ศานิชล

ทุกคอมเม้น ทุกไลท์ ทุกแรงสนับสนุน ไรท์ขอขอบคุณจากใจดวงน้อยดวงนี้ ขอบคุณจริงๆคะ

ชื่อตอน : 19

คำค้น : อัญญา,เพลิงกัลป์,18,25,อัญ,กัลป์,nc,รัก,หวาน,ข่ม,ร้าย,ศานิชล,

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 52

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ม.ค. 2562 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19
แบบอักษร

"ตุ๊บ  ตุ๊บ ตุ๊บ"

 มือหนาของคนหลับไล่ตบที่นอนเพื่อควานหาคนที่คิดว่าน่าจะหมดแรงหลับอยู่ข้างๆเขาในเวลาที่น่าจะเกือบเช้าหรือเช้าแล้วก็ไม่รู้สำหรับคนเมาค้างที่ยังไม่ยอมลืมตาขึ้นมาดูอะไรทั้งนั้น

เพลิงกัลป์ที่ตื่นตัวตั้งแต่เช้ายังคงกระสับกระส่ายไม่หยุด เมื่อคืนที่เขาทำกับเธอมันยังไม่จบอารมณ์เขายังค้างคาอยู่พอมีสติก็อยากจะสานต่อ

"ไปไหนวะ"

ร่างหนาควานหาจนทนไม่ไหวต้องลืมตาขึ้นมาดูความจริง  ข้างกายเขาไม่มีใครเคยนอนอยู่ทั้งนั้นตลอดคืนที่เขาหลับเพราะความเมาเขานอนเพียงลำพัง  เธอไม่ได้นอนบนนี้

เขารีบก้มดูข้างเตียงแต่ก็ไม่เจอเธอและไม่เจอหมอนกับผ้าห่มของเธอด้วย  ยัยตัววุ่นวายไปอยู่ที่ไหนจะก่อเรื่องอะไรให้เจ้าสัวธนินท์ผู้เป็นตาของเขามาแหกอกเขาอีก

"ทำอะไรของเธอ"

สีหน้าดุของเพลิงกัลป์จ้องมองคนที่กำลังหันหลังให้เขาอยู่  เขาดูร้อนรนเพราะกลัวความเดือดจะถามหาจนใส่แค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียววิ่งลงมาจากชั้นสองของบ้านและมาตามกลิ่นหอมของอาหารที่ฟุ้งไปทั้งบ้านถึงได้เจอเธอ

"คุณเพลิงกัลป์"

อัญญาหันมาตามเสียงที่เธอเริ่มจะคุ้นเคยก่อนจะพบว่าเขายืนอยู่ใกล้มากจนต้องถอยหนีทั้งที่ตัวเธอเองยังทำอาหารเช้าไม่เสร็จ

"ฉันทำต้มจืดใกล้เสร็จแล้ว  คุณเพลิงกัลป์จะให้ตั้งโต๊ะเลยไหมคะ"

เธอยืนนิ่งทนให้เขาจ้องหน้าไม่ไหวเพราะสายตาเขาดุราวกับจะเข้ามาฉีกเนื้อของเธอเป็นชิ้นๆจนต้องเอ่ยพูดก่อน  ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเขาไม่กินของที่เธอทำ

"ฉันไม่กิน  แล้วอย่ามาทำตัวเป็นเมียฉันเพราะเธอเป็นแค่นางบำเรอ"

คนใจร้ายพูดจาเหยียดหยามน้ำใจหญิงสาวตรงหน้าเพราะรู้สึกหงุดหงิดในใจอย่างบอกไม่ถูก  ก่อนจะเดินกลับขึ้นไปด้านบนห้องนอน  ทำไมเขาต้องเดินตามหาคนอย่างเธอด้วยทั้งที่เธอก็ไม่มีปัญญาจะหนีไปไหน

คำพูดดูถูกทำเอาคนยืนฟังทรุดลงนั่งกับพื้นเมื่อเขาเดินจากไป  เธอพยายามทำดีที่สุดให้เขาใจดีกับเธอบ้างเพราะต้องใช้ชีวิตร่วมกันอีกนาน  ไม่ได้จะประกาศตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเขาอย่างที่เขาคิด

"นั่งทำอะไรตรงนั้นจ้ะ สาวสวย"

อรรณพปีนเข้ามาภายในบ้านที่หน้าบ้านปิดสนิทไม่ต้อนรับใครเพราะมันยังเช้าอยู่และเดิมทีเจ้าของบ้านนี้ก็ไม่ตื่นเช้า  เขาเดินเข้ามาภายในบ้านได้อย่างสบายเพราะมีกุญแจที่แอบหยิบมาจากแม่บ้านที่บ้านอากง  เขาเดินหาคนที่ตั้งใจจะมาหาจนทั่วบ้านกว่าจะเจอก็แทบจะถอดใจกลับเพราะเธอดันมาน้่งแอบอยู่ในครัว  ถ้ากับข้าวในหม้อที่กำลังเดือดไม่หอมฟุ้งไปทั้งบ้านเขาคงไม่มีทางเจอแน่ๆ

"คุณ"

อัญญารีบลุกขึ้นจากพื้นด้วยความตกใจ  เธอเคยเจอเขามาแล้วสามครั้งแต่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใครรู้แต่ผู้ชายคนนี้ชอบทะเลาะกับเพลิงกัลป์  และเขาก็ชอบมองเธอแบบแปลกๆตลอดเวลาที่เจอกันด้วย

"ไม่ต้องตกใจ"

เขาส่งยิ้มให้เธอชนิดที่สาวไหนเห็นคงต้องละลาย  เขากำลังเขินสายตาใสซื่อของเธอที่จ้องมองเขามา และเขาคงไม่ยืนบื้อทำหน้าบึ้งไม่ยิ้มตอบหรอกนะ

"คุณเป็นใคร  แล้วมาหาใครคะ  มาหาคุณเพลิงกัลป์หรือเปล่า"

ร่างบางรัวคำถามเป็นชุดและถอยหลังหนีคนตรงหน้าที่ละนิดด้วยกลัวเขาจะเป็นคนร้ายหรือมาไม่ดีเพราะทุกครั้งที่เจอเขาก็มักมีแต่เรื่องไม่ค่อยจะดี

"ฮ่าๆ  ลืมแนะนำตัวไปได้ไงเนี้ย"

อรรณพเลยนั่งลงบนเก้าอี้ที่มีไว้นั่งเพียงตัวเดียวในห้องครัว  และแนะนำตัวเองอย่างละเอียดให้พี่สะใภ้ที่เขาไม่อยากจะยอมรับเธอในฐานะนี้เลยฟัง

"ขอโทษนะคะที่เสียมารยาทกับคุณอรรณพ"

อัญญารีบยกมือไหว้ทันทีที่รู้ว่าเขาเป็นใครพร้อมขอโทษด้วยที่เธอทำเสียมารยาทแทนที่จะต้อนรับเขาให้ดีกว่านี้

"เปลี่ยนคำขอโทษเป็นเลี้ยงข้าวจะดีกว่านะ  ทำอะไรไว้ในหม้อหอมจัง"

เขาฉีกยิ้มอีกครั้งเมื่อเธอทำท่าตกใจที่เขาขอกินข้าว  ก็กลิ่นกับข้าวมันหอมจริงๆอดใจแบกท้องไปหาอะไรกินข้างนอกคงจะไม่ไหว

"ฉันไปรอที่โต๊ะนะ  เร็วๆละ หิวจนไส้จะขาดแล้ว"

เธอยังตกใจไม่เลิกเขาเลยจับไหล่เธอหมุนไปหาหม้อกับข้าวที่เดือดปุดๆส่งกลิ่นหอมอยู่  และกระซิบข้างหูเธอตีสนิทแบบที่เขาถนัดก่อนจะออกไปนั่งรอให้เธอตั้งสติและออกไปกินข้าวกับเขา

"อื้ม  อร่อย"

อรรณพทำราวกับคนหิวมาหลายวันทันทีที่เธอตั้งโต๊ะเสร็จเขาก็รีบกินไม่สนใจอะไร  คำแรกที่ได้ชิมกับข้าวง่ายๆรสชาติของมันดีพอๆกับที่บ้านของเขาเลย

"แบบนี้เปิดร้านขายได้เลยนะ"

เขายังชมเธอไม่ขาดปากทั้งที่ปากก็เคี้ยวอาหารอยู่เต็มปากไปด้วย  เสี่ยงจะกัดลิ้นตัวเองแต่เขาก็ยอมแลกกับที่เขาจะเห็นแววตาหวานๆนั้นมีรอยยิ้มเล็กๆขึ้นมาบ้างดีกว่าที่จะปะปนแต่ความเศร้า

"หมาที่ไหนมาขอข้าวที่บ้านกินวะ  เห่าเสียงดังไปถึงข้างบน"

เพลิงกัลป์อาบน้ำแต่งตัวเตรียมจะไปทำงานทั้งที่มันก็สายสำหรับตำแหน่งผู้บริหารอย่างเขาแต่เพราะจะอยู่บ้านก็เบื่อที่จะต้องทนเห็นอีกคนอยู่ในบ้านด้วยเขาเลยต้องเลือกทั้งที่เมาค้าง  แต่พอเปิดประตูห้องออกเสียงของน้องชายตัวดีก็ลั่นบ้านดูมีความสุขกับนางบำเรอของเขาสะจริง

"หวัดดี  พี่ชาย"

อรรณพที่เลือดร้อนเลือกที่จะไม่โต้ตอบเพราะเขายังอยากจะกินให้อิ่มและอยากจะนั่งมองหน้าคนสวยต่ออย่างสบายใจ  

อัญญาที่นั่งกินข้าวไปเพียงไม่กี่คำยังไม่ทันอิ่มรีบรวบช้อนเก็บจานของตัวเองแล้วลุกขึ้น เขาคงไม่พอใจเธออีกแล้วที่เธอกล้ามานั่งกินข้าวบนโต๊ะอาหารของเขา

"ตักข้าวสิ  เมื่อคืนเธอดูดแรงฉันจนหมดถ้าไม่กินคงจะไปทำงานไม่ไหว"

เพลิงกัลป์นั่งลงตรงที่นั่งประจำของเขาคือหัวโต๊ะ หันไปพูดกับหญิงสาวที่เขาไม่เคยพูดดีด้วย  ก่อนจะช้อนสายตามองน้องชายของเขาอย่างผู้ชนะเพื่อย้่วโมโหให้อรรณพทนไม่ได้แล้วกลับบ้านไปสะ

"ขอข้าวเพิ่มด้วยนะ"

คนหน้าด้านที่ด้านสุดๆตั้งแต่ปีนรั้วบ้านเขามาแล้วไม่สนใจคำของพี่ชายยังคงกินอย่างมีความสุข  และมองเธอแบบไม่คราดสายตาไปด้วยตลอดเวลา

คนที่อยู่ตรงกลางทำอะไรไม่ถูกได้แต่ตักข้าวให้กับคนนู้นทีคนนี้ทีแล้วถอยออกไปยืนห่างๆ  อีกคนร้ายอีกคนก็ยังแปลกๆเธอไม่กล้าที่จะเข้าใกล้ใครเลยในตอนนี้

เพลิงกัลป์จำต้องยอมตักอาหารที่หน้าตาจืดๆเหมือนคนทำเข้าปากตามอรรณพไปด้วย  เพราะถ้าเขาไม่ทำตามน้ำไปอรรณพที่ชอบชิงดีชิงเด่นกับเขาทุกครั้งที่เจอหน้าอาจจะมีชัยชนะกลับบ้านไปเป็นครั้งแรกทั้งที่เมื่อก่อนแพ้ทุกวัน

คนที่เหมือนกลืนคำพูดตัวเองกำลังกินอาหารเป็นคำที่สองและสามและเรื่อยๆจนข้าวหมดจานอย่างไม่รู้ตัวและมีคนแอบมองคอยลุ้นว่าเขาจะชอบไหมอยู่ตลอดเวลาโดยที่เขาไม่รู้ตัว

"พี่ชายต้องไปทำงานไม่ใช่เหรอ  รีบไปสิ  วันนี้ผมว่างจะช่วยเฝ้าบ้านให้"

สองพี่น้องเหมือนแข่งกันกินจนข้าวหมดหม้อ  อรรณพที่ลุกแทบไม่ขึ้นเพราะอิ่มมากคิดหาทางไล่เจ้าของบ้านออกจากบ้านต่อ  เพราะเมื่อเขามองหน้าอัญญาก็อยากจะมีเรื่องคุยกับเธอสองต่อสองอีกมากมาย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น