ดาวผา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปลายฝนต้นหนาว #ตอนที่2

ชื่อตอน : ปลายฝนต้นหนาว #ตอนที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 18

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ม.ค. 2562 10:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปลายฝนต้นหนาว #ตอนที่2
แบบอักษร

มหาวิทยาลัย

วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกของพวกเรา ตั้งแต่พวกเราได้ย้ายมาอยู่หอในกรุงเทพฯ พวกเราก็รู้ถึงความหายนะของกรุงเทพเลยทันที

"โอ้ยยยยย รถแม่งจะมาติดอะไรขนาดนี้ว่ะ รวยกันมากหรือไงถึงซื้อรถกันเยอะขนาดนี้ ร้อนก็ร้อนยังจะต้องมาฝ่ารถติดในตอนเช้าอีกรู้ไมว่าง่วงนะโว้ยย เมื่อไรประเทศไทยจะติดแอร์ว่ะแม่ง กูร้อน"

"มึงนี่ก็บ่นเหมือนกับผู้หญิงเลยนะไอ้ภัทร มึงหยุดบ่นแล้วดูเวลาดิ๊ จะทันไหมมหาลัยเนี่ย"

ภัทรก้มลงมองนาฬิกาแล้วทำตาโตขึ้นมาทันที ฉันมองหน้ามันถึงกับหลุดขำออกมาเมื่ิอมันทำตาโตระลำระลักเหมือนกับว่าถ้าไปสายจะมีใครตายอย่างนั้นหรือไม่มันก็จะกลายเป็นเป็นผู้หญิงขึ้นมาจริงๆ ฉันมองหน้ามันก่อนจะหุบยิ้มลงทันทีเมื่อมันเริ่มบ่นขึ้นมาอีก เฮ้ออออฉันว่าตอนที่มันอยู่ที่บ้านต่างจังหวัดมันก็ไม่ได้บ่นขนาดนี้นะ หรือเมนท์มันจะมากันแน่นะ อื้มน่าคิดอยู่นะ

"ฝน ฝน ปลายฝน!!!"

"โอ้ยยยย ไอ้ภัทร มึงจะตะโกนหาพระแสงมึงหรือไงเนี่ย อยู่กันแค่นี้เรียกเบาๆก็ได้"

"เบาบ้านมึงสิ กูเรียกมึงต้องนานแล้วมึงก็ไม่ขานกูสักคำ นี่ถามจริง มึงเหม่ออะไรของมึงอยู่วะ"

"เอ่อ กูไม่ได้เหม่อสักหน่อย แล้วมึงเรียกกูทำไม?"

"กูก็แค่จะบอกให้มึงไปจ่ายเงินแล้วลงจากรถนรกนี่สักที มันถึงมหาลัยแล้วเนี่ย" พอภัทรมันบอกจบปุ๊บฉันก็รีบเดินไปจ่ายเงินทันที ขี้เกียจฟังมันบ่น แต่รถนรก? ได้ข่าวว่าคนกรุงเขาเรียกว่ารถเมล์ไม่ใช่หรอ มันไปศึกษามาจากไหนฟ๊ะ!

อ่อ จริงๆแล้วฉันกับภัทรไม่เคยมากรุงเทพสักครั้งดังนั้นการมาในครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกของเราเลยก็ว่าได้พ่อชอบช่วนพวกเรามาตั้งหลายครั้งแต่พวกเราก็ปฎิเสธทุกครั้งที่พ่อชวน เพราะอะไรนะหรอก็เพราะอยู่เชียงใหม่มันอากาศดีกว่าไงละบ้านพวกเราก็ไม่ค่อยมีรถด้วยจะทำอะไรจะไปไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ บางทีพวกเราก็ไปเล่นในเมืองกันบางแต่ไม่บ่อยนักหรอกพวกเราไม่ค่อยชอบนะ

พอลงจากรถมาปุ๊บฉันกับภัทรก็รีบเดินเข้าตึกเรียนทันที ฟูวววว รอดดดอาจารย์ยังไม่เข้า :) พวกเรานั่งกันอยู่สักพักก็มีคนวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เฮ้ย มันจะตายไมนะหอบขนาดนี้

"แฮ่กๆ พ....พวก น..นาย แฮ่กๆ"

"เออ นั่งก่อนมั้ย พักก่อนค่อยพูดดีกว่านะ" ภัทรพูดก่อนจะรีบขยับที่ข้างๆตนให้กับผู้ชายคนนั้นได้นั่ง ผู้ชายคนนั้นรีบนั่งลงก่อนจะหอบหายใจหนักๆ เมื่อแน่ใจว่าหายเหนื่อยแล้วจึงรีบพูดขึ้น

"นี่ พวกนายอาจารย์ยังไม่เข้าใช่ป่ะ เรามาทันใช่มั้ย เราจะไม่โดนบ่นใช่ป่ะ แล้วพวกนายชื่ออะไรอ่ะ เราชื่อกันต์นะ แล้วมากันสองคนหรอ เป็นเพื่อนสนิทกันหรอ เราอยู่ด้วยได้ใช่มั้ย นะเราขออยู่ด้วยเถอะนะๆๆๆ" เออ.....แบบนี้ไม่น่าจะเรียกว่าพูดนะ น่าจะเรียกว่าแร็ปมากกว่า

"เดี๋ยวๆ 5555 ใจเย็นๆนะ เอาทีละคำถามไม่ต้องรีบนะ ผมตอบไม่ทันนะ 5555" ภัทรดูจะชอบใจผู้ชายคนนี้มากเลยทีเดียว ด้วยเพราะผู้ชายคนนี้ดูน่าไว้ใจได้รึป่าว เพราะผู้ชายคนนี้มีผมสีดำผสมแดงนิดหน่อย บนใบหน้ามีแว่นหนาเตอะอยู่บนหน้าซ่อนความหน้าหวานนั้นเอาไว้ถ้าสังเกตดีๆคนๆนี้หน้าหวานมากเลยแต่ตัวเนียบตั้งแต่หัวจรดเท้า มีผิวขาว ตัวไม่ค่อยสูงมากตัวใหญ่กว่าภัทรนิดหนึ่ง ดูรวมๆแล้ว นี่มันเด็กเรียนชัดๆ คงไม่มีพิษภัยอะไรหรอมั้ง ของแบบนี้ต้องดูไปนานๆสิเนอะ

"เราชื่อภัทรนะส่วนนี้ปลายฝนเป็นเพื่อนเราเอง พวกเราพึ่งมาอยู่ที่นี้ได้ไม่นานเท่าไรหรอกอาทิตย์กว่าๆเอง" ภัทรพูดยิ้มๆ ภัทรถึงจะเป็นคนปากสุนัข แต่ก็สุภาพเป็นและเข้าหาคนง่ายสุดๆ เอาง่ายๆคือพูดมากอ่ะพูดมากพูดเป็น ฉันก็ได้แต่พยักหน้าให้นิดๆพร้อมยิ้มหน่อยๆแบบเป็นมิตรส่งไปให้กันต์หลังจากพูดแนะนำตัวกันเสร็จสรรพอาจารย์ก็เข้ามาทันที

-เลิกเรียน-

"โห่~ อาจารย์โหดเป็นบ้าเลยสอนอะไรก็ไม่รู้ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย"

"ก็อย่างนี้แหละภัทร คณะบริหาร เราเคยเห็นคนที่เรียนมหาลัยนี้บอกมาว่า มีกลุ่มรุ่นพี่ที่โหดและหล่อมากอยู่ด้วยละ คนอื่นถึงชอบมาเรียนที่นี่กันไง" กันต์พูดพร้อมลากเสียงยาวๆตรงคำว่าหล่อาก จนคนฟังอดอมยิ้มตามไปด้วยไม่ได้

"ถ้าโหดแล้วทำไม่ถึงชอบมาเรียนกันละ คนที่นี่ชอบแบบซาดิสๆกันหรอแบบเอะอะก็จับฟาดแบบนั้นป่ะ" ฉันพูดออกไปตามที่คิด คิดดูนะถ้ารู้ว่าโหดแล้วจะมาเรียนที่นี้กันทำไม จริงไหม

"ไม่ใช่แล้วปลายฝน มันก็ไม่ได้โหดขนดนั้นไมละ-.- เพราะพี่เขาหล่อหน้าคมเข้มถึกเถื่อน พ่อรวยต่างหากละ สาวๆถึงชอบ ถ้าคนจนแถมไม่หล่อด้วยนี้เชิญแห้งไปตามสเต็ปได้เลย" กันต์กับภัทรหัวเราะออกมาพร้อมกันดังลั่น สรุปกันต์ก็มาอยู่กลุ่มกับเราเฉยเลยทำเนียนเหมือนเรียนมา-.-; ฉันคิดตามลักษณะและรู้ร่างตามที่กันต์ได้บอกมามันคุ้นๆนะแต่คงไม่ใช้หรอกมั้ง 

"กรี้ดๆๆๆๆๆๆ อ้ากกกกๆๆๆๆ โฮกๆๆๆๆ"เสียงกรี้ดของเหล่าหญิงแท้หญิงเทียมและผู้ชายดังขึ้นมา มันดังมาก มากจนคิดว่าพวกนั้นกินลำโพงเข้าไปหรอ ทำไมกรี๊ดกันได้ขนาดนี้!! ฉันหลุดออกจากความคิดต่างๆในหัวก่อนจะมองตามเสียงกรี้ดที่ดังขึ้น

"นั่นไงๆ รุ่นพี่ที่เราบอกมากันแล้ว นั่นไง" กันต์ชี้มือชี้ไม้ให้เราดูพร้อมทั้งเอามือปิดหูเอาไว้ เราต่างพากันหันไปมองดูก่อนจะ...จ......กรี้ดกกกก เป็นไปไม่ได้ น....นายนั้นมันใช่ไม่ผิดแน่กรี้ดดดดโลกจะกลมอะไรขนาดนี้กันนะไม่!!! 

"(-_-);;" กันต์

"(•O•)" ภัทร

"(°∆°;;) ปลายฝน

ฉันหันไปมองหน้าภัทรก่อนจะมองที่หน้ากันต์ พร้อมคำถามมากมายที่ส่งไปให้ทางสายตากันต์หันมามองก่อนจะพูดต่อว่า

"นั้นแหละพวกรุ่นพี่ที่เราบอก" กันต์พูดพร้อมกับส่งยิ้มจางๆมาให้

ฉันหน้าสั่นพั่บๆๆ ทันทีเมื่อกันพูดจบ ไม่นะกันต์มันไม่ใช่เวลาที่จะมายิ้มแบบนั้นเลย สถานการณ์ตอนนี้มันไม่ควรยิ้มที่สุด

.

.

.

.

.

ปลายฝนเจอใครกันน่าาา ทำไมถึงทำให้นางเอกสุดแกร่งของเราหน้าสั่นพับๆๆ ได้ขนาดนี้ ไว้ไปติดตามกันได้ในตอนต่อไปกันเลยค่าาาา

กวินทร์ : เรื่องมันจะเริ่มต่อจากนี้ไปต่างหากละ หึๆ แล้วมาเจอกันนะเมียๆทั้งหลาย♥

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น