โซซอล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

04-7 เบบี้โลชั่น

ชื่อตอน : 04-7 เบบี้โลชั่น

คำค้น : เพ้อฝันซ่อนรัก นิยายวาย

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 934

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2562 15:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
04-7 เบบี้โลชั่น
แบบอักษร

​แต่ว่าก็มีอยู่ได้ไม่นาน เรียวนิ้วที่เคยเข้ามาลึกก็ถูกดึงออกไปด้านหลัง คิดว่าอีกคนจะเข้ามา ช่องทางที่เคยออกแรงเต็มที่ก็วูบไปและผ่อนแรงลง... ทำไมกัน


“อ่า...”


แล้วก็หันไปยังด้านหลังอย่างไม่รู้ตัว


“ทำไมเหรอครับ”

“เปล่า...”

“จะถามว่าทำไมไม่เข้าไปน่ะเหรอ”


ใบหน้าแดงก่ำขึ้นกับคำถามที่เป็นเหมือนคำบอกเล่าราวกับอ่านใจได้ ตอนนี้ถ้าลองเทียบกับบทความต่างๆ ที่เขาเขียนจนจบ ก็เป็นการตอบโต้ที่ใสซื่อเกินไป ชายหนุ่มฉีกยิ้ม


“ลบบทความไปแล้วสินะ”

“คือ คือว่า...”

“ทำตามใจใคร”


เรียวปากนั้นแม้จะยิ้มอยู่ แต่ดวงตากลับไม่ใช่เลย ซูอินกลายเป็นนักโทษข้อหาร้ายแรง


“ติดต่อก็ไม่ได้ บทความก็ลบทิ้งไป มหาลัยก็ไม่มา... มันหมายความว่ายังไงกันครับ”

“ไม่ใช่นะครับ พี่ คือผม...”


เรียวปากของซูอินที่บิดเบี้ยวก็เผยอขึ้น ชายหนุ่มไม่ได้ผลักไสเขาเหมือนเคยแต่กำลังรออยู่ ราวกับสั่งให้ตอบออกมาสักที

ชินค่อนข้างอดทนได้ดี แต่ทุกๆ เรื่องก็มักจะมีข้อยกเว้น ลองยกตัวอย่างก็คือ ตอนนี้ชายหนุ่มกำลังอดทนอย่างมาก ซึ่งเทียบกับความอดทนปกติไม่ได้เลย ซูอินกำลังจะเป็นข้อยกเว้นของเขา ในที่สุดชินก็รู้ว่าตัวเองไม่ได้เลือกผิด เพียงแต่ต้องการเวลาที่จะทำให้คุ้นชิน


“หมายความว่าคุณยังมีความหวังที่ไร้ประโยชน์อยู่ใช่ไหมล่ะครับ”


สุดท้ายแล้วจะทนจนถึงตอนนั้นได้ไหมนะ แม้กระทั่งคำตอบในตอนนี้ก็ยังจะรอไม่ไหวเลย


“คิดแบบนั้นใช่ไหม ถ้าลบบทความออกไป คิดว่ายังไงก็ไม่มีใครรู้ว่าเป็นคุณ ถึงผมจะรู้อยู่แล้ว แต่ก็คิดว่าผมไม่มีหลักฐาน คิดว่าผมอาจจะทำเป็นเหมือน... ไม่เคยมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ”


ครั้งนี้มันคือจุดสำคัญ ริมฝีปากที่ละล้าละลังก็อ้ากว้างโดยสมบูรณ์ แล้วชายหนุ่มก็ถอนหายใจ


“คุณซูอินก็น่ารักดีนะ แบบนั้นน่ะ... แต่มีอะไรที่ยังไม่รู้อีกเยอะเลยนะครับ”


ชายหนุ่มลุกจากเตียง ถอดคาร์ดิแกนที่ใส่ไว้ออกไปอย่างลวกๆ แล้วยังถอดเสื้อยืดออกตามไปอีกด้วย

ร่างเปลือยของชายหนุ่มก็ปรากฎ ซูอินที่เปลี่ยนท่านั่งตอนไหนไม่รู้ก็ละสายตาออกจากร่างของอีกฝ่ายไม่ได้เลย เป็นรูปร่างแบบที่เคยนึกเอาไว้ ตั้งแต่หัวไหล่ลงมาผายออกและไร้ซึ่งไขมันส่วนเกิน ทั้งๆ ที่ดูเหมือนว่าผอมแห้ง แต่ก็รับรู้ได้ว่าเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น ถึงจะไม่ได้สัมผัส


แต่สิ่งที่ดึงดูดซูอินไว้ได้ในรอบเดียวนั้น ก็คือจิวที่อีกฝ่ายใส่ไว้ที่ยอดอก ทันทีที่เห็นมันท้องน้อยเขาก็เต้นตึกตัก


“ลองพูดด้วยปากของคุณดูไหม”


ชายหนุ่มเข้ามาใกล้ แล้วเชยคางของซูอินขึ้นด้วยปลายนิ้ว เป็นการเคลื่อนไหวที่ถึงแม้จะกระชับแต่ก็เหมือนจะเป็นการบังคับ สายตาของซูอินเลื่อนจากแผงอกมายังใบหน้าของชิน ดวงตาที่ก้มลงมองตัวเองอยู่มันเยือกเย็น อุณหภูมิร่างกายนั้นเป็นอุณหภูมิที่คุ้นเคย


“ว่าสิ่งที่คุณหวังมันคืออะไร”


ซูอินเงยขึ้นไปมองอีกฝ่ายแล้วหยุดชะงักลง ความสั่นเครือถูกย้ายผ่านไปด้วยเรียวนิ้วของชายหนุ่มที่ไล้ผ่านคางไป แต่เขาก็ไม่ได้พยักหน้า ชินไม่ได้มีนิสัยที่เมตตา ซูอินก็รู้เช่นเดียวกัน

ซูอินที่นั่งคุกเข่าตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ ก็เลือกคำตอบที่จะต้องตอบไป ความคิดเมื่อคราวก่อนมันผิด แต่ถ้าจะมีโอกาสครั้งสุดท้ายก็คือตอนนี้แหละ ต้องตอบให้ดี การมีอยู่ของชายหนุ่มนั้นน่ากลัวที่สุด และในขณะเดียวกันก็เป็นการมีอยู่เพียงหนึ่งเดียวที่สามารถให้สิ่งที่เขาต้องการได้ ทุกอย่างกำลังอยู่ในกำมือของอีกฝ่าย


“อยาก… อยากทำแล้วครับ…”


ภาคประธานของประโยคหายไปตามแบบที่คนตรงหน้าทำ แต่ทว่าทั้งสองก็รู้คำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว ยาสวนที่เข้ามาลึกในตัว เหมือนมันกำลังขยับด้วยตัวของมันเอง ทำให้บั้นท้ายของเขานั้นขยับขึ้นๆ ลงๆ

ซูอินดึงเสื้อยืดที่พาดอยู่ ตั้งใจจะเอามาเพื่อปิดแกนกาย ถ้าเป็นแบบนั้นการถูกจับได้ก็คือปัญหาของเวลา เขารู้สึกกระวนกระวาย ไม่มีเวลาเหลืออยู่แล้ว


“อยาก… อยากมีเซ็กซ์… กับพี่ครับ”


เป็นคำตอบซึ่งสมที่รอคอยมานาน มุมปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นจนสุด คุณชายที่รู้จักกันเพียงผิวเผินก็คายความต้องการของตัวเองออกมาแล้ว มันเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด ถึงจะทำตามใจได้ แต่ก็จะไม่ทำแบบนั้น แม้จะสามารถผลักไสไปมากแค่ไหน ก็ทำให้คลานกลับมาด้วยตัวเองอยู่ดี

มากกว่าการใช้อำนาจทำตามใจอำเภอใจ ช่วงเปล่งประกายที่สุดกลับเป็นตอนที่ไม่ใช้มัน


“ดีมากครับ ถึงจะไม่ใช่คำตอบ แต่ก็ใกล้เคียง”


หมายความว่าอะไรกันนะ

ชายหนุ่มเลื่อนขึ้นไปคร่อมร่างที่เอนตัวนอนอยู่ สายตาของซูอินลังเลตั้งแต่เมื่อครู่และจับทางไม่ถูก ไม่ใช่ว่ากำลังคิดอย่างอื่นอยู่ นี่จะทำหรือไงกัน จริงๆ เหรอ จะได้มีเซ็กซ์แบบนี้ แม้จะเป็นความคืบหน้าที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน แต่ด้วยจินตนาการแล้วก็ขนลุกเกรียวตั้งแต่แผ่นหลังไปจนถึงช่องทางระหว่างบั้นท้าย


“ถึงปัญหามันจะเป็นการที่ตัวเองยังไม่รู้ว่ามีบทบาทแบบไหนน่ะนะ…”

“อึก!”


อีกฝ่ายขบเม้มท้ายทอยของซูอิน แล้วพึมพำเบาๆ เป็นการทำให้ขนลุกซู่อีกแบบ ไม่มีแม้แต่จังหวะจะถามว่ามันหมายความว่ายังไง เรียวลิ้นของชินกวาดตวัดรอบริมฝีปาก ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปบนรอยฟันที่คล้ายกับรอยแผล เป็นความรู้สึกที่ไม่ใช่แค่เพียงไหล่ที่หดลง แต่เป็นทั่วทั้งลำตัว

เสียงครางที่น่าอายนั้นถูกกักอยู่ในลำคอ ไม่ใช่แค่เสียงครางแต่ความรู้สึกที่กำลังรู้สึกอยู่ทั้งหมดก็กำลังถูกกักไว้เช่นเดียวกัน อึดอัด ซูอินไม่รู้วิธีจะเอาออกมา ประสบการณ์ของร่างกายกับในหัวนั้นแตกต่างกัน ในจินตนาการเขาเอาพูดแต่เรื่องลามกไม่หยุด ต้องการชายหนุ่มคนนั้นนะ แต่พอถึงเวลาเข้าจริงๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร นึกออกเพียงแต่การกระชากผมหรือตีสะโพก จนกระทั่งตัวเองอึดอัดกับภาพแบบนั้น


“อะ…อื้อ!”


ชายหนุ่มเลิกเสื้อของซูอินขึ้น ก่อนที่จะบดคลึงเรียวปากเปียกชื้นลงไปตรงที่ยอดอก ราวกับจะกัดฉีกมัน ใช้น้ำลายที่เปื้อนอยู่เกือบเท่ากำมือก็ถูไถบนนั้นอย่างแรง เปียกชุ่ม ความลื่นนั้นทำให้รู้สึกจั๊กจี้ จนอยากจะร้องครางออกมาทันที ตามที่อีกฝ่ายพูดไว้ซูอินตัวร้อนผ่าวได้อย่างง่ายดาย ถึงขั้นสงสัยว่ารู้ความจริงไหมว่านี่คือห้องและเตียงของตัวเอง


“ที่หน้าอก… ชอบไหมครับ”

“อา… ฮึก ถ้ากัด…จะเจ็บ…”

“ต้องพูดตรงๆ เข้าใจไหม”


มันเป็นครั้งแรก ชายหนุ่มเน้น คำว่า’ครั้งแรก’ เป็นพิเศษ ราวกับจะบอกว่าครั้งแรกนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญ ไม่ได้พูดผิดหรอก มันคือเซ็กซ์ครั้งแรกของพวกเขา ถึงแม้จะบอกว่าเป็นผู้ชายเหมือนกัน ก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่าจะทำยังไงถึงได้ปลดปล่อยออกมาง่ายๆ เหมือนพลิกฝ่ามือดู จะชอบตรงไหน จะขบเม้มส่วนไหน แล้วดูดเม้มตรงไหนถึงจะรู้สึกดี มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องบอกถึงจะรู้หรอกเหรอ


“ผมไม่… ไม่อยากเจ็บ”


ยังไม่ทันจะได้เริ่ม ดวงตาที่สั่นไหวก็เริ่มจะมีน้ำตาคลอ ไม่อยากเจ็บงั้นเหรอ ชายหนุ่มที่ได้ยินคำพูดนั้นอย่างชัดเจน ก็หัวเราะก่อนจะพูดออกมา


“ทำไงดีล่ะครับ เพราะคุณจะเจ็บมากแน่ๆ”


ตอนนี้อาจจะไม่ใช่ แต่อีกไม่นานกคงต้องเป็นแบบนั้น

ริมฝีปากล่างที่ถูกกวาดด้วยเรียวลิ้นนั้นก็ขบเม้มยอดอกซูอินอีกครั้ง ทุกๆ ครั้งที่ขบเม้มก็รู้สึกได้ถึงความตั้งชัน เรียวลิ้นที่ไล้เลียไปมาตรงนั้นทีตรงทีนี้อย่างควบคุมไม่ได้นั้นก็เชี่ยวชาญมาก ทำไมร่างกายอ่อนแอแบบนี้นะ ไม่ว่าจะถูกขบเม้มตรงไหนก็สั่นเทิ้มไปหมด

ถ้าขบเม้มแล้วออกแรงดูดดุนก็คงจะทนไม่ไหว มือเล็กที่ดึงผ้าปูที่นอนอีกครั้ง แล้วขยำจนย่นยับ


“อะ อือ… ข้างล่าง ข้างล่าง เสียว… มากครับ พี่...”


เหมือนว่าเริ่มจะปริปากพูดแล้ว ริมฝีปากที่หอบหายใจก็ค่อยๆ พูด ออกมาอย่างตะกุกตะกัก ชายหนุ่มคลี่ยิ้ม


“ข้างล่างเหรอ แล้วข้างบนล่ะ... ไม่ก็ข้างหลังน่ะ”

“ฮือ... อื้อ!”


ทันทีที่ถามออกไป ก็เชิดหน้าขึ้นเมื่อริมฝีปากของอีกฝ่ายดูดดุนยอดอกอีกข้าง เสียงครางที่ประหลาดนั้นใช่เสียงที่เขาร้องออกไปจริงๆ หรือเปล่าก็ไม่รู้ มันแทรกออกมาระหว่างริมฝีปากแล้วส่งเสียงออกมาได้อย่างไร ไม่ได้ล่ะ ถึงจะไม่มีใครอยู่ แต่ที่นี่ก็คือบ้านของซูอินเอง จิตใต้สำนึกกลับมาช้าไปหนึ่งจังหวะ ความคิดที่ไม่รู้ว่าผิดตั้งแต่ที่พาชายหนุ่มเข้ามาในห้องตัวเองแล้วหรือเปล่าก็พุ่งขึ้นมา แต่ถ้าขอให้อีกฝ่ายออกไปอย่างนั้น ก็คงจะเสียใจ

ตอนนี้มันสายไปแล้ว สุดท้ายเกราะป้องกันก็ทะลายลง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น