Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 22 ทำให้คนเขาเข้าใจผิด

ชื่อตอน : บทที่ 22 ทำให้คนเขาเข้าใจผิด

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 126

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2562 01:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 22 ทำให้คนเขาเข้าใจผิด
แบบอักษร

​        จูอี้หลงลูบไล้ศรีษะของไป๋อวี่ นิ้วมือสอดไซร้เข้าไปในเส้นผมจนรู้สึกได้ถึงความชื้นเพราะเหงื่อจากหนังศรีษะ ไป๋อวี่เปลี่ยนอิริยาบทจากนั่งเหยียดขาแต่โน้มตัวลงมาซบหน้ากับตักเป็นค่อยๆนอนตะแคงคู้เข่าทั้งสองโอบชิดด้านหลังของจูอี้หลง ใบหน้าที่ฝังซบที่ตักเปลี่ยนมาเป็นตะแคง ชอนไชอยู่บริเวณท้องน้อย จนมองดูคล้ายเขาเป็นงูใหญ่ที่กำลังพยายามขดรัดรอบตัวจูอี้หลงไว้ เขาเบียดชิดใบหน้าเข้ากับแผ่นท้องแบบราบของจูอี้หลง สูดหายใจเข้าปอดลึกๆเหมือนอยากจะกักเก็บทุกกลิ่นไอไว้ภายในตัวเขาให้นานที่สุด         

        "นายกินอะไรครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่" จูอี้หลงถาม ไป๋อวี่นิ่งคิด          

        "จำไม่ได้ล่ะสิ" จูอี้หลงเลื่อนมือจากหัวลงมาที่แผ่นหลังของไป๋อวี่ ตบเบาๆเป็นจังหวะคล้ายกล่อมเด็กนอนหลับ         

        ไป๋อวี่คิด...เมื่อคืนวันก่อนหน้าเขาตื่นเต้นที่จะได้เจอหลงเกอจนกินอะไรไม่ลง เช้าวันถัดมาก็ดื่มอาหารบำรุงกำลังไปแค่ขวดเดียวก่อนจะออกไปถ่ายแบบแล้วเตรียมตัวไปงาน หลังจากเหตุร้ายที่เกิดกับหลงเกอไป๋อวี่ก็แทบไม่ได้กินอะไรเลยทั้งคืน วันถัดมาเขาก็ไม่ได้กินอะไรนอกจากน้ำ เพราะเขาปวดกระเพาะ อาเจียรทีก็มีแต่น้ำทั้งนั้น กว่า 48 ชั่วโมงที่ผ่านมา เขาไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย เขาคราง อื้อ ตอบเบาๆ          

        "นึกแล้ว" จูอี้หลงขยับตัวจะลุกแต่ไป๋อวี่ใช้ทั้งหัว ลำตัว หัวเข่าและแขนทั้งสองข้างรัดเขาไว้แน่น ใบหน้ายังกดฝังไว้กับแผ่นท้องของจูอี้หลง ยื้อไม่ให้ลุกขึ้น         

        "จะไปเอาส้มมาให้ กินซักหน่อยเผื่อจะสดชื่นขึ้น" ไป๋อวี่หงายหน้าออกจากหน้าท้องของจูอี้หลงที่เขาคิดว่าเป็นภาพในฝัน แหงนหน้าขึ้นมอง สายตาเหมือนคนเพิ่งรู้สึกตัว แขนที่กอดรัดบั้นเอวของจู้อี้หลงไว้เปลี่ยนมาจับหัวไหล่ทั้งสองอาศัยเป็นหลักยึดดึงพยุงตัวเขาขึ้นมาจนริมฝีปากจรดกับริมฝีปากของจูอี้หลงที่ผงะออกไปเบี้องหลังเล็กน้อย         

        สัมผัสที่ได้รับทำให้ไป๋อวี่รู้สึกตัวว่าเขาไม่ได้ฝัน ผวาเข้าโอบกอดจูอี้หลงไว้แน่น น้ำตาทะลักลงสองข้างแก้ม          

        "ผมขอโทษ ผมขอโทษ เกออย่าเกลียดผมนะ ยกโทษให้ผมด้วย"         

        "ฉันจะถูกนายรัดขาดใจตายซะก่อน....." เกอกล่าวเรียบๆ          

        เมื่อคืนนี้จูอี้หลงหมดสติไปเสียก่อนที่จะได้เห็นภาพไป๋อวี้ร่ำร้องขอโทษปานจะขาดใจ หากเขาได้เห็น ตอนนี้เขาคงจะยิ่งปวดใจและเสียน้ำตาไม่ต่างไปจากไป๋อวี่        

         ................         


        น้องชายของจูอี้หลงเปิดประตูเข้ามาอย่างแผ่วเบาเพื่อมาดูอาการพี่ชาย แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ก้าวเข้ามาในห้อง เขาสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวที่ด้านข้าง พี่ชายเขากำลังป้อนส้มให้กับไป๋อวี่ที่นอนหนุนตักอยู่ เขาจึงค่อยๆถอยออกจากห้องมา ก็พอดีเห็นถังซันเดินมาจากทางโถงกลาง ในมือถือถุงหลายใบ เสี่ยวหวู่เดินเข้าหาถังซันพร้อมค้อมศรีษะทักทาย         

        "พี่ถังมาแต่เช้ามืดเลย"         

        "วันนี้ ไป๋เหล่าซือต้องบินไปเซี่ยงไฮ้ คงต้องอาศัยอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ามันที่โรงพยาบาลนี่แหละ" ถังซันอธิบาย

        "เมื่อวานนี้ ผมขอบคุณมากที่ช่วยเหลือ" เสี่ยวหวู่หมายถึงแม่ของเขา ที่หน้ามืดเป็นลมไป เมื่อเธอเข้าไปในห้องของลูกชายแต่กลับเห็นภาพเผิงกวนอิงกับจูไฉ่หงกำลังกุลีกุจอช่วยเหลือลูกชายของเธอที่ดูจะป่วยมากอยู่ บนพื้นก็มีไป๋อวี่ ทึ้งผมคร่ำครวญผมขอโทษ ผมขอโทษ ไม่รู้ว่าคนแก่คิดอะไรอยู่ความดันถึงได้ขึ้นจนหน้ามืด ดีว่าเขาอยู่ด้วยจึงได้รีบเข้าพยุงแม่ไว้ ถ้งซันอยู่ช่วยเหลือจนสามารถให้แม่เข้าแอดมิดในห้องข้างๆพี่ชายเขาได้        

        "ทางผมต่างหากที่ต้องทั้งขอบคุณและขอโทษ" ถังซันรีบปฏิเสธ         

        "ระยะนี้ไป๋เหล่าซือทั้งงานเยอะทั้งเครียด ทานก็ไม่เป็นเวลา โรคกระเพาะมากำเริบอีก ขอบคุณจริงๆที่ให้เขาได้นอนพักในห้องจูเหล่าซือ"         

        "ผมเองก็ต้องขอบคุณที่พี่วิ่งเต้นจนแม่ได้ห้องที่ติดกับพี่ชายผมอย่างนี้" ต่างฝ่ายต่างรักษามารยาท         

        "เปล่า เปล่า เปล่า เป็นทางคุณพ่อของไป๋เหล่าซือที่ช่วยพูดให้..." เขาพูดพลางหันไปทางห้องของจูอี้หลง         

        "เอ่อ.." เสี่ยวหวู่อึกอักอยู่...         

        "อ๊ะ ผมคงมาเช้าไป จะรบกวนจูเหล่าซือพักผ่อน ... ผมไปนั่งรอที่โถงกลางก่อน"          

        "ขอบคุณที่เข้าใจครับ" เสี่ยวหวู่ค้อมตัวเล็กน้อย ถังซันหมุนตัว เดินกลับไปทางเดิม        

        เสี่ยวหวู่หันไปมองทางห้องพี่ชาย ถอนหายใจเบาๆ         

        "นายก็ไม่ไหว ชอบทำอะไรที่จะทำให้คนเขาเข้าใจผิดอยู่เรื่อย.." เขางึมงัมก่อนจะเดินกลับเข้าห้องที่อยู่ถัดมา     

        แต่ว่า ..... คุณพ่อของไป๋เหล่าซือ..? ...          

        ................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}