โซซอล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 18

คำค้น : Memorize นิยายเกาหลี นิยายแฟนตาซี เกม ต่อสู้ แอคชั่น

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 442

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2562 15:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18
แบบอักษร

คำพูดสุดท้ายสร้างความสะเทือนใจระลอกใหญ่ สีหน้าของทุกคนกระสับกระส่าย อีโบริมจ้องมองพื้นด้วยใบหน้าตื่นตระหนก ส่วนผู้หญิงที่มีไหวพริบกัดริมฝีปากของตนเอง มีเพียงหญิงสาวท่าทางเย็นชาเท่านั้นที่ยังรักษาสีหน้าเยือกเย็นเอาไว้ได้

“และอย่าเข้าใจผิด ฉันรู้ทุกคนเกลียดฉัน เรื่องนั้นเพราะสิ่งที่ฉันทำพลาดไป ดังนั้นฉันจะขอโทษอีกครั้ง แต่อย่าพูดมั่วๆ ฉันยังไม่ได้พูดว่าจะทิ้งใคร”

พัคดงกอลที่เห็นท่าทีตอบสนองแบบนั้นยิ้มอย่างมีเลศนัยพลางตบอกตนเอง

“ไหนๆ ก็พูดไปแล้ว มาตัดสินใจกันเลยดีกว่า ถ้าใครที่เห็นด้วยกับฉันก็มาอยู่ฝั่งฉัน ฉันต้อนรับทุกคนที่เตรียมพร้อม”

เมื่อเขาพูดจบ บนเนินเขาก็เริ่มเต็มไปด้วยความตึงเครียด ด้วยคำพูดของพัคดงกอล พวกเขาต่างก็สบตากัน แม้จะไม่อยากยอมรับ... คำพูดของเขาสั่นคลอนจิตใจของทุกคนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เนื่องมาจากสัญชาตญาณของผู้ที่ปรารถนาจะรอดชีวิต เขาถึงได้ใช้คำพูดที่มีเล่ห์เหลี่ยม

พลังของการแผ่ขยายนั้นแผ่กระจายด้วยเรื่องใหญ่โต อันฮยอนและอันซลกำลังกังวลใจ แม้กระทั่งหญิงสาวไหวพริบดีที่เผชิญหน้ากับพัคดงกอลตลอดก็ยังมีท่าทางลังเล ในทางกลับกันพัคดงกอลกลับเคาะแท่งเหล็กที่นำมาด้วยท่าทีผ่อนคลาย

หากอันฮยอนและอันซลไม่เข้าร่วมด้วยคำพูดที่ไม่ได้ไตร่ตรอง ผมก็คงไม่สนใจ ผมเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่ยังไม่รู้ด้วยการเปิดใช้งานดวงตาที่ 3 ผมหันไปทางหญิงสาวไหวพริบดีและหญิงสาวที่ยังไม่ได้ดูข้อมูลอีกคน เพราะจำเป็นต้องยืนยันความสามารถก่อน เป้าหมายแรกคือหญิงสาวไหวพริบดีที่น่าคาดหวังพอสมควร


ข้อมูลผู้เล่น (PlayerStatus)

ชื่อ (Name): อียูจอง (ปีที่ 0)

เพศ (Sex): หญิง (22)

ส่วนสูง · น้ำหนัก: 166.3 ซม. · 51.7 กก.

อุปนิสัย: ดี · ทางสายกลาง (Good · Neutral)

[พละกำลัง 32] [ความทนทาน 38] [ความคล่องแคล่ว 50] [ความแข็งแกร่ง 30] [พลังเวทย์ 48] [โชค 46]

(คะแนนพลังเหลือ 0 คะแนน)


‘หืม’

ผมเชื่อว่าหล่อนต้องมีอะไรถึงเผชิญหน้ากับพัคดงกอลได้ และก็ยืนยันได้แล้วว่าจะเป็นแบบนั้น น่าประทับใจพอๆ กับอันฮยอนและอันซล แต่ไม่ได้เกี่ยวกับความสามารถเบื้องต้น โดยเฉพาะความคล่องแคล่วสูงและพลังเวทย์ที่ใกล้เคียงกัน การเปิดทางเวทมนตร์สองแขนงเป็นพรอันยอดเยี่ยม

ผมตัดสินใจจะจับตาดูอียูจองเช่นกัน และผมใช้ดวงตาที่ 3 กับคนถัดไป ผู้หญิงคนนี้ก็ค่อนข้างดึงดูดความสนใจ


ข้อมูลผู้เล่น (PlayerStatus)

ชื่อ (Name): คิมฮันบยอล (ปีที่ 0)

เพศ (Sex): หญิง (21)

ส่วนสูง · น้ำหนัก: 170.2 ซม. · 48.5 กก.

อุปนิสัย: เคารพกฎหมาย · ไม่มีระเบียบ (Lawful·Chaos)

[พละกำลัง 28] [ความทนทาน 32] [ความคล่องแคล่ว 46] [ความแข็งแกร่ง 24] [เวทมนตร์ 68] [โชค 40]

(คะแนนพลังเหลือ 0 คะแนน)

ทักษะพิเศษ (1/1)

คาริสม่า (ระดับ: F Plus)


“โห”

ตอนที่เห็นทักษะพิเศษ ผมก็เผลอส่งเสียงออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ไม่จริงน่า คาริสม่าเหรอ”

ผมพูดไม่ออกไปครู่หนึ่งด้วยความตกใจเหมือนกับตอนที่ตรวจสอบข้อมูลของอันซล และผมเข้าใจทันทีว่าทำไมจึงนึกถึง ‘เธอคนนั้น’ ขึ้นมาตอนที่พบกับคิมฮันบยอลครั้งแรก เพราะเธอคนนั้นก็มีความสามารถเกี่ยวกับคาริสม่าเหมือนกัน

ผมเริ่มคิดว่าไม่น่าดูข้อมูลของหล่อนเลย แต่ก็ส่ายหัวทันที จู่ๆ ในหัวก็สับสนวุ่นวาย ถ้าลองคิดถึงแผนการแรกของผม อียูจองและคิมฮันบยอลคือบุคคลที่ไม่ควรปล่อยไป

ด้วยความคิดที่สับสนวุ่นวาย ผมกำดินบนพื้นขึ้นมาและปล่อยมันร่วงหล่นตามนิสัยของผม ในขณะเดียวกันก็รู้สึกหวาดวิตก อันฮยอนและอันซล อียูจองและคิมฮันบยอล ระดับของทั้งสี่คนเกินกว่าความสามารถเริ่มต้นโดยเฉลี่ยในฮอลล์เพลน ต่อให้เรากระจัดกระจายกันไป ถ้าอยู่ในระดับนี้ พวกเขาก็สามารถเอาตัวรอดได้

‘มีอะไรที่ยังไม่รู้อีกมั้ยนะ’

ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็ยังไม่ได้ข้อสรุป แม้จะสามารถคาดคะเนด้วยเหตุผลได้หลายข้อ แต่ก็ไม่มีส่วนที่ชัดเจน ผมตัดสินใจจะพับเรื่องนี้เก็บไว้ก่อนและใช้งานดวงตาที่ 3 อีกครั้งเพื่อดูสถานการณ์ ในที่สุดผมก็ตัดสินใจจะดึงทั้งสี่คนมาเป็นพวก และยังมีโอกาสอีกมากที่จะเฝ้าสังเกตพวกเขา


คนแรกที่ยืนขึ้นก่อนใครคืออีชินอู อุปนิสัยเคารพกฎหมายและนิสัยดี เป็นเรื่องที่ดีแต่ว่าก็มีข้อเสียอยู่ บ่อยครั้งที่เขาจะไม่มีจุดยืนเป็นของตัวเองและมีแนวโน้มที่จะถูกชักจูงได้ คะแนนโชคค่อนข้างน่าเสียดาย แต่ผมก็ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากภาวนาเบาๆ ให้แด่ความสุขในปรโลกของอีชินอู

“ผะ... ผมก็อยากจะร่วมทีมด้วยครับ!”

“อืม...”

พัคดงกอลที่มองอีชินอูราวกับกำลังประเมินอยู่นั้นถามเสียงต่ำ

“นายต้องปกป้องตัวเองนะ ถ้านายเป็นอุปวรรค ฉันก็ไม่ลังเลที่จะเขี่ยนายทิ้ง”

“เข้าใจแล้วครับ! ผมจะพยายามครับ!”

“ดี! ถ้านายทำหน้าที่ของตัวเองให้ดี ฉันก็จะช่วยเหลือนายเต็มที่ พวกเรามาลองเอาชีวิตรอดไปด้วยกันในโลกที่เหมือนกับนรกนี่เถอะ แล้วก็... เมื่อกี้ฉันขอโทษ ฉันอ่อนไหวไปหน่อย ขอโทษจากใจเลย”

เมื่อได้รับอนุญาตจากพัคดงกอล อีชินอูก็วิ่งมาอยู่ใกล้เขาด้วยสีหน้าสดใสขึ้น การดึงเข้ามากอดแรงๆ ที่จริงไม่ใช่ภาพที่น่าดูนัก พัคดงกอลที่รับอีชินอูมาแล้วชี้ไปที่อันฮยอนพลางพูดขึ้นมา

“นายที่อยู่ตรงนั้นน่ะ ลองคิดให้ดีนะ ถ้าเป็นนาย 'พวกเรา' ยินดีต้อนรับเสมอ”

ไอ้คนเหลือขอเน้นคำว่าพวกเราอย่างจงใจพลางถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล สีหน้าของอันฮยอนเต็มไปด้วยความกังวล เขาในตอนนี้ยืนอยู่บนสองเส้นทาง และเป็นหน้าที่ที่เขาต้องเลือกว่าจะเดินไปทางไหน ไม่ใช่แค่อันซล แต่ทุกคนต่างก็กลืนน้ำลายรอดูตัวเลือกของอันฮยอน

“คำตอบของผมเหมือนเดิม ผมไม่สามารถทิ้งน้องสาวของตัวเองได้”

น้ำเสียงของเขาราบเรียบและสบายๆ ใบหน้าของอันซลสดใสขึ้น และใบหน้าของพนักงานธนาคารหญิงก็โล่งใจ อันฮยอนยังคงพูดต่อไม่หยุด

“แต่ว่า... ถ้าทีมของคุณรวมซลเข้าไปด้วย ผมก็จะยอมรับ”

“แหม... แหม”

เนื่องจากคำพูดนั้น สถานการณ์จึงเบนกลับไปที่พัคดงกอลอีกครั้ง หมอนั่นได้รับสิทธิ์ในการเลือก และสถานการณ์ไม่เป็นไปตามที่หวังเอาไว้ เขาตอบกลับด้วยสีหน้าไม่พอใจ

“เรื่องนั้นมันยุ่งยากนะ ที่จริงฉันก็ไม่รู้ แต่เป็นเรื่องยากที่จะปกป้องน้องสาวที่ชื่อซลเอาไว้ได้ และฉันก็ไม่คิดจะปกป้องใครด้วย”

“ไม่ต้องใส่ใจเรื่องนั้น ผมทำหน้าที่ของสองคนได้”

“มันไม่ง่ายอย่างนั้นน่ะสิ มีสถานการณ์ที่ไม่ได้ตั้งใจอยู่ด้วย ถ้าเด็กนั่นถ่วงเราเหมือนในพื้นที่ว่างนั่นล่ะก็จะยิ่งยุ่งยากไปกันใหญ่”

“ถ้างั้นก็ช่วยไม่...”

“ถ้างั้นก็เอาไว้ก่อน เพราะพูดไปก็ยังไม่รู้ว่าจะเอายังไง ถ้าเราจัดการเรื่องทีมเสร็จแล้วก็ค่อยตัดสินใจอีกทีตอนนั้นแล้วกัน”

ดงกอลจงใจตัดบทอันฮยอนและเหลือทางเลือกไว้ให้ เขาได้คำนวณไว้อย่างรอบคอบแล้ว ที่จริงมีแต่ผมและอันฮยอนเท่านั้นที่ได้ต่อสู้กับเดดแมน ทว่าผมไม่ได้อยู่ที่นั่น อันฮยอนจึงมีแนวโน้มที่จะเอนเอียงไปทางฝั่งนั้น

แน่นอนว่าการที่พัคดงกอลไม่ยอมรับอันฮยอนเข้าทีมเป็นเพียงหลุมพราง เขาสั่นคลอนคนอื่นๆ อีกครั้งด้วยการเหลือทางเลือกไว้ให้ได้สำเร็จ

“ส่วนเธอก็... ตามใจแล้วกัน เถียงนู่นเถียงนี่ด้วยแล้วมีแต่ฉันที่เหนื่อยเปล่า”

พัคดงกอลมองอียูจองแล้วบ่นพึมพำ อียูจองขมวดคิ้วมุ่นแต่ไม่ได้พูดอะไร พัคดงกอลหันไปอย่างไร้เยื่อใย เขามองดูอีโบริมและคิมฮันบยอลที่ยังนิ่งเฉยพลางพูดต่อ

“เอาล่ะ... ฉันอยากลองฟังความเห็นของพวกเธอ”

“...”

“อย่าเข้าใจผิดล่ะ ถ้าฉันคิดจะทิ้งเธอ ฉันจะยอมรับเพื่อนคนนี้งั้นเหรอ เขาบอกกับฉันอย่างชัดเจนว่าจะไม่เป็นตัวถ่วง จะปกป้องตัวเองให้ได้ บอกว่าจะทำตัวเป็นประโยชน์ ฉันไม่ได้ทำแบบนี้เพราะอยากทำหรอกนะ ถึงฉันจะต้องอยู่คนเดียวแต่ก็ต้องเตรียมความพร้อม ถ้าอยากมีชีวิตรอดก็ต้องทำแบบนั้นนี่นา ดังนั้นถ้าพวกเธออยากจะร่วมทีมก็ต้องให้สัญญาต่อหน้าทุกคนเหมือนกัน”

“ต้องทำยังไง...”


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น