Hecatia3120

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คนติดเมีย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2562 15:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนติดเมีย
แบบอักษร

รุ่งเช้า

ร่างสูงของเทียนจินรู้สึกตัวตื่นขึ้นเพราะร่างเล็กในอ้อมกอด ร่างกายบอบบางแผ่ความร้อนออกมาจนเขารู้สึกได้ เทียนจินดีดตัวลุกขึ้นทันที

"ถ้าตามหมอหลวงตอนนี้ไม่ดีแน่" ใช่มันไม่ดีแน่ถ้าจะให้ใครมาเห็นร่างกายที่เขาหวงแหนนี้ เขาตัดสินใจเปิดประตูออกไปสั่งให้นางกำนัลเอากะละมังใส่น้ำมาให้ก่อนจะค่อยๆเช็ดตัวให้นาง

"ฮึก"ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเขาเช็ดไปรอบๆจุดบอบบางของนางที่มีคราบเลือดและคราบน้ำรักของเขาปะปนกันอยู่ ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกผิด

ครั้งแรกของนางแท้ๆเขากับเคี่ยวกรำนางทั้งวันทั้งคืน เนื้อตัวมีแต่รอยรักประทับตราจองไปทุกสัดส่วน นางจะมีไข้ก็คงไม่แปลก

"เห้ออออ พี่ขอโทษนะเยว่เออร์"พูดพลางเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาใส่ให้นางอย่างเบามือ ร่างเล็กยังคงไม่รู้สึกตัวแม้เขาจะสวมใส่อาภรณ์ให้นางจนเสร็จสรรพแล้ว

"อืออ ท่านพี่ข้าหนาว"เสียงเบาหวิวราวกับคนละเมอ เทียนจินขยับตัวไปนอนกอดนางเอาไว้แน่น อีกสักพักค่อยตามหมอหลวงมาก็แล้วกัน

ชั่วยามต่อมา

"อืมมมม"เยว่จือที่เริ่มรู้สึกตัวตื่นกระพริบตาถี่ๆเพื่อปรับให้รับกับแสงภายนอก สิ่งแรกที่เห็นคือคนตัวโตกำลังกอดนางเอาไว้ ใบหน้านางตอนนี้ซบอยู่ที่อกของเขา

นางแปลกใจไม่น้อยที่ตอนนี้นางไม่ได้เปลือยเปล่าเช่นเมื่อคืน สงสัยท่านพี่จะเป็นคนใส่ชุดพวกนี้ให้ สามีของนางช่างน่ารักยิ่ง!

"ตื่นแล้วรึ เป็นอย่างไรบ้าง"กระชับอ้อมกอดก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากมน ตัวนางยังอุ่นร้อนอยู่

เยว่จือไม่ได้ตอบออกไป นางเริ่มรู้สึกปวดหัวตุบๆทั้งยังอ่อนเพลีย รู้ตัวอีกทีก็หลับไปอีกแล้ว

เทียนจินจัดการเอาหมอนให้นางหนุนเอาไว้  ก่อนจะออกไปตามหมอหญิงเข้ามาด้วยตนเอง

ยังดีที่ผลตรวจออกมาไม่น่าเป็นห่วง

สาเหตุการป่วยครั้งนี้ก็หนีไม่พ้นเขาเองนั่นแหละ

"อือออ ท่านพี่"เยว่จือพลิกตัวเข้าหาความอบอุ่นด้านหลัง ท่าทางออดอ้อนของนางเรียกรอยยิ้มจากคนตัวโตได้ดี

ฟอดดดด

"อื้ออออ ช้ำหมดแล้วเพคะ"เอ่ยประท้วงทั้งที่หลับตาอยู่ หลังจากกินยาไปเมื่อครู่อาการก็เริ่มดีขึ้น

"ใครให้เจ้าน่ารักเช่นนี้เล่า น่ารักจนพี่อยากจะรักอีกหลายๆรอบ^^" จิงซินหน้าแดงกับคำพูดของสามีหมาดๆของนาง ถึงว่าเมื่อก่อนเอะอะก็จูบ ที่แท้ท่านพี่ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง><

"ขะ ข้าอยากออกไปข้างนอกเพคะ"นี่แหละทางรอดเดียวของนางในตอนนี้ หากไม่อยากถูกจับกินก็ออกจากที่นี่เสีย!

"ออกไม่ได้หรอก เราต้องอยู่ในนี้เจ็ดวัน^^"เยว่จือแทบสติหลุด เจ็ดวัน!ต้องอยู่ในนี้เจ็ดวัน! นางต้องช้ำตายก่อนเป็นแน่ ฮือออใครก็ได้ช่วยนางด้วย!

ทางด้านจิงซิน

เฟยเทียนม้วนผมของภรรยาเล่นก่อนจะจุมพิตลงบนปอยผมนุ่มนั้น เขาทำเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมาตั้งแต่ตื่นเช้า จนเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยามเขาก็นำเส้นผมของตนและของจิงซินมามัดเข้าด้วยกันเพื่อแสดงว่าเขาและนางเป็นสามีภรรยากันแล้ว

"อื้อออ"เมื่อร่างเล็กในอ้อมกอดของเขาเริ่มขยับตัวตื่นเฟยเทียนก็แกล้งหลับตาลงทันที

จิงซินที่เพิ่งตื่นกวาดตามองไปทั่วห้องอย่างงัวเงียก่อนจะตาสว่างเมื่อเห็นผมของนางและเขาที่ถูกนำมาถักเป็นเปียมัดรวมกันแสดงถึงความเป็นสามีภรรยา

จุ๊ป

นางจุมพิตเขาเร็วๆที่หนึ่งก่อนจะลูบไล้ไปทั้วใบหน้าคม ทำไมเขาถึงหล่อเหลานักนะ หากวันหน้ามีใครคิดแย่งเขาไปนางจะทำอย่างไรกัน

คิดได้ดังนั้นนางก็เริ่มหาวิธีมาแสดงความเป็นเจ้าของชายผู้นี้ทันที พลันสมองอันชาญฉลาดก็นึกขึ้นได้วิธีหนึ่ง เมื่อคืนเขาก็ทำเช่นนี้กับนางเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ นางจะทำบ้าง!!

จิงซินจุมพิตเบาๆที่ต้นคอของเฟยเทียนก่อนจะขบกัดและดูดดุนจนเป็นรอยรักสีกุหลาบ นางผละออกมองผลงานของตนอย่างพอใจ

"ทำไมท่านต้องเกิดมาหล่อเหลาเช่นนี้ด้วยนะ หึ่ยน่าหมั่นเขี้ยวจริงๆ!"ว่าจบก็จุมพิตคนที่นางคิดว่าหลับอยู่ นางขบริมฝีปากล่างของเขาอย่างแรงหารู้ไม่ว่าสิ่งที่นางทำเป็นการยั่วยุอารมณ์ของเขาขนาดไหน

"อ๊ะ! อื้อออ"ร่างบางหวีดร้องอย่างตกใจเมื่อจู่ๆก็ถูกจุมพิตกลับ เขากำลังช่วงชิงลมหายใจนางกลับแล้ว

"ยั่วสามีแต่เช้าต้องเจอกับอะไรรู้รึไม่^^" ใบหน้างามขึ้นสีแดงระเรื่อไม่รู้ว่าเพราะความอายหรือเพราะความร้อนรุ่มที่เขามอบให้เมื่อครู่กันแน่

"ข้าไม่ได้ยั่วเสียหน่อย"ก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย

"รู้สึกว่าแมวน้อยตัวนี้จะไม่เชื่องนักกล้าขบกัดเจ้าของ สงสัยคงต้องสั่งสอนเสียหน่อยแล้ว"

ฟลึ่บ

"กรี๊ดดด ทะ ท่านพี่><" จิงซินหลับตาปี๋เมื่อจู่ๆก็ถูกจับพลิกตัวลงนอนราบกับเตียงโดยมีอีกฝ่ายคร่อมอยู่

"หึๆ เจ้าปลุกพี่เองนะ" พูจบก็มอบจุมพิตดูดดื่มให้นางอีกครั้ง เฟยเทียนเริ่มกลืนกินภรรยาตัวน้อยอีกครั้งและอีกครั้ง เขาไม่ก้าวเท้าออกจากห้องหอเลยตลอดเจ็ดวัน ในเมื่อเสด็จพ่อเสด็จแม่ให้เขาเข้าหอไม่ต้องออกไปช่วยว่าราชการได้เจ็ดวันเขาก็จะทำตามในฐานะบุตรที่ดี^^

หลายวันต่อมา

ท้องพระโรง

"ฮ่าๆๆดูเหมือนวันนี้โอรสทั้งสองของเจิ้นจะอารมณ์ไม่ค่อยดี "ฮ้องเต้วัยกลางคนเอ่ยเย้าโอรสทั้งสอง ครบเจ็ดวันแล้วเขาจำเป็นต้องดึงตัวทั้งสองมาช่วยงาน แต่ดูเหมือนเจ้าสองคนนี้จะไม่อยากออกจากห้องหอเท่าไหร่

"เสด็จพ่อเชิญสั่งมาได้เลยพ่ะยะค่ะ ข้าจะรีบทำไปให้สำเร็จ"เทียนจินเปิดประเด็นทันที รีบทำงานรีบกลับตำหนักรีบไปหาเมีย!

"ข้าได้ให้คำมั่นไว้แล้วว่าหลังแต่งงานจะอยู่ในวังช่วยงานเสด็จพ่อ เชิญเสด็จว่ามอบหมายงานมาได้พ่ะยะค่ะ"ครานี้เป็นเฟยเทียนที่เอ่ยออกมา ความจริงงานอะไรเขาก็ไม่สน รีบๆรับมาแล้วเอากลับไปทำที่ตำหนักเสียจะได้มีขออ้างเวลาขอกำลังใจจากเจ้าแมวน้อยของเขา!

"ฮ่าๆๆ เอ้าๆมาเอาไปสิ เจิ้นเตรียมไว้ให้แล้ว"ว่าแล้วก็ส่งกองงานต่างๆให้ มีทั้งเป็นฎีกาและหนังสือเล่มหนา

ทั้งสองรับมาก่อนจะถวายคำนับแล้วแจ้นกลับตำหนักทันทีทำเอาโอรสสวรรค์ถึงกับหัวเราะออกมา อืมมทั้งสองชั่งเหมือนตัวเจาเมื่อครั้งแต่งงานกับฮองเฮาใหม่ๆเสียจริง

------------------------

หายไปหลายวันหายป่วยแล้วพร้อมลุยต่อ! ขอบคุณรีดที่เป็นห่วงนะคะ เดี๋ยวจะรีบแต่งต่อเลยจ้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น