ปัณภัส - รสลิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คู่ชีวิต 90 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 84

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2562 06:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คู่ชีวิต 90 %
แบบอักษร

บนความสูงชั้นที่สามสิบหกเป็นที่ตั้งของห้องประชุมขนาดใหญ่ ผู้บริหารและคณะกรรมการระดับสูงกว่าสิบคนกำลังถกประเด็นปัญหากันอย่างเคร่งเครียด วาระการประชุมในวันนี้หนีไม่พ้นเรื่องคลิปอื้อฉาวของกัปตันหนุ่มใหญ่และแอร์โฮสเตสสาวสวย ซึ่งลักลอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันในไฟลท์บินเมื่อสองเดือนก่อน ทั้งที่ต่างฝ่ายต่างมีครอบครัวอยู่แล้ว เรื่องนี้ส่งผลต่อภาพลักษณ์ของสายการบินอย่างใหญ่หลวง

****“ฉันเสนอให้ทั้งสองเซ็นหนังสือยินยอมลาออกจากการเป็นพนักงานของบริษัท และมอบเงินชดเชยคนละสองแสนบาท ท่านอื่นมีความคิดเห็นอย่างไรคะ”

“ผมว่าแค่ตักเตือนก็พอแล้วมั้ง คนเรามันผิดพลาดกันได้ อย่าถึงกับตัดช่องทางทำมาหากินกันเลย” ผู้บริหารหนุ่มใหญ่วัยหกสิบคนหนึ่งกล่าวขึ้น ตวงขวัญจำได้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ของกัปตันคนนั้น

“ฉันไม่ได้ตัดช่องทางทำมาหากิน แค่ไม่อยากให้บริษัทเสื่อมเสียเพราะพวกกินไม่เลือก” นายหญิงแห่งเอสวี แอร์ไลน์ฉีกหน้าชายผู้นั้น ต่อหน้าผู้บริหารนับสิบราย หากไม่ใช่ตวงขวัญแล้วใครจะกล้า

“ตามใจคุณแล้วกัน บริษัทสามีคุณนี่ ผมมันแค่หุ้นส่วนตัวเล็ก ๆ จะไปมีสิทธิ์มีเสียงอะไร” ฟังผิวเผินก็ดูถ่อมตัวดีอยู่หรอก ถ้าคนพูดไม่ใช่ตาเฒ่าวิบูลจอมเจ้าเล่ห์ ที่เคยหลีเธอตอนสมัยมารับตำแหน่งใหม่ ๆ

“รู้ตัวก็ดีแล้วค่ะ ถ้าไม่มีข้อโต้แย้ง ฉันขอจบประเด็นนี้เลยนะคะ” 

ท่านรองประธานรวบรัดตัดความ แล้วพยักหน้าให้เลขาฯ แจกเอกสารการประชุมในเรื่องถัดไป ซึ่งเป็นเรื่องการเปิดโรงแรมและร้านอาหารไทยในสนามบินแห่งใหม่ของประเทศทางตะวันออกกลาง และการประชุมอันยืดเยื้อก็จบลงในเวลาบ่ายสองโมง     ทุกคนทยอยแยกย้ายกลับห้องทำงานของตัวเอง จนตอนนี้ภายในห้องประชุมเหลือแค่สองสามีภรรยา

“เมื่อคืนเธอไม่ได้กลับบ้านหรือขวัญ”  

“แม่ฉันโทร.ไปกวนเธอล่ะสิ ขอโทษด้วยนะชัช”

ตวงขวัญขอโทษสามีด้วยสีหน้าเนือย ๆ

“ช่างเถอะ ฉันไม่ถือ”

“นั่นสินะ แม่ฉันก็แบบนี้แหละ สงสัยกลัวมดลูกฉันจะฝ่อก่อนตาย ถึงได้คะยั้นคะยอให้ฉันเปลื้องผ้ายั่วเธออยู่เรื่อย”

“ยั่วโมโหล่ะสิไม่ว่า” รณชัชแกล้งแซว ไม่อยากให้เพื่อนสาวทุกข์ใจ

“หึ ๆ เรื่องนั้นถนัดนักล่ะ”

“อดทนอีกนิด ฉันจะจัดการเรื่องของเราให้เร็วที่สุด”

“ช่างเถอะชัช อยู่อย่างนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะไม่รู้ว่าหย่ากับเธอแล้วแม่จะจับฉันใส่พานไปถวายใครอีก ฉันไม่อยากเริ่มต้นใหม่กับใครอีกแล้ว”

ตวงขวัญพูดอย่างปลงตกและสุดแสนจะเหนื่อยใจ

สำหรับมารดาแล้วเธอเป็นแค่ของมือสองที่เร่ขายไปทั่ว เชื่อว่าแม้จะจดทะเบียนหย่ากับรณชัช คุณนายตวงรัตน์ก็คงหาเหยื่อรายใหม่มาตอบสนองความต้องการของตัวเองอยู่ดี

“ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอก ช่วงนี้ฉันอาจจะไม่ค่อยได้กลับบ้าน” เพราะอยากอยู่ให้กำลังใจเด็กดีของเขาในการอ่านหนังสือสอบ

“อืม”

ตวงขวัญรับคำในลำคอ ไม่กลับก็ดี ช่วงนี้เธอเองก็อยากอยู่คนเดียวเหมือนกัน


อ่านจบอย่าลืมเมนท์ให้บ้างเน้อ****

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น