ปัณภัส - รสลิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เปลี่ยนเพื่อเธอ 70 %

ชื่อตอน : เปลี่ยนเพื่อเธอ 70 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 114

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2562 17:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปลี่ยนเพื่อเธอ 70 %
แบบอักษร

***“ยายจ๋า ทำไมวันนี้ยายตื่นเช้าจัง”***เด็กสาววัยสิบหกปีเอ่ยถามผู้เป็นยายที่ลุกขึ้นจากเตียงตั้งแต่ห้านาฬิกาของเช้าวันใหม่

“วันนี้คุณๆ เขาจะมาพักที่บ้าน ยายก็เลยต้องเตรียมอาหารไว้ให้พร้อม”

“คุณอาใจดีคนนั้นหรือจ๊ะยาย” พิพิมพลันนึกไปถึงเขาคนนั้น คุณอาใจดีจากเมืองหลวงที่มักมีของฝากติดไม้ติดมือมาให้เธอเสมอ

“ใช่จ้ะลูก คุณชัชกับครอบครัวเขาจะมาพักผ่อนกันที่นี่”

“ดีจัง” พิพิมยิ้มหวานพลางช่วยผู้เป็นยายตระเตรียมของ

กระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงเที่ยงวัน รถคันใหญ่ก็มาจอดเทียบศาลาริมทะเล และพบร่างสูงใหญ่เดินถือกระเป๋าลงมาจากรถเพียงลำพัง

“สวัสดีค่ะคุณท่าน” คนตัวเล็กยืนกุมมือแล้วกล่าวต้อนรับด้วยความเขินอาย

“สวัสดี ยายหนูล่ะ” รณชัชเอ่ยถามพลางส่ายหน้าปฏิเสธเมื่อเธอยื่นมือมาขอกระเป๋า แต่กลับยื่นถุงใหญ่สองถุงให้เธอถือ

“ขอบพระคุณค่ะ ยายกำลังจัดสำรับอยู่ในครัวค่ะ”

เด็กสาวตอบแต่ตาจดจ่ออยู่กับสิ่งของภายในถุง ในนั้นมีทั้งของใช้ในชีวิตประจำวันและขนมนมเนยมากมาย เป็นธรรมดาที่เด็กสาวจากหมู่บ้านชาวประมงจะรู้สึกตื่นเต้นและดีใจ เหนือสิ่งอื่นใดคือซึ้งใจในความเมตตาที่เขามีให้ตนกับยาย

“งั้นเข้าข้างในกันเถอะ” ขาแข็งแรงออกเดินนำ พิพิมก้าวตามเหมือนลูกเจี๊ยบตามแม่ไก่ไม่มีผิด

เป็นหนึ่งเดือนที่พิพิมมีความสุขที่สุด ชายหนุ่มจากเมืองกรุงใจดีกับเธอและยายเหลือเกิน เขาสอนเธอว่ายน้ำ พาเธอกับยายไปปิกนิกบนเรือยอร์ชกลางทะเล เป็นประสบการณ์ที่เธอจะไม่มีวันลืม เธอสัญญากับตัวเองว่าจะต้องตอบแทนเขาในสักวัน

รณชัชบอกลาเธอกับยายในคืนนั้น เขาต้องกลับเสียแล้ว พิพิมแอบใจหายเมื่อคิดว่าจะไม่ได้เจอเขาอีกแล้วในชีวิตนี้ แต่เขาให้สัญญาว่าจะกลับมาในเร็ววัน

และวันนั้นก็มาเร็วกว่าที่คิด เป็นการมาของรณชัชที่พิพิมเสียใจและไม่อยากให้เกิดที่สุดในชีวิต

ยายจากเธอไปแล้ว จากไปอย่างสงบในเช้าธรรมดาวันหนึ่ง

“ฮือๆ ฮึก... แล้วต่อไปนี้พิมจะอยู่กับใคร” ถามคนบนฟ้าด้วยลำคอแห้งผาก ร้องจนไม่เหลือน้ำตาให้ไหล

คำถามนั้นถูกเฉลยในเช้าวันต่อมา

“พิมต้องย้ายไปอยู่กับฉันที่กรุงเทพ”

“แต่หนู...”

“ไม่มีแต่” เขากล่าวเสียงดุ ไม่ให้เธอมีโอกาสโต้แย้ง

หลังเสร็จสิ้นงานศพนางช้อย**พิพิมก็เก็บกระเป๋าเดินทางไปอยู่กับผู้ปกครองคนใหม่ อาศัยภายใต้ตึกสูงกลางใจเมืองใหญ่ แรกๆ ก็ตื่นเต้นดีใจอยู่หรอก แต่นานวันเข้าก็ชักเหงาหงอย เพราะต้องอยู่กับพี่เลี้ยงที่ชื่อ อริมาเพียงสองคน และบางครั้งก็ต้องอยู่คนเดียว นานทีปีหนผู้ปกครองจึงจะมาเยี่ยม ทว่าทุกครั้งที่มา เขาก็ชดเชยเวลาให้เธอเต็มที่ ทั้งพาไปเที่ยวและทำอาหารอร่อยๆ ให้ทาน

กาลเวลาผันเปลี่ยน ความรู้สึกบางอย่างเริ่มผลิบาน ทุกการใส่ใจโอบล้อมหัวใจดวงน้อย ไม่รู้ว่าเปลี่ยนไปตอนไหน รู้ตัวอีกที ก็ถอนตัวถอนใจไม่ได้เสียแล้ว

รักทั้งที่ไม่ควร...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น