@Alicorn

รับฟังคำติของรีดเดอร์ทุกคนนะคะ 1 เม้น = 1 ล้านกำลังใจ💓💓 @Alicorn🦄

บทที่ 7.เป็นห่วงเหรอ?

ชื่อตอน : บทที่ 7.เป็นห่วงเหรอ?

คำค้น : @Alicorn

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2562 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 7.เป็นห่วงเหรอ?
แบบอักษร

​Bad of love : รักแลกเลว 

Episode 7 เป็นห่วงเหรอ?

. . .

ร่างบางล้มตัวลงนอนบนเตียงอย่างกับคนหมดแรง เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผู้เป็นแม่ออกไปทำงานต่อ ส่วนเธอก็คงต้องอยู่คนเดียว

ผู้ชายที่แสนดีที่คอยดูแลเธอไม่ห่าง แต่ความจริงแล้วก็คือคนเจ้าชู้คนนึ่งเท่านั้น...

เสียงโทรศัพท์มือถือดังไม่ขาดสาย แต่สาวเจ้าก็เลือกที่จะไม่รับ เลือกที่จะปล่อยให้มันดังแบบนั้น แต่ตัวเองนอนจมกองน้ำตา เวลาผ่านไปจนกระทั่งเธอเผลอหลับไปพร้อมคราบน้ำตาบนพวงแก้ม

นี้เป็นครั้งแรกตลอดระยะเวลาเกือบสี่ปีที่คบกับคิงมา สุภาพบุรุษคนนั้นมีคนอื่นทั้งที่ทำตัวแสนดีกับซอลอยู่

จะไม่ให้เจ็บใจได้ยังไง?

ถึงจะเป็นความเจ็บปวดครั้งแรกก็เถอะ แต่มันก็ได้ตราไว้แล้วว่าคิงเคยนอกใจ

"ซอล!!"

นานราวสามชั่วโมงได้ที่กุญแจซอลหลับไปเพราะความเหนื่อยล้า แต่หล่อนก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาเมื่อในตอนนี้ มีบุคคลคนใหม่มาเยือนที่หน้าบ้าน

"กุญแจซอล!!!!" 

เสียงตะโกนโวกเวกโวยวายจากหน้าบ้าน ทำให้ร่างบางตื่นจากห้วงนิทรา แล้วใช้สายตามองรอบๆห้องเพื่อหาต้นเสียง

และแน่นอนว่าเสียงที่ดังขึ้นมาไม่ได้อยู่ในห้องนี้แน่ๆ สายตาเหลือบมองเห็นก็เพียงแค่ นาฬิกาที่แขวนอยู่ บอกให้รู้ว่าตอนนี้จะหกโมงแล้ว

"ซอล!!!" 

เหมือนความอดทนของคนข้างนอกที่ร้องเรียกหาเธอจะหมดลง กดกริ่งหน้าบ้านซ้ำแล้วซ้ำเหล่าจนหน้ารำคาญ  ภายในใจกุญแจซอลรู้ดี ว่าผู้มาเยือนคนใหม่คนนี้คือใคร เพียงแค่เธอเพียงไม่อยากเดินออกไปเท่านั้น แต่เห็นจะไม่ได้แล้ว เมื่อเสียงกริ่งยังคงส่งเสียงดังจนกุญแจซอลเกรงว่าจะไปรบกวนคนอื่น อีกทั้งเสียงคิงที่ร้องเรียกเธอก็ดังขนาดนั้น กลัวว่าคนอื่นจะมาเห็นเหลือเกิน ว่าเด็กบ้านนี้มีผู้ชายมาหาถึงที่

เท่านั้นยังไม่พอ... ความกลัวของกุญแจซอลยังไม่หมดเลยสักนิดด้วย

ถ้าชาวบ้านมาพบเห็นเข้าแล้วเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อกับแม่หล่อน... อะไรจะเกิดขึ้นตามมา? พ่อจะดุไหม? แม่จะด่าหรือป่าว?

กรึกกกก!

สุดท้ายหล่อนก็ยอมเลื่อนประตูกระจกบานใสที่เชื่อมกับระเบียงออกมา ก่อนจะค่อยๆสาวเท้าไปยืนอยู่ที่ระเบียง ปรากฏตัวให้คิงได้เห็นว่าเธออยู่ตรงนี้

"ซอล.." 

กุญแจซอลมองหน้าคิงด้วยแววตาสั่นระริก พร้อมร้องไห้ออกมาได้ทุกเมื่อ ต่างกับคิงที่เผยรอยยิ้มออกมาทันทีที่เห็นหน้าซอล

"เธอมาทำไม?" กุญแจซอลใช้สรรพนามที่เปลี่ยนไป หล่อนนิ่งคิดอยู่นานว่าจะแทนตัวคิงว่าอะไรดี?

แต่ก่อนนี้ถ้าไม่สนิทกับใครจริงๆ หล่อนจะใช้สรรพนามที่แทนตัวผู้อื่นว่า เธอ โดยแทนตัวเอง ว่าเรา

แต่เพราะคิงชอบให้ซอลแทนตัวเองด้วยชื่อของหล่อนนั้น ทำให้ซอลยอมเปลี่ยนสรรพนามไป ที่ยอมเปลี่ยน ก็ยอมเปลี่ยนในฐานะแฟน

และหากวันนี้จะกลายเป็นอดีตไป ก็อย่าหวังได้ยินคำแทนตัวเองแบบเดิมเลย

"ซอล..." 

คิงเรียกเสียงเบา พร้อมกับหัวใจที่บีบรัดกันแน่นไม่ต่างจากซอล กุญแจซอลเองไม่ได้พูดเสียงดังจนถึงขั้นตะเบ่งเสียงออกมา แต่เสียงที่พูดออกไปนั้น คิงก็ได้ยินชัดถ้อยชัดคำ

"............"

"ซอลเปิดประตูให้คิงหน่อย ฟังคิงก่อน คิงขอโทษ!" 

"กลับบ้านเธอไปเถอะ!" 

กุญแจซอลพูดตัดพ้อ มองใบหน้าหล่อด้วยความผิดหวังอย่างเต็มอก  และเหมือนคำไล่ของกุญแจซอลจะทำให้คิงไม่พอใจเท่าไร ร่างสูงของคิงเลยทำท่าปีนขึ้นรัวมา

"คิงจะทำอะไรหยุดนะ!!" ภาพนั้นเองที่ทำหัวใจดวงน้อยของกุญแจซอลสั่นไหว คิงจะปีนรัวขึ้นมาไม่ใช่เรื่องง่าย

กำแพงสูงที่บนกำแพงถูกขึงไว้ด้วยลวดหนาม แถมยังมีเศษแก้วแตกอยู่บนกำแพงนั่นอีก

ด้วยความที่พ่อของสาวเจ้าเป็นทหาร คิดการไกลกลัวว่าจะมีโจรปล้นบ้าน เลยล้อมไว้แบบนี้ ทั้งที่ความจริงไม่อาจจะช่วยอะไรได้เลยสักนิด

"หยุดนะคิง!!!" ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ดูท่าทางคิงแล้วเสมือนกับว่าเขาจะปีนขึ้นมาให้ได้

ความห่วงใยที่มีมากกว่าโกรธของซอล... อาจทำให้เรื่องนี้ง่ายลงสำหรับคิง

"โอ๊ยยย! เชี้ยยย!"

"หยุดก่อน!! ซอลจะไปเปิดประตูให้เองนะคิง!!" หล่อนมองท่าทางของคิงด้วยความห่วงใย และเมื่อเห็นมือหนาของคิงโดนแก้วบนกำแพงบาดอีกแล้ว ยิ่งทำให้หล่อนห่วงมากกว่าเดิม

เพียงจบประโยคนั้น หล่อนก็ไม่ลีลาอะไรอีกต่อไป รีบวิ่งลงไปเปิดประตูรั้วให้คิงทันทีโดยไม่รีรอ พลางเช็ดน้ำตาบนพวกแก้มออกลวกๆ

แกร๊กกกก

"เจ็บไหมคิง!?"

"คิงขอโทษ!!!"

คำพูดโพล่งออกมาสวนกันหลังจากที่ประตูเหล็กถูกเปิดออก คนหนึ่งถามด้วยความห่วงใย ส่วนอีกคนรีบพูดคำขอโทษออกมาทันที

พรึ่บบบบบ

คนตัวเล็กอย่างกุญแจซอลถูกมือหนากระตุกเบาๆครั้งเดียวเธอก็ทลาเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของคิงแล้ว  คิงกอดหล่อนแนบแน่นปานจะเป็นคนๆเดียวกัน แต่กุญแจซอลยังนิ่ง...

หล่อนยืนนิ่งในอ้อมกอดของคิง แต่ปล่อยเพียงน้ำตาให้ไหลลงอาบแก้ม

"คิงขอโทษซอล.. คิงขอโทษ" หมดคำพูดแล้วงั้นเหรอ?

ถึงได้เอ่ยแต่คำขอโทษออกมาแบบนี้?

"ปล่อยก่อน" ร่างเล็กดันแผงอกกว้างออกจากตัว แล้วยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาตัวเองอย่างกับเด็ก เป็นภาพที่คิงเองก็ไม่ได้อยากเห็นเลยสักนิด

"ซะ.."

"เจ็บไหม? เข้าไปทำแผลด้านในก่อน" ไม่ทันที่คิงจะได้เอ่ยปากพูดอะไร กุญแจซอลตัดบทขึ้นมาอีกเช่นเคย แล้วคว้าข้อแขนของคิงเดินลิ่วมาในบ้านแทน

ฝ่ามือซ้ายเป็นแผลโดนบาดจนเลือดไหลออกไม่ยอมหยุด แต่ไม่ได้ลึกเท่าไร ลูกพยาบาลอย่างกุญแจซอลทำแผลได้เองไม่ยากเลย

"เป็นห่วงคิงเหรอ?" หน้าหล่อแอบอมยิ้มแล้วถามเมื่อตัวเองนั่งลงบนโซฟารับแขกของตัวบ้าน

"ห่วงสิ... อาการของคนเจ็บซอลรู้ดี" คำพูดเรียบเฉยเหมือนจะไม่มีอะไร แต่หากเข้าหูคิงไปแล้ว มันจะมีความหมายมากกว่านี้แน่

"............" นั่นเป็นเหตุผลให้คิงเงียบทันทีที่ได้ยิน

"ยื้นมือมาให้ซอล" กะละมังวางลงตรงบนโต๊ะข้างหน้าของคิง พร้อมกับขวดน้ำเกลือและอุปกรณ์ทำแผลต่างๆนาๆ

กุญแจซอลพูดเสียงดุเปิดขวดน้ำเกลือยิกๆ ก่อนจะหันไปคว้ามือของคิงมาวางบนกะละมังแล้วจัดการล้างแผลสดด้วยน้ำเกลือ

"โอ๊ยยยยย~ ซอลลล แสบบบบ!!!" 

".........."

"โอ้ยยยย แสบอะซอลเบาๆหน่อยได้ไหม โอ้ยยย"

การแสดงระดับนักแสดงฮอลลีวูดของคนตรงหน้า กุญแจซอลไม่ได้มีอารมณ์ขำร่วมด้วยเลยสักนิด น้ำเกลือที่นำมาล้างแผลไม่ได้แสบอย่างที่ปากคิงว่ามาเลยแม้แต่นิดเดียว

"โหดจัง..." และเมื่อเห็นว่าแผนการนี้คงไม่ได้ผล ไม่ได้ทำให้ซอลหายโกรธหรือยิ้มไปกับการกระทำนี้เลย คิงจึงต้องยอมหยุด

หยุดการแสดงแบบนี้

"ซอล..." สถานการณ์ตรงหน้าเงียบไป มือหนาอีข้างของคิงเลื่อนขึ้นมาจับพวกแก้มนุ่มนิ่มไว้เช็ดน้ำตาให้ซอลออกเบาๆพร้อมกับเรียกชื่อ

กุญแจซอลไม่ได้ตอบโต้กับการกระทำนี้ แต่หล่อนยังคงนิ่งเฉย ซึ่งเป็นโอกาสที่คิงคิดว่าดี และคิดว่าซอลจะให้อภัย ใบหน้าหล่อถึงได้โน้มลงมาใกล้เธอเรื่อยๆหวังจะจูบ

แต่ทว่า...

"คิงอย่าทำแบบนี้กับซอล ซอลขยะแขยง" คำพูดที่ไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากของกุญแจซอลเอ่ยขึ้นมาอย่างเฉยชา อีกทั้งสาวเจ้ายังลุกพรวดเลื่อนตำแหน่งที่นั่งให้ไกลคิงออก

ทำเอาคิงถึงขั้นสะตั๊นนิ่งเงียบไปหลายอึดใจ

บีบใจจังแฮะ... ตอนซอลรู้เรื่องก็คงรู้สึกแบบนี้น่ะสิท่า...

. . .

#จบตอน

ปั่นจบพักเครื่องนอนต่อ อิอิ🤘

@Alicorn🦄

ความคิดเห็น