ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 17 ถามพ่อนายสิ

ชื่อตอน : บทที่ 17 ถามพ่อนายสิ

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 289

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2562 14:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 17 ถามพ่อนายสิ
แบบอักษร

        ไป๋อวี่เดินมาส่งเกาหานถึงที่รถ ทำให้จูไฉ่หงไม่มีโอกาศคุยกับเกาหานเรื่องของคนที่ทำร้ายจูอี้หลงอีก เรื่องที่ทางการยังไม่ได้ยืนยันมา เอามาพูดไปเสียก่อนเผลอๆก็อาจจะมีความผิดได้ คิดดังนี้จูไฉ่หงก็เลยพลอยไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นอีก เธอเพียงบอกเกาหานให้โทรศัพท์หาเธอหากเขามีข่าวคราวอะไร แล้วเธอก็กล่าวลาเขา          

        ไป๋อวี่แทรกตัวขึ้นไปนั่งบนรถก่อนที่จูไฉ่หงจะปิดประตู         

        "ให้ผมไปส่งที่สนามบินนะครับ ผกก. เกา" ไป๋อวี่บอกเกาหานก่อนจะหันไปทางจูไฉ่หง         

        "บอกเสี่ยวหลานกับซันเกอด้วย..." แล้วเขาก็ปิดประตูรถ เสี่ยวหลานมองดูรถแท้กซี่ที่เกาหานจ้างเหมาไว้ให้มารับส่งเขาจากสนามบินค่อยๆแล่นออกจากลานจอดรถจนออกไปนอกบริเวณโรงพยาบาล ก่อนที่เธอจะเดินกลับ ในใจหนักอึ้งไปด้วยเรื่องราวที่เพิ่งได้รับฟัง เธอนึกไม่ออกเลยจริงๆว่าคนอย่างจูเหล่าซือจะไปมีศัตรูที่ไหนที่จะเกลียดเขาถึงขั้นต้องมีการจ้างวานทำร้ายกันถึงขนาดเลือดตกยางออก  

        หลังจากนั่งเงียบๆมาพักใหญ่ไป๋อวี่ก็ทำลายความเงียบขึ้นก่อน          

        "ที่ผกก. พูดเมื่อครู่นี้..."          

        "รอฟังจากตำรวจเถอะ ฉันไม่ใช่เจ้าหน้าที่ พูดไปก็ไม่มีน้ำหนักอะไร" เกาหานตัดบท ไม่รอให้ไป๋อวี่พูดจบ ความเงียบกลับเข้ามาครอบงำคนทั้งคู่อีกครั้งหนึ่ง ในที่สุดเกาหานก็เริ่มต้นบทสนทนาใหม่         

        "เสิ่นทั่นปิดกล้องแล้วหนิ"         

        "ก็ไม่เชิง อาจมีถ่ายซ่อม" ไป๋อวี่ตอบเรียบๆ         

        ........ เงียบ........         

        "งานเยอะไหม ช่วงนี้" เกาหานชำเลืองมอง         

        "พรุ่งนี้ต้องไปเซี่ยงไฮ้...         

        "ดี ดี ดี ทำงานเยอะๆ ดี ดี" เขาพยักหน้าหงึดๆๆติดกัน สายตาจ้องไปเบื้องหน้า รถแท้กซี่ค่อยๆเลี้ยวเข้าไปในเขตของสนามบิน แล้วมาชะลอจอดตรงบริเวณรับส่งผู้โดยสาร...         

        "เอ่อ ... เรื่องหลงเกอ..." ไป๋อวี่ยังไม่สิ้นความพยายาม         

        "ไม่ต้องยุ่งเลย นายไม่ต้องยุ่งเป็นดีที่สุด ออกมาให้ห่างๆเลย..." เกาหานหันมาทางไป๋อวี่ทั้งตัว ระเบิดคำพูดรัวจนลิ้นพันกันไปหมด แล้วรีบหันไปเปิดประตูรถก้าวลงไป ไป๋อวี่รีบเปิดประตูก้าวลงไปด้วย เกาหานมุดกลับเข้าไปในรถอีกเพื่อเอาเงินให้คนขับแท้กซี่ เมื่อเขาถอยออกมาจากรถอีกครั้งหนึ่งไป๋อวี่ก็มายืนประชิดอยู่ข้างกายเขาแล้ว         

        "ทำไม ทำไม บอกผมมานะ ทำไม" ไป๋อวี่ยึดแขนของเกาหานไว้แน่น         

        "กลับไปถามพ่อนายสิ คุณชายไป๋" เกาหานตอบ ก่อนจะสบัดแขนจากการเกาะกุมของไป๋อวี่         

        เสียงหวีดที่ไป๋อวี่คุ้นเคยดังขึ้น จากหนึ่งเสียงกลายเป็นสองสามสี่เสียง แล้วระงมคละไปกับเสียงชัตเตอร์กล้องในโทรศัพท์ ไป๋อวี่รีบเปิดประตูมุดเข้าไปในแท้กซี่คันเดิมที่กำลังค่อยๆเคลื่อนตัวออกไป เขารีบปิดประตู แต่ก็ยังไม่ลืมหันไปยิ้มแล้วโบกมือให้แฟนๆ         

        .................         


        ไป๋อวี่ให้แท้กซี่มาส่งเขาที่บ้าน ไม่ใช่ที่ห้องพักที่เขาเช่าไว้ เขากึ่งเดินกึ่งวิ่งผ่านบริเวณสวนกว้าง ก่อนจะไปถึงตัวบ้าน คนทำสวนสองสามคนหยุดงานแล้วโค้งให้เขา         

        "คุณชาย" ต่างก็เอ่ยทักทายทายาทคนเดียวของบ้าน แต่ไป๋อวี่ไม่สนใจ หน้าตาของเขาบึ้งตึงและแดงก่ำ บ่งบอกอารมณ์โกรธจนสุดจะกลั้น         

        "ไป๋เทียนจ้าววว" ไป๋อวี่ตะโกนเรียกจนสุดกำลังปอดทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในตัวบ้าน คนรับใช้ที่เพิ่งเช็ดทำความสะอาดโต๊ะกินข้าวในห้องด้านข้างเสร็จตกใจถึงกับเกือบปล่อยกาละมังใบเล็กในมือตก ไป๋อวี่หันไปกระชากเสียงถาม         

        "ไป๋เทียนจ้าวอยู่ไหน?"          

        "ปะ ปะ ไปทำงาน ค ค่ะ" สาวน้อยละล่ำละลักตอบ ไม่เคยเห็นหรือได้ยินไป๋อวี่โกรธถึงขนาดเรียกชื่อบิดาบังเกิดเกล้าเสียเต็มยศอย่างนี้มาก่อน         

        ไป๋อวี่ใจสงบลงอย่างรวดเร็ว ตลอดระยะทางจากสนามบินมาที่บ้านในใจของเขาพลุ่งพล่านเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและคำถาม ความหวาดกลัวและความสงสัยที่ก่อหวอดขึ้นในใจเป็นระยะๆในช่วงเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่ที่เขานึกรู้ว่าบิดาเริ่มระแคะระคายในความรู้สึกลึกซึ้งที่เขามีให้หลงเกอ...          

        ไป๋อวี่นึกถึงหมาเพื่อนรักในวัยเด็กของเขาที่ถูกฆ่า นึกถึงเพื่อนสมัยมัธยมที่จู่ๆทั้งครอบครัวก็โยกย้ายอย่างกระทันหันเหมือนหลบหนีอะไร นึกถึงผู้เข้าร่วมแข่งขันร้องเพลงที่ประสบอุบัติเหตุจนต้องออกจากการแข่งขันไป ... แล้วก็... เกาหาน ... ผู้กำกับที่เคยเปรยด้วยน้ำเสียงขมขื่น.... ไป๋อวี่ นายนี่เส้นสายใหญ่ไม่เบานะ.... แล้วยัง ถังซัน ...          

        ไป๋อวี่ไม่ใช่คนหูหนวกตาบอด              

        ................

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว