ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่53::เมื่อเจ้าบ้านอนุญาต.....

ชื่อตอน : ตอนที่53::เมื่อเจ้าบ้านอนุญาต.....

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.7k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2562 18:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่53::เมื่อเจ้าบ้านอนุญาต.....
แบบอักษร

>>>>>>>

คิโด้เพิ่งมีเวลาว่างกลับมาค้างที่บ้าน และเขากลับมาวันนี้ไม่ได้มามือเปล่า เมื่อสองวันก่อนคิโด้ไปพบอิงฟ้า คิโด้ยังไม่ได้บอกราเชษฐ์เรื่องนี้ แต่วันนี้เขาก็จะนำข่าวมาบอกพร้อมกับเดินทางไปเยี่ยมหลานหลังจากที่อิงฟ้าส่งข้อความตอบกลับมาว่ามาเยี่ยมได้

“อนุญาตแล้วจริงเหรอพ่อกลัวจังนี่มันเหมือนเรื่องล้อเล่นเลยนะคิโด้” แม้ราเชษฐ์จะพูดแบบนั้นแต่ก็หวังให้เรื่องที่คิโด้พูดมามันเป็นเรื่องจริงทั้งหมด

“เขาอนุญาตแล้วก็ไปสิครับคุณพ่อ เรื่องที่ผมเล่ามันก็จริงแท้แน่นอน คุณพ่อก็รู้ว่าผมโกหกคนไม่เก่งโดยเฉพาะคนที่ผมรัก”  

“พ่อหัวใจจะวายคิโด้” ราเชษฐ์เอามือวางบนอกข้างซ้าย หัวใจเต้นแรงมาก นานแค่ไหนแล้วนะที่ท่านไม่ได้หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นแบบนี้ ราเชษฐ์จำไม่ได้เลยจริงๆ

“ใจเย็นๆ ครับคุณพ่อ” คิโด้ยิ้มนั่งข้างๆ เอามือของตนเองจับมือของราเชษฐ์เอาไว้อย่างให้กำลังใจ

“ใจพ่อเต้นแรงมากนี่มันเรื่องจริงเหรอ”

“จริงสิครับ ผมน่ะไปคุยด้วยตัวเองได้ยินมากับหูตัวเอง”

“คุณพระคุณเจ้าช่วย”

“ที่ไหนกันผมต่างหากที่ช่วย”

“นั่นแหละลูกพ่ออุทานตกใจเฉยๆ ว่าแต่จะเอายังไงต่อล่ะ”

“เย็นนี้เราไปเยี่ยมที่บ้านนั้นด้วยกันครับตามที่ผมบอก คุณพ่อก็แต่งตัวแล้วยิ้มกว้างๆ ทำใจก่อนไปพบครอบครัวของอิงฟ้าก็แค่นั้นเอง”

“เอาจริงเหรอ”

“ไม่อยากกินข้าวกับหลานกับลูกก็แล้วแต่น้า?”

“หน้าพ่อบางเหลือเกินคิโด้”

“ไม่ต้องหน้าบางครับโอกาสดีขนาดนี้หน้าของเราสองพ่อลูกต้องฉาบปูนซีเมนต์ไปครับคุณพ่อ” คิโด้ให้คำแนะนำ ราเชษฐ์แอบมองค้อนลูกชายเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นยืน สูดลมหายใจเข้าปอดลึก

“เอาวะไปก็ไปเป็นไงเป็นกัน แก่ขนาดนี้แล้วไม่มีอะไรให้เสียแล้วล่ะ”

“ถูกต้องที่สุดดดด!” คิโด้เสริมทัพเชียร์

“พ่อขอไปแต่งตัวหล่อก่อนเดี๋ยวไปเจอหลานชายสุดที่รักของพ่อ เด็กมันจะไม่หลงเอา”

“แหม....ได้หลานแล้วลืมลูกเลยนะครับ”

“ก็ลูกด้วยนั่นแหละ”

“ฮ่าๆ ฮ่าๆ” คิโด้นั่งหัวเราะตามหลังคนเป็นพ่อไป ส่วนเขาไม่ต้องแต่งตัวหล่อเพราะก่อนออกมาจากคอนโดก็อาบน้ำมาก่อน แม้ชุดจะไม่ทางการเป็นชุดอยู่บ้านสบายๆ แต่พอมันมาอยู่บนตัวคนหล่อมันก็ส่งเสริมกันดี

เมื่อราเชษฐ์แต่งตัวเสร็จก็เดินทางตรงมาที่บ้านซึ่งเป็นเรือนหอของลูกสาวและลูกเขยในทันที

“สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ”

อิงฟ้าและโนอาห์ออกมาต้อนรับกล่าวสวัสดีพร้อมยกมือขึ้นบ้าน ราเชษฐ์ยิ้มแล้วกล่าวสวัสดีกลับคืนไป

“สวัสดีอิงฟ้า โนอาห์ แล้วสุดหล่อล่ะ” ราเชษฐ์ก็อยากพูดมากกว่านั้น อย่างเช่นถามสารทุกข์สุขดิบ ทว่ายังวางตัวไม่ถูกและตื่นเต้นมากจนไม่รู้จะพูดอันไหนก่อนอันหนหลังดี

“โนแอลสุดหล่ออยู่นี้ครับผม” ยังไม่ทันที่อิงฟ้าและโนอาห์จะทันได้ตอบ เจ้าของชื่อที่คุณตาถามได้ยินแล้วก็วิ่งแจ้นส่งเสียงร้องมาแต่ไกลๆ

ราเชษฐ์ยิ้มมองหลานชายแล้วนั่งย่อลงสองแขนกางออกรอรับร่างของหลานชายตัวน้อย

“โนแอลเดี๋ยวล้มนะลูกวิ่งเบาๆ” อิงฟ้าปรามลูกชายแต่ไม่ทันแล้วล่ะ ตอนนี้ร่างน้อยๆ วิ่งเข้ามาสู่อ้อมกอดของคุณตาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“คุณตาาาาาา จุ๊บ! จุ๊บ!” ริมฝีปากจิ้มลิ้มจุ๊บลงบนแก้มของคุณตาทั้งสองข้าง และคุณตาก็ไม่น้อยหน้าหลานชายจุ๊บคืนบนแก้มกลมๆ ป่องๆ เช่นเดียวกัน

“จุ๊บ! จุ๊บ!”

“เอิ้กๆ หม่ามี้ ปาป๊า คุณตามาหาโนแอลจริงๆ ครับผม” หนูน้อยหัวเราะเสียงใสจักจี้หนวดของคุณตา ก่อนหมุนตัวเงยหน้าขึ้นบอกพ่อและแม่

“ใช่จ้ะ เพราะฉะนั้นเด็กที่ดีต้องทำยังไงกับผู้ใหญ่คะ”

“ต้องสวัสดีก่อนครับผม”

“ทำสิจ้ะ ไหว้คุณตาและคุณลุง”

“สวัสดีครับคุณตา สวัสดีครับคุณลุง โอ้.....คุณลุงทำไมหล่อจังเลยยยยยยย” หนูน้อยตาโตมองคิโด้เหมือนเป็นสิ่งประหลาด

ทางด้านคิโด้ถูกเด็กชมก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แต่ก็แอบเขินอยู่เหมือนกัน เขายังไม่ได้ทักทายหนูน้อยจริงๆ จังๆ สักที วันนั้นเขาก็เข้าบ้านหลังจากที่โนแอลกลับบ้านไปแล้ว จึงไม่ได้ทักทาย ทว่าเด็กมันก็พูดดี และไม่โกหก หล่อก็บอกว่าหล่อ คนเป็นลุงก็เริ่มจะหลงหลานมากขึ้นกว่าเดิม

แบบนี้ลุงต้องเปย์!

“ลุงหล่อขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

“เหมือนเทวดาเลยครับผม”

“ให้เกียรติมากเลยนะครับ ขอบคุณนะครับ โนแอลก็หล่อเหมือนกันครับ”

“ครับผม โนแอลหล่อเหมือนปาป๊า”

โนแอลเป็นเด็กฉลาดและช่างพูดมาก และเคยได้ยินพ่อพูดบ่อยๆ ว่าลูกชายโตขึ้นก็ต้องเหมือนพ่อ ดังนั้นโนแอลจกจำและนำคำพูดนั้นกลับมาใช้

 “เข้าข้างในกันเถอะค่ะ วันนี้ทานมื้อเย็นที่นี่นะคะ หนูเตรียมอาหารเอาไว้แล้ว” อิงฟ้าพูดขัดๆ บ้างเพราะไม่ชินและเขิน ทางด้านราเชษฐ์หันมองหน้าลูกชาย คิโด้พยักหน้ารัวๆ

“ขอบใจนะ พ่อและคิโด้รบกวนฝากท้องมื้อหนึ่งนะ”

“เชิญครับ”

จากนั้นคนทั้งห้าก็พากันเดินเข้ามาข้างใน ซึ่งระหว่างรออาหารมื้อเย็นคุณตากับหลานก็เล่นกันอย่างสนุกสนาน พอคุณตาเล่นเหนื่อยหลานตัวน้อยก็มาวอแวกับคุณลุงสุดหล่อ

“คุณลุงครับโนแอลจะอวด”

“อวดอะไรเหรอครับ”

“นี่ครับ” หนูน้อยเข็นรถเปิดประทุนของตัวเองมา พร้อมกับมีแมวตัวน้อยนั่งอยู่ข้างคนขับ คิโด้ยิ้มกลั้วหัวเราะ รู้สึกขบขันปนเอ็นดู

“ว้าวววว รถสวยกว่าของลุงซะอีก”

“คุณตาซื้อให้โนแอลครับผม”

“จริงเหรอครับ” คิโด้แสร้งทำท่าตกใจ แต่เขาน่ะรู้อยู่แล้ว ก่อนหน้านั้นราเชษฐ์ก็โทรมาโม้เอาไว้เยอะเหมือนกัน พอกันทั้งตาทั้งหลาน

“จริงครับผม ส่วนนี่น้องแมวเหมียวของโนแอล คุณน้าช้องนางซื้อให้ น่ารักไหมครับ”

“น่ารักสิครับ ว่าแต่เลี้ยงแมวต้องมีความรับผิดชอบนะครับ”

“หม่ามี้สอนให้เลี้ยงแมวครับผม โนแอลเก็บอึแมวเป็นด้วยนะครับผม”

“เก่งจังเลยหลานลุง”

“ใช่ม้าๆ”

คิโด้ยกนิ้วโป้งให้แล้วสองลุงหลานก็พากันเล่นสนุกกับรถและน้องแมวเหมียว ขณะที่ลูกเขยลพ่อตาก็กำลังเปิดประเด็นคุยกัน

“เป็นยังไงบ้างล่ะชีวิตคู่หลังแต่งงาน”

“มีความสุขดีครับ เพิ่งคุยกันเข้าใจเร็วๆ นี้นี่เอง” โนอาห์ตอบ เขาไม่ได้รู้สึกแย่กับราเชษฐ์แต่ออกจะสงสารซะด้วยซ้ำ อีกอย่างคือรู้สึกผิด เพราะอดีตเขาก็เคยทำให้อิงฟ้าเจ็บและราเชษฐ์ในฐานะที่เป็นพ่อคงรู้สึกเจ็บด้วยเหมือนกัน

“อิงฟ้าเป็นคนใจแข็งเหมือนแม่”

“ตอนนี้เธอโตขึ้นแล้วครับ อยู่ด้วยเหตุผล”

“ต้องขอบคุณโนอาห์ที่ช่วยดูแลอิงฟ้าให้อยู่สุขกายและใจ”

“เช่นกันครับ ขอโทษด้วยนะครับเรื่องในอดีต”

“ไม่ถือหรอกเพราะโนอาห์คือลูกผู้ชายตัวจริงที่กล้ารับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไป” ราเชษฐ์นับถือความแมนในตัวของลูกเขยมาก รับผิดชอบ และแก้ไขสิ่งที่ผิดได้รวดเร็วทันใจ

พร้อมกันนั้นโนอาห์ใจเด็ด ที่จะทำอุกอาจไม่กลัวอิงฟ้าเกลียด โดยการเอาอิงฟ้ามาอยู่ด้วยแม้เธอจะผลักไส แต่สุขท้ายโนอาห์ก็ทำให้อิงฟ้ากลับมามีใจและรักกันเหมือนเดิมได้สำเร็จ

ขณะเดียวกันราเชษฐ์ก็สืบทราบมาว่า โนอาห์ค่อนข้างตามใจเมียมาก ส่วนอิงฟ้าแม้สามีจะตามใจแต่ก็เจียมเนื้อเจียมตัวเองเสมอ เป็นแม่บ้านที่ดีและใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ซึ่งหากโนอาห์อยากเป็นพ่อบุญทุ่มก็ต้องทุ่มเองโดยไม่ถามภรรยาว่าต้องการหรือไม่

“ยังไงผมก็ไม่สบายใจอยู่ดีครับ”

“โอเค งั้นพ่อยกโทษให้นะ”

“ขอบคุณมากครับ แบบนี้ผมสบายใจขึ้นเยอะเลย”

>>>>>>>>>>>


ความคิดเห็น