์NANAThe

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 177

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2562 20:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

ตอนที่ 14

"พี่พลเข้าใจผมหน่อยสิครับ ปาล์มคือ..." ปาล์มกำลังจะบอก แต่กำพลกลับดึงมือปาล์มออกแล้วเดินเข้าห้องไป ร่างบางยืนอยู่ที่เดิมนิ่งสักพัก รู้สึกผิดที่เป็นแบบนี้ เขากลัวว่าท่าเขายอมกำพล ความกลัวหลายๆอย่างทำให้เขากลับคิดแบบเดิมอีกแล้ว

ร่างบางยืนคิดไม่ตก อยากจะเคาะประตู ก็คงไม่เปิดแน่ๆ

" เอายังไงดีง่า นี่เราคิดเยอะไปหรือเปล่า " ร่างบางมองประตูบานใหญ่ก่อนจะเดินกลับห้องของตน

หลังอาบน้ำ ร่างบางก็ขึ้นมานอนบนเตียง พลิกซ้ายพลิกขาว กังวลเรื่องของกำพลจนนอนไม่หลับ ไหนจะเรื่องที่บัสบอกเขาเรื่อง ที่กำพลไม่ได้ทำแบบนั้นมา2 อาทิตย์ตั้งแต่คบกับเขา พอคิดก็สงสารกำพลทันที

 " เราจะต้องง้อหรือเนี่ย  "ร่างบ้างบ่นออกมา ถอนหายใจหลายรอบมาก คิดแล้วคิดอีกกับเรื่องของร่างแกร่งแบบนี้

// พี่ไม่อยากให้ปาล์มคิดว่าการไม่เหมาะสมหรืออะไรที่จะทำให้ปาล์มตัดสินใจไม่ได้  ปล่อยมันไปตามความรู้สึกของตัวเอง ได้ไหม ลองทำตามหัวใจตัวเอง แล้วปาล์มจะมีความสุข //

คำพูดของนัทดังก้องในหัวของเขาอีกครั้ง

"ปล่อยไปตามความรู้สึกอย่างนั้นเหรอ" ร่างบางพูดกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะลุกนั่งมองกระเป๋าของตนที่บัสยัดสิ่งหนึ่งให้เขาเมื่อตอนบ่าย..

ร่างบางจ้องกระเป๋าในนั้นสักพัก ก่อนจะลุกไปหยิบแล้วกลับมานั่งที่เดิมแล้วเปิดหยิบสิ่งที่เพื่อนรักของเขาให้

“มันคืออะไรนะ..”

//ถ้ามึงอยากมอบกายถวายท่านเมื่อไหร่ ก็กินนี่ซะ แล้วก็เดินไปหาเขา //

ร่างบางมองดูยาในมือก่อนจะนึกถึงคำที่เพื่อนรักบอก

“ฮึ้มมม เอาวะ..ปาล์มเลิกกลัวสักที” ร่างบางตบยาเข้าปากก่อนจะดื่มน้ำตามเข้าไป..แล้วออกจากห้องไป ร่างบางเดินออกไปขอกุญแจสำรองห้องกำพลที่แม่บ้าน โดยให้เหตุผมว่า กำพลงอลไม่ยอมเปิด พอได้กุญแจร่างบางก็เดินมาอยู่หน้าห้องของกำพล ยาที่กินเข้าเริ่มออกฤทธิ์ ใจของร่างบางเต้นไม่จังหวะร่างกายร้อนรุ่มไปหมด

“ทำไมร้อนเป็นแบบนี้ล่ะ” ร่างบางเริ่มตัวสั่นเหมือนคนจะหมดแรง มือเล็กกำลูกบิดกุญแจแล้วจัดการไขเข้าไปในห้องของร่างแกร่งทันที

แกร่ก..!!

กำพลที่เพิ่งทำงานเสร็จก็เข้าไปอาบน้ำ  ก่อนจะออกมาด้วยเอาผ้าขนหนูพันเอวเอาไว้ เห็นร่างบางเปิดประตูเข้ามา ตกใจเล็กน้อยที่เห็นคนที่ทำให้น้อยใจเข้ามายืนอยู่ตรงหน้า แต่ที่แปลกไปคืออาการตัวสั่นแล้วก็หน้าแดงไปหมด

“ตัวเล็ก..เป็นอะไร” ร่างบางใจสั่นไปหมดเมื่อเห็นอกแกร่งที่ไม่ได้สวมใสเสื้อเพราะเพิ่งอาบน้ำเสร็จ หยดน้ำเกาะไรผมและตัวที่มีกล้ามท้องอย่างสวยงาม

อึก..!!

เสียงร่างบางกลื่นน้ำลายลง มือไม้สั่นไปหมดทันที่ ร่างแกร่งสัมผัสถูกก็ถึงกับสะดุ้งทันที

“ตัวเล็ก..ทำไมเป็นแบบนี้..บอกพี่สิ” กำพลขยับไปจับตัวของปาล์มเอาไว้ พร้อมกับดึงมานั่งที่ปลายเตียง กำพลกำลังงงกับท่าทางของปาล์มแบบนี้ เพราะปกติปาล์มจะไม่กล้ามองหน้าเขาเวลาที่เขาไม่สวมเสื้อผ้า แต่ตอนนี้ร่างบางจ้องเขาหน้าของเขาเหมือนจะบอกอะไร เมื่อกำพลถูกตัวร่างบางก็ยิ่งสั่น เหงื่อไหลหยดออกมาให้เห็น

“อื้อออ. ปาล์มร้อน อืออ พี่พล “   ร่างบางดึงคอเสื้อขยับไปมาจนทำตอนนี้กระดมหลุดเผยให้เห็นอกขาวเนียน ทำเอากำพลที่ยืนประคองร่างบางเอาไว้หายใจขัดข้องเลยทีเดียว ตั้งแต่เขาคบกับร่างบางเขาก็ได้ช่วยตัวเองเท่านั้น แอบแปลกใจอาการคนตรงหน้า ที่เดินเข้ามาหาถึงห้องแถมยังส่งสายตายั่วยวนให้เขาอีก

“ ปาล์ม..ไม่สบายตรงบอกพี่สิ ทำไมหน้าแดงเหงื่อออกเต็มตัวแบบนี้” กำพลที่เป็นร่างบางเพราะไม่รู้ว่าร่างเล็กตรงหน้าเป็นอะไร เอามือขึ้นไปจับร่างบางเอาไว้ การกระทำของกำพลยิ่งทำให้ปาล์มถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ เพราะหน้าของกำพลอยู่ใกล้หน้าของร่างบางมาก ร่างบางไม่ได้หลบตาแต่กับเอาแต่จ้องมองที่ริมฝีปากหนาของร่างแกร่ง เขาอยากจูบปากหนานั้นสักครั้ง แต่ด้วยความฤทธิ์ของยาเริ่มเข้ามาแทรก ทำให้ความคิดของร่างบางช้ากว่าการกระทำ ร่างบางยื่นปากบางเข้าหาไปเตะที่ปากหนา กำพลที่ดูอาการของปาล์มออกว่าต้องการอะไร ไม่ได้ห้ามปล่อยให้ร่างบางทำตามใจไปอย่างนั้น ไช่สิเพราะมันเข้าทางของเขาอยู่แล้ว ร่างบางจูบปากบางแล้วถอนออก มือไม้สั่นไปหมดด้วยความเขินแต่อารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นไปเลื่อยๆ

“ พี่พล..อือ..คะ คืนนี้ ปาล์มขอนอนกับพี่พลได้ไหมครับ” ร่างเล็กพูดออกมาออกมา มือเล็กไปที่หน้าจนเกิดรอย กำพลที่เห็นก็ดึงมืออกมา

“ ตัวเล็ก..ไปทำอะไรมา..บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นพี่จะไม่ช่วยตัวเล็กนะ” ร่างสูงพูดขู่ร่างบาง พร้อมบีบหน้าขาของร่างบางเบาๆเพื่อกระตุ้นความต้องการ เขามองดูอาการแปลกๆที่ร่างบางเป็น มันเหมือนคนโดนยาปลุกเซ็กส์ แต่แค่ยังไม่แน่ใจ เขาเลยขยับไปใกล้ๆ จึงรู้แน่ชัดว่าในตัวร่างบางมีฤทธิ์ของยาชนิดนี้แน่ แต่ยังไม่แน่ใจ ว่าไปโดนมายังไง

“ อื้อ..พะ..พี่พล..ปาล์ม”  ยังไม่ทันจะพูดอะไร ร่างบางถาโถมเข้าใส่กำพลที่ไม่ทันตั้งตัวล้มลงนอนหงายที่เตียง  ปากเล็กประกบจูบปากหนาอย่างไม่เป็นประสา ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อความต้องการมันมีมากกว่าความรู้สึกผิดชอบ กำพลที่ไม่ได้เติมเต็มเรื่องแบบนี้มาหลายวัน อารมณ์ร้อนรุ่มเมื่อเจอปาล์มเข้าปล่อยให้ร่างเล็กทำตามใจ  แต่ก็เป็นกำพลที่ทนไม่ไหว จับพลิกตัวร่างบางลงนอนที่เตียง โอบกอดร่างเล็กที่ส่งสายตายั่วยวนมาให้


“ ตัวเล็กบอกพี่มาว่าใครเอายานี้มาให้”  ตาคมมองด้วยสายตาจริงจังเพราะถ้าเกิดเขาทำร่างบางนี้โดยไม่รู้สาเหตุมันจะยิ่งทำร้ายความรู้สึกปาล์มเพิ่มไปอีก เพราะทำไปด้วยความที่ไม่รู้ตัว 


“ อึก..บะ..บัส..อื้อ.”  ปาล์มตอบเสียงสั่นออกมา ทำเอากำพลต้องขมอารมณ์เมื่อนึกถึง ช่วงบ่ายบัสส่งข้อความมาบอกเขา 


//คุณกำพลถ้าคืนไหนไอ้ปาล์มเข้าหาก็อย่าตกใจนะครับ…คริ..คริ//


แต่เขาไม่คิดว่าบัสจะใช้วิธีนี้เพื่อทำให้ปาล์มยอมมานอนห้องของตน เพียงแค่ให้ช่วยเจรจาเข้ามานอนในห้องเท่านั้น ส่วนเรื่องนั้นจะยอมให้ร่างบางเป็นคนตัดสินใจยอมเป็นของเขาเอง แต่ตอนนี้คนที่รับปัญหากลับกลายเป็นตัวเขาเองที่ต้องจัดการกับร่างบางนี้ก่อน 

สักเม้นให้ไรท์ได้หายคอหายใจ

กลับมาแล้ววว....ขอโทษที่หายไปนานนะคะ

ขอบคุณที่เข้ามาทักทายกัน

และขอบคุณสำหรับกำลังใจกันนะคะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น