Goink

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2563 20:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11
แบบอักษร

ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง 

พีรดนย์และนินนาราต่างคนต่างเงียบไม่พูดไม่จาตั้งแต่ในรถจนตอนนี้นั่งอยู่ในร้านก็ไม่มีบทสนทนาอะไรอีกเลย 

“นี่เป็นใบ้รึไง” ในที่สุดชายหนุ่มก็ทนต่อความเงียบไม่ไหวเลยยอมเป็นคนเอ่ยออกมาก่อน หญิงสาวทำท่าทีเมินเฉยไม่ได้สนใจในสิ่งที่เขาพูด เธอนั่งทานข้าวต่อไปเรื่อยๆ 

“ถ้าเธอไม่พูดงั้นวันนี้ก็ไม่ต้องคุยงานกัน” 

“นี่คุณ!!” 

“เธอดื่มไวน์เป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ” พีรดนย์ทำเป็นไม่สนใจแต่กลับเปลี่ยนเรื่องคุยทันที 

“ฉันไม่ดื่ม” 

“เอาหน่อยน่า” 

“ก็บอกว่าไม่ไง!!” 

“มาด้วยกันก็ต้องดื่มด้วยกันสิ เอาน่าดื่มเป็นเพื่อนหน่อย” 

“หื้ม....ก็ได้แต่แค่นิดเดียวพอนะ” นินนาราจำเป็นต้องตอบตกลงไปเพราะชายหนุ่มนั้นตื๊อจะให้เธอกินเป็นเพื่อนให้ได้ ถ้าเกิดว่าเธอปฏิเสธก็คงจะหาเรื่องไม่คุยงานกับเธออีกนี่เขาลืมหรือไม่เคยจะจำว่าเธอนั้นคออ่อนขนาดไหน 

“น้องขอไวน์หนึ่งขวด” เขาหันไปสั่งบริกรหนุ่มในทันที 

“คุณ...ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ” 

นินนาราบอกกับเขาแล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากตรงนั้นทันที เธอว่าจะโทรไปหาคนที่บ้านให้ไปรับลิลินที่โรงเรียนวันนี้เธอคงจะไปรับไม่ทันแน่ๆ ด้วยความที่ไม่อยากให้ชายหนุ่มได้ยินอะไรที่เกี่ยวกับลูกเธอเลยเลี่ยงออกมาคุยโทรศัพท์ข้างนอก 

ตู๊ด ตู๊ด..... “ฮัลโหล คุณแม่คะวันนี้ช่วยไปรับลิลินที่โรงเรียนให้หน่อยนะคะพอดีว่าลินินออกมาคุยงานข้างนอกไม่รู้ว่าจะเสร็จเมื่อไหร่” 

“ได้สิ แม่จะเป็นคนไปรับให้เองลินินไม่ต้องห่วงนะลูก” 

“งั้นแค่นี้ก่อนนะคะแม่ ลินินออกมานานแล้วเดี๋ยวลูกค้าเขารอนาน” หลังคุยโทรศัพท์กับมารดาเสร็จนินนารากำลังจะหันหลังเดินกลับเข้าไปในร้านแต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีใครไม่รู้เดินมาชนเธอ 

ปึก.....!!!! “ขอโทษครับผมเดินไม่ทันได้ระวัง” ชายหนุ่มเอ่ยขอโทษหญิงสาวออกไปด้วยความรู้สึกผิดที่เขารีบเดินจึงไม่ทันได้ระวังทาง 

“อ้าวพี่ดีน!!” พอเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าคนที่เดินมาชนเธอนั้นคือธายุกร 

“ลินิน” ชายหนุ่มเองก็ตกใจไม่คิดว่าคนที่เขาเดินชนนั้นจะเป็นนินนารา 

“ลินินเป็นอะไรหรือเปล่าพี่รีบเดินจนไม่ได้มองทาง” ธายุกรเอื้อมมือทั้งสองข้างมาจับไหล่ร่างบางอย่างลืมตัวพลางสำรวจร่างกายว่าเธอนั้นเจ็บตรงไหนหรือเปล่า 

 

ด้านพีรดนย์ที่เดินออกมาตามหญิงสาวเพราะเห็นว่าไปเข้าห้องน้ำนานเกินไป แต่สิ่งที่เขาเห็นคือเธอยืนให้ผู้ชายที่ไหนไม่รู้แตะเนื้อต้องตัว ทีกับเขานั้นทำท่ารังเกียจยิ่งกว่าอะไรดี ชายหนุ่มเดินเข้ามากระชากแขนหญิงสาวเข้าหาตนจนร่างบางปะทะกับอกแกร่งของเขาอย่างแรง 

“มายุ่งวุ่นวายอะไรกับเมียผม” พีรดนย์ถามออกไปด้วยอารมณ์เดือด 

“นี่คุณ!! ใครเป็นเมียคุณกันไม่ทราบแล้วก็เลิกพูดอะไรต่ำๆ แบบนี้สักที” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับพยายามที่จะแกะมือเขาออกจากแขน เขาบีบมันแน่นจนเกิดรอยแดง 

“หึ” พีรดนย์กระตุกยิ้มที่มุมปากทำท่าทางยียวน “คิดดีๆ สิลินินว่าเรา.....” ชายหนุ่มใช้สายตามองเรือนร่างของหญิงสาวแทนการตอบ 

“อ่อ.....หรือว่าต้องการให้ฉันทำให้ดูชัดเจนกว่านี้ว่าเราเป็นอะไรกัน” 

ริมฝีบางปากสั่นระริกขอบตาร้อนผ่าวหยดน้ำตาทำท่าจะร่วงเผาะออกมา นี่เขาต้องการเหยียบย่ำเธอไปถึงไหนที่เขาเคยทำกับเธอมันยังไม่พอใช่ไหมเขาไม่ให้เกียรติเธอเลยสักนิด นินนารากะพริบตาถี่ๆ เพื่อที่จะไม่ให้น้ำตานั้นไหลออกมา 

“ปล่อยลินินได้แล้ว” ธายุกรที่ยืนงงกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่นานก่อนจะเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีสีหน้าไม่ดี 

“มานี่!!” พีรดนย์ไม่สนใจคำพูดของธายุกรเลยแต่เขากลับกระชากแขนนินนาราให้เดินตามเขาไป 

“ปล่อยนะ บอกให้ปล่อยไง” หญิงสาวพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากเขาแต่ก็ไม่เป็นผล ขากับกระชับบีบให้แน่นกว่าเดิม 

ธายุกรจับต้นชนปลายไม่ถูกได้แต่ยืนมองดูเหตุการณ์ไม่กล้าที่จะเข้าไปยุ่งวุ่นวายมากนักและไม่ต้องบอกก็พอจะเดาได้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครลิลินถอดแบบพ่อออกมาซะขนาดนั้น 

หลังจากที่เขาลากเธอกลับมาที่โต๊ะเขาก็ได้แต่ทำหน้าขรึมใส่แล้วก็เอาแต่กระดกไวน์เข้าปากไม่ยอมพูดจาอะไรเลยต่างฝ่ายต่างเงียบ เหอะๆ ต้องเป็นเธอมากกว่าไหมที่ต้องโกรธเขา นินนาราคิดในใจพลางยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ตึก!! แก้วไวน์ถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรงจนเกิดเสียงดังเธอตั้งใจทำประชดเขา 

“น้องขออีกแก้ว” นินนาราหันไปสั่งบริกรหนุ่มให้รินไวน์ให้เธออีก 

ในเวลาต่อมากลับเป็นเธอเองที่หน้าฟุบลงกับโต๊ะ ใช่เธอเมาถึงจะเป็นแค่ไวน์ก็เถอะเธอเป็นคนที่คออ่อนอยู่แล้ว แต่ด้วยความที่โมโหคนตรงหน้าเลยทำให้เธออยากเอาชนะเขาก็เท่านั้นเองแต่สุดท้ายก็เป็นเธอที่เมาเละไม่เป็นท่า 

“เหอะ ทำเป็นอวดเก่ง” พีรดนย์วางเงินค่าอาหารไว้ที่โต๊ะก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้ามาหาหญิงสาวแล้วช้อนตัวอุ้มขึ้นเดินออกจากร้านอาหารไปที่ลานจอดรถ 

“เธอเสร็จฉันแน่นินนารา” พีรดนย์แสยะยิ้มออกมา พอถึงรถเขาก็จัดการวางเธอไว้เบาะคาดเบลล์ให้กับเธอเรียบร้อยก่อนจะเดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วสตาร์ทรถขับออกไปเพื่อมุ่งหน้าไปยังจุดหมายปลายทาง 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น