Goink

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2563 20:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10
แบบอักษร

ตุ้บ!!! เสียงกำปั้นทุบลงบนโต๊ะทำงานด้วยความโมโหและไม่พอใจเป็นอย่างมากเมื่อรับรู้ความจริงว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของเขาจริงๆ เธอตั้งใจที่จะไม่ให้เขารู้เรื่องนี้ 

“เธอเก่งมากนะลินินที่กล้าโกหกคนอย่างฉัน” พีรดนย์เอ่ยออกมาพร้อมขยำแผ่นกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะด้วยความโกรธ เธอโกหกปิดบังเขาเรื่องลูกมาโดยตลอด 

“นายช่วยนัดทนายสมชายให้ฉันที” 

“ได้ครับท่านประธาน” 

พีรดนย์กระตุกยิ้มด้วยความพอใจในแผนการที่จะทำในเมื่อเธอเลือกที่จะทำกับเขาแบบนี้เธอก็เตรียมรับมือกับสิ่งที่เขาจะทำด้วยล่ะนินนารา 

 

ทางด้านนินนาราที่ยืนอยู่หน้าบริษัทโชว์รูมรถ เมื่อวานเธอช็อกมากที่ต้องเจอเขาแบบไม่ทันได้ตั้งตัวแต่วันนี้เธอกลับมายืนอยู่สถานที่ตรงนี้อีกครั้งเพื่อที่จะมาคุยงานที่ได้รับผิดชอบให้มันจบๆ ไปสักทีจะได้ไม่ต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก 

“ฮึ้บ เธอทำได้นินนารา” หญิงสาวยืนรวบรวมความกล้าก่อนจะก้าวเดินเข้าไปเผชิญหน้ากับเขาเพื่อสะสางงานที่ค้างคาให้มันจบๆ 

“สวัสดีค่ะ ฉันมาคุยงานกับคุณพีรดนย์” นินนาราเอ่ยกับเลขาที่อยู่หน้าห้องทำงานผู้บริหาร 

“คุณได้นัดไว้รึเปล่าครับ” 

“ไม่ได้นัดไว้ค่ะ” 

“ถ้าไม่ได้นัดไว้เข้าพบไม่ได้นะครับ” 

“งั้นคุณช่วยบอกเขาให้หน่อยค่ะว่านินนารามาขอเข้าพบ” 

“งั้นก็รอสักครู่นะครับ” เลขาหนุ่มเอ่ยกับหญิงสาวแล้วเดินเข้าห้องผู้บริหาร 

“ท่านประธานครับมีผู้หญิงที่ชื่อนินนารามาขอเข้าพบครับ” 

“ให้เธอเข้ามา” ในเมื่อมาหาถึงที่เขาก็จะต้อนรับเธออย่างดีเลยล่ะ 

 

“ท่านประธานให้เข้าพบได้ครับ” 

“ขอบคุณค่ะ” พอหญิงสาวได้รับคำตอบก็เดินเข้าไปในห้องทำงานในทันที 

“สวัสดีค่ะคุณพีรดนย์ วันนี้ดิฉันมาคุยเรื่องงานที่ค้างคาไว้ค่ะ” นินนาราพยายามที่จะพูดดีๆ กับเขาและก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของตัวเองให้เสร็จๆ ไป 

“นั่งก่อนสิ” 

“ขอบคุณค่ะ” นินนาราเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ตรงข้ามกับเขาเพื่อที่จะได้คุยงานกับเขาต่อ 

“หึๆ” ชายหนุ่มแสยะยิ้มมุมปากเขาก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะเล่นละครตบตาเขาได้อีกนานแค่ไหนคงจะเห็นเขาเป็นคนโง่มากสินะ แต่เอาเถอ ถ้าเธออยากจะเล่นต่อเขาก็จะทำเป็นไม่รู้เรื่องลูกอีกต่อไปแล้วกัน 

“คุณพีรดนย์ ต้องการให้ชุดออกมาเป็นแบบไหนคะ” นินนาราพยายามระงับสติอารมณ์และพูดต่อไปไม่สนใจว่าเขาจะทำท่าทียียวนกวนประสาทเธอแค่ไหน ท่องเอาไว้นินนาราเธอทำได้ 

“แต่วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะคุย” 

“นี่คุณ!! ทำตัวให้มีความรับผิดชอบหน่อยสิ” ความตั้งใจของเธอที่จะคุยกับเขาดีๆ พังทลายลงในพริบตาเธอพยายามแล้วแต่ดูสิ่งที่เขาทำสิในเมื่อคุยกันดีๆ ไม่ได้ก็ไม่ต้องคงต้องคุยกันแล้ว 

“ไม่เอาน่าอย่าพึ่งโมโหสิ ฉันมีข้อเสนอถ้าเธอสนใจ” 

“ข้อเสนออะไร” 

“ฉันจะยอมคุยงานกับเธอดีๆ ถ้าเธอยอมไปทานข้าวกับฉัน” 

“ได้ วันไหนว่ามาเลย” 

“วันนี้แล้วก็ตอนนี้ด้วย” 

พีรดนย์เอ่ยจบก็ลุกขึ้นย่างก้าวเข้ามาหาเธอมือหนาดึงแขนนินนาราให้ลุกขึ้นส่วนอีกมือหนึ่งเอื้อมไปหยิบกระเป๋าของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานแล้วดึงแขนหญิงสาวให้เดินตามเขาออกไปที่ลานจอดรถของบริษัท 

“นี่คุณปล่อยแขนฉันได้แล้ว ฉันเดินเองได้” พีรดนย์สนใจในคำพูดของนินนาราเลยสักนิด แต่เขากลับก้าวเดินให้เร็วขึ้นกว่าเดิมอีก 

 

พอถึงรถซูเปอร์คาร์คันโปรดก็เปิดประตูรถแล้วผลักหญิงสาวเข้าไปพร้อมกับโยนกระเป๋าในมือให้เธอทันที 

“โอ๊ย เจ็บนะ!!” ถึงเบาะรถจะนุ่มก็เถอะถ้าจะผลักแรงขนาดนี้เบาะนุ่มๆ ก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดีและยังโยนกระเป๋าเข้ามาเกือบจะโดนหน้าเธออีกด้วย เหอะคิดแล้วก็อดสงสารตัวเองไม่ได้ที่ต้องมานั่งรองรับอารมณ์คนอย่างเขา 

“คาดเบลล์ด้วย” พีรดนย์ก้าวขึ้นรถมานั่งประจำที่คนขับได้ไม่นานก็ออกคำสั่งกับเธอ 

“ไม่ทำ” ด้วยความอยากเอาชนะเขานินนาราจึงเลือกที่จะไม่ทำตามที่เขาสั่งแล้วทำท่าทีเมินเฉยใส่ 

“ได้!! ไม่ทำใช่ไหม” ชายหนุ่มสตาร์ทรถพุ่งทะยานขับออกไปด้วยความเร็วแล้วเหยียบเบรกกะทันหัน 

กริ๊ดด!!! หญิงสาวหัวทิ่มไปข้างหน้าแต่ยังดีที่มือหนาของเขาเอื้อมมารองรับใบหน้าเธอไว้ไม่ให้กระแทกกับคอนโซลรถได้ทัน ทำให้เธอไม่เป็นอะไรมากเพียงแค่ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเท่านั้น 

“เลิกอวดเก่งแล้วคาดเบลล์ได้แล้ว” พีรดนย์สั่งเสียงเข้ม 

นินนาราทำตามอย่างว่าง่าย เธอเลือกที่จะไม่พูดไม่ตอบโต้อะไรกับเขาเลยเธอโกรธที่เขาทำแบบนี้กับเธอทำอย่างกับเธอไม่ใช่คนไม่มีความรู้สึก นึกอยากจะทำอะไรกับเธอก็ได้ถ้าเกิดว่าเหตุการณ์เมื่อกี้เขาเอามือมารับหน้าเธอไว้ไม่ทันล่ะเธอจะเป็นยังไง 

ตลอดเวลาที่นั่งรถมาด้วยกันเธอเอาแต่นั่งเงียบๆ ไม่ยอมปริปากพูดอะไรกับเขาเลยจนมาถึงร้านอาหาร จำได้ว่าตอนที่เราคบกันเขาเคยพามากินที่ร้านนี้อยู่บ่อยๆ แต่มันก็แค่เรื่องที่ผ่านมานานแล้ว คงไม่สำคัญอะไรกับเขาหรอก 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น