อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 19 น้องจะผอม

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2562 14:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
19 น้องจะผอม
แบบอักษร

​19 น้องจะผอม


จากวันเป็นเดือน นี่ก็เป็นเวลาเดือนกว่าแล้วที่น้องลดความอ้วนโดยทุกวันผมจะพาน้องลงไปเล่นฟิสเนตด้านล่างคอนโดยกเว้นว่าวันไหนน้องเรียนหนักมากหรือผมทำงานจะล้าเราก็จะเว้นวันถึงสองวันแล้วก็กลับไปเล่นใหม่ขนตอนนี้น้ำหนักน้องลงมาได้เกือบสิบห้าโลแล้วครับ จากเจ็ดสิบโลกว่าเหลือห้าสิบห้า แน่นอนว่าถ้าน้ำหนักลดหุ่นน้องก็จะเปลี่ยนไปด้วยล่าสุดผมต้องผ้าไปซื้อเสื้อผ้าใหม่มาเมื่อสองวันก่อนเนื่องจากตัวเก่าใหญ่เกินไปใส่แล้วไม่สวย แต่ช่วงนี้เราคงต้องงดออกกำลังกายไปสักพักเนื่องจากกำลังก้าวเข้าสู่ช่วงไฟนอลของเทอมหนึ่งผมไม่อยากให้น้องหักโหมไหนจะต้องอ่านหนังสืออีกเลยงดไปก่อนแต่จะมีให้น้องซิทอัพเหมือนทุกวัน  

67 จุ๊บ  

68 จุ๊บ  

69 จุ๊บ 

70 จุ๊บ 

"แกรรรร ฉันอิจฉาคู่นั่นอ่ะแกรร เขาซิทอัพจุ๊บปากกันด้วยอ่ะแกรรรรร" เสียงผู้คนที่อยู่ในฟิสเนตซุบซิบนินทาเมื่อผู้ให้น้องซิทอัพแล้วมีรางวัลเมื่อยกตัวขึ้นมาผมก็จะจุ๊บที่ปากเล็กเป็นรางวัล ตอนนี้สถานะผมกับน้องก็คือคบกันอยู่ครับเราทั้งคู่ตกลงกันว่าไหนๆเราก็เป็นคู่หมั้นกันแล้วลองคบกันดูก็ไม่เสียหายอะไร 

80 จุ๊บ 

81 จุ๊บ 

82 จุ๊บ 

"อีกนิดเดียวสู้เขายัยหนู" ผมให้กำลังใจคนที่กำลังมุ่งมั่นกับการซิทอัพ 

97 จุ๊บ 

98 จุ๊บ 

99 จุ๊บ 

100 จุ๊บ 

"ครบแล้ว แฮกๆ" น้องร้องดีใจเมื่อซิทอัพได้ครบหนึ่งร้อยแล้วก็นั่งหอบแฮกอยู่อย่างนั้น เมื่อนอนซิทอัพเสร็จแล้วก็ถึงตาผมต้องวิดพื้นให้ได้ร้อยครั้งบางแล้ว แต่การวิดพื้นเราจะไม่ใช้ทั้งสองแขนในการค้ำตัวแต่เราจะใช้แค่ข้างเดียวเพื่อฝึกกำลังแขนไปในตัว และก็คงเป็นอย่างทุกครั้งที่ผมวิดพื้นจะต้องมีตัวป่วนมาค่อยกลั่นแกล้งเหมือนทุกครั้ง 

"ฮึบ"  นี่ไงมาล่ะปีนมานั่งขัดสมาธิบนหลังผมล่ะ ปล่อยให้คุณเขานั่งไปไม่ได้มีผลอะไรกับผมหรอกเพราะยัยหนูแกล้งผมเเบบนี้ทุกครั้งแต่ก็ไม่เคยสำเร็จสักครั้ง  หลังจากออกกำลังกายเสร็จผมก็ขับรถไปส่งน้องที่สำนักหอสมุดของมหาวิทยาลัยเนื่องจากน้องนัดติวกับเพื่อนๆไว้ ส่วนผมก็จะไปติวกันที่ห้องไอ้นิวตัน 

"เลิกกี่โมงยัยหนู" ผมถามทันทีที่รถจอดที่หน้าสำนักหอสมุด 

"จองห้องไว้ได้สามชั่วโมงน่าจะเลิกประมาณสี่โมงเย็นค่ะ พี่เธียร์มีธุระไปไหนหรือเปล่าค่ะ ถ้ามีเดี๋ยวบีกลับเองได้ค่ะ" 

"เปล่าที่ถามเพราะพี่จะได้มารับเราถูก" 

"อ๋อค่ะ แล้วพี่เธียร์จะไปไหนต่อรึเปล่าคะ" 

"พี่จะไปห้องไอ้นิวตันน่ะ" 

"อ๋อค่ะ ขับรถดีๆนะคะ" 

"ครับผม ติวเสร็จโทรหาพี่นะเดี๋ยวพี่มารับ" 

"รับทราบค่ะ" เมื่อน้องเดินเข้าไปในหอสมุดแล้วผมก็ขับรถออกมายังคอนโดของนิวตันตามที่เรานัดกันไว้ 

"มาแล้วหรอคุณชาย" เป็นไอ้พอร์ชที่เปิดประตูออกมารับผม 

"มึงเห็นกูมารึยังล่ะ" ผมตอบมันไปแบบกวนๆก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง 

"ตั้งแต่มีน้องบีมานี่มึงปากดีขึ้นนะไอ้เธียร์" ไอ้นิวตันที่นั่งเล่นเกมอยู่บนโซฟาแซะผม 

ป้าบ!! 

"เรื่องของกูครับ" ผมหยิบหมอนอิงขึ้นมาฟาดใส่มันเต็มเเรง 

"โอ้ย ไอ้เชี่ยเธียร์มึงปาหมอนใส่กูหาพระแสงมึงหรอ" มันโวยวายหลังจากโดนผมปาหมอนใส่ 

"กูหมั่นไส้มึงจบม่ะ" 

"ไอ้เวร" 

"พอเลยมึงสองคนอ่ะเล่นกันเป็นเด็กเลยมาๆติวๆ" ไอ้พอร์ชผู้เป็นเหมือนสติปัญญาของกลุ่มคอยดึงสติที่ออกนอกทางของผมให้กลับคืนที่ดังเดิมสั่ง ผมเดินไปนั่งลงยังพื้นพรมติดกับทีวีอันเป็นที่ประจำเวลาอ่านหนังสือของผม อ่านกันอย่างเคร่งเครียดจนเวลาผ่านไปจนถึงบ่ายสามโมงครึ่งผมจึงขอตัวออกจากห้องเพื่อไปรับโอบีที่มหาวิทยาลัย 

"เห้ย กูไปก่อนนะต้องไปรับน้องที่หอสมุด" ผมเอ่ยบอกกับพวกมันทั้งสองตัว 

"เออ ว่างๆพาน้องมาเล่นกับกูสิ" 

"ถ้าว่างเดี๋ยวชวนมาล่ะกัน" "เออ ขับรถดีนะมึง" 

"คร้าบบพ่อ" 

"พ่องมึงดิ" 

"ไปละเสียเวลาคุยกับพวกมึงว่ะ" 

"เออจะไปไหนก็ไปเลยไป๊" ผมขับรถมาถึงกอสมุดประจวบเหมาะกับที่น้องเดินออกมาจากหอสมุดพอดี 

ปัง! 

"หิวหรือเปล่ายัยหนู" ผมหันไปถามคนที่เข้ามานั่งข้างๆ 

"หิวค่ะ" 

"แล้ววันนี้อยากกินอะไร" 

"วันนี้อยากกินก๋วยเตี๋ยวค่ะ" "โอเคครับ ร้านเดิมนะ" 

"ค่ะ" 

"เป็นยังไงบ้างติววันนี้โอเคไหม" ผมถามเมื่อเราขับรถออกมาจากแล้วกำลังมุ่งหน้าไปร้ายก๋วยเตี๋ยวเจ้าประจำของเราทั้งคู่ 

"ก็โอเคค่ะ เพื่อนๆก็เข้าใจดี" เห็นแบบนี่ยัยหนูเป็นคนติวให้เพื่อนนะครับ 

"ดีแล้ว ช่วยๆกัน" 

"ค่ะ" ก่อนจะได้พูดอะไรเพิ่มเติมเราก็มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวพอดีขอตัวไปทานก๋วยเตี๋ยวก่อนนะครับ







มาจ้ามาแล้ววววววว

ติชมกันได้เน้อออออ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น