อนาคตหมา

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนาจา '3'

ชื่อตอน : [ Episode 12 ] : The Betrayer?

คำค้น : the mission sniper 12

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 22 มี.ค. 2562 19:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[ Episode 12 ] : The Betrayer?
แบบอักษร

บทที่ 12

The Betrayer?


ชายหนุ่มร่างเล็กค่อยๆลืมเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นช้าๆ ภาพแรกที่เห็นเป็นเพดานสีขาวสะอาดพร้อมกับกลิ่นฉุนของยาจางๆ เขากระพริบตาเพื่อปรับโฟกัส กวาดสายตาไปรอบๆเจอเข้ากับสายน้ำเกลือระโยงระยางอยู่ที่แขน พอยันตัวลุกขึ้น ความเจ็บบริเวณหน้าท้องและต้นขาก็แล่นแปล๊บเข้ามาอย่างกะทันหันจนอดเบ้หน้าไม่ได้

"ฟื้นแล้วเหรอ" เสียงทุ้มชวนน่าฟังดังขึ้นทางด้านซ้ายมือทำให้ต้องหันไปมอง

"...ละ ลีโอ" ริมฝีปากแห้งผากพยายามเปล่งเสียงเรียกชื่อคนตรงหน้าอย่างโหยหา แต่เสียงที่ออกมากลับแผ่วเบาจนน่าตกใจ

"ดื่มน้ำก่อนสิ" ลีโอรินน้ำเปล่าใส่แก้วก่อนจะประคองถือให้อีกฝ่าย โอเว่นรับแก้วน้ำมาดื่ม จ้องมองร่างสูงอย่างไม่วางตาราวกับกลัวว่าอีกคนจะหายไป เขาวางแก้วน้ำลงด้านข้างเตียงเมื่อดื่มเสร็จ ใบหน้าซีดเซียวแฝงความกังวลไว้อย่างชัดเจน

"คนอื่นล่ะ?"

"มีแค่แอนนิก้าที่รอดออกมา..." มือปืนหนุ่มยกมือขึ้นวางทาบศีรษะของอีกฝ่ายเพื่อปลอบประโลม ความทรงจำค่อยๆหลั่งไหลเข้ามาในหัวของโอเว่น

เขาและแอนนิก้ารอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด พวกเขาทั้งสองคนหนีออกมาทางท่อน้ำทิ้งทางป่าด้านหลังศูนย์วิจัย วิ่งไกลออกไปเรื่อยๆจนกระทั่งสติมลายหายไป กว่าจะมีคนของโอดินมาพบก็ใกล้รุ่งสาง ส่วนพวกที่เหลือ...โดนระเบิดทับตายอยู่ด้านใน

"แล้ว..."

สายตาของโอเว่นเหมือนมีคำถามผุดขึ้นมา 'มาที่นี่ได้ยังไง' ลีโออ่านแววตานั้นออก รู้ทันคำถามถัดไปจึงชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน

"เรื่องมันยาวน่ะ ค่อยคุยกันทีหลังเถอะ"

"...อืม"

"แล้วก็...ดีใจที่ได้เจออีกรอบนะโอเว่น"




เมื่อสองวันก่อนอีธานยอมให้โนเอลส่งตัวลีโอกลับไปที่องค์กร ยังไม่ทันจะได้ฟังคำอธิบายอะไรทั้งสิ้นฝ่ายนั้นก็ดูเหมือนจะรีบเร่งจนเขาอดสงสัยไม่ได้

ปล่อยลีโอออกไปแบบนั้น บอสเขาคิดดีแล้วงั้นเหรอ?

"ปล่อยไปแบบนั้นจะดีหรอครับบอส" โนเอลพูดขึ้นขณะสายตายังไม่ละออกจากถนนตรงหน้า ผู้เป็นนายที่นั่งอยู่เบาะหลังดูไม่ร้อนรนแต่อย่างใด ต่างจากเลขาหนุ่มโดยสิ้นเชิง

"ขังไว้ดูอย่างเดียวมันก็ไม่สนุกสิ"

"แต่...."

"ขืนขังสัตว์ร้ายตัวนั้นไว้ ต้องมีสักวันที่มันโตอยู่ดี" เขาขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นกับคำพูดของอีธาน

"เมื่อถึงตอนนั้น มันอาจจะกลับมาแว้งกัดเราได้" โนเอลได้ฟังดังนั้นถึงกับต้องลอบถอนหายใจพร้อมกับไว้อาลัยให้ ลีโอ เรนเดล เป็นที่เรียบร้อย

หลายวันถัดมาเรนเดลใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังตลอดเวลา เขาอดกังวลเรื่องอีธานไม่ได้ การกลับมาของเขาในครั้งนี้มีเงื่อนไขอยู่สามข้อที่ไม่อาจเลี่ยง

ข้อแรก ห้ามติดต่อกับคาร์ลอส เอลสัน

ข้อสอง ลีโอต้องฝังชิพติดตามไว้ที่ท้ายทอย และแน่นอนว่า...เขาเคยคิดจะผ่ามันออกแต่คำขู่ของอีธานทำให้ต้องปัดความคิดนั้นทิ้งไปโดยปริยาย

"อุณหภูมิปกติของร่างกายอยู่ที่37.5°C ถ้านายพยายามผ่ามันออก ค่าอุณหภูมิที่ชิพติดตามจะลดลงกะทันหัน หลังจากนั้นมันก็จะระเบิด"

แถมยังทิ้งท้ายไว้อีกประโยค

"ถ้าไม่เชื่อจะลองดูก็ได้นะ"

ส่วนข้อสุดท้าย ห้ามมีสัมพันธ์กับคนอื่น

อืม...มันออกจะดูงงๆไปสักหน่อย นี่เขาต้องโลกสวยด้วยมือเรางั้นเหรอ? เอาเข้าจริงๆถ้าเขาไม่ปริปากบอกซะอย่าง อีธานก็ไม่มีทางรู้

"ลีโอ" เจ้าของชื่อหันไปมองตามเสียงหวานที่ได้ยิน ร่างบางของหญิงสาวก้าวเข้ามาในห้องผู้ป่วยอย่างถือวิสาสะ เธอยืนกอดอกพิงกำแพง มองตรงมาทางเขา

"ขอคุยไรด้วยหน่อยสิ" แอนนิก้าเดินนำออกมานอกห้อง เขาเป็นคนสุดท้ายที่ออกมาโดยไม่ลืมหันกลับไปมองร่างที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงคนป่วย

...โอเว่นพึ่งหลับไป

นี่ก็ผ่านมาจะเกือบอาทิตย์แล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนคู่หูตัวเล็กคงลุกมาส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวชวนเขาคุยนู้นคุยนี้เสียยกใหญ่ แต่คงเป็นเพราะบาดแผลครั้งนี้น่าจะหนักเอาการบวกกับยาที่หมอพึ่งให้ไปทำให้คนตัวเล็กหลับเป็นตายขนาดนี้

"รู้เรื่องทั้งหมดแล้วใช่ไหม" แอนเป็นคนเปิดบทสนทนาขึ้น

"อืม"

"โอเว่นสงสัยว่าในองค์กรจะมีคนทรยศอยู่ ตอนที่ปฏิบัติภารกิจจู่ๆเครื่องมือสื่อสารทั้งหมดของเราก็ใช้งานไม่ได้ แถมยังมีผู้ได้รับยาMS-370หลุดออกมาจัดการนิโคลและวิคเตอร์ มันประหลาดเกินไป...เหมือนมีคนวางแผนเอาไว้แต่แรก"

"...." เขาเงียบ รอฟังหญิงสาวพูดต่ออย่างใจจดใจจ่อ

"คนที่หักหลังองค์กรต้องเป็นคนใกล้ตัว...รู้เบื้องลึกเบื้องหลังมากพอ และต้องเคยติดต่อกับอีธาน" แอนเหล่ตามองมาทางเขา

"นี่จะบอกว่าฉันน่าสงสัย?" ลีโออดถามไม่ได้เมื่อทุกคำพูดของอีกฝ่ายมันเจาะจงมาที่เขาหมด ที่เคยอยู่กับอีธานมันก็ถูกอยู่หรอก แต่เขาเป็นเพียงแค่ 'เชลย' เท่านั้น และอีกอย่างเขาไม่มีความจำเป็นต้องทรยศโอดิน

"ก็ไม่แน่" เธอยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ

"ถ้างั้น ฉันควรปิดปากเธอตอนนี้เลยไหมนะ" ลีโอแกล้งพูดขู่ด้วยน้ำเสียงขบขันพลางเล่นหน้าเล่นตาเสียยกใหญ่ ทำเอาแอนนิก้าถลึงตาใส่เขา

"ฉันแค่พูดดักไว้เฉยๆเถอะ แต่ยังไงช่วงนี้ก็ระวังตัวไว้หน่อย เบื้องบนกำลังจับตาดูนายอยู่ ถ้าทำอะไรบุ่มบ่ามขึ้นมาล่ะก็...บอสคงไม่ปล่อยนายไว้แน่" ประโยคสุดท้ายเธอพูดเสียงเบาลงราวกับกลัวว่าใครจะได้ยิน เขารู้ว่าหญิงสาวกล่าวเตือนด้วยความหวังดี แต่จะให้เขาอยู่เฉยๆก็ใช่เรื่อง

สงสัยคงต้องสืบกันสักหน่อยแล้วสิ เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าใครกันแน่ที่กล้าทรยศต่อองค์กร



♜ THE MISSION SNIPER ♜



อีธานละสายตาออกจากเอกสารตรงหน้า เขาวางมันลงบนโต๊ะก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืน "โนเอล เตรียมรถให้ฉันหน่อย" คำสั่งถูกถ่ายทอดจากผู้เป็นนาย

"จะไปไหนหรอครับ?" เลขาหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ เข็มสั้นชี้ไปที่เลขแปดบ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มตรง     

"ขับรถเล่น" โนเอลถึงกับเลิกคิ้วขึ้นสูงแต่ก็ยอมเก็บความสงสัยนั้นเอาไว้ในใจเพราะสายตาดุๆของอีธาน

คนแบบบอสเนี่ยนะจะขับรถเล่น?!

ไม่! มี! ทาง!

.....

ซูเปอร์ไบค์ดีไซน์โฉบเฉี่ยวพุ่งทะยานสู่พื้นถนนในยามค่ำคืนที่พลุกพล่าน บนทางเท้ามีผู้คนต่างออกมาเดินกันให้วุ่น แสงไฟประดับประดาในคืนนี้ขับให้ร้านต่างๆตามข้างทางดูโดดเด่นชวนให้น่าเข้าไปทลายทรัพย์แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เจ้าของเรือนผมสีดำขลับดุจปีกกาสนใจเลยแม้แต่น้อย

อีธานยังคงเร่งความเร็วยานพาหนะพลันสายตาเหลือบมองGPSที่ระบุตำแหน่งของเชลยหนุ่ม อีกสองกิโลเมตรด้านหน้า ร้านอาหารอิตาเลียน

อ่า...เจ้าลูกสิงโตจอมตะกละ

ใช้เวลาไม่นานก็มาถึงยังจุดหมาย มาเฟียหนุ่มหยุดรถจอดฝั่งตรงข้ามกับร้านอาหารก่อนจะถอดหมวกกันน็อคสีดำออก สายตาจับจ้องไปยังร่างสูงโปร่งของมือปืนหนุ่มผ่านกระจกใสหน้าร้าน ลีโอ เรนเดล นั่งโต๊ะติดกับริมกระจกทำให้อีธานเห็นชัดทุกการเคลื่อนไหว

'เลือกที่นั่งได้ดีหนิ' แบรนโดคิดในใจพลางลอบยิ้มมุมปากน้อยๆ ก็ดี...เขาจะได้ไม่ต้องเสียเวลาหาตัว

อีธานหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมากดโทรไปยังสายปลายทาง ตั้งแต่ปล่อยเจ้าตัวไปเขาก็ไม่ได้เจอกับลีโออีกเพราะเรื่องปัญหาต่างๆที่คนของโอดินก่อ กว่าจะเคลียร์เสร็จก็ใช้เวลาร่วมหลายสัปดาห์

ครืดๆ

คนที่นั่งดื่มด่ำกับอาหารค่ำอย่างหิวโหยผละออกจากอาหารจานใหญ่มามองดูโทรศัพท์ของตนสั่นเป็นเจ้าเข้าก่อนจะตัดสินใจกดรับสายแปลกหน้า

"Hello?"

(ไง เจ้าลูกสิงโต) เสียงทุ้มติดแหบดังขึ้น เพียงคำพูดไม่กี่คำ ลีโอก็รู้ทันทีว่าคนในสายคือ อีธาน แบรนโด!!

เขาเผลอดันตัวลุกขึ้นยืนกะทันหันทำให้แขกในร้านหันมามองเป็นตาเดียว เจ้าตัวชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันไปกล่าวขอโทษแล้วนั่งลงสงบจิตสงบใจดังเดิม

"เอาเบอร์มาจากไหน" ลีโอขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น ใบหน้าหล่อเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด

(เลิกถามคำถามโง่ๆสักที ฉันรู้ว่านายก็รู้คำตอบดี)

เขาอ้าปากพะงาบๆเตรียมจะด่าคนปลายสายแต่ก็ต้องหยุดการกระทำนั้นลงพลันเอ่ยเสียงเรียบแทน

"คุณ...อยู่ไหน"

(ถนนฝั่งตรงข้าม) เมื่อพูดจบอีธานก็กดวางสายลงทันทีพร้อมกับนัยน์ตาของทั้งคู่สบประสานกัน ลีโอกระพริบตาปริบๆมองมาทางเขาก่อนเจ้าตัวจะเรียกพนักงานมาเช็คบิลพร้อมกับพูดอะไรอีกสองสามประโยค

ไม่นานมือปืนหนุ่มก็เดินออกมาพร้อมกับถุงหนึ่งใบ ข้างในเป็นกล่องพลาสติกสี่เหลี่ยมผืนผ้า อีธานเดาว่ามันน่าจะเป็นอาหาร

"อะไร" มาเฟียหนุ่มจ้องมองถุงที่มีโลโก้ของร้านอาหารอิตาเลียนติดอยู่

"ลาซานญ่าซอสเนื้อ" ก่อนที่จะได้พูดอะไรต่อ จู่ๆคนตรงหน้าก็ยัดถุงใส่บนมือเขาพลางดันเข้าหาตัว

"ของโปรดคุณ"

การกระทำของลีโอทำให้อีกฝ่ายชะงัก สายตาคมจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่วางตา ลีโอเห็นอีธานนิ่งเงียบไปก็พูดขึ้น "ผมไม่เอากุ้งป่นให้คุณกินแบบรอบที่แล้วหรอก วางใจเถอะ" ความงุนงงเมื่อครู่เปลี่ยนมาเป็นรอยยิ้มจางๆบนใบหน้าหล่อคมคาย แค่เสี้ยววินาทีเท่านั้นมันก็เปลี่ยนกลับเป็นเรียบนิ่งดังเดิม

"อืม..."

อีธานรับถุงมาถือไว้ หมุนตัวกลับขึ้นไปนั่งบนซูเปอร์ไบค์ หมวกกันน็อคสีดำถูกสวมใส่บดบังใบหน้าของร่างสูง ลีโอมองดูภาพตรงหน้าด้วยสายตายากจะคาดเดา ซูเปอร์ไบด์สีดำ หมวกกันน็อคสีดำ แถมชุดที่อีกฝ่ายใส่ยังเป็นสีดำทั้งตัว!

'แต่งตัวอย่างกับจะไปงานศพญาติ' ประโยคนี้คงอธิบายสไตล์การแต่งตัวของอีธานได้ดีที่สุด

"ขึ้นมา"

"ห้ะ?" แบรนโดไม่อยู่เฉย เอื้อมมือฉุดเขาเข้ามาหาตัวก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้มือปืนหนุ่มมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

"ขึ้นมา...หรือจะให้ฉันลงโทษนาย"

สุดท้ายแล้วเขาก็ยอมทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ เมื่อขึ้นมานั่งเสร็จเรียบร้อยซูเปอร์ไบค์ดีไซน์โฉบเฉี่ยวก็เคลื่อนตัวไปด้านหน้าด้วยความเร็วคงที่ ขับมาได้สักระยะหนึ่ง ลีโอรู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างจึงเหลือบสายตาไปมองกระจกข้าง ปรากฏรถยี่ห้อBMWสีบอร์นเงินขับตามพวกเขามาได้สักพักแล้ว พอจะเอ่ยปากบอกอีธาน เจ้าตัวกลับพูดขึ้นมาก่อนเสียอย่างนั้น

"มีคนตามเรา"

ครับ! ลีโอรู้แล้วว่ามีคนตามแต่ตอนนี้ช่วยทำอะไรสักอย่างได้ไหม?! เหมือนมันจะไม่ได้มาดีซะด้วยสิ

"จับแน่นๆ" จู่ๆอีธานก็เร่งความเร็วรถกะทันหันทำให้เขาเกือบหงายหลังลงไปนอนแอ้งแม้งบนถนน แต่โชคดีที่คว้าเอวของคนตรงหน้าได้ก่อน

อีธานกะจะฆ่าเขาชัดๆ!!

มาเฟียหนุ่มพยายามขับลัดเลาะตามถนนไปมา ทั้งฝ่าไฟแดงก็แล้ว เร่งความเร็วก็แล้ว แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะสลัดหลุดออกง่ายๆ อีกทั้งคนสะกดรอยไม่ยอมเปิดฉากยิงพวกเขาสักที

ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นคนของเบลด...เพราะมีอีธานอยู่พวกมันถึงไม่กล้า

กึก

บานหน้าต่างรถถูกเลื่อนออกตามมาด้วยปืนM-16ที่สาดกระสุนมาหมายจะคร่าชีวิตพวกเขา

โอเค! ไม่ใช่คนในเบลดแน่นอน!!

ร่างสูงเหยียบเบรกพร้อมกับเอี้ยวตัวตีวงย้อนกลับอย่างชำนาญ แทนที่จะขับหนีพวกมันกลายเป็นว่าตอนนี้พวกเขากำลังพุ่งตรงไปยังรถของคนที่คิดประทุษร้ายแทน

"ทำอะไรของคุณน่ะ!"

"เงียบ" อีธานบิดคันเร่งด้วยมือข้างเดียวส่วนอีกข้างยกปืนพกขึ้นเล็งไปที่ล้อรถเป้าหมาย

ปัง! ปัง!

แม่นอย่างกับจับวาง แบรนโดเปิดประเดิมยิงกระสุนนัดแรกโดนยางล้อรถจนทำให้เสียหลัก อีธานยังไม่หยุดเพียงเท่านี้แต่กลับยิงสวนไปอีกนัด รอบนี้ไม่ใช่แค่ที่ยางแต่เป็นฝั่งคนขับ!

เอี๊ยดดด!

รถBMWเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิงก่อนรถทั้งคันจะพลิกคว่ำลงจังหวะเดียวกับที่พวกเขาขับสวนตรงไปได้อย่างปลอดภัย

อีธานตีโค้งวนรถกลับเมื่อเห็นร่างที่กระเสือกกระสนดันตัวออกมาจากซากรถที่คว่ำลง มาเฟียหนุ่มเหยียบเบรคจอดเทียบกับซากรถคันงาม เมื่อหนึ่งในคนที่คิดประทุษร้ายเห็นอีธานก็ตกใจพยายามหาทางหนีอย่างลนลาน ดวงตาเบิกโพลงราวกับเห็นผีก็ไม่ปาน

เขาและอีธานก้าวขาลงจากซูเปอร์ไบด์ที่มีรอยกระสุนเฉี่ยวอยู่นิดหน่อย เจ้าตัวไม่รอช้าก้าวขาฉับๆพุ่งเข้ากระชากคอเสื้อของผู้เคราะห์ร้าย

"แกทำงานให้ใคร"

"วะ...ไว้ชีวิตผมด้วย ผมถูกบังคับ!"

คนถูกถามพูดแต่ประโยคเดิมซ้ำไปซ้ำมาพร้อมส่ายหน้าร้องไห้ฟูมฟายร้องขอชีวิต แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างของผู้เคราะห์ร้ายก็ล้มลงนอนดิ้น ขดตัวอย่างทรมาน ที่ริมฝีปากมีเลือดไหลทะลักออกมาไม่ขาดสายก่อนจะแน่นิ่งไปในที่สุด

โดนเก็บก่อนจะได้ล้วงความลับซะอีก...

ลีโอยืนมองเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาลอบกระตุกยิ้มออกมาอย่างหน่ายใจ เล่นตายหมดแบบนี้แล้วเขาจะรู้ได้ไงว่าตัวการเป็นใคร?!

"มาดูนี่สิ"

"...มีอะไร"

มือปืนหนุ่มสาวเท้าเข้าไปหาแบรนโดที่กำลังตรวจสอบสภาพศพคร่าวๆ เขานั่งยองๆลงข้างๆอีธาน กวาดสายตาไปทั่วๆพบรอยสักรอบต้นแขน มันคือสัญลักษณ์ของอะไรสักอย่างที่เขาเองก็ไม่แน่ใจ

แต่ที่แน่ๆไม่ใช่คนของเบลดหรือองค์กรแต่อย่างใด รอยสักรอบต้นแขนบ่งบอกว่าเป็นคนของ...

"โกสต์"

"...."

"อย่างที่คิดไว้เลย...คนของโกสต์ไม่มีผิด"




#talk

แวะมาอัพก่อนสอบกันสักนิดนึง ตอนหน้าจะเป็นการเปิดตัวหน่วยCIAอย่างเป็นทางการรรรร! แปะๆๆๆๆ(?) เอาเป็นว่าพวกหน่วยงานราชลับต่างๆจะเริ่มมีบทบาทมากขึ้น รวมถึงบุคคลลึกลับอย่างโกสต์ด้วยนะคะ

ปล.หมาแอบมาแปะภาพซูเปอร์ไบค์ของอีธานเบาๆ.-.

ความคิดเห็น