Minchol

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 9 ขอบคุณพญามังกร

ชื่อตอน : บทที่ 9 ขอบคุณพญามังกร

คำค้น : ซอฟท์วาย,ไป๋หลง,หลงไป๋,ไป๋อวี่,จูอี้หลง

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 129

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2562 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 9 ขอบคุณพญามังกร
แบบอักษร

        ​เผิงกวนอิงเดินลงบันไดหนีไฟที่สร้างอยู่นอกตัวอาคารเพื่อเลี่ยงพวกปาปารัสซี่ที่แอบอยู่แถวๆหน้าตึก เขาเจอเสี่ยวหลานนั่งอยู่ที่บันไดซี่นึง ผู้ช่วยผู้จัดการวัย 22 นั่งเอนตัวพิงด้านข้างกับราวบันได เผิงกวนอิงก้าวผ่านลงไปยืนบนบันไดสองสามขั้นถัดไปแล้วหยุดหันมามอง         

        แม่สาวคนนี้ก็เหมือนแม่ไก่ที่กำลังหวงลูก มันพร้อมพุ่งเข้าจิกตีทุกอย่างที่มันเห็นว่าจะเป็นอันตรายกับลูกของมัน มันกางปีกออกโอบลูกมันไว้เสียแน่น ถ้าลูกมันทำท่าว่าจะไม่เชื่อฟัง มันก็จิกเอาเจ็บๆเพื่อปรามให้ลูกอยู่ในโอวาท         

        "ถ้าไม่ใช่เพราะอี้หลงเป็นห่วงไป๋อวี่ ผมก็คงไม่มาที่นี่" เผิงกวนอิงกล่าวเนือยๆ จ่อมมือทั้งสองลงไปในกระเป๋าเสื้อแจ๊คเก็ต         

        "เป็นห่วง?" เสี่ยวหลานเงยหน้าขึ้นมอง         

        "เธอทำอะไรอยู่ เปิดโทรศัพท์ เปิดคอมดูข่าวคราวอะไรบ้างหรือเปล่า" เขาถามแล้วจุ๊ปาก จุ๊จุ๊จุ๊ ส่ายหัวอย่างเอือมระอา ก่อนจะสาวเท้าเดินลงบันไดต่อไป ทางเบื้องหลัง เขาได้ยินเสียง ติ้งติ้งติ้งรัวเป็นประทัดแตก เสี่ยวหลานคงจะเปิดโทรศัพท์แล้ว

         ........         



        ไป๋อวี่รวบรวมความกล้าถามคำถามที่เขาอาจไม่กล้าฟังคำตอบ         

        "ใครทำ.."         

        "จับได้แล้ว ก็พวกแฟนโรคจิตของจูเหล่าซือนั่นแหละ" เสี่ยวหลานเริ่มจ้อ ไป๋อวี่พลิกตัวมานอนหงาย ผงกหัวขึ้นดูเสี่ยวหลาน         

        "แฟน? โรคจิต?"         

        "ใช่ ใช่" เสี่ยวหลานนั่งพรวดลงบนเตียง  ไป๋อวี่ค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่ง ถังซันเข้ามาจัดหมอนให้ตั้งขึ้นเพื่อที่ไป๋อวี่จะได้เอนหลังพิงได้         

        "เนี่ย แค่ไม่ถึงห้านาทีหลังจูเหล่าซือโดนแทง รูปในเหตุการณ์ก็ว่อนทั่วอินเตอร์เน็ตแล้ว" เธอเอานิ้วจิ้มจิ้มหน้าจอก่อนยื่นให้ไป๋อวี่ดู         

        "พวกที่อยากเห็นหลงเกอเลือดท่วมไง...."         

        ไป๋อวี่รับโทรศัพท์มาอ่านดูข้อความและดูรูปภาพ ถังซันสะกิดเสี่ยวหลานให้ถอยออกมา ทั้งคู่ออกมานอกห้องแล้วปิดประตูตามหลัง ถังซันเดินไปเปิดคอมพิวเตอร์ที่ไป๋อวี่มีไว้เพื่อเล่นเกมส์ เขาค้นหาข้อความมากมาย ทั้งอ่านทั้งดูรูปดูคลิป ก่อนจะทอดถอนใจ เพราะแทบจะไม่มีใครพาดพิงอะไรถึงไป๋อวี่ ถังซันยกมือขึ้นไหว้ปะหลกๆเหนือหัว         

        "ขอบคุณ ขอบคุณพญามังกร  ขอบคุณแม่นางเมดูซ่า..." เสี่ยวหลานมองถังซันด้วยความประหลาดใจ         

        "พญามังกรอะไร เมดูซ่าอะไร เกอเพี้ยนแล้ว?"           

        "ถ้าจูเหล่าซือไม่ถลึงตาห้ามอาอวี่เอาไว้ เธอคิดว่าตอนนี้เราจะได้อยู่อย่างสงบยังงี้เรอะ คงต้องหนีต้องหลบพวกนักข่าวกันหัวซุกหัวซุน"         

        เสี่ยวหลานเดินมาที่คอมพิวเตอร์ เธอชะโงกดูหน้าจอ         

        "ไม่มีใครพูดถึงอวี่เกอเลยเหรอ"          

        "ก็มี แต่ไม่สำคัญอะไร" ถังซันลุกจากโต๊ะคอม เดินผิวปากไปที่ตู้เย็น        

        "ถ้าตอนนั้นอาอวี่วิ่งไปหาจูอี้หลงล่ะก็ ท๊อปเซิร์จตอนนี้อาจจะเป็น... " ถังซันไม่ทันพูดจบ เสี่ยวหลานก็กล่าวต่อให้

        "... ไป๋อวี่ร่ำไห้.... ไป๋อวี่กอดจู้อี้หลง... ไป๋อวี่ร่ำไห้ปานใจจะขาด กอดจูอี้หลงที่เลือดท่วมไปทั้งตัว...." พูดจบเสี่ยวหลานก็ทำท่าทางขนลุกกับคำพูดตัวเอง         

        "ขอบคุณพญามังกร ขอบคุณแม่นางเมดูซ่า" เธอยกมือขึ้นคารวะเหนือหัวบ้าง         

        ถังซันส่ายหัวให้กับพฤติกรรมของเสี่ยวหลาน ยัยนี่เป็นพวกความคิดมีแทรคเดียวจริงๆ จูอี้หลงที่เมื่อวานยังเป็นไอ้คนใจดำอยู่ ตอนนี้ได้กลายเป็นพญามังกรของเสี่ยวหลานไปแล้ว ดูท่าเสี่ยวหลานคงจะไม่ไปอาละวาดเอากับจูอี้หลง ถ้าหากได้เจอหน้ากันอีก         

        เมื่อเสี่ยวไป๋รู้ความจริงเกี่ยวกับมือมีดที่แทงจูอี้หลง อาการปวดกระเพาะก็ดูเหมือนจะเบาบางลง ถังซันพอจะเดาได้ว่าตลอดคืนที่ผ่านมาเสี่ยวไป๋เป็นกังวลกับเรื่องอะไรอยู่นอกเหนือไปจากเรื่องอาการของจูอี้หลงและเรื่องที่เขาไม่ยอมให้เสี่ยวไป๋ไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล         

        ถ้าไป๋อวี่สภาพจิตใจดีขึ้นแล้วหายปวดกระเพาะ ถังซันคงจะต้องหาหนทางพาเขาไปคารวะพญามังกรเสียหน่อย 

              .............

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}