ปัณภัส - รสลิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เปลี่ยนเพื่อเธอ 25 %

ชื่อตอน : เปลี่ยนเพื่อเธอ 25 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 114

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2562 11:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปลี่ยนเพื่อเธอ 25 %
แบบอักษร

****“ตัวจ๋าเลิกเรียนเราไปสยามกันนะ”****พิพิมตัดสินใจแล้ว เธอจะปฏิวัติตัวเองเสียใหม่ แสดงให้รณชัชได้เห็นว่าเธอโตเป็นสาวเต็มตัวแล้ว

“เอาสิ เค้ากำลังอยากได้ลิปสีใหม่อยู่พอดีเลย” กรรัมภาตกลงอย่างไม่อิดออด เพราะตนเองก็อยากไปช็อปปิ้งอยู่เหมือนกัน

“ตัวสอนเค้าแต่งหน้าบ้างสิ” คนอยากเป็นสาวกระมิดกระเมี้ยนเอ่ยบอกเขินๆ เพราะปกติโดนกรรัมภาแซวตลอดว่าสดกว่าปลาก็หน้าสวยๆ ของเธอนี่แหละ

“พูดจริงอะ” กรรัมภาถึงกับอึ้งไปสองวิ

“พูดจริง แล้วทำไมตัวต้องทำท่าแปลกใจขนาดนั้นด้วยเล่า” พิพิมหน้ามุ่ย คนอย่างพิพิมอยากสวยบ้างไม่ได้หรือไง

“ก็แหม ปกติตัวหน้าสดเป็นปลา ใส่กระโปรงยาวเท่าสุ่มไก่มาเรียนทุกวัน จู่ๆ เกิดอยากสวยขึ้นมา มันต้องมีอะไรในก่อไผ่แน่ๆ” เธอแปลกใจเล็กน้อยที่จู่ๆ วันนี้พิพิมก็กระโปรงสลัดสุ่มไก่ทิ้ง แล้วใส่กระโปรงพลีทความยาวเสมอเข่ามาเรียน หนุ่มๆ ในคณะพากันมองตาไม่กะพริบ เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเรียวขาขาวๆ ของดาวคณะ

“เปล่าสักหน่อย เค้าแค่อยากเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้าง” พิพิมแก้ตัวน้ำขุ่นๆ โดยที่เพื่อนสาวหรี่ตามองอย่างต้องการจับพิรุธ

โชคดีเป็นของพิพิม กรรัมภาไม่ทันได้ซักไซ้ไล่เลียง อาจารย์ประจำวิชาก็เข้าสอนพอดิบพอดี เสียงเซ็งแซ่จากทุกมุมห้องเงียบกริบในทันใด นักศึกษาทุกคนต่างพร้อมใจกันหยิบเอกสารประกอบการเรียนการสอนขึ้นมาเปิดอ่าน เนื่องจากอาจารย์ประจำวิชาภาษาจีนเพื่อการสื่อสารเข้มงวดมากเป็นพิเศษ และถึงแม้พิพิมจะลงทะเบียนเรียนเป็นวิชาเลือกเสรี แต่ก็มีความตั้งใจเป็นอย่างมาก เธอทบทวนคำศัพท์สม่ำเสมอ เนื่องจากก่อนหมดชั่วโมงเรียนประมาณสิบห้านาที อาจารย์มักจะมีเซอร์ไพรส์ควิซเป็นประจำ วันนี้ก็เช่นกัน กรรัมภาบ่นอุบ เพราะตนเองไม่ได้ท่องคำศัพท์มาล่วงหน้า สาวเหนือเอี้ยวคอมองกระดาษคำตอบของพิพิมจนคอแทบเคล็ด ใครๆ ก็อยากลอกข้อสอบพิพิมกันทั้งนั้น ก็คุณเธอเล่นสอบได้เต็มร้อยทุกคาบ สำเนียงหรืออย่างกับอาหมวยอิมพอร์ตจากเซี่ยงไฮ้

หลังเลิกเรียนสองสาวก็ควงแขนกันเข้าห้างสยามศรีวรา ห้างหรูใจกลางเมืองอันประกอบไปด้วยสินค้าและร้านอาหารแบรนด์ดังมากมาย พิพิมมาที่นี่ค่อนข้างบ่อย เนื่องด้วยด้วยรณชัชถือหุ้นอยู่เกินครึ่ง เขามักจะทิ้งให้เธอเดินเล่นอยู่ข้างล่าง ส่วนเขาก็ขึ้นลิฟต์ไปยังส่วนบริหารพูดคุยกับคู่ค้าทางธุรกิจ และนัดเจอกันที่ร้านอาหารญี่ปุ่นเจ้าประจำในเวลาเย็น

“ทำไมมันหิวยังงี้เนี้ย”

“อะไรกัน ตัวเพิ่งกินลูกชิ้นปิ้งก่อนออกมาจากมอ.เองนะ”

“นั่นสิ เค้าสงสัยตัวเองเหมือนกัน กินเท่าไรก็ไม่อิ่ม อย่างกับคนท้อง”

“ท้องไม่ถ่ายล่ะสิไม่ว่า” พิพิมกวนหน้าระรื่น

“เดี๋ยวนี้ตัวชักจะเอาใหญ่แล้วนะ เดี๋ยวเถอะ” กรรัมภากระฟัดกระเฟียดไม่จริงจังนัก เพราะสนิทกันมากเลยพูดเล่นหัวกันจนชิน

“แซวเล่นหรอกน่า เพื่อนเค้าผอมเพรียวน่ารักที่สู้ดดด” พิพิมกอดเอวเพื่อนรักอ้อนๆ แล้วคนเป็นเพื่อนจะโกรธลงได้อย่างไร

พิพิมกระตือรือร้นร้นที่จะเรียนรู้เทคนิคในการเลือกซื้อเครื่องสำอางเป็นอย่างมาก จนตอนนี้ผิวมืออันบอบบางเต็มไปด้วยลิปแมทหลากสี เธอเพิ่งค้นพบว่าการเดินในช็อปเครื่องสำอางเพลิดเพลินกว่าที่คิด จากที่เคยยืนสัปหงกรอกรรัมภาเลือกซื้อ กลายเป็นความสนุกสนานเพลิดเพลิน รู้ตัวอีกทีทั้งตะกร้าก็เต็มไปด้วยผลิตภัณฑ์ความงามหลากหลายยี่ห้อ

“หกพันสี่ร้อยบาทค่ะ” พนักงานสาวยิ้มบอก

“เค้าจ่ายให้ตัวเอง” พิพิมยื่นมาสเตอร์การ์ดแพลทินัมไม่จำกัดวงเงินตัดหน้า

“เปย์อีกละ ขอบคุณนะคะที่รักของเค้า” 

กรรัมภาเหลือบเห็นหนุ่มหน้าตาดีที่มารอคิวจ่ายเงินให้แฟนสาวมองพิพิมราวกับจะกลืนลงท้อง อาการหวงเพื่อนปนหมั่นไส้พวกเจ้าชู้หน้าม่อเลยกำเริบ เลยจุ๊บแก้มพิพิมให้เห็นซึ่งๆ หน้า แล้วก็ได้ผลเสียด้วย อีตาคนนั้นหน้าหดเหลือสองนิ้ว

“ตัวก็...ไปแกล้งเค้า” คุณหนูพิมสายเปย์ปรามอย่างไม่จริงจังนัก เวลามีคนเข้ามาจีบหรือมองเธอด้วยความหวังอะไรบางอย่างกรรัมภาไม่พลาดที่จะเล่นใหญ่ทุกครั้งไป ซึ่งก็ดีเพราะเธอไม่ต้องการให้ใครมายุ่งหรือขายขนมจีบเธอเหมือนกัน สี่ห้องหัวใจไม่ว่างให้ใครย่างก้าวเข้ามา นอกจากเขาคนนั้น

คนที่หวังดี มีเมตตา แต่ไม่เคยรักเธอเลย...

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น