miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 55

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 73

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ม.ค. 2562 23:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 55
แบบอักษร



ปลาเก๋านั่งรอปิงอยู่ในห้องทำงานกับน้องชิน วันนี้ไม่มีอะไรทำเลยพาลูกชายมาเที่ยวเล่นที่บริษัทของแด๊ดเขา รอกว่าชั่วโมงแล้วก็ยังไม่เห็นปิงจะมาสักที ส่วนเลขาของปิงนั้นเรียกว่าเจ๊ระเบียบคงจะไม่ผิดแปลกเท่าไหร่ แต่เธอก็อยู่เป็นอย่างที่หน้าที่เลขาอย่างเธอควรจะทำ

“ คุณปลาเก๋าคะ ขนมกับน้ำส้มได้แล้วค่ะ ” นี่เป็นจานที่สองแล้ว! แก้วน้ำส้มอันเก่าของเขายังไม่หมดเลย เพราะไม่อยากดื่มน้ำนางเอกๆนี่เท่าไหร่ แต่ก็ต้องรับมาเพราะนั่งรอคุณสามีจนเหมื่อยตูดแล้ว จะให้เข้าไปนั่งหน้าสลอนในห้องประชุมเขาก็กลัวว่าจะทำตัวเสียงมารยาทโดยการนั่งหลับ เลยต้องรอในห้องประธานบริษัทต่อไป

“ คุณเลขาพี่วิครับ เมื่อไหร่คุณปิงจะประชุมเสร็จครับ นี่ประชุมโครงการห้างสรรพสินค้าหรือประชุมโครงการส่งมนุษย์โลกไปดาวพลูโตครับ หารือกันเรื่องยานบินอวกาศอยู่หรือเปล่า นี่มันนานแล้วนะครับ ” ร่างบางบ่นกระปอดกระแปดทำเอาคุณเลขาถึงกับหลุดยิ้ม แต่ก็แค่พริบตาเดียวก่อนที่เธอจะกลับมาวางท่าทีสุขุมเหมือนเดิม ส่วนน้องชินนั้นได้ขนของเล่นมาพอประมาณ ประมาณว่าเล่นคนเดียวไม่สุงสิงกับใครเลย เป็นเด็กตัวเล็กๆนี่ดีจริงๆ

“ วาระการประชุมคงจะมีเรื่องถกเถียงหรืออภิปรายข้อเสนอกันอยู่ล่ะมั้งคะ แต่อีกเดี๋ยวคงออกมาแล้วค่ะ ดิฉันคำนวนจากเวลาแล้วก็อีกสักสิบห้านาทีท่านประธานคงมาถึงห้อง ” คุณเลขามักจะคำนวนอะไรพวกนี้ถูกต้องเสมอ ถึงจะคลาดเคลื่อนแต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพราะงั้นเขาจึงเชื่อและนั่งรอปิงต่อไป






15นาทีต่อมา

ก๊อกๆ แกร็ก

ปลาเก๋าที่รู้สึกว่านั่งรอจนจะเปื่อยเด้งตัวลุกขึ้นทันทีหลังได้ยินเสียงเคาะประตู แต่ขาที่ก้าวเข้ามาในห้องเป็นคนแรกกลับไม่ใช่ปิง

“ นี่คือแฟนของคุณปิงหรอคะ น่ารักจังเลยนะ ชื่ออะไรหรอจ๊ะ พี่ชื่อลิน่านะเป็นผู้ร่วมโครงการห้างสรรพสินค้าของคุณปิง ” เขาอยากจะเบ้ปากใส่แล้วพูดว่าตอแหล! เมื่อไม่กี่วันก่อนยังพูดจาว่าร้ายเขาปาวๆ เป็นอัลไซเมอร์หรอป้า! ทำเป็นไม่เคยเห็นไม่เคยรู้จัก เรียนจบสาขาการแสดงมาหรือไง นี่เขาคิดว่าเธอได้รางวัลออสก้ามาครองแล้วนะเนี่ย

“ หรอครับ? ผมชื่อปลาเก๋าเป็นแฟนของคุณปิงครับ ว่าแต่คุณลิน่าตามคุณปิงมาทำไมหรอครับ? มีอะไรที่ต้องคุยต่อจากที่ประชุมหรือเปล่า? คือพอดีว่าผมอยากใช้เวลาส่วนตัวกับคุณปิงตามประสาคนรักกันนะครับ ถ้าเผื่อมีธุระอะไรคุณลิน่าค่อยคุยกันวันอื่นได้หรือเปล่าครับ? ” ใสซื่อมาผมก็ใสซื่อกลับ อวดด้วยว่าตัวเองเป็นคนรักเป็นแฟนตอกหน้ามันเสียเลย เธอมองจิกผมแวบหนึ่งก่อนจะตีหน้าซื่อเหมือนกับว่าไม่คิดอะไร ทำเหมือนว่าผมนั้นยังเด็กไม่แปลกที่จะอวที่ดหรือหึงหวง ส่วนเธอเป็นผู้ใหญ่แล้วว่างตัวให้เหนือเขาอยู่สามขั้น แต่ขอโทษเถอะ โตแล้วแต่หาสามีเองไม่ได้ ชอบแย่งเอาล่ะมั๊ง?

“ พี่ไม่ได้มีธุระอะไรต่อกับคุณปิงหรอกค่ะ พี่แค่จะมาขอโทษที่ทำให้คุณปิงเป็นข่าวเพราะมีคนเห็นว่าพี่กับคุณปิงเราสนิทสนมกันมาก เลยอยากจะมาขอโทษน้องปลาเก๋าบ้างเผื่อจะเข้าใจในความใกล้ชินเขาเราสองคนผิดไป พี่ไม่อยากให้น้องปลาเก๋าผิดใจกันกับคุณปิงเฉยๆ ” เธอลงน้ำนักคำว่าสนิทสนมกันมาก กับคำว่าความใกล้ชิด นี่มาขอโทษหรือมาเติมเชื้อไฟ ถ้าเขาโง่ๆหน่อยคงผิดใจกับคำพูดที่มีหลายความหมายตามความคิดของผู้พูด พูดมาฟังเหมือนเป็นคนดีเนอะ เป็นห่วงเป็นใยแต่รู้สึกว่าไอ้อาการเหยียดยิ้มไม่ให้คุณปิงเห็นนี่นางร้ายช่องหลากสียังอายเถอะ!

“ ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณปิงก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว ผมเองก็ไม่ควรทำตัวเป็นเด็กหึงแม้กระทั่งเรื่องไร้สาระ คุณลิน่าไม่ต้องกลัวนะครับ ผมรู้ว่าอะไรจริง อะไรที่ไม่จริง อีกอย่างผมเองก็เป็นตัวจริงของคุณปิงอยู่แล้วแท้ๆ จะไปเชื่อเรื่องไม่จริงทำไมกัน จริงไหมละครับ ” เชือดมาก็เชือดกลับ เธอไม่ได้ถือมีดคนเดียวเสียหน่อย เธออาจจะแตกต่างจากคนอื่นที่ว่าไม่ได้เข้ามาแย่งปิงจากเขาตรงๆ แต่ทำแบบนี้ก็ไม่ต่างเท่าไหร่ปั่นป่วนให้เขากับปิงทะเลาะกันแล้วเธอก็จะเข้ามาเป็นคนที่เข้าอกเข้าใจปิงที่สุด สุดท้ายก็จะทำเป็นโทษตัวเองว่าเพราะเธอทำให้เขากับปิงแตกแยกกัน ละครมั๊ยล่ะ? ดูกันให้จบเถอะ! เพราะคุณปิงกับน้องชินเองก็นั่งมองโดยที่ไม่ได้พูดอะไรเลย!

“ พี่ดีใจมากเลยนะคะที่น้องปลาเก๋าไม่เข้าใจผิดกับข่าวพวกนั้น ถึงพี่จะสนิทกับคุณปิงมากแต่มันไม่มีอะไรหรอกนะคะ ” ปลาเก๋านิ่วหน้าเพราะผู้หญิงตรงหน้าเขาทำทีเป็นจับมือดีใจว่าเขาไม่เข้าใจผิด แต่แรงที่จับนั้นไม่ใช่เบาๆ เธอใช่เล็บที่ยาวของเธอจิกมือของเขามันจนมันเป็นรอย! และแรงจิกของเธอทำให้เขาเจ็บจนร้อง

“ โอ๊ย! คุณหยิกผมทำไม! ” ปลาเก๋าร้องออกมา เพราะเขาไม่ทนให้เธอทำเขาเจ็บโดยที่ไม่พูดอะไรหรอก เธอทำท่าตกใจไม่คิดว่าปลาเก๋าจะร้องออกมา เธอจึงแสร้งพูดกับปลาเก๋าไปว่า

“ พี่ไม่ได้ตั้งใจนะคะ! เล็บพี่มันยาวไปหน่อย.. และพี่ก็ดีใจมากไปเลยเผลอบีบมือน้องปลาเก๋าโดยไม่ทันคิด เจ็บมากหรือเปล่า พี่ขอโทษนะคะ ”




.............50%............

หายไปหลายวันเลย.. วันก่อนต้องทำงาน เมื่อวานนี้ตาลายมันเบลอๆตอนจ้องหน้าจอนานๆ วันนี้มาลงให้50%ก่อน พรุ่งนี้อาจจะไม่ได้ลงเพราะมีงานอีก แต่ไม่แน่เด้อ! อยากตบเธอกันไหมคะ? มาหยิกน้องเก๋าของเราได้ไงเราไม่ยอม! เดี๋ยวเราจะรีบมาจัดการนางให้!









............ต่อ..........






“ ทำผมเจ็บขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่นทำผมคงว่าตอแหลไปแล้วนะ แต่คุณลิน่าเป็นผู้ใหญ่แล้วคงไม่ทำเหมือนเด็กอนุบาลแย่งของเล่นกันหรอก แล้วอีกอย่างคุณลิน่ามีเหตุผลอะไรที่ต้องทำล่ะ ใช่ไหมล่ะครับ ” ปลาเก๋าพูดหลังจากดึงมือออกมาแล้ว เล็บเธอยาวมากและเธอก็ตั้งใจจิกจนเนื้อเขาถลอก แสร้งขอโทษแต่สายตาเธอมันเย้ยเขาสิ้นดี แล้วมันจะเป็นอะไรถ้าเขาจะพูดแบบนี้ เขาไม่ใช่แม่พระหรือนางเอกนะเจ็บก็โวยสิ! แต่เธอแกล้งขอโทษแล้วจะไปตบคืนก็ไม่ได้ เดี๋ยวจะหาว่าเป็นคนไม่มีเหตุผล เขาเลยด่ากระทบไปก็แล้วกัน ที่จริงอยากจะด่าว่า อีบ้า!! ประสาท!! เจ็บนะโว้ย!! แต่กลัวลูกชายตกใจที่เห็นเขากลายร่าง

“ ค่ะ.. ” อัญธิกากัดฟัดพูด อีเด็กนี่มันกล้าด่ากระทบเธอว่าตอแหล น่าจะหยิกให้แรงจนเนื้อหลุดเสียเลย แต่กลัวว่ามันจะเป็นหลักฐานว่าเธอทำร้ายมัน เลยทำได้แค่เล็กๆน้อยๆ รอให้ได้ปิงมาครอบครองก่อนเถอะ เธอจะส่งสอนเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมแม่คนนี้เอง!

“ งั้นถ้าไม่มีอะไรแล้วผมกับคุณปิงและลูกขอตัวก่อนนะครับ พอดีว่าจะพาน้องชินไปสวนสัตว์ ผมจะพาลูกชายไปดูแรด เพราะน้องคงยังไม่เคยเห็นว่าแรดมันเป็นตัวยังไงและนิสัยแบบไหนด้วย ถ้าเจอกันอีกผมจะไม่เกรงใจที่จะทักทายคุณลิน่านะครับ ” ร่างบางยิ้มให้กับเธอ แต่ยิ้มแค่ปากเท่านั้นและเป็นการประกาศกลายๆว่าเขาจะไม่ยอมอีกแล้ว เธออย่ามาเล่นแง่กับเขาอีก! เดี๋ยวแม่ตบคว่ำ

“ ค่ะ พี่มีธุระต่อพอดี ไปก่อนนะคะ แล้วเจอกันใหม่นะคะคุณปิง เรามีนัดกันอีกอย่าลืมนะคะ ” เธอหันมายิ้มเหยียดให้ปลาเก๋า ส่วนปิงไม่ได้ตอบรับอะไร ซึ่งนัดที่ว่านั้นก็ไม่มีอะไรมากแต่ไม่รู้ว่าเธอจะพูดมาให้คนเข้าใจผิดไปทำไม แต่ก็ว่าแหละปลาเก๋าอยู่ที่นี่ด้วยคงอยากให้เข้าใจผิดคิดว่านัดนั้นพิเศษล่ะมัง แล้วเธอก็ขอตัวออกจากห้องไป




“ คุณร่วมธุรกิจกับพวกที่มีปัญหาทางจิตหรือเปล่าคุณปิง เข้าขั้นบ้าแล้วนะนั่น! ” ปลาเก๋าพูดขึ้นอย่างเคืองๆ ส่วนน้องชินนั้นนั่งมองมี้อย่างปราบปลื้ม มี้เขาเก่งมากไล่แม่มดไปได้ตั้งสองครั้ง! ก็แม่มดหน้ากลัวแถมกินเด็กด้วย น้องชินรู้น้องชินดูการ์ตูนมา! น้องชินส่งสายตาเทิดทูนและปลาบปลื้มมี้ตัวเองอย่างสุดซึ้ง ซึ่งปลาเก๋าเองก็ไม่ทันสังเกตเห็นเพราะมัวเองหงุดหงิดเรื่องของอัญธิกาอยู่

“ ฉันไม่รู้หรอก เพราะฉันตกลงร่วมงานกับพ่อของเธอ รำคาญหรือเปล่า? ฉันจัดการให้ได้นะ ” ปิงพูดพร้อมกับจับมือเล็กมาลูบตรงที่เป็นรอย บนตัวของปลาเก๋าควรที่จะมีแค่เขาเท่านั้นที่สามารถทำรอยได้ ใครหน้าไหนหรือแม้แต่ยุงสักตัวก็ไม่มีสิทธิ์ทำให้คนของเขาเจ็บตัว

“ บ้าบอจริงๆ เดี๋ยวแม่ก็ส่งขายข้ามประเทศซะหรอก! ” ร่างบางเมินเชยต่อการกระทำที่อบอุ่นเพียงเล็กน้อยของร่างสูง เขารู้ว่าที่พูดไปไม่ได้อยากจะทำแบบนั้นจริงๆ ยังไงซะเธอก็เป็นลูกที่มีพ่อมีแม่ แล้วอีกอย่างเธอไม่ได้ทำอันตรายต่อตัวของเขาที่เข้าขั้นจ้างคนมาทำร้ายหรือข่มเหงกัน แต่การที่เธอมาทำตัวบ้าบอเพื่อที่จะแย่งสามีของเขามันก็ใช่เรื่อง! จะมาบอกว่าตัวเองเหมาะสม จะมาบอกว่าตัวเองดีมีพร้อมทุกอย่าง แล้วมันใช่เรื่องที่เราจะยกสามีให้ไหม? บ้าหรือเปล่า มีใครบ้างที่เห็นคนอื่นดีกว่าตัวเองแล้วบอกว่า เธอเป็นคนดีและมีพร้อมทุกอย่าง เอาสามีฉันไปสิฉันยกให้ ไม่มีซะหรอก เป็นผัวเป็นเมียกันแล้วจะไปยกให้ใครง่ายๆได้กัน ถ้าผัวเราไปรักเขาแบบนั้นมันก็พอมีข้ออ้างทิ้งมันไปแล้วหาใหม่ได้ แต่นี่อะไรคนเขาก็ยังรักกันดีอยู่ แต่อยากจะสอดมาเป็นมือที่สาม หน้าหนาเถอะ!!

“ เอางั้นก็ได้นะ ส่งไปประเทศไหนดีล่ะ ” ปิงพูดขึ้นโดยที่มีสีหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆเลย แต่ประกายในดวงตาบอกกับปลาเก๋าว่า ‘ก็ดีเหมือนกัน เริ่มรำคาญแล้ว’ แต่ก็ยังตามใจปลาเก๋า อีกอย่างคงเห็นแก่หน้าพ่อของเธอที่เป็นคนร่วมธุรกิจด้วย

“ ผมแค่สบถเฉยๆหรอก! แค่พูดเฉยๆเข้าใจไหมครับ ” ปลาเก๋าเองก็ไม่อยากจะส่งคนที่ยังดูเหมือนไม่ทำอะไรเขาเลยไปหรอก ถ้าเป็นอย่างแม่เลี้ยงเขาก็ว่าไปอย่าง จะส่งแบบไปแล้วไปลับเลย

“ มี้ครับ น้องชินอยากจะไปดูสวนสัตว์แล้วครับ มี่บอกจะพาไปดูคุณแรด!! ” ปลาเก๋าหันไปมองหน้าลูกชายด้วยแววตาที่อ่อนแสงลง ที่จริงเขาแค่พูดกระแทกแรดตัวแม่เมื่อกี้เฉยๆ แต่ถ้าลูกชายอยากเห็นเขาก็จะพาไปดู! และพอน้องพูดขึ้นมาเขาเลยหายหงุดหงิดไปกว่าครึ่ง



ทั้งสามพ่อแม่ลูกและลูกน้องของปิงได้มาที่สวนสัตว์ที่มีสัตว์นาๆชนิด น้องชินดูตื่นตาตื่นใจสุดๆเพราะไม่ว่าจะเห็นอะไรก็ดูสนใจไปหมด ซึ่งไม่ต่างกันจากมี้ของเขา มีแต่ปิงนี่แหละที่เดินดูสองแม่ลูกเสียมากกว่า เห็นอะไรก็วิ่งไปเกาะกรงทักทายไปเสียหมด

“ มี้ๆ นี่ตัวอะไรครับ! น้องชินชอบจังเลย! ” เด็กน้อยชี้ไปที่สัตว์ตัวเล็กๆที่อยู่ในกรง นั่นทำให้มี้ร่างบางของเขาหันมา ก่อนที่จะเห็นว่ามันคืิอลูกเสือดาวลายสวยตัวหนึ่งที่นองจ้องมาที่พวกเขาอยู่

“ มันคือเสือดาวครับ เพิ่งจะเกิดด้วย แม่มันไปไหนไม่รู้สิ ” มี่ของเขาบอกมาอย่างนั้น ถ้ามันไม่มีแม่น้องชินจะเอาไปให้พี่เสือของแด๊ดเลี้ยงเป็นลูกเอง!

“ ถ้าน้องเสือดาวไม่มีคุณแม่เราเอาไปให้พี่เสือของแด๊ดเลี้ยงได้ไหมครับ? เหมือนที่มี้เลี้ยงน้องชินไงครับ ” ปลาเก๋าได้ยินดังนั้นก็ถลาไปกิดน้องชินก่อนจะอุ้มขึ้นมา แล้วเขาก็พูดกับน้องอย่างอ่อนโยน

“ น้องชินครับ น้องเสือดาวอยู่ในนี้ปลอดภัยกว่านะครับ พี่เสือของแด๊ดอาจจะไม่รักน้องเสือดาวน้อยเหมือนที่มี้กับแด๊ดรักน้องชินก็ได้ อยู่ที่นี่น้องเสือดาวก็มีเพื่อนด้วยนะครับ ” น้องชินฟังจบพยักหน้า แล้วก็หันไปมองจ้องเสือดาวน้อยตาละห้อย น้องชินอยากได้เสือน้อยตัวนั้นนี่นา จะได้อวดน้องซันด้วยว่าได้เสือน้อยมาเลี้ยง แต่น้องชินจะเชื่อมี้ก็ได้ น้องชินอยากให้เสือน้อยมีเพื่อนเยอะๆเลย

“ ครับ มี้น้องชินหิวแล้วครับ พุงของน้องชินร้องไห้อยากกินข้าวแล้วคร้าบบบบ ” น้องชินบอกกับมี้หลังจากได้ยินเสียงท้องตัวเองร้อง นี่ก็เดินเล่นจนเพลิน ปิงเองก็ไม่ได้ห้ามปรามเขาเสียด้วย แล้วทั้งสามก็พากันไปหาร้านอาหารกิน สามคนดูเป็นครอบครัวที่อบอุ่นจนหลายคนมองด้วยความอิจฉา








“ ลิน่าไม่คิดว่าคุณปิงจะเอาน้องปลาเก๋ามาด้วยนะคะ พอดีว่าเราคุยเรื่องธุรกิจกันลิน่ากลัวน้องปลาเก๋าฟังไม่รู้เรื่องแล้วจะเบื่อเอาน่ะค่ะ ” หลังจากไม่ได้เจอหรือเห็นหญิงสาวในสายตาเป็นเวลาหลายวันเขาก็คิดว่าจะล่าถอยไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ล่ะนะ วันนี้เป็นวันที่ปิงนัดกับเธอแล้วเขาก็ถูกลากมาด้วยแทนที่จะได้ไปส่องลูกชายที่โรงเรียน!

“ ที่จริงผมก็ไม่ได้อยากมาหรอกนะครับ อย่างว่าล่ะครับพวกคุณพูดเรื่องธุรกิจมันน่าเบื่อ แต่จะให้ทำยังไงได้ก็คุณปิงน่ะสิอยากจะให้ผมมาด้วยขนาดนั้น สงสัยจะกลัวผมไปแอบดูลูกที่โรงเรียนเตรียมอนุบาลเลยพาผมออกมาด้วย แต่คุณลิน่าไม่ต้องกลัวว่าผมจะเบื่อนะครับ ขนาดนักธุรกิจท่านอื่นที่สำคัญมากกว่าคุณลิน่าผมก็ไปนั่งฟังมาแล้ว กับคุณลิน่าเองไม่น่าจะเป็นปัญหาสำหรับผมหรอกครับ ” ปลาเก๋ายิ้มหวานให้ลิน่า เขาเน้นเสียงตรงคำว่าไม่สำคัญเข้าไป ทำเอาหญิงสาวหน้าสั่นเพราะคำพูดของเขาอยู่เหมือนกัน ส่วนลูกชายวัยเพียงสามขวบนั้นเขาส่งไปเรียนอนุบาลดูสักวันสองวัน เห็นน้องชอบแถมกลับมาบอกอีกว่ามีเพื่อนเยอะแยะ เขาเองก็ห่วงที่ปล่อยเด็กตัวเล็กๆไปเรียนแทนที่จะอยู่กับผู้ปกครอง แต่ปิงพูดมาว่าให้น้องได้ออกไปเจอสังคมและเพื่อนบ้าง เขาจึงจำยอมปล่อยไป แต่เขาให้การ์ดตามดูไม่ให้คลาดสายตา กะว่าใครแกล้งน้องชินก็จัดการได้เลยอะไรแบบนั้น

“ เริ่มกันเถอะครับ ” ปิงพูดขึ้น เด็กแสบนั่งยิ้มทำหน้าใสซื่อกินเค้กที่สั่งมาต่อไป ที่จริงเขาให้ปลาเก๋าเรียนต่อมหาวิทยาลัยแต่เรียนแบบไปสอบเก็บคะแนนเอา เพราะคนอื่นเองก็จ้องคนของเขาตาเป็นมัน ปล่อยให้เดินคนเดียวไม่ได้เลยทีเดียว และทุกอย่างก็เริ่มมาเรื่อยๆจนจบ


“ คุณปิงจะกลับเลยไหมคะ ลิน่ากะว่าจะชวนคุณปิงกับน้องปลาเก๋าไปทานข้าวร้านประจำกัน ร้านนี้อร่อยมากเลยนะคะ ” หญิงสาวเอ่ยชวนขึ้น ตอนนี้เขาอยู่ในร้านกาแฟที่เหมาะสำหรับคุยงานกัน ที่จริงเขาก็อยากกลับเลย แต่เห็นสายตาวาววับของคนตัวบางก็อดไม่ได้ที่จะเอามือวางไปที่เอวก่อนจะหันไปหาเป็นเชิงถาม

“ เอาสิครับ ผมเองก็หิวแล้วเหมือนกัน กินเสร็จแล้วจะได้ไปรับน้องชินที่โรงเรียนด้วย ”










...................

มาแล้ว.. ขอโทษที่หายไปหลายวัน พอดีเก็บกวาดทำความสะอาดบ้านเหนื่อยมากกกกก มาดูว่าจะเป็นไงต่อ เราว่าคนครึ่งหลังเราเวิ่นเว้อเกินไป แต่ก็ขอบคุณคนที่เข้ามารออ่านจ้า ไปนอนแล้วง่วงมาก! เจอกันตอนหน้านะทุกคน

TBC.


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น