miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 56 ..ต่อ.. 💯%

ชื่อตอน : ตอนที่ 56 ..ต่อ.. 💯%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.1k

ความคิดเห็น : 98

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2562 12:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 56 ..ต่อ.. 💯%
แบบอักษร



ในร้านอาหารที่หรูหราปลาเก๋าเดินเข้าไปอย่างเป็นธรรมชาติ ส่วนลิน่าพยายามเดินใกล้ๆปิงแต่ก็เว้นระยะห่างไว้ทำเหมือนว่าเดินพูดคุยกันธรรมดาตามประสาคนรู้จัก แต่ที่จริงแล้วกำลังจะทำตัวเหมือนสนิทกันเกินไป


“ สั่งไปก่อนนะ ผมขอออกไปคุยโทรศัพท์สักครู่ ” หลังจากเข้าไปถึงโต๊ะที่พนักงานจัดไว้ให้ ปิงก็มีสายเข้าไม่รู้ว่าเป็นใครแต่คงจะคุยต่อหน้าของอัญธิกาไม่ได้ ส่วนปลาเก๋านั้นเขาเคยเห็นแม้แต่ตอนขายอาวุธเถื่อน ขนาดเข้าไปนั่งฟังตอนปิงคุยธุรกิจกับยากุซ่าก็เคยมาแล้ว แต่ยอมรับว่าเขาเองก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอก

“ ค่ะ เดี๋ยวลิน่าจะสั่งอาหารขึ้นชื่อของที่นี่เอาไว้ให้เองนะคะ ” เธอตอบรับอย่างกระตือรือล้นและอ่อนหวาน ส่วนปลาเก๋านั้นแค่นั่งเปิดเมนูดูผ่านๆก่อนจะปิดเมนูลงและนั่งพิงเก้าอี้ในท่าทางสบายๆ



“ เด็กอย่างแกคงจะไม่มีโอกาศได้กินร้านหรูๆแบบนี้หรอกใช่ไหม ถ้าไม่อยู่เกาะแข้งเกาะขาคุณปิงน่ะ เด็กยากจนก็แบบนี้แหละพอเจอคนที่ให้ได้เกาะคงไม่สำเหนียกตัวเองว่าไม่คู่ควร แล้วยังคงเกาะเขาเป็นปลิงต่อไป ” หลังจากที่ปิงเดินออกไปแล้วท่าทางของเธอก็เปลี่ยนไปทันที ตอนนี้เขาแค่นั่งฟังเฉยๆ ถึงครอบครัวก่อนที่พ่อเขาจะตายไม่ได้ร่ำรวยมาก แต่ก็ไม่ได้ยากจนขัดสนอะไร พ่อกับแม่เองมีที่ดินที่ได้มาจากปู่ย่าตายาย จะมาย่ำแย่ก็ตอนพ่อได้เมียใหม่ ผู้หญิงที่เป็นตัวผลาญเงินจากพ่อของเขาและทำให้พ่อของเขาตายไป ส่วนคำพูดของเธอปลาเก๋าไม่ใส่ใจนักหรอก

“ ..... ” และปลาเก๋าเลือกที่จะเงียบ บริกรที่รอรับออร์เดอร์ก็เงียบดูเชิงว่าจะเกิดเรื่องขึ้นในร้านหรือเปล่า และความเงียบนั้นทำให้อัญธิกาพูดจากไม่น่าฟังขึ้นมาอีกครั้ง

“ ฉันพูดแทงใจดำล่ะสิ หึ! หน้าไร้ยางอายแบบนี้คุณปิงไม่น่าควานมือไปจับมาอยู่ด้วยเลย ” เธอเหยียดยิ้มน่าเกลียดให้ปลาเก๋า และนั่นคงทำให้เธอสะใจมากที่ได้พูดเสียดสีเขาอยู่อย่างนั้น ปลาเก๋ามองหน้าเธอนิ่งๆ นิ่งมากจนไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ และเขาก็พูดตอบโต้เธอขึ้นบ้าง

“ พูดจบหรือยังครับ? ถ้าจบแล้วก็สั่งอาหารเสียสิ พนักงานยืนรอคุณนานแล้วเขามีหน้าที่ต้องไปทำมากมายไม่มีเวลามานั่งฟังคุณพูดจาหมาขี้เรื้อนทั้งวันหรอกนะ อ๋อ! ถ้าคุณหาสามีเองไม่ได้ขนาดนั้น ผมช่วยคุณหาให้ได้นะ ดีไม่ดีอาจจะหาให้ได้มากกว่าหนึ่งคนด้วย เอาไหมล่ะ? ” ปลาเก๋ายิ้มอ่อนเหมือนเย้ยหยัน นั่นทำให้หญิงสาวโกรธเป็นอย่างมาก เด็กแบบนี้เธออยากตบสั่งสอนให้รู้จักเสียบ้างว่าเธอเป็นใคร แต่ตอนนี้มันทำไม่ได้เพราะคนของปิงยืนห่างไปไม่ไกลจากที่พวกเธอนั่งกัน จึงได้แต่กดเสียงให้เบาไว้แต่ก็เต็มไปด้วยความแข็งกระด้าง

“ แก! คิดว่ามีคุณปิงคุ้มกะลาหัวอยู่แล้วฉันจะหาทางจัดการแกออกจากชีวิตเขาไม่ได้หรอ ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะ ผู้ชายถ้าเขาไม่สนใจเขาไม่ทำตามทุกครั้งที่ผู้หญิงร้องขอหรอก จำใส่สมองเล็กๆของแกด้วย! ” เธอว่าออกมาอย่างเป็นต่อ เพราะข้อนี้ที่เธอพูดมันเป็นจริง แต่ทุกครั้งที่ขอพบปิงเธอมักจะอ้างเรื่องงานเสียมากกว่า ซึ่งที่จริงปิงจะส่งคนอื่นมาก็ได้แต่เนื่องด้วยว่าเห็นแก่หน้าของเธอก็เลยยอมเจอ แต่เธอก็ไม่คิดอย่างนั้น เธอกลับคิดเข้าข้างตัวเองว่าปิงเองก็คงคิดอะไรกับเธอบ้าง

“ ดูเหมือนว่าคุณจะมั่นใจอะไรผิดๆนะ ถ้าผมไม่มีอะไรดีจริงคุณปิงเขาเขี่ยทิ้งตั้งแต่นอนด้วยกันสามวันแรกแล้วล่ะ เขาไม่ต้องมานั่งรอให้ใครมาแย่งตัวเขาไปจากผมหรอก ถ้าคุณรู้จักแค่ฝั่งของโลกที่สวยงาม ผมขอเชิญคุณออกจากจินตนาการในกะลาของคุณซะนะครับ ผมไม่เข้าใจจริงๆเลยนะ คุณไม่รู้หรือไงว่าคุณปิงน่ะ น่ากลัวขนาดไหน? ” ร่างบางเอ่ยออกมาอย่างนั้น แต่เธอมีสีหน้าที่โกรธแล้วไม่นานก็เปลี่ยนเป็นเซื่องซึม ซึ่งปลาเก๋าเองก็งงและบริกรที่เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างก็งงไม่แพ้กัน

“ พี่ขอโทษที่ทำให้น้องปลาเก๋าโกรธ แต่มันไม่มีอะไรจริงๆนะ ” อยู่ดีๆเธอก็พูดขึ้นและเอื้อมมือมาจับมือของปลาเก๋าไว้ และด้วยสัญชาตญาณปลาเก๋าปัดมือเธอออกจนเกินเสียงกระทบกัน และภาพที่ออกมามันดันให้ความรู้สึกว่าเขากำลังแสดงไม่พอใจต่อเธออยู่

เพี๊ย!

“ อย่ามาจับ! ตอแหลอะไรอีกล่ะ! ”

แชะ! แชะ!





‘ซุบซิบไฮโซ! ร้อนฉ่า! เด็กหนุ่มหน้าสวยขัดใจที่คุณปิงหรือคุณปิยชัย ไพรสานุกูล นักธุรกิจไฟแรงที่สาวๆต้องการที่จะครอบครองหัวใจของเขามากที่สุด ได้มาทานอาหารกับไฮโซสาวที่ร่วมธุรกิจกันอย่างคุณลิน่า งานนี้คุณลิน่าช่างน่าสงสารแถมยังเคยมีประเด็นเก่าด้วยกันอีก! ดูจากในรูปแล้วเขาาคงไม่พอใจเป็นอย่างมาก!! แรงหึงจะทำให้คุณลิน่าทำงานร่วมกันลำบากหรือเปล่านะ! งานนี้เธอช่างน่าสงสาร’








..........ต่อ........





หลังจากที่กินข้าวในวันนั้นมาหนึ่งวัน คราวนี้เขาต้องเจอกับซุบซิบไฮโซในหน้านิตยสารเลยทีเดียว ที่จริงจะว่ากินข้าวก็ไม่ใช่เพราะหลังจากที่ปิงคุยโทรศัพท์เสร็จก็กลับเข้ามาในร้านและขอตัวกลับเลย ซึ่งปลาเก๋าเองก็ไม่อยากอยู่กับผู้หญิงบ้าอารมณ์แปรปรวนแล้ว เขาเลยจ่ายทิปพนักงานไปสองพันค่าเสียเวลายืนรอ ที่ทำไม่ใช่อะไรหรอก เขาแค่อยากให้เฉยๆตอบแทนที่ทำให้เขาเจอกับเหตุการณ์ไม่ดีเท่าไหร่

“ ว่าแล้ว อีชะนีนี่ตอแหลขึ้นปกนี่เอง เบื่อจะเล่นแล้วอะ ไม่สนุกแล้ว น่ารำคาญ ตอแหลอยู่ได้! ” เขาเบื่อแล้วจริงๆ คืออะไร? จะสร้างภาพสตอเบอรี่ไปถึงไหน? ปิงที่นั่งดูน้องชินทำการบ้านภาพระบายสีก็เงยหน้าขึ้นมองปลาเก๋าเงียบๆ ก่อนที่น้องชินจะถามมี้ขึ้นว่า

“ มี้ครับ ชะนีคืออะไรครับ? แล้วตอแหลเหมือนกับสตอเบอรี่ไหมครับ น้องชินอยากกินจังเลย ” เด็กน้อยผละความสนใจจากรูปส้มที่กำลังระบายสีอยู่แล้วถามกับคุณมี้ร่างบางขึ้น น้องสงสัยว่ามันจะอร่อยเหมือนกันไหม ในขณะที่ปลาเก๋าไม่รู้จะตอบคำถามเด็กชายตัวเล็กว่าอะไร ผู้เป็นแด๊ดจึงพูดขึ้นก่อน

“ มันไม่ใช่ของกินหรอก ตอแหลคือกิริยาที่คนเรากระทำขึ้นมา ยกตัวอย่างเช่น นายบีหยิบเงินไปหนึ่งพันบาท แต่กลับบอกกับคนอื่นว่าไม่ได้หยิบไป แล้วยังพูดใส่ร้ายนายซีให้คนอื่นๆเข้าใจผิด ซึ่งคำว่าตอแหลก็เหมือนกับคำว่าโกหก และมันเป็นสิ่งที่ไม่ดีทั้งสองอย่าง ” น้องนั่งฟังเหมือนคนจิตหลุดออกจากร่าง แด๊ดพูดภาษาต่างดาวเหมือนเพื่อนในห้องของน้องชินเลย! ส่วนคนเป็นมี้อ้าปากเหวอ ลูกตัวแค่นี้แต่สามีเขากลับเอาหลักการสอนนักเรียนมัธยมมาสอน! บ้าไปแล้ว!

“ น้องชินฟังเข้าใจหรือเปล่าครับ? เอางี้มี้จะยกตัวอย่างง่ายๆเลยคือ มีหมากับแมวอยู่สองตัว และมีไก่ทอดอยู่หนึ่งชิ้น หมากินไก่ทอดไปจนหมด แต่หมากลับบอกสัตว์ตัวอื่นๆว่าแมวกินไก่ทอดจนหมดไม่แบ่งใคร และหมาก็จะพูดให้สัตว์ตัวอื่นๆสงสารมัน นั่นแหละครับคือตอแหล ” น้องตั้งใจฟังมี้พูดมากเพราะอยากรู้ว่าแมวจะทำยังไงต่อไป ก็หมาทำให้ทุกคนเข้าใจผิด น้องชินก็เลยถามมี้ขึ้นว่า

“ แล้วคุณแมวเหมียวจะทำยังไงให้ทุกคนเชื่อล่ะครับว่าไม่ได้กินไก่ทอด ” ปลาเก๋ายิ้มให้เด็กน้อย เขาคิดไม่ผิดที่เอาสัตว์มายกตัวอย่าง ตั้งแต่น้องชินไปโรงเรียนนี่ก็เข้าวันที่สี่แล้ว เด็กตัวแค่นี้กลับมีการบ้านมาให้ทำหลังเลิกเรียน แต่ปิงบอกกับเขาว่า ‘ชินยังเด็กยิ่งมีความจำที่ดี เราควรหาความรู้อัดให้เขาในตั้งแต่ช่วงเวลานี้’ ทุกวันนี้น้องชินเรียนกับครูฝรั่ง สามวันในห้องเรียนใช้ภาษาอังกฤษ ส่วนอีกสองวันปิงได้ให้น้องลงเรียนจีนกลางและฝรั่งเศสด้วย เขาแทบจะทรุดแทนลูกชายสุดที่รัก แต่พอจะพูดอะไรเพื่อสวัสดิภาพของสมองลูกชายตัวน้อง ปิงก็ตัดบทขึ้นมาว่า ‘ไหนว่าจะให้ชินมารับต่อธุรกิจจากฉันไง? ในเมื่อพูดแล้วก็ต้องทำตามที่พูดไว้สิ ฉันเองยังเรียนเรื่องอาวุธและป้องกันตัวตั้งแต่อายุแปดขวบ เป็นลูกของมาเฟียจะไม่รับรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง เดี๋ยวก็อยู่อายุไม่ถึงสิบแปดหรอก’ เขาเลยจำต้องทำตามที่ปิงเป็นคนวางตารางไว้ให้น้องชิน

“ ถ้าแมวใจเย็นก็คงหาทางทำให้ทุกคนรู้ความจริงได้ แต่ถ้าแมวใจร้อน มันคงใช้เท้าตะปบหน้าหมาสักทีสองทีเพื่อความแค้นใจ แล้วก็พูดความจริงไป แต่ถ้าแมวทำอย่างนั้นสัตว์ตัวอื่นๆคงไม่เชื่อแมว แล้วจะยิ่งเกลียดแมวมากขึ้นแน่ๆ ” หลังจากลำลึกเรื่อยเปื่อยแล้ว ปลาเก๋าก็ตอบคำถามลูกชาย ถ้าเขาเป็นแมวนะ เขาจะกางเล็บแหลมคบตบหน้าหมาให้เลือดสาด! แต่ไม่พูดออกไปหรอก อย่างน้อยเขาก็อยากเป็นมี้ผู้แสนใจดีและอ่อนโยนของลูกชายตัวน้อยอยู่

“ น่าสงสารคุณแมวจัง แล้วทำไมสัตว์ตัวอื่นๆถึงไม่เชื่อคุณแมวล่ะครับ ” น้องชินถามอย่างเสียใจ ทำไมคุณแมวที่ไม่ได้ทำอะไรผิดถึงถูกทุกตัวเกลียดล่ะ เดี๋ยวน้องชินให้พี่เสือไปกัดเลยนะ!

“ ก็เพราะสัตว์ตัวอื่นคิดว่าแมวนิสัยไม่ดีน่ะสิครับ แถมหมายังชอบทำดีต่อหน้าสัตว์ตัวอื่นๆด้วย แมวยิ่งถูกมองเป็นผู้ร้ายเข้าไปอีก ” ปลาเก๋าพูดด้วยสีหน้าเฉื่อยชา ก็เหมือนเขาตอนนี้จะแก้ตัวอะไรไปก็ไม่มีคนรับฟังหรอก แต่ก็นะ จะให้เธอคนนั้นสนุกที่ได้ปั่นหัวเขาฝ่ายเดียวมันก็ใช่เรื่อง ถ้าจะร้ายเขาก็ต้องร้ายให้ถึงที่สุดสิ!






‘ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวนะ ขนาดผมเป็นผู้ชายยังไม่คิดอยากจะจีบหรือชอบเธอเลย มารยาหญิงผู้ชายอย่างผมตามไม่ทันหรอก ป.ล ผมอยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้นด้วย’

‘เห็นๆอยู่ว่าเด็กนี่ทำร้ายเธอ! เป็นฉันคงไม่ยอมอยู่เฉยหรอก!!’

‘เรารู้จักผู้ชายในรูปนะ เขานิสัยดีมากกกกก เราเคยต้อนรับเขาตอนที่มาทานข้าวกับคุณปิง ไม่ถือตัวด้วย พูดจาสุภาพน่าฟัง จนบางทีเราคิดว่าเขาก็เหมาะสมกันดีนะ เราไม่คิดเข้าข้างใครนะคือเราเคยสัมผัสมาแล้ว’

‘ตาบอดหรอเธอ?! เห็นอยู่ว่าอีเด็กนั่นปัดมือคุณลิน่าออกจนกระเด็น! แถมทำหน้าตาใส่แบบนั้นด้วย เป็นฉันตบคืนเลยเถอะ!! ไม่ชอบหน้ามากบอกเลย!’

‘ไม่ชอบเหมือนกันค่ะ!! บอกตรงๆเลยว่าไม่มีอะไรเหมาะสมกับคุณปิงสักอย่าง! แม้แต่เพศก็ยังไม่เหมาะสมเลย!’

‘ผมสามารถฟ้องร้องได้ไหมครับ? ผมจะเอาให้หมดตัวทั้งสำนักพิมพ์และคนที่พูดจาว่าร้ายกล่าวหาอย่างไม่มีมูลเหตุที่แน่ชัดด้วย พวกคุณมีเงินเยอะกว่าสามีผมหรือเปล่า? มีเงินมากพอถึงร้อยล้านไหม?’

ปลาเก๋าเข้าไปคอมเมนท์ใต้ข่าวที่เขาเขียนขึ้นทางโลกออนไลน์ด้วย นี่ไม่ได้แค่ถามนะแต่ปรึกษาทนายของปิงแล้วด้วยซ้ำ คนเราสักแต่ด่าและนิทาเอาไว้ก่อน ความจริงจะเป็นยังไงก็ไม่สน จะว่าเขาอวดอ้างบารมีของคนรักงั้นหรอ? ก็ใช่ แล้วจะทำไม? ก็ในเมื่อเขากลายเป็นตัวร้าย เขาก็จะร้ายให้ถึงที่สุด! หลังจากนั้นก็มีข้อความด่าเขาอีกไม่น้อย ประทานโทษเถอะ ที่มาด่าๆเขานี่ ไม่รู้จักกันสักคน


“ เลิกเล่นมือถือได้แล้ว นี่มันเวลานอนนะเข้าใจไหม? ” ปิงเดินเข้ามาในห้องนอนด้วยเสื้อกล้ามสีดำและกางเกงนอนขายาวผ้าลื่น เห็นคนตัวเล็กทำหน้าจิกตาใส่มือถือก็เลยเอ่ยขึ้น ปิงเขาเป็นพวกไม่ได้สนใจโซเชียลมากนักเลยไม่ค่อนเล่นมือถือก่อนนอน

“ ผมกำลังอ่านคอมเมนท์อยู่ เป็นอะไรที่เกรี้ยวกราดมาก คุณอึดอัดหรือเปล่าที่ผมยังเล่นสนุกแบบนี้ ” ปลาเก๋าถามขึ้นพร้อมกับสบตาคนตัวสูง เขารู้ว่าถ้าให้ปิงจัดการเองมันง่ายมากกว่า แต่เขายังดื้อดึงที่จะเล่นสนุกจนอาจจะทำให้ปิงรำคาญมากไป ที่จริงมันก็ไม่สนุกหรอก เขาเพียงแค่อยากจะจัดการเรื่องแบบนี้ด้วยตัวเองบ้างเท่านั้น จะรอปิงจัดการอย่างเดียวก็ใช่เรื่อง

“ ช่างเถอะ.. ยังไงฉันก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนนั้นอยู่แล้ว แต่ก็จะเอ่ยเตือนพ่อของเธออยู่ ว่าเธอเริ่มจะล้ำเส้นมากเกินไป ”




.............

หายไปนานเลยต้องขออภัยด้วย พอดีวันที่ลงครึ่งแรกไปเราง่วงมากตรวจคำผิดเสร็จเราก็ลงเลย มาดูทีหลังแล้วค่อยคิดได้ ตายห่าแล้วกูลืมใส่50% แล้วเราก็หายไปหลายวันเพื่อแต่งต่อ ขอบคุณที่รอคอยกันนะคะ เจอกันตอนหน้า!

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น