

"ไม่ต้องมาทำหน้างอเลย รีบกินเถอะจะได้กลับไปอ่านหนังสือต่อ พอสอบเสร็จเดี๋ยวพี่ไปรับกลับมาเก็บของ" 

 "รับทราบครับผม" 

"ไอ้จอมทะเล้น" แค่ได้เห็นพี่เธียร์ยิ้มให้ หัวเราะให้เห็นก็หายเหนื่อยแล้วเพราะเขาคือพาวเวอร์แบงค์ของฉัน รักนะคะ






มาแล้วจ้าาา ขออภัยที่หายไปหลายวันคือมันเป็นช่วงที่สมองตัน คิดงานไม่ออกเลยก็เลยหายไปต้องขอโทษจริงๆน้าาาาา

ติชมกันได้นะคะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น