ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 15 รู้สึกผิด

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 รู้สึกผิด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 326

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2562 02:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 รู้สึกผิด
แบบอักษร

ในคืนเดียวกัน พี่ฮีทวีดีโอคอลมาหาผมตอนดึก

“ยูตะพี่คิดถึงเราจังเลย ขอโทษนะที่เมื่อวานพี่ไม่ได้โทรหา” พี่ฮีทพูด

ทันทีที่ได้เห็นหน้าพี่ฮีทผมก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ผมร้องไห้ออกมาทันที ผมรู้สึกผิดเหลือเกิน ผมเจ็บปวดใจเหลือเกินครับ

“ครับ ไม่เป็นไร ฮือๆ ๆ” ToT ผมร้องไห้

“อย่าร้องไห้สิ เป็นอะไร!!” พี่ฮีทถามผมด้วยสีหน้าเป็นห่วง

“เปล่าครับ” ผมตอบ

“อย่าร้องไห้แบบนี้ พี่ไปกอดเราไม่ได้นะ พี่ขอร้อง อย่าร้องเลย” พี่ฮีทบอกผม

คำพูดนี้มันยิ่งทำให้ผมร้องไห้หนักเข้าไปใหญ่

“พี่ฮีทครับผมไม่ไหว เดี๋ยวพรุ่งนี้เราค่อยคุยกันนะครับ” ผมรีบวางสายก่อนที่ผมจะหลุดปากเรื่องจะแต่งงาน

ผมไม่อยากบอกพี่เขาเลย ผมรู้ว่าการกระทำนี้มันดูขี้ขลาด แต่ผมไม่กล้าบอกพี่เขาจริงๆ ครับ

วันที่ 8 ธันวาคม 2018

ผมไปหาเอมิที่สำนักพิมพ์ เพื่อบอกวันแต่งงาน

“เอมิ ว่างคุยมั้ย” ผมถามเธอ

“อื้ม ไปคุยที่ห้องรับรองเถอะ” เอมิบอก

“ว่าไงเป็นไงบ้าน นานะจะแต่งงานกับแกมั้ย?” เอมิถาม

“อื้ม แต่งสิ จะแต่งงานวันที่ 10 มกราคม 2019 นี้แหละ” ผมบอก

“อย่างงี้หัวหน้าบ.ก. ก็กลับมาไม่ทันน่ะสิ” เอมิถาม

เพราะเอมิยังไม่รู้เรื่องของผมกับพี่ฮีทไม่มีใครรู้เลยนอกจากคอนเนอร์ เธอจึงคิดแค่ว่าพวกผมสนิทกันแบบพี่น้อง

“อื้มคงไม่ทัน ฉันอยากรีบแก้คำสาปไวๆ น่ะ” ผมตอบ

“ดีใจด้วยนะเพื่อน” ^^ เอมิกอดผม

อืม...ใช่ดีใจที่แก้คำสาปได้แต่ทำไมใจผมถึงรู้สึกเจ็บปวดล่ะ

“งั้นเดี๋ยวฉันช่วยเตรียมงานแล้วกันนะ” เอมิบอก

“อื้ม ขอบคุณนะช่วยได้มากเลย แล้วอีกอย่างเดือนมกราคมฉันต้องเป็นแมว 6 วันด้วยอ่ะ ฉันอยากให้แกรับหน้านานะกับพ่อแม่แทนฉันหน่อยอ่ะ บอกพวกเขาว่าฉันจะกลับวันที่ 7 ทันก่อนวันแต่งงานแน่นอน บอกเขาว่าฉันไปเคลียงานต้นฉบับให้เสร็จก่อนวันแต่งงานก็ได้” ผมขอร้องเอมิ

“อื้ม ได้สิ เรื่องโกหกขอให้บอกฉันเถอะ สบายมาก” ^^ เอมิบอกด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

ผมก็อยากจะยิ้มกับเธอนะครับแต่ผมยิ้มไม่ออกจริงๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

“งั้นฉันกลับบ้านก่อนนะ” ผมบอกก่อนจะเดินจากไป

เมื่อถึงบ้าน

‘พี่ยูตะครับ มีอะไรอยากให้ผมช่วยก็บอกนะครับ’ คอนเนอร์ส่งข้อความมาหาผม

‘งั้นนายช่วยกินเหล้าเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ’ ผมส่งข้อความกลับไป

‘งั้นพี่ก็มากินที่บ้านผมสิครับ ตอนนี้เลย’ คอนเนอร์ส่งข้อความกลับมาอีกครั้ง

ผมจึงรีบออกไปที่บ้านคอนเนอร์ทันทีครับ

“ติ๊งต่องๆ” ผมกดกริ่ง

“คร้าบๆ แหม่~เรื่องเหล้านี่มาเร็วจังนะครับ” คอนเนอร์พูดตอนมาเปิดประตู

ผมเดินผ่านเข้าไปในบ้านก็พบรูปปั้นเทพเจ้าแมวอยู่ในสวน ผมแทบจะไม่อยากเห็นรูปปั้นนี้เลยจริงๆ

พอผมเข้ามาในบ้าน ก็พบขวดเหล้า 3 - 4 ขวดกับเบียร์อีกหลายกระป๋องวางอยู่บนโต๊ะอาหารที่ผมเคยมานั่งวางเรียงรายเป็นจำนวนมาก เตรียมตัวมาดีจริงๆ นะคอนเนอร์

ทันทีที่ผมมานั่งที่โต๊ะผมก็เปิดกระป๋องเบียร์ดื่มแบบวันช็อตทันที (วันช็อตคือดื่มรวดเดียวหมดเลย)

ระหว่างที่ผมดื่มกับคอนเนอร์อยู่ จู่ๆ ริโกะก็เดินเข้ามาในบ้าน

“แผล็บ” เธอเดินมาเลียแก้มผม

“เลียแก้มฉันทำไมเนี่ย?” ผมถาม

“ก็แสดงความเป็นมิตรไง” ริโกะพูดก่อนจะเปิดกระป๋องเบียร์กิน

“เฮ้ เธอยังกินไม่ได้!!” ผมบอกริโกะ

“แผล็บ ดีใจด้วยนะที่หารักแท้เจอแล้ว” ริโกะเลียหน้าของผมอีกครั้งก่อนจะหยิบเบียร์เพิ่มไปอีกกระป๋องแล้วเดินไปนั่งกินที่โซฟา

เธอไม่สนใจโลกจริงๆ ครับ

จู่ๆ ผมก็ร้องไห้แบบไม่มีเหตุผล ทุกคนในบ้านต่างตกใจที่ทำไมผมถึงร้องไห้

“พี่ยูตะเป็นอะไรครับ?!” คอนเนอร์ถามด้วยสีหน้าตกใจ

“เออๆ ไม่กินแล้วก็ได้เบียร์” ริโกะวางกระป๋องเบียร์ลงเพราะเธอคิดว่าที่ผมร้องไห้เพราะเธอไม่ยอมฟังที่ผมห้ามเธอ

“เปล่า ไม่ใช่ กินต่อไปเถอะ ฉันไม่เป็นไร” ผมบอก

จู่ๆ คอนเนอร์กับริโกะก็เดินมากอดผมพร้อมกันทั้งสองคน ทั้งสองคนต่างไม่พูดอะไร เพราะเขาอาจจะรู้ว่าผมเสียใจเรื่องอะไร จึงไม่อยากจะพูดย้ำเรื่องนี้ให้ผมเจ็บปวดขึ้นไปอีก

หลังจากที่ผมดื่มไปจนหนักหน่วงผมก็ขอกลับบ้าน

“ฉันกลับก่อนนะ” ผมบอก

“ให้ผมไปส่งมั้ยครับ” คอนเนอร์พูด

“ไม่เป็นไร” ผมตอบ

“แผล็บ แผล็บ กลับบ้านดีดีนะ” ^^ ริโกะเดินมาเลียหน้าผมและยิ้มให้ผม

ผมเพิ่งเคยเห็นรอยยิ้มนี้เป็นครั้งแรก พอเธอยิ้มแล้วมันทำให้เธอดูน่ารักสมวัยจริงๆ ถ้าหากเธอยิ้มอย่างนี้บ่อยๆ ผมเชื่อครับว่าเธอต้องหารักแท้เจอในเร็วๆ นี้แน่นอน

วันเวลาผ่านไปจน วันที่ 31 ธันวาคม 2018

‘ผมจะไม่อยู่ เพราะต้องรีบไปปั่นต้นฉบับให้เสร็จทันก่อนวันแต่งงาน ผมจะกลับมาวันที่ 7 มกราคม ตอนเช้านะครับ ขอโทษจริงๆ ครับ ผมฝากเอมิเรื่องจัดงานแต่งงานแล้ว มีอะไรติดต่อเอมิได้เลยนะครับ สุขสันต์วันปีใหม่นะครับ’ ผมส่งข้อความหานานะ และพ่อกับแม่

ตอน 3 ทุ่ม

ผมว่างจึงออกไปงานเทศกาลศาลเจ้าปีใหม่

ต้องบอกก่อนนะครับ ผมเป็นคนญี่ปุ่น อาศัยอยู่ญี่ปุ่น

วันปีใหม่ที่ญี่ปุ่นจะมีการจัดงานปีใหญ่ที่ศาลเจ้าเพื่อไปไหว้ขอพรปีใหม่กันที่นั่น อีกทั้งในงานตรงทางเข้าศาลเจ้า จะมีร้านค้ามากมาย มีทั้งอาหารและขนมต่างๆ มีทั้งเกมส์ให้เล่นมากมาย

ระหว่างที่ผมเดินเล่นในงานอยู่นั่น ผมก็เห็นนานะใส่ชุดยูกะตะสีแดงสวยเดินอยู่กับผู้ชายเป็นหนุ่มหล่อผมสีทองตัวสูง

คงจะเป็นเพื่อนเธอมั้งครับผมคิดในใจ เลยไม่เข้าไปทักเธอเพราะว่าเดี๋ยวเที่ยงคืนผมก็จะกลายเป็นแมวแล้วจึงไม่อยากให้เธอเห็น ผมเลยรีบกลับบ้าน

............................................................

เรื่องนี้มีแรงบรรดาลใจมาจาก ศาลเจ้าอิมาโดะ จินจะ ที่อาซากุสะ กรุงโตเกียว เป็นศาลเจ้าแมวแห่งความรัก

เป็นความเชื่อของชาวญี่ปุ่น ที่มักจะไปขอพรกับศาลเจ้าแมวเพื่อให้สมหวังกับความรัก

ความคิดเห็น