ปัณภัส - รสลิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เปลี่ยนเพื่อเธอ 90 %

ชื่อตอน : เปลี่ยนเพื่อเธอ 90 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 112

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2562 21:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปลี่ยนเพื่อเธอ 90 %
แบบอักษร

******

*****“ไม่เข้าถ้ำเสือแล้วจะขย้ำพ่อเสือได้ยังไง”***ประโยคก๋ากั่นของกรรัมภาดึงพิพิมกลับสู่ปัจจุบัน

“ขืนทำอย่างนั้น มีหวังพ่อเสือได้ตีเค้าตูดลาย”

วันนี้เธอแค่ลองใส่กระโปรงพลีทสั้นเลยเข่ามาหน่อยนึง ยังเจอกับสายตาพิฆาต โชคดีที่เขารีบเดินทางไปประชุมพิพิมเลยรอดพ้นการถูกดุอย่างหวุดหวิด

“ตัวก็ทำให้มันเนียนๆ สิ อ่อยเนียนๆ น่ะทำเป็นมั้ย”

“ทำยังไงอ้ะ” แม้จะเป็นความคิดที่ไม่งาม แต่ก็อดสนใจคำแนะนำของเพื่อนไม่ได้

“ขั้นแรกก็ต้องส่งสายตาหาเขาบ่อยๆ แบบอ้อนๆ ตะมุตะมิ ไหนลองทำดูสิ”

พิพิมนึกภาพตามที่กรรัมภาบอก หวนคิดกลับไปตอนที่ยังอยู่กับยาย เธอออดอ้อนยายเป็นประจำ ฉะนั้นน่าจะไม่เกินความสามารถ พิพิมกุมมือแนบอก ตากลมโตมองสบกับตาเรียวรีตามแบบฉบับสาวหมวยแล้วกะพริบอ้อนปริบๆ แต่ดูเหมือนอ้อนขอขนมมากกว่าจะอ้อนให้ผู้ชายหลงรัก

“นี่อ้อนผู้หรืออ้อนพ่อเนี้ย” กรรัมภาบ่น พิพิมไม่ได้ดั่งใจเธอจริงๆ

“เวลาอ้อนยาย เค้าก็ทำแบบนี้นี่นา” คนอ้อนทำหน้าเซ็ง

“อ้อนผู้กับอ้อนยาย มันเหมือนกันซะที่ไหนเล่า”

“ยากอ้ะ” ยังไม่เริ่มพิพิมก็ชักถอดใจ

“ไม่ยากหรอก แต่ตัวไม่เคยอ่อยผู้ชาย มันเลยไม่ง่าย”

“งั้นก็ไม่ต้องทำแล้ว” พิพิมบอกอย่างท้อใจและปลงตก

“อ้าว เป็นงั้นไป” กรรัมภาเลิกคิ้วฉงน ยังไม่ทันเริ่มก็จะยอมแพ้แล้วหรือ

“ก็พิมไม่ได้หวังให้คุณชัชชอบพิมตอบเสียหน่อย”

พูดจากใจจริง แค่ได้รักแอบก็มีความสุขมากแล้ว ไม่ได้หวังให้เขามารักมาชอบตอบ ด้วยรู้ดีว่าวันนั้นไม่มีวันมาถึง รณชัชมีผู้หญิงที่คู่ควรรออยู่ ไม่มีวันที่เชาจะชายตาแลเด็กกะโปโลอย่างเธอ

ช็อปปิ้งกันจุใจสองสาวก็พากันกลับที่พำนัก อริมาแวะส่งกรรัมภาที่หอหญิงแห่งนึงในย่านใกล้มหาลัย ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังคอนโดหรู ส่งพิพิมเสร็จก็ต้องขอตัวกลับ เพราะต้องรีบไปเฝ้าน้องสาวซึ่งผ่าตัดอยู่ที่โรงพยาบาลแถบชานเมือง

เมื่อก่อนอริมาจะมาคอยดูแลเธอตลอดเวลา แต่เพราะมารดาและน้องสาวประสบอุบัติเหตุรถคว่ำจนไม่สามารถดูแลตัวเองได้ทั้งคู่ เธอเลยต้องอยู่ตามลำพัง ถึงแม้จะกลัวและโดดเดี่ยวเพียงใด แต่พิพิมก็ไม่กล้าปริปากบ่น ไม่อยากสร้างความลำบากให้พี่สาวที่แสนดีอย่างอริมาไปมากกว่านี้ อีกอย่างเธอก็โตแล้ว อย่างไรเสีย สักวันเธอก็ต้องยืนด้วยลำแข้งของตนเอง

หลังจากจัดการกับภารกิจส่วนตัวในห้องน้ำจนเสร็จเรียบร้อย พิพิมก็เปิดแล็ปท็อปดูคลิปวิดีโอสอนแต่งหน้าตามที่กรรัมภาแนะนำพลางทดลองแต่งแต้มลงบนใบหน้าอย่างสนุกสนาน เธอพอมีพื้นฐานทางศิลปะอยู่บ้าง และคิดว่าการแต่งหน้าก็เหมือนกับงานศิลปะ แค่เปลี่ยนจากกระดาษเป็นหน้าคน ขั้นตอนการแต่งแต้มก็ดูไม่ยากเกินความสามารถ แค่ครึ่งชั่วโมง ดวงหน้าขาวใสก็เปล่งปลั่งสวยงาม ไม่ได้จัดจ้านจนเหมือนไปแสดงงิ้ว แต่ก็ดูแปลกตากว่าที่เป็น และถ้ารณชัชสนใจเธออยู่บ้าง เขาคงจะสังเกตเห็น

สี่ทุ่มไม่ขาดไม่เกิน คนที่พิพิมแอบรักก็กลับมาถึงคอนโด กลิ่นแอกอฮลอล์เจือจางบ่งบอกว่าหนุ่มใหญ่ดื่มมาพอสมควร คิดว่าอาบน้ำนอนเลยน่าจะดีกว่า แต่แล้วเสียงกุกกักจากห้องรับแขก ส่งผลให้ขาแข็งแรงซึ่งกำลังก้าวพ้นไปจากพื้นพรมนุ่ม เป็นอันต้องเปลี่ยนทิศทางการเดินกะทันหัน ดูเหมือนใครบางคนจะยังไม่ยอมหลับยอมนอน

“พิมทำอะไรอยู่ ทำไมป่านนี้แล้วยังไม่นอน” เสียงคุ้นหูเพรียกถามพาลทำให้คนที่กำลังใจฟังเทคนิคการไล้ดั้งให้พุ่ง

ชะงักกึก!

พิพิมไม่กล้าหมุนตัวกลับไปมอง กลัวเขาไม่ชอบใจในความเปลี่ยนแปลงอันกะทันหัน********

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น