chinain (มัทรินทร์)
facebook-icon

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านเรื่องนี้กันนะคะ ตอนแรกๆไร้ท์อาจจะลงเป็นตอนสั้นๆหลายๆตอนไปก่อนนะคะจนกว่าจะแต่งเรื่องนี้จบ (เกรงว่าถ้าลงตอนยาวๆทีเดียวจะปั่นไม่ทัน) มีแพลนทำอีบุ๊คนะคะใครไม่อยากเสียเหรียญกับกุญแจรอเก็บอีบุ๊คทีเดียวก็ได้ค่ะ

บทที่3 ​ชายหนุ่มผู้น่าสงสาร 2/2

ชื่อตอน : บทที่3 ​ชายหนุ่มผู้น่าสงสาร 2/2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 971

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2562 23:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่3 ​ชายหนุ่มผู้น่าสงสาร 2/2
แบบอักษร

บทที่3 ​ชายหนุ่มผู้น่าสงสาร 2/2




“เราไม่ได้หนี แต่เรารีบและเราคิดว่าการทะเลาะกับพวกเธอมันเป็นการเสียเวลาที่ไร้สาระสุดๆ” พายุขยับแว่นแล้วตอบเสียงเรียบนั่นยิ่งทำให้สองคนนั้นโมโห


“มึงว่าพวกกูไร้สาระเหรอไอ้เจ็ก”


“ถ้าให้ตอบตรงๆเราก็ต้องบอกว่าใช่ คนดีๆที่ไหนเขาจะเอาเวลาไปทะเลาะกับคนอื่นกันเล่า สู้เอาเวลาไปทำงานหาเงินหรืออ่านหนังสือไม่ดีกว่าเหรอ”


“เจฟ ไอ้เอ๋อมันด่าว่าแกโง่ไม่ทำงานไม่อ่านหนังสือน่ะ” เคเธอรีนหันไปหาเจฟเพื่อนชายที่โกรธจนเลือดขึ้นหน้า

“เออ กูรู้แล้ว…มึงได้เห็นดีกับกูแน่ไอ้หน้าเจ็ก”


หมับ!


“เจฟ…ปล่อยเรา”

“จัดการมันเลยเคท” เจฟที่ล็อกตัวพายุเอาไว้หันไปสั่งเคทที่ยืนเหลอหลา

“แล้วจะให้ฉันจัดการยังไงเล่า บอกมาสิ!”

“โอ๊ยยย อะไรก็ได้เหอะ เดี๋ยวมันก็ดิ้นหลุดหรอก”

“ปล่อย!”


พายุดิ้นสุดแรงแต่เพราะเจฟเป็นชาวอเมริกันสูงเกือบร้อยเก้าสิบทำให้ยากที่เขาจะหลุดพ้นจากการจับกุม ไม่เหมือนตอนที่ทะเลาะกันตอนอยู่มหาวิทยาลัยตอนนั้นมีแต่พวกผู้หญิงมาจับกุมเขาเลยสะบัดออกได้ง่าย


“เร็วสิเคท!”

“ระ….รู้แล้ว…” เคทหันรีหันขวางหาอาวุธก่อนจะไปเจอกิ่งไม้ขนาดเขื่องตรงข้างทาง หญิงสาวหยิบมันขึ้นมาถือไว้เป็นมั่นเหมาะ

“อย่านะเคเธอรีน” พายุร้องห้าม

“ขอโทษนะพายุแต่นายไม่ควรทำคะแนนหนึ่งร้อยเต็ม เพื่อนๆก็เตือนนายแล้วแต่นายไม่ฟังเอง เพราะฉะนั้น…..”



ผลั่วะ!


กิ่งไม้ในมือฟาดลงไปบนศีรษะของพายุจนชายหนุ่มทั้งเจ็บทั้งมึน เจฟถือโอกาสที่พายุยังทรงตัวไม่ได้แย่งไม้ในมือเคเธอรีนมาฟาดซ้ำลงไปบนท้ายทอยของพายุสองที และเนื่องจากตรงท้ายทอยนั้นเป็นที่รู้กันดีว่าเสี่ยงต่อการทำให้เหยื่อหมดสติพายุจึงค่อยๆล้มลงก่อนจะหมดสติไป


“มันตายหรือเปล่าเจฟ!” เคเธอรีนเขย่าแขนเพื่อนชายอย่างหวาดกลัว “ฉันไม่อยากเป็นฆาตกรนะ”


เจฟขยับไปหาพายุแต่ทันใดนั้นรถตำรวจก็ขับผ่านมา เขาจึงคว้าร่างพายุขึ้นแล้วทำเป็นกอดคอเพื่อนสนิทคนหนึ่งจนกระทั่งรถตำรวจขับผ่านไป


“เจฟ….เอาไงต่อดีไอ้เอ๋อมันไม่ฟื้นเลย”

“เอามันไปทิ้งไว้สักแห่ง”

“ก็ทิ้งไว้ที่นี่เลยไง นายจะพามันไปที่อื่นทำไม”


“เธอโง่หรือไงเคท เมื่อกี๊ตำรวจเห็นหน้าพวกเราแล้วถ้าเกิดปล่อยไอ้เอ๋อไว้ที่นี่แล้วตำรวจมาเจอมันที่นี่เขาก็รู้สิว่าพวกเราเป็นคนทำน่ะ”

“จริงของนาย…แล้วจะเอาไงดีเจฟฉันกลัวนะ”

“ไม่ต้องกลัว ตามฉันมา….”


เจฟลากร่างไร้สติของพายุออกมาตรงละแวกที่มีบ้านคน แต่บริเวณนี้ก็เปลี่ยวเกินกว่าที่จะมีบ้านติดกันเหมือนในตัวเมือง ที่นี่มีเพียงบ้านเล็กๆหลังเดียวกลางสนามหญ้าที่เงียบสงัด เจฟไม่รอช้าเอาร่างพายุไปวางตรงหน้าประตูบ้านแล้วถอดเสื้อฮูดของพายุออกเผื่อตำรวจคนเดิมผ่านมาจะได้จำไม่ได้


“รีบหนีเร็วเข้าเคท!”


แล้วทั้งสองก็รีบวิ่งหนีไปจากที่ตรงนั้นทันทีพายุนอนสลบอย่างน่าสงสารหากแต่สวรรค์คงเข้าข้างเขาหรือไม่ก็กามเทพคงเล่นกลเข้าให้แล้วเพราะบ้านหลังนี้เป็นบ้านของนักแสดงหญิงที่ชื่อว่า  

‘ซินสลัญลักษณ์’



 *************************************************************************************************



วันนี้มาแค่นี้ก่อนนะคะ ^_^



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น