YU KA RI

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะครับ : )

SS2 - ตอนที่ 26 หวังว่าจะไม่เจอกันอีกนะ

ชื่อตอน : SS2 - ตอนที่ 26 หวังว่าจะไม่เจอกันอีกนะ

คำค้น : พระเอกเทพ,ย้อนเวลา,ธุรกิจ พระเอกหล่อ

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 463

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2562 23:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SS2 - ตอนที่ 26 หวังว่าจะไม่เจอกันอีกนะ
แบบอักษร

ก่อนหน้านี้ประมาณ 30 นาที

**"**แกจะเอาจริงๆเหรอวะ นี่มันนรกดีๆเลยนะเว้ย ?" เสียงของชายหนุ่มที่พูดขึ้นอย่างร้อนรน พร้อมกับเหล่ตามองบรรยากาศ 2 ข้างทางอย่างระมัดระวัง

**"**ผมจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาใกล้บอสกับคุณอาร์ทได้นะ...แน่นอนครับ" เสียงของชายหนุ่มชุดสูทพูดขึ้นทันทีพร้อมกับใช้สายตามองรอบทิศตลอดเวลา

**"**พวกแกจะกลัวอะไรกันขนาดนั้น หากเราไม่เดินเข้าไป เขาก็ไม่ได้ทำอะไรพวกเราซักหน่อย" เสียงของผู้ที่เดินอยู่หน้าสุดพูดตอบกลับไปหลังจากที่ได้ฟังความคิดเห็นจากทั้งสองคนที่อยู่ด้านหลังแล้ว

**"**เอจิ งั้นแสดงว่าแกก็ไม่กลัวเลยอ่ะดิ ?"

เอจิหยุดเดินแล้วก็หันไปหาอาร์ทที่ถามพร้อมกับพูดตอบกลับไปทันทีว่า

**"**กลัว!"

ทั้งอาร์ทและซิคต่างก็หน้าเหว๋อกันไปชั่วขณะ เขาไม่คิดเลยว่าเอจิจะตอบอะไรแบบนี้กลับมา นี่ยอมมาขนาดนี้เพื่อที่จะไปแก้แค้นฝ่ายตรงข้าม ไม่สิ นี่การมอบนรกบนดินให้ชัดๆ นี่เขาลงทุนขนาดนี้เชียวเหรอ ?

เอจิสังเกตุเห็นปฏิกิริยาของทั้งสอง เขาไม่ได้ทำอะไรก่อนจะบอกให้ไปต่อกันได้แล้ว ตลอดเวลาในการเดินนั้นพวกเขาทั้งสามจะโดนเรียก โดยยั่วยวนตลอดเวลาแต่เพียงไม่นานก็มาถึงที่ที่เอจิหมายตาไว้ เพราะจากการสืบค้นของเขา หากมีเงินมากพอก็สามารถจ้างให้ไปจัดการใครก็ได้

เอจิไม่รอช้าพาทั้งสองคนเดินเข้าไปภายในทันที ซึ่งมันก็เหมือนกับบาร์ทั่วๆไป เพียงแต่ว่ามันค่อนข้างมีบรรยากาศสีเหลืองเท่านั้นเอง และแน่นอนว่าเมื่อมีหนุ่มหล่อทั้งสามเดินเข้ามาก็ย่อมต้องตกเป็นเป้าสายตาจากพนักงานและลูกค้าทั้งหมด

พนักงานต้อนรับรีบเดินมาทางเอจิอย่างไว แต่เขายังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรออกไป เอจิกลับพูดออกไปว่า

**"**ช่วยหน่อย!" ซึ่งคำพูดนี้มันถึงกับทำให้อาร์ทดึงแขนเสื้อเอจิไว้ทันทีและกำลังจะพูดอะไรออกมา แต่เอจิก็เพียงแค่โบกมือให้เท่านั้นเขาจึงหยุดพูดทันที เพราะนี่คงเป็นโค้ดลับหรืออะไรซักอย่างที่ใช้ติดต่อแน่นอน

เมื่อพนักงานได้ยินก็หุบยิ้มไปแว๊บนึงก่อนจะยิ้มต้อนรับอีกครั้ง พร้อมกับนำไปอีกทางของบาร์ ทั้งสามคนที่เดินตามเข้ามาพบว่าข้างในนั้นมันค่อนข้างพิเศษไม่เหมือนกับข้างนอกเลยซักนิด ปลายทางที่พวกเขาเจอกลับเป็นผู้ชายคนนึงกำลังนั่งอยู่บนโต๊ะ ไม่สิจะเรียกผู้ชายก็ค่อนข้างไม่ตรงซักเท่าไหร่

**"**สวัสดีครับ กี่คนดี ?" ชายคนนั้นพูดขึ้นมาก่อนที่ทั้งสามจะพูดทักทายเลยด้วยซ้ำ

เอจิยิ้มออกมาพลางยกมือขึ้นให้ฝ่ายตรงข้ามเห็น

**"**อืม ซักเท่านี้ก็แล้วกัน"

**"**ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แล้วเรื่องเงินล่ะ ?"

เอจิทำเพียงแค่ยื่นเช็คเงินสดออกมาและยื่นให้ฝ่ายตรงข้ามและพูดออกไปว่า

**"**เท่านี้เป็นไง บอกมาได้เลยแล้วก็นะผมไม่ได้จะใช้เป็นชั่วโมงหรอกนะ ขอเป็นวัน"

**"**ฮ่า ๆ ได้แน่นอนอยู่แล้ว"

......

กลับมาปัจจุบัน

บนถนนยามราตรีตอนนี้มีรถ 1 คันกำลังขับนำรถตู้อีก 1 คันอยู่ ซึ่งภายในรถคันแรกนั้นคือ อาร์ท เอจิและซิคที่เป็นคนขับรถ และรถตู้คันข้างหลังนั้นก็คือนรกเดินดินของคริสและก้องที่จะได้เจอในคืนนี้ เพียงไม่นานเขาก็มาถึงสถานที่นัดหมายเรียบร้อยแล้ว และเมื่อมาถึงก็พบกับรถสีดำอีกคันที่จอดรออยู่ทางเข้า นั่นก็คือฟรอชนั่นเอง เอจิไม่รอช้าบอกให้ซิคเข้าไปจอดเทียบทันที

**"**สวัสดีครับบอส !" ฟรอชพูดออกมาหลังจากที่เห็นเอจิลงมาจากรถ และเมื่อเอจิอธิบายเรื่องราวใต่างๆให้ฟัง มันกลับทำให้ฟรอชขนลุกขึ้นมาแต่ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม วันนี้จะเป็นวันที่เขาได้ออกกำลังซักที

**"**เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณมากที่เรียกผมมาด้วย"

**"**ก็เพราะซิคมันบอกว่านายกำลังเบื่อน่ะสิ ก็ช่วยไม่ได้ไหนๆแล้วก็ออกกำลังกายซักหน่อยก็แล้วกัน"

**"**ขอบคุณมากครับบอส" ฟรอชก้มหัวให้เอจิและหันหน้าไปหาซิคพร้อมกับยิ้มให้เล็กน้อยก่อนที่ทั้งหมดจะเข้าไปใน ผับตะวันฉายที่เป็นเป้าหมายทันที พร้อมกับเหล่าบุคคลผู้มีบรรยากาศสีเหลืองอยู่ด้านหลัง

เอจิเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับทุกๆคน ไม่นานก็มีพนักงานวิ่งมารับเอจิ

**"**สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าอยากจะได้ห้องส่วนตัวหรือห้อง VIP ครับ"

เอจิไม่ตอบคำถาม ซิคที่อยู่ด้านหลังเลยเดินขึ้นมาพร้อมกับพูดออกไปว่า

**"**ที่นี่มีกฏอะไรเคร่งครัดหรือเปล่า ?"

พนักงานคนนั้นนิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะพูดออกไปว่า

**"**มีครับ

ข้อแรก เรามีบริการสำหรับผู้ชายเพียงแต่อย่าทำร้ายคนของเรา

ข้อสอง ทะเลาะวิวาทได้ เพียงแต่ต้องจ่ายค่าเสียหายให้ด้วย และทางผับจะไม่รับผิดชอบหากมีการตาย

ข้อสุดท้าย เงินคือทุกสิ่ง"

**"**ก็ดี! พวกฉันมาเพราะข้อ 2 และนี่ค่าเสียหายล่วงหน้าหวังว่าจะพอ" ซิคพูดพลางเอาเช้คที่เอจิเขียนเมื่อกี้ให้กับพนักงงานคนนั้นดูทันที และเมื่อพนักงานคนนั้นดูจำนวนเงินที่เช็คแล้ว มือไม้ถึงกับสั่นเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับไปว่า

**"**เอ่อ !"

**"**ไม่พอ ?"

**"**เปล่าครับ เกินพอแล้วล่ะครับ เชิญครับ" หลังจากพูดจบพนักงานคนนั้นกำลังจะไปแต่ก็ถูกหยุดไว้ก่อน

**"**เดี๋ยว พอจะรู้มั้ยว่า คนที่ชื่อคริสกับก้องอยู่ที่ห้องไหน ?"

**"**ครับ ห้อง VIP01 ครับ" พนักงานพูดเสร็จพลางชี้นิ้วไปอีกฝั่งของตนเอง แล้วก็รีบเดินออกไปทันที

**ทุกคนเมื่อได้รับรู้ข้อมูลแล้ว ต่างก็เดินไปตามที่บอกทันทีโดยไม่รู้เลยว่าที่พนักงานต้อนรับคนนั้นรีบไปก็เพราะเหล่าบุคคลที่อยู่ด้านหลังของพวกตนเอง ซิคที่เดินนำเอจิไปตามทางต่างก็เห็นเหล่าหญิงสาวที่เดินเข้าออกกันเป็นว่าเล่นในแต่ละห้อง ก็พอจะเดาได้ว่าสาวๆพวกนั้นเข้าไปทำอะไร แต่เอจิก็ไม่คิดที่จะยุ่งอะไรด้วย เขาไม่ได้มาเพื่อยุ่งกบผู้หญิงระดับนี้ เขายังเดินต่อไปจนมาหยุดที่ห้องสุดท้ายที่เขียนเอาไว้ว่า "**VIP01"

เอจิหันหลังไปหาเหล่าผู้มีบรรยากาศสีเหลืองพร้อมกับพูดออกมาว่า

**"**พวกนายรออยู่ข้างนอกก่อนนะ ไว้เดี๋ยวเสร็จแล้วจะเรียกเข้าไป" ฝ่ายตรงข้ามเพียงยิ้มและถูมือไปมาและพยักหน้าให้เอจิเพียงเท่านั้น แต่มันถึงกับทำให้เอจิถึงกับคิ้วกระตุกเลยทีเดียว นี่มันจะแสดงความอยากออกนอกหน้าเกินไปแล้ว !

หลังจากนั้นเอจิก็หันไปพยักหน้าให้ซิค เชิงบอกว่าเคาะประตูได้เลย ซิคที่เห็นก็เดินไปเคาะประตูทันที ส่วนฟรอสก็ออกมายืนข้างๆซิคทันที

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ซิคยังคงเคาะไปซ้ำๆ จนเวลาผ่านไปไม่กี่วินาทีก็ได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออกพร้อมกับหัวของผู้ชายคนนึงซึ่งมีทองเป็นเอกลักษณ์โผล่ออกมาแต่ยังไม่ทันที่จะได้มองหน้าคนเคาะประตูมันกลับตะคอกออกมาโดยไม่สนใจอะไรเลยว่า

**"**หนวกหูโว้ย! ใครมันมาขัดเวลากูวะพ่อจะตบให้ลืมทางกลับบ้า---"

ผั้วะะ ! ตุ้บ!

**"**แกสิวะจะต้องเป็นคนลืมทางกลับบ้าน" ซิคที่เห็นฝ่ายตรงข้ามพูดหนวกหูเสียงดังทั้งยังเหมือนกำลังด่าตนอยู่ด้วยเลยเผลอปล่อยหมัดออกไปโดนหน้ามันพอดี จนส่งร่างมันหงายหลังกลับไปภายในห้องเหมือนเดิม

กรี๊ดดดดด ! เสียงของเหล่าหญิงสาวที่อยู่ในห้องต่างกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจพร้อมกับรีบคว้าเสื้อผ้ามาใส่ทันที ก้องเองก็ตกใจเหมือนกันที่อยู่ๆเพื่อนของตนก็หงายหลังกลับเข้ามาทั้งยังมีเลือดกบปากอีกต่างหาก ทางด้านคริสเองเมื่อได้สติก็ร้องออกมาอย่างทรมาณนี่มันหมัดของมนุษย์งั้นเหรอ ?

**"**อ๊ากกก เจ็บชิบ แกเป็นใครวะ! รู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร ?" คริสตะโกนออกมาพลางเอามือกุมที่แก้มของตนพร้อมกับเลือดที่มุมปากที่ค่อยๆไหลออกมา

**"**ก็แค่ลูกของเศรษฐีทั่วๆไป ที่เปิดบริษัทเล็กๆอยู่กรุงเทพ !" คราวนี้ไม่ใช่เสียงของซิคแต่เป็นเสียงของเอจิที่ดังขึ้นมา พร้อมกับร่างของเอจิและอาร์ทที่ปรากฏขึ้นหลังประตูสร้างความตื่นตระหนกให้กับตนเองเป็นอย่างมาก พร้อมทั้งก้องด้วยเช่นกัน

**"**ไอ้เอจิ! ทำไมแกมาอยู่ที่นี่ ?" ก้องพูดขึ้นอย่างร้อนรน นี่แสดงว่าไอ้ยักษ์ทำงานไม่สำเร็จอย่างที่คิดจริงๆด้วย

เอจิมองไปยังก้องสลับกับคริสจากนั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะพูดตอบกลับไปอย่างสบายๆว่า

**"**ไม่ใช่ว่าแกส่งคนไปดูแลฉันหรอกเหรอ เพราะงั้นฉันก็ควรจะดูแลพวกแกกลับด้วยสิ หรือว่าไม่จริง ? แต่เอาเถอะฉันเองก็ไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้นเพราะยังไงการประกวดฉันก็ชนะแล้ว เพียงแค่อยากจะมาเห็นหน้าหมาขี้อิจฉาทั้งสองตัวนิดๆหน่อยๆก่อนนอนก็แค่นั้น"

น้ำเสียงของเอจิระหว่างการสนทนานั้นเต็มไปด้วยการดูถูกเหียดหยามพร้อมทั้งสายตาที่ราวกับว่าทั้งสองคนเป็นดังขยะข้างทางไม่มีคุณค่าให้ชายตามองด้วยซ้ำ เอจิชี้ไปทางซิคและฟรอส จากนั้นก็พูดต่อไปอีกว่า

**"**แกเห็น 2 คนนั่นมั้ย ? หน้าตาไม่ได้ดูโหดเลยใช่มั้ยล่ะ และการแต่งกายเหมือนกับพวกผู้ดีซะด้วยซ้ำ แต่ว่านะถ้าเกิดแกฉลาดจริงๆ ทีหลังเวลาจะหาเรื่องใครก็อยากจะให้ประวัติคนๆนั้นซักหน่อยนะ" หลังจากพูดเสร็จเอจิก็พยักหน้าให้ซิคและฟรอสซึ่งเป็นสัญญาณว่าให้เริ่มจัดการได้

ซิคและฟรอสไม่รอช้าพุ่งเข้าไปหาคริสและก้องทันที ซึ่งมันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่หญิงสาวที่อยู่ในห้องจะสงบปากสงบคำได้ อาร์ทเองก็เหมือนจะรู้กฏของที่นี่เพราะฟังมาพร้อมกัน และไม่อยากจะให้มีเรื่องอื่นๆเกิดขึ้นอีก ระหว่างที่เอจิคุยกับพวกไอ้คริสอยู่นั้นเขาก็ได้ไปลากสาวๆพวกนี้ออกไปจากห้อง พร้อมกับจ่ายเงินเล็กๆน้อยเพื่อชดเชยไปแล้ว

ซิคและฟรอชที่เห็นว่าไม่มีใครคอยขัดขวางและก็ไม่ใช่ง่ายๆด้วยที่บอสจะมายืนดูพวกตนทำงานอย่างงี้ จึงได้ไม่มีคำว่ายั้งมือเลยซักนิด คริสที่เห็นว่าฝ่ายตรงข้ามมีแค่ 2 คน ซึ่งมันก็เท่ากับจำนวนของตนจึงไม่ได้เกรงกลัว แต่เป้นเพราะความประมาททำให้โดนหมัดของซิค

**"**เอาสิวะ ถ้าไอ้ยักษ์ทำอะไรพวกแกไม่ได้ ฉันจะเป็นคนกระทืบพวกแกเอง" เสียงตะโกนของคริสดังขึ้นมาทั้งๆที่พึ่งจะเช็ดเลือดที่ปากเสร็จ แต่ดูเหมือนตนเองจะไม่รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัวเลยซักนิด

ผั้วะ! เสียงของปลายเท้าของซิคที่ถีบออกไปอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร ทำให้คริสที่พุ่งเข้ามาด้วยความเดือดดาลต้องหงายหลังไปอีกครั้ง

แค่ก! แค่ก!

**"**เวรเอ้ย" คริสสบถออกมาตาจ้องมองไปยังซิคด้วยความแค้น แม้เขาจะอาศัยจังหวะทีเผลอก็ยังไม่สามารถทำอะไรคนพวกนี้ได้เลย ทั้งๆที่เขาเคยกระทืบคนมาตั้งเยอะแยะ แต่กลับคนพวกนี้ทำไมเขาถึงเหมือนกับเด็กเหลือขอ

**"**สำเหนียกตัวเองซะบ้างไอ้ไก่อ่อน! นักเลงกระจอกๆแบบแกจะมีปัญญามาทำอะไรพวกฉัน อย่างแกถ้าไม่เจอคนอย่างพวกฉันก็คงจะมีอายุได้อีกนานเลยล่ะ แต่ขอโทษด้วยว่ะ ที่วันนี้แกเจอพวกฉัน"

ซิคที่ครั้งนึงก็เคยเป็นนักเลงข้างถนนพูดออกมาเพราะจากสายตาของคริสแล้ว มันก็ทำให้ซิคนึกถึงตอนที่เจอเอจิเหมือนกัน แม้จะรุมผู้ชายคนนี้แค่ไหนกลับไม่สามารถทำให้ผู้ชายที่ชื่อเอจิมีบาดแผลได้เลย

ว่าแล้วซิคก็หันไปหาฟรอวซึ่งดูเหมือนจะจัดการเสร็จแล้วเหมือนกัน ฟรอชลากไอ้ก้องขึ้นมาบนโซฟาเหมือนเดิม เพราะตอนนี้มันแทบจะหมดสติอยู่แล้ว ซิคเองก็เตะซ้ำไปที่คริสอีกทีสองทีก่อนจะลากมันมากองไว้ที่โซฟาเหมือนกัน ซึ่งเป็นที่แน่นอนแล้วว่าพวกเขาจงใจไม่ทำให้พวกมันทั้งสองสลบ แต่จะทำให้ไม่มีแรงขัดขืนต่างหาก

**"**หึ ! ที่แท้ก็แค่พวกหมาขี้อิจฉาที่เก่งแต่ปาก ดูจะต่ำกว่าขยะซะด้วยซ้ำไป แต่ก็นะต่อให้แกหาประวัติของฉันแกก็คงไม่เจอประวัติพวกนี้หรอก โทษความโง่เขลาของตัวเองซะเถอะ " เอจิพูดออกมาเบาๆ ผิดกับอาร์ทที่ยกยิ้มขึ้นมาอย่างสะใจพร้อมกับชูนิ้วโป้งให้กับซิคและฟรอช

เอจิเดินไปหาคริสและก้องอย่างช้าๆพร้อมทั้งมองไปยังร่างที่แทบจะหมดสภาพของทั้งสองด้วยสายตาที่เย็นชาราวกับว่าไม่มีความสงสารในสายตานั้นเลย จากนั้นก็พูดสิ่งที่ทั้งสองไม่อยากได้ยินออกมา

**"**มันไม่จบแค่นี้หรอกนะ เพราะฉันชอบคืนให้คนอื่นเป็นเท่าตัวน่ะสิ"

พวกมันทั้งสองต่างปากสั่นขึ้นมาพร้อมทั้งแสดงสีหน้าหวาดกลัวเอจิออกมา ปากอยากจะบอกขอโทษเป็นร้อยพันคั้งแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีแผลเต็มไปหมดแค่ขยับปากก็แทบจะกรีดร้องแล้ว ร่างกายก็แทบจะไร้เรี่ยวแรง ใครมันจะไปเชื่อล่ะว่าไอ้ชุดสูทสองคนจะตีนหนักขนาดนี้แทบจะเหมือนโดนเอาลูกตุ้มมาทับร่างไว้ซะด้วยซ้ำ เมื่อทำอะไรไม่ได้น้ำใสๆก็เริ่มที่จะไหลออกมาจากตาของทั้งสองคนอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อความกลัวมันกัดกินจิตใจคนๆไปแล้ว เอจิไม่อยากจะเสียเวลา

แปะ แปะ ทั้งสองมองไปยังมือของเอจิและก็เหลือบไปตามสายตาของเอจิ ราวกับว่าสิ่งนี้จะเป็นสิ่งที่ตัดสินชีวิตพวกมันต่อจากนี้

เฮือกกกก !

เสียงสูดหายใจเข้าปอดราวกับว่าตอนนี้ไม่มีออกซิเจนให้หายใจ ทั้งสองต่างหน้าคำคร่ำเครียดมือไม้สั่นอย่างรุนแรง ริมฝีปากที่มีรอยแผลปูดบวดต่างก็โดนกัดอีกรอบเพื่อกระตุ้นว่านี่มันคือความจริงงั้นเหรอ ? ไม่ได้ฝันสินะ ?

ทั้งสองต่างฝืนความเจ็บปวดนี้ค่อยๆคลานลงจากโซฟาทีละนิดๆ ทุกๆคนในห้องต่างก็มองด้วยสายตาสมเพช แต่ก็ไม่ได้ไปห้ามแต่อย่างใด เอจิที่มองพวกมันทั้งสองอยู่ เมื่อเห็นสภาพแบบนั้นแล้วเขาก็หันไปหาเหล่าเกย์กล้ามปูทั้ง 6 คน ที่ได้จ้างมา แต่ละคนนั้นมองไปยังคริสและก้องอย่างสนอกสนใจ บ้างก็ถอดเสื้อออกมาแล้ว บ้างก็แลบลิ้นออกมาอย่างหื่นกระหาย

เอจิเองก็เริ่มที่จะทนมองไม่ได้เหมือนกัน เขาเองไม่ใช่แนวนี้และก็จะไม่มีวันใช่แน่นอน มีหรือที่จะทนมองอะไรพวกนี้ได้ เอจิพูดออกมาสั้นๆพร้อมกับเตรียมตัวเดินออกไปว่า

**"**ฝากด้วยนะใน 1 คืนนี้"

**"**แน่นอนอยู่แล้ว หล่อๆแบบนี้นี่มันเหยื่อชั้นดีชัดๆ บางทีพวกเราอาจจะต้องขอบคุณน้องเอจิซะด้วยซ้ำที่หาที่ระบายให้พวกเราแบบนี้" 1 ใน เกย์กล้ามปูพูดขึ้นมาพลางเดินไปหาคริสพร้อมกับเอามือดึงคอเสื้อของคริสจากข้างหลังและลากกลับมาที่โซฟาเหมือนเดิม

**"**หึ ถ้าอย่างงั้นก็เต็มที่เลย" หลังจากที่เอจิพูดจบเขาและคนอิื่นๆยืนดูสถานการณ์ภายในห้องซักพัก แต่ก็ทนได้เพียงแค่ 2 นาทีเท่านั้น เพราะฉากที่คริสโหยหวยโดยไม่สนใจบาดแผลนั้นพวกเขารับได้ แต่ว่าฉากที่คริวโดยถอดเสื้อผ้าจนเหลือเพียงแค่ตัวเปล่าและเหล่าเกย์ทั้งสามคนที่รุมมันอยู่

ม๊ายยยยยยยยยยยยยยย!

คริสมันพยายามจะร้องขอชีวิตของมันกับเอจิ มันพยายามที่จะหนีจากเกย์พวกนี้แต่ด้วยเรี่ยวแรงที่ไม่เหลือทำให้เป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำอย่างงั้น มันกำลังจะแหกปากอีกครั้ง แต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นร้องโหยหวนแทนเพราะว่ามันรู้สึกว่ามีแท่งอะไรบางอย่างได้แทงทะลุเข้ามาด้านหลังโดยไม่ตั้งตัว พร้อมกับการขยับของชายคนนั้นที่รวดเร็วและรุนแรงจนมันไม่สามารถพูดออกมาได้ นอกจากเสียงครางของความเจ็บปวดจากการถูกประตูหลังและศักดิ์ศรีของความเป็นชายที่ถูกทำลาย

ต่างจากก้องที่ตอนนี้ทั้งข้างหลังและปากต่างก็โดนอุดโดยแท่งศักดิ์สิทธิ์ทุกทาง จนไม่สามารถส่งเสียงออกมาได้ด้วยซ้ำ นอกจากน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดและสายตาที่เหม่อลอย

เอจิและคนอื่นๆที่ยืนมองอยู่ถึงกับขนลุกซู่อย่างพร้อมเพียงก่อนที่จะเดินออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจคริสและก้องอีกต่อไปแล้วและปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเอง

**"**ให้ตายสิวะ ! กูต้องมาเห้นอะไรเนี่ย ?" อาร์มสบถออกมาหลังจากที่ฉากเมื่อกี้มันยังฝังอยู่ในใจเขาอยู่

**"**พวกผมเองก็ชักอยากจะหาสาวๆมาล้างตาบ้างแล้วสิ ฮะ ฮะ " ฟรอชพูดออกมาพร้อมกับยิ้มแห้ง

ความจริงเอจิเองก็ติดตาอยู่เหมือนกันแต่จะให้ไปหาสาวๆมาล้างตานี่มันก็กระไรอยู่ จึงได้ถอนหายใจออกมาทีนึงพร้อมกับพูดออกไปว่า

**"**เปลี่ยนจากล้างตาเป็นล้างคอแทนได้มั้ย ฉันชักจะอ้วกอยู่แล้วสิ ไปกินบะหมี่เกี๊ยวหน้ามอกันดีกว่า"

**"**เห็นด้วย/เห็นด้วยครับ"

ทุกคนต่างตอบรับทันทีพร้อมกับเดินออกไปจากผับตะวันฉายทันที โดยที่ทุกคนที่กำลังสนุกกับเพลงอยู่ภายในผับไม่รู้เลยว่า เมื่อซักครู่มันเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้น จะมีก็เพียงแต่พนักงานต้อนรับคนนั้นและผู้จัดการที่ตอนนี้คงกำลังตรวจสอบเช็คเงินสดอยู่ภายในห้อง

.....

ภายในห้องผู้จัดการร้าน

**"**โอ้ ! พระเจ้านี่มันของจริง เช็คเงินสด 2 ล้าน จริงๆ!"

........

ทุกคนจะรู้มั้ยว่า ตอนไรท์จินตนาการและเขียนมันขนลุกแค่ไหน


ความคิดเห็น