ดอกไม้ในสายลมหนาว

สวัสดีค่ะ >< ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ ชอบไม่ชอบยังไงแสดงควาคิดเห็นกันมาได้น๊าา ...

เริ่มต้น..แก้แค้น

ชื่อตอน : เริ่มต้น..แก้แค้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 309

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2562 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เริ่มต้น..แก้แค้น
แบบอักษร

เมื่อถึงพิธี ส่งตัว ซึ่งเป็นพิธีขั้นสุดท้ายของการแต่งงาน 

คมสันมองบุตรสาวด้วยความรู้สึกอัน

หลากหลาย ทั้งดีใจและใจหาย 

ที่จู่ๆลูกสาวที่เขาเฝ้าดูแลอย่างดี

มาตลอดยี่สิบกว่าปี

แต่งงานออกจากบ้านไป 

แต่อย่างไรเสียความดีใจก็มีมากกว่า 

เพราะมนพัทธ์เวลานี้ดูมีความสุขเหลือเกิน ลูกเขยเขาก็ดูเป็นคนดี ถึงจะดูนิ่งและเยือกเย็น

ไปบ้างแต่คมสันคิดว่านี้คงเป็นบุคลิกของนักธุรกิจ ไม่น่าจะมีอะไรมากกว่านั้น


"พ่อฝากลูกสาวพ่อด้วยนะคุณเธียร"

คำฝากฝั่งสุดท้ายที่ผู้เป็นพ่อพูดกับชายหนุ่ม 

"ครับ" จะดูแลให้เจ็บเจียนตายเลย 

ประโยคถัดมาเขาไม่ได้พูดมันออกไป 

ได้แต่คิดในในและยิ้มออกมา 



หลังจากทุกคนออกไปแล้ว มนพัทธ์จึงขอตัวไปอาบน้ำ หลังจากที่หญิงสาวเดินเข้าห้องน้ำไปแล้ว เสียงริงโทนโทรศัพท์ของชายหนุ่มก็ดังขึ้น 

"ฮัลโหล.."

"อยู่ไหนแล้วคะ ตอนไหนจะออก

มาหาเชอรี่ซะที" 

หญิงสาวปลายสายส่งเสียงงอนๆแต่ไม่วายมีแววอ้อนๆส่งมาด้วย 

"เดี๋ยวสิ ฉันยังไม่เสร็จธุระ "

"เร็วๆนะคะ เชอรี่หิวคุณ เอ้ย!หิวข้าวจะตายอยู่แล้วเนี่ย "

"อืม.. "

หลังจากวางสายแล้ว เธียร จึงเปลี่ยนชุดเป็นชุดกึ่งลำลองกึ่งทางการ มนพัทธ์ที่ออกจากห้องน้ำพอดี เห็นเข้านึกแปลกใจจึงเอ่ยถามเขา 

"คุณทำไมเปลี่ยนเป็นชุดนี้ล่ะคะ 

ไปอาบน้ำก่อนดีไหมคะ จะได้สบายตัว"

เธียรมองมนพัทธ์แล้วแสยะยิ้ม 

"ฉันจะไปหาเพื่อน เธอนอนก่อนได้เลยนะ

เพราะวันนี้ฉันอาจจะไม่กลับ"

มนพัทธ์ตกใจที่เธียรมองเธอด้วยแววตาท่าทางแบบนี้ แล้วยังจะบอกว่าจะออกไปหาเพื่อนข้างนอกอีก นี่มันอะไรกัน

"แต่วันนี้เป็นวันแต่งงานของเรานะคะ"

"แล้วไง.. หรือเธออยากจนอดไม่ไหว "

เธียรพ่นคำพูดที่ร้ายกาจใส่เธอ 

โดยที่ไม่รู้สึกรู้สาอะไร 

"ทำไมคุณพูดกับฉันแบบนี้ "

มนพัทธ์เริ่มงงกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเธียร 

มีแต่คำถามเกิดขึ้นในใจ ทำไม เพราะอะไร

เธอทำอะไรให้เขาไม่พอใจรึปล่าว 

ทำไมเขาไม่บอกกันดีๆ มีแต่ ทำไมๆๆ  

น้ำตาที่มนพัทธ์พยายามกลั้นไว้ แต่เธอกลั้นมันไม่ไหวๆค่อยๆไหลเอ่อออกมา 

เธียรมองมันอย่างสะใจ เขาหยิบกุญแจรถและเดินออกไปอย่างไม่คิดจะสนใจเธอเลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น