KO.R

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 51 ง้อ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2562 03:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 51 ง้อ
แบบอักษร

ตอนที่ 51

ง้อ


ไม่เข้าใจตัวเองเลย ว่าทำไมต้องโกรธเค้ามากขนาดนั้น

#เช

หนุ่มผิวขาว ขนตางอนนอนแผ่ร่างก่ายหน้าผากมองท้องฟ้ายามสาย เอาแต่คำนึงถึงเรื่องที่เขาทำ ตั้งแต่ต้นจนจบ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็ยังไม่ได้ข้อสรุป หลายเรื่องทำให้เธอเสียความรู้สึกหลายครั้ง แต่ถ้าเป็นเหมือนที่เพื่อนเธอพูด มันก็สมเหตุสมผลพอสมควร

....และวันก่อนนี้เธอก็ตัดสินใจลงโทษเขา อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

“เช เมื่อไหร่มึงจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัว”

“ตอนบ่าย อ.สมศรีนะเว้ย”

เสียงเพื่อนดังกรอกหู

“มึง กูยังคิดถึงแต่เรื่อง”

“ที่พวกกูพูดหนะหรอ”

“ใช่”

“แต่สิ่งที่เค้าทำ มันก็เกินไป”

“เอาจริงๆนะเช”

“ที่มึงทำมันก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีเหมือนกัน มึงมาเที่ยวโกหกใครต่อใครว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน”

“แต่เอาจริงๆแล้วลากกันขึ้นเตียงแล้ว”

“อีคิมมมม”

“ไม่ต้องมาเถียงเลย มึงพูดยังไง มันก็ฟังไม่ขึ้น หลักฐานทนโท่”

“เฮ้ออ”

“มึงก็เอาแต่เข้าข้างเค้าอะ”

“ไม่รู้แหละ กูรู้สึกอายมาก”

“มึงลองคิดดูสิ ถ้าพวกมึงมาเห็นเร็วกว่านี้ คงได้ดูหนังสดม้วนละ 20 บาท ขายตามตลาดนัดไปแล้วอะ”

“เฮ้อออ”

“อืม ก็จริง”

“แต่ตอนนี้ไปอาบน้ำกันก่อน”

คิมได้ทำหน้าเอือมระอา แล้วเร่งรูดเนคไทเข้ามาที่คอเสื้ออย่างรีบร้อน ก่อนจะเดินมากระชากร่างเชขึ้นมาจากเตียง หล่อนดูไม่ได้ติดค้างอะไรกับเรื่องเชและพุทอีกต่อไปแล้ว ดูใจเย็นและทำใจได้ในระดับหนึ่งเลยทีเดียว

“โอ้ยย”

“มึงอะ”

“ลุกเดี๋ยวนี้เลย”

ตึ้งงงง..!!!

(Massenger)

ขอโทษ...

ไปหาได้มั้ย....

อยากคุยด้วย....

จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว....

เชกดล้าง Chat head บนหน้าจอ และปิดหน้าจอลงแบบเดิม

“มึงไม่คิดจะตอบเลยเหร๊อะ”

“ไม่!!!!”

“จ้า อีสวย”

.................................................................................


เมียผม โกรธผมอยู่ ผมก็ต้องง้ออะ

#พุท

ณ Flozenflow (ร้านขายดอกไม้)

“ซื้อดอกไม้หน่อยครับ”

หนุ่มหน้าคม สวมหมวกดำกำมะหยี่ ซ่อนปลายจมูกคมและดวงตาเรียวไว้ใต้เงาปีกหมวก ปกปิดผิวขาวผ่องนวลเนียนด้วยเสื้อแขนยาวสีขาวคอวีทรงญี่ปุ่น แมทซ์กับกางเกงหนังสีดำเหลื่อมทรงเดฟ เสริมช่วงล่างให้ดูยาวเรียวขึ้นมาเท่าตัว

การปรากฏตัวในร้านขายดอกไม้เล็กๆข้างมอ ทำให้พนักงานสาวนักศึกษาพาร์ตไทม์ ประจำเคาว์เตอร์ตาลุกวาว

“คะ!!”

ทันทีที่เห็นสันจมูกและริมฝีปากเรียวบางน่าจูบของเขา เธอก็พยายามสอดตามองแล้วมองอีก เพราะมันคุ้นตาเธอเหลือเกิน

“เอ่ออ”

“เอาแบบไหนดีคะ”

“คือ”

“ง้อแฟน ต้องใช้ดอกอะไรครับ”

“เขานิสัยแบบไหนล่ะคะ”

“เป็น”

“คนอ่อนโยน แล้วก็ใจดีมาก”

“งั้นอันนี้น่าจะดี”

“Olivia rose austin”

“ถ้าเธอไม่หายโกรธ ทางร้านยินดีคืนเงินให้กับคุณเลยคะ”

หล่อนพูดหยิกแกมหยอก

“ก็สวยยดีครับ”

“แต่คุณคงไม่อยากให้ทางร้านคืนเงินให้หรอกนะคะ”

“ไม่อยากแน่นอน” เขาพูดพร้อมยิ้มมุมปาก

มันเป็นอะไรที่ดีต่อใจหล่อนจริงๆ จนต้องหลุดยิ้มออกมาเหมือนกัน

หลังจากที่หล่อนจัดดอก Olivia rose Austin เป็นช่อใหญ่จนต้องใช้สองมือหอบ หนุ่มร่างสูงใหญ่ก็ยื่นเงินให้เสร็จสรรพแล้วเดินออกจากร้านไปด้วยท่าทีที่มาดมั่น

“หล่อมากอะแกร”

“ยังกะดารา”

“ก็พุทไง”

“อ๋อคนนี้ อะหรอที่กำลังดังๆอะ”

“ใช่ๆ”

“งื้อ เค้าซื้อดอกไม้ไปง้อแฟนแกร...!!!”

“อร้ายย พี่เชหนะหรอ”

พวกหล่อนดิ้นพล่านไปมา เมื่อพูดถึงความหล่อของเขาอย่างไม่หยุดปาก

หนุ่มร่างสูงเดินผ่านถนนซอยเล็กๆหลังมหาลัย แสงแดดที่ส่องสาดมากระทบร่างจนเห็นสัดส่วนที่ค่อนข้างดีของหนุ่มคนนี้ ท่าทางการเดินดูมาดมั่นจึงดูโดดเด่นมากท่ามกลางจราจรที่เนืองแน่น

เมื่อถึงประตูหลังของมหาลัย หนุ่มร่างสูงเดินผ่าวงนักศึกษาเป็นกลุ่มใหญ่ที่ยืนอออยู่ข้างหน้า ด้วยชื่อเสียงและข่าวฉาวที่กำลังกระฉ่อนสะพัดอยู่ในมอ ทำให้เขาถูกจับจ้องและพูดถึงกันอย่างไม่หยุดปาก แต่ดูเหมือนพ่อหนุ่มรูปหล่อ นิสัยเกรี้ยวกราด ไม่กลัวใครของเรา จะไม่ได้แคร์อะไรเลย เขายังคงเชิดหน้าเดินต่อไปได้โดยไม่สะทกสะท้าน

“นั่น พุทมั้ย”

“เออๆ ใช่มึง”

“หอบช่อดอกไม้ไปให้ใครอะ”

“มึง น้องง”

“กำลังดังเลยล่ะมึง”

ขายาวก้าวฉับๆอย่างมั่นใจ ไปตลอดแนวฟุตบาตร จมูกคมและริมฝีปากแดงธรรมชาติที่ถูกแต่งแต้มบนผิวหน้าขาวๆ สะกดสายตาของผู้คนตลอดแนว

“เหี้ยนะมึง แต่หล่อออออมากกก”

“โอ้ยยย อยากได้ดอกไม้”


..............................................................................................................

ณ ศูนย์อาหารของมหาลัย 

ช่วงพักกลางวันของวันนี้ ไม่รู้ว่าเกิดเหตุอะไรขึ้นที่ทำให้นักศึกษาหลายคณะเข้ามารุมซื้ออาหารกันอย่างคับคั่ง โต๊ะแทบไม่เหลือว่างเลย เดือดร้อนมาถึงกลุ่มกะเทยและชะนีสาว ที่ต้องรีบสวาปามอาหารเข้าปากอย่างเร่งรีบ

“อีเช รีบกินเร๊วเนี่ย” (คิม)

“เหลือเวลาอีกแค่ 10 นาที” (คิม)

“กูกินไม่ลงอะมึง” (เช)

“โอ้ยยยย” (คิม)

เชยังคงนั่งเฉยๆ ไว้อาลัยให้กับชามก๋วยเตี๋ยวแสนจืดชืดด้านหน้า ตรงข้ามกับเพื่อนอีก 3 คนที่รีบซัดมันลงกระเพาะเร็วเหมือนฟ้าแลบ

“เร็วๆๆ” (ต้อย)

“อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย”

เสียงผู้หญิงคนหนึ่งร้องดังขึ้นมาทางหน้าโรงอาหาร 

จนทุกคนลุกฮรือขึ้นดูว่า มีเหตุผิดปกติอะไรขึ้นกับหล่อน

“หึ้ยย เสียงเหี้ยไร” (ต้อย)

“ใครเป็นไรมึง” (ยิม)

“มิ๊งงงงง โอปป้า...!!! อร้ายยยยย” (ยิม)

“ไหนนนนนนน ใคร” (คิม)

หล่อนไม่ได้เป็นอะไรหรอก เพียงแค่ตกกระใจที่หันไปเห็น พุท เดินเข้ามาพร้อมช่อดอกไม้ จึงร้องกรี๊ดขึ้น เพราะ He ดูหล่อมากกกกเลยวันนี้ ยิ่งกกว่าในรูปที่หล่อนเคยเห็น...

“น้องพุท”

เสียงผู้หญิงโต๊ะข้างๆ ซุบซิบและชี้ไปที่พุท ออกท่าทีกรี๊ดกร๊าด เขินเล็กเขินน้อย

“หล่ออออออออ”

“หอบดอกไม้มาให้ใครมึง”

ทันทีที่พวกหล่อนสงสัย พวกหล่อนก็ได้คำตอบในใจ แล้วค่อยๆหันมาที่....55

สายตานับร้อยมองมาที่ เช!!! เดาได้เลยว่าต้องเป็นเช แน่ๆ  

“เค้ามองกูทำไมอ่ามึง” (เช)

“อีเช ผัวมึงหรอ” (ต้อย)

“อร้ายยยย” (ยิม)

“อีเชชชช” (ต้อย)

“ฮ่ะ อะไร” (เช)

“น้องพุทไง อิควาย” (คิม)

“มาโน้นแล้วววว” (คิม)

“เขามองอีเชเต็มเลยมึง” (ต้อย)

“เรื่องอีเชกับน้องพุท นี่แสดงว่าคนรู้เยอะจริง” (ยิม)

ทุกพื้นที่มีแต่เชพุท ชะนีทั้งหลายต่างก็เอามือกุมปาก เคาท์ดาวน์เมื่อพุท เดินเข้าใกล้เชขึ้นเรื่อยๆ

สายตาของเขามองมาที่เช อย่างชัดเจน ปกติก็ดูหล่ออยู่แล้ว พอแต่งตัวเข้ายิ่งดูหล่อโฮกไปใหญ่

“อีเช” (คิม)

“ผัวมึงคือหล่อมากเลยอะวันนี้” (คิม)

หนุ่มร่างสูงเดินเข้ามาใกล้โต๊ะขึ้นเรื่อย จนเสียงกรี๊ดเริ่มดังขึ้นจากทุกบริเวณ

อร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!

เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเช ก่อนจะมองเธอด้วยความคุ้นเคย

“ซื้อมาให้” (พุท)

จังหวะนั้นชะนีเพื่อนสาวถึงกับหยุดหายใจ เพราะมันแสนจะฟินนนน!! คนนึงก็โคตรหล่อ โคตรจะแมน ส่วนอีกคนก็โคตรน่ารัก โคตรอ่อนโยน น่าทะนุถนอม..

“แชทไปก็ไม่ตอบ” (พุท)

หนุ่มร่างสูงถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าที่แสนจะจริงจัง มีความกังวลและความสำนึกผิดเล็กๆอยู่ในนั้น

ทำขนาดนี้แล้ว แต่หล่อนก็ยังเล่นตัว..!!!

เชกอดอกเบือนหน้าหนี ไม่ฟังอะไรที่เขาพูดทั้งนั้น สีหน้าเบะๆของเธอ มันไม่ได้ดูน่าเกรงกลัว ออกไปทางน่ารักน่าหยิกเสียมากกว่า

“ไม่เห็นต้องซื้อมาเลย” (เช)

เธอพูดเสียงแข็งขึ้น สีหน้ายังดูไม่พอใจกับเรื่องเมื่อวานก่อน

“ขอโทษ” (พุท)

“ที่ทำอะไรไม่คิด” (พุท)

สิ้นเสียงเขา เชไม่พูดอะไรทั้งสิ้น

“เอ่ออ น้องพุทจ่ะ เพื่อนพี่ก็เป็นแบบนี้แหละจ้ะ” (ต้อย)

“มันคงกำลังโกรธ ปากไม่ค่อยตรงกับใจ” (คิม)

“เนอะๆ เนอะทุกคนเนอะ” (คิม)

“ช่ายยย แฮร่ๆๆ ใช่ๆๆๆ เนาะ”

“เอามาฝากพี่ไว้ก่อนมา มันหายโกรธพี่จะเอาไปวางไว้ห้องมันให้” (ยิม)

“ไม่เอา” (เช)

เชรีบสวน

“อีเช!!!!”

“มึงจะบ้าหรอ”

“ดอก Olivia Austin rose แสนจะแพง เป็นพันนะมึง” (ยิม)

“ไม่เป็นไรครับพี่ ผมอะ คงทำให้พี่เชโกรธมากจริงๆ แล้วก็คงไม่มีทางให้อภัยด้วย”

“ผมคิดไว้แล้วว่า ถ้าวันนี้พี่เชไม่ยกโทษให้ ก็คงจะต้องยอมแพ้ แล้วก็ถอยออกไปแล้วจริงๆ”

เชถึงกับหันนหน้ามามอง ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น หล่อนก็คงไม่ได้คิดมาก่อนว่าผู้ชายคนนี้จะพูดอะไรทำนองนี้ แต่ถ้าจะถึงขั้นตัดความสัมพันธ์ มันคงเป็นไปได้ เพราะพุทก็ใจเด็ดอยู่พอควร

“ฮ่ะ!!!!!!!” เพื่อนของเชร้องออกมาอย่างตกใจ

“เดี๋ยวๆๆๆ น้องพุท ใจเย็นๆก่อนนะ” (ยิม)

“อีเช หายโกรธสิมึง” (ต้อย)

แต่ด้วยทิฐีที่หล่อนแสดงไปเมื่อสักครู่ จึงเป็นเหตุให้เธอไม่แยแสเขา

“ไม่ต้องพยายามหรอกครับ” (พุท)

“ผมมันเหี้ยเอง” (พุท)

“ไม่ควรเข้ามายุ่งกับพี่ตั้งแต่แรก” (พุท)

“น้องงงงพุททททท” (ต้อย)

“คงทำใจยากหน่อย แต่ก็คงต้องพยายาม” (พุท)

พุทตีหน้าเศร้า เล่าความในใจให้สมบทบาท ก่อนจะเดินหันหลังจากไปพร้อมกับหอบดอกไม้ช่อใหญ่ที่ซื้อมา

เชได้แต่อึ้ง เหมือนหัวใจหล่นตุ๊บลงที่พื้น ทำอะไรไม่ได้เลย นอกจากมองและมองผู้ชายคนนี้เดินกลับอย่างน่าเวทนา

แต่...!!!

เขาหยุดลงตรงโต๊ะข้างๆ

“อ้าวเหี้ย ไอ่พุท หยุดไมวะ”

แมนและมายที่ซุ่มดูไกลๆ กระซิบกระซาบกัน โถวว.. เอาอีกแล้ว แผนของแก๊งค์แมวเหมียว นี่เอง..!!

“พี่ครับ”

พุทหยุดเอามือค้ำลงที่โต๊ะพวกหล่อน ก่อนจะยื่นหน้าหล่อให้เห็นใกล้ๆ

“ผมให้”

“ดอกไม้มันน่ารักดี เหมาะกับพี่”

เชถึงกับสติหลุด เหวอไปเลย

“ไอ่เหี้ยยยพุทททท”

“นอกบทอีกแล้วววว”

ผู้กำกับจอมวางแผนทั้งสอง ต่างก็ร้องเป็นเสียงเดียวกัน..

.....................................................................

ณ ห้องเมท แมน มาย พุท

โป้กกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!....

“โอ้ยยยย ” (พุท)

“มึงตบกระบานกูไมเนี่ย กูเจ็บนะเว้ย” (พุท)

“เดี๋ยวก็ต่อยเข้าให้” (พุท)

“ไม่ต้องมาต่อยกูเลย มันสมควรมั้ย” (แมน)

“ที่กูคิดให้มึงมันตัดจบตอนที่มึงบอกว่า คงตัดใจยาก แต่ก็จะพยายาม แล้วหันหลังกลับ ไม่ใช่เหรอ” (แมน)

“มึงอะนอกบท” (แมน)

“เออ พุท จากที่เชจะสงสาร ต่อไปคงได้โกรธเกลียด” (มาย)

“โหยยย นิดเดียวเอง” (พุท)

“กูก็แค่คิดว่า แค่สงสารมันไม่พอหรอก มันหนิมๆไป มันต้องหึงสิวะ ถึงจะสุด” (พุท)     

“โอ้โหห ไอ่พุท มึง กูละหมดคำจะพูด” (แมน)

“พวกมึงหยุดเลย ไม่ต้องมาด่ากู มาคิดช่วยกูก่อนว่าจะทำยังไงต่อ” (พุท)

“โอ้โหห มึงผูกเงื่อนตายไว้ขนาดนี้ ใครจะแก้ให้ได้” (แมน)              

....................................................................................................................................................................................

ขอบคุณที่ติดตามนิยายเรื่อง ผัวเด็กจอมโหด 18+ by KO.R นะครับ เหลืออีก 9 ตอนสุดท้ายแล้วนะครับ ขอโทษที่หายไปนาน เพราะว่าเรียนหนักนิดหน่อย ตอนนี้กลับมาล่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น