โซซอล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 11-4 ความบ้าคลั่ง

ชื่อตอน : บทที่ 11-4 ความบ้าคลั่ง

คำค้น : พันธะแห่งมังกร นิยายเกาหลี แฟนตาซี

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ม.ค. 2562 15:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 11-4 ความบ้าคลั่ง
แบบอักษร

ทั้งที่ริกซ์พยายามสะกดจิตตัวเองอยู่ในใจ เพราะเครื่องหมายหรือจึงทำให้เธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ และเพราะอิสรภาพก็ทำให้เธอไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้อีกเหมือนกัน แม้จะเป็นอิสรภาพของเขาก็ตาม แต่ก็ช่วยไม่ได้ที่ต้องทำเพื่อให้ได้รับการปลดปล่อยจากสถานการณ์นี้ เธอตัดสินใจเมินเฉยต่อน้ำเสียงสั่นเครือที่เจือไปด้วยความคาดหวังนั้น

“หื้ม”

“ทำ ทำให้หน่อย...”

คาร์ดัมที่ผละตัวออกมานิดหน่อยถึงกับเบิกตาขึ้นราวกับไม่เข้าใจสิ่งที่เธอพูด และรูม่านตาก็ขยายออก

“อ้า จะกินแล้วนะ”

“อ๊าง!!”

สิ่งใหญ่โตถูกดันเข้ามาในรวดเดียว ทั่วทั้งร่างที่ถูกลูบไล้ด้วยความรักใคร่อย่างเอาใจใส่นั้นกำลังสัมผัสกับแผ่นอกของเขาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ แม้จะเริ่มกลัวตั้งแต่ตอนที่เข้ามาครึ่งเดียวแล้ว แต่ด้วยแรงมหาศาลที่ดึงดันเข้ามาอย่างแรงนั้นทำให้เธอถึงกับหมดแรงอย่างช่วยไม่ได้

“ฮา อ๊า อื้อ!”

แม้มือทั้งสองข้างของริกซ์จะผลักไหล่และแผ่นอกของคาร์ดัม แต่คาร์ดัมก็ยิ่งออกแรงกอดมากขึ้น ลมหายใจที่พ่นอยู่ตรงแก้มอย่างไร้สตินั้นรุนแรงราวกับสัตว์ร้าย กระแทกเข้าไปจนสุด เชื่อมติดกันจนแทบไร้ช่องว่าง ความรู้สึกวิงเวียนทำให้ริกซ์ตัวสั่นระริก ก่อนที่ลมหายใจหอบจะสัมผัสที่ริมฝีปาก

“ฮึบ...!”

ทั้งล่างทั้งบนกำลังอัดแน่นไปด้วยความร้อนของคาร์ดัม ส่วนกลางของเขาไม่สามารถเติมเต็มท้องน้อยได้ ทำให้สอดเข้าไปภายในจนแน่น ทุกครั้งที่สิ่งนั้นกระตุก ภายในก็ค่อยๆ รู้สึกถึงความใหญ่และยาวที่รุกล้ำเข้ามาได้อย่างชัดเจน ร่างกายของเธอสูญเสียการควบคุม เธอตอดรัดกลับเป็นการต้อนรับผู้รุกราน

สิ่งที่แข็งขืนนั้นยังคงไม่ขยับ แต่บางส่วนภายในกำลังถูกกระตุ้น ก่อนที่สติของริกซ์จะหายไปเธอก็ดึงสะโพกไปข้างหลังเพื่อจะดึงสิ่งที่รุกรานให้ขยับออกแม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

และกลับถูกแทรกกายเข้ามาอย่างแรงจนทำให้เกิดเสียงดังปั้ก

“ฮะ อ๊า!!”

ริกซ์แผดเสียงครางที่ใกล้เคียงกับเสียงกรีดร้องออกมา ทั้งที่เป็นเวลาที่สั้นมาก แต่ความเหน็ดเหนื่อยกลับพุ่งขึ้นรวดเดียวทำให้เธอตัวสั่นพั่บๆ และผิวหนังภายในก็หดเกร็ง แต่มันก็รู้สึกดีจนหุบปากไม่ได้เลย ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ คาร์ดัมเลียที่ต้นคอ ช่างน่าขนลุก

“ทำไมถึงกลั้นไว้แบบนั้นล่ะ หื้ม ริกซ์”

“ฮ้า... อึก... อ้า...”

ขณะที่ขยับสะโพกช้าๆ คาร์ดัมก็เลียน้ำตาของริกซ์ หวาน คาร์ดัมมั่นใจ ตัวของริกซ์เองก็ทำให้คาร์ดัมร้อนรุ่มและเกิดความใคร่ไม่มีที่สิ้นสุดเหมือนกัน

“บ้าบอจริงๆ”

“ฮึก อ้า คาร์ดัม เกิน... อื้อ!”

สิ่งนั้นที่อัดแน่นเข้ามาเริ่มจะขยับช้าๆ ทำให้ริกซ์กลั้นเสียงครางที่กำลังจะระเบิดออกมา แต่ทว่าขณะที่ริกซ์รู้สึกเกินจะรับไหว เธอก็บิดราวกับมีความสุขกับส่วนกลางของคาร์ดัมที่เข้ามาภายในร่างกาย

“ทั้งเจ้า ทั้งข้า บ้าบอเหมือนกันหมดใช่ไหม”

“อ๊า! อื้อ! ฮือ...!”

สะโพกถูกดึงอย่างแรง ดูเหมือนคาร์ดัมจะมีความสุขกับเสียงของเนื้อที่กระทบกันซ้ำๆ เขาลูบไล้ที่สีข้าง ถูสะโพกและสันหลังด้วยมือใหญ่ เขาดึงริกซ์เข้ามาแนบชิดแล้วยกสะโพกขึ้น

“อ้า อ๊ะ ฮ้า...! อ๊า...!”

แกนกายของเขาขยับเข้าไปด้านในและขูดผนังด้านในโดยไม่หยุดพักเลย ทั้งที่ขนาดของมันใหญ่จนไม่น่าจะทนได้ แต่เธอกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย มีเพียงแค่ความรู้สึกดีที่โอบล้อมทั่วทั้งร่าง ริกซ์กางเล็บออกเหมือนแมว คาร์ดัมรับการแข็งข้อของริกซ์ ขณะเดียวกันก็ฝังเขี้ยวลงที่ต้นคอของหญิงสาว

เสียงครางน่าสงสารราวกับขอให้หยุดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ริกซ์ร้องออกมาแบบนั้นจนทำให้คาร์ดัมเองก็ไม่อาจกลั้นเสียงครางได้ ลมหายใจถูกระบายออกมาเต็มห้อง

“คะ คาร์  อื้อ!  อ๊า...!”

“ฮึก...!  ฮา... ฮ้า”

เป็นเวลานานกว่าสัมพันธ์ทางเพศจะจบลง ริกซ์พิงกายกับคาร์ดัม ความรู้สึกดีที่ผลุนผลันเข้ามาราวกับระลอกคลื่นนั้นยังคงอยู่ สามครั้ง หรือสี่ครั้งกันนะ ความรู้สึกดีที่โหมกระหน่ำเข้ามาระหว่างที่กำลังร่วมรักกันทำให้เธอเหมือนกับจะละลายได้

เธอตัวสั่นอย่างรุนแรงอยู่ชั่วครู่ก่อนจะหยุดลง การเคลื่อนไหวที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่องนั้นหยุดลง และคาร์ดัมก็ดึงริกซ์มากอดและพร่ำพรรณนาออกมา รู้สึกถึงของร้อนกำลังไหลออกมา ริกซ์ผ่อนลมหายใจออกมาแล้วเธอก็ได้พัก

“ริกซ์...”

คาร์ดัมฮึมฮัมออกมาราวกับสัตว์ร้ายที่อิ่มท้อง ขณะที่รับจูบที่ลงมาตรงหน้าผากและเปลือกตา เธอก็หอบหายใจออกมา แต่สัตว์ประหลาดภายในก็เริ่มขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้ง เมื่อลองเงยขึ้นมองราวกับไม่อยากจะเชื่อ เธอก็มองไม่เห็นอย่างอื่นนอกจากดวงตาสีทองเลือนราง

“คาร์ดัม... หยุด...”

“ถ้าเจ้าทำตามที่ข้าสั่ง ข้าก็จะหยุดให้”

ริกซ์พยักหน้าสุดแรงทั้งที่แทบจะไม่มีแรงอยู่แล้ว

“ฮึก... เข้าใจแล้ว คาร์ดัม ขะ เข้าใจแล้ว”

“พูดออกมาสิว่าต้องการข้า”

จะว่าไปแล้ว เธอยังไม่ได้พูดคำนั้นสินะ คราวนี้จะไม่ยืดเยื้อเวลาอย่างไร้ประโยชน์อีกแล้ว ริกซ์ไม่มีแรงจะทำอะไรแบบนั้นแล้ว

“คา คาร์ดัม... อื๊อ ข้าต้องการ ทะ ท่าน เพราะฉะนั้นตอนนี้ อ้า อือ อ๊ะ!”

ตอนนี้คาร์ดัมก็เริ่มขยับลิ้นอีกครั้งพร้อมๆ กับที่เธอบอกให้หยุด

“อ๊า ฮึก! หยุด อ๊า ไหนท่าน บะ บอกจะหยุดไง...!”

คาร์ดัมกลืนกินเสียงครางที่ปะปนกับเสียงบ่นของริกซ์ หลังจากจูบอันยาวนานเขาก็ผละริมฝีปากออกและส่งยิ้มออกมาช้าๆ เพราะสามารถไปถึงจุดสูงสุดหลายต่อหลายครั้งแล้ว สีหน้าที่เหนื่อยล้านั้นจึงกดจูบลงบนเปลือกตาของริกซ์

“เจ้าบอกว่าต้องการข้า ข้าเองก็ต้องการเจ้า แล้วจะหยุดได้อย่างไรกันล่ะ เจ้าน่ะ ช่าง เฮ้อ ช่างพูดอะไรไม่รู้เรื่องเลยนะ”

“คนโกหก... คนโกหก...”

“ฮ่าๆ ริกซ์... หากข้าเรียกก็ตอบ หากข้าตามหาก็รีบออกมาทันที ตอบสิ ตอบ แบบนี้ หื้ม แบบนี้...”

‘บะ บ้าไปแล้ว’

มังกรบ้าที่หัวเราะคิกคักระหว่างที่พูดนั้นกำลังติดใจในความรู้สึกดี เขาขยับสะโพกระหว่างที่งับใบหูของริกซ์ เพราะการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรงนั้นจึงทำให้ได้ยินเหมือนเสียงของร้อนๆ เข้าปะปนกับของเหลวในร่างกาย

“คาร์ดัม... พะ พลัง เหมือนจะผสมกันพอแล้ว...”

“เหรอ งั้นสินะ”

“อ๊ะ! อื้อ! อือ!”

เขาไม่คิดจะสนใจเลยสักนิด คาร์ดัมจับแขนของริกซ์มาเกี่ยวกับตัวเองและจ้องเขม็ง ก่อนจะจูบอย่างร้อนแรง เธอไม่มีแม้แรงแม้แต่จะเบือนหน้าหนี ภายในหัวขาวโพลน คิดอะไรแบบนั้นไม่ออกเลย

ยิ่งมีความกล้ามากเท่าไหร่ก็จะยิ่งคุ้นเคยกับพวกเขา ตอนนี้หากทำเพียงแค่ครั้งเดียว ริกซ์ก็จะไม่หมดสติไปเพราะเวทมนตร์ที่อยู่ในร่างกายเธอ แต่ทว่านั่นก็เป็นแค่ครั้งสองครั้ง

แกนกายที่แทรกเข้ามาลึกยิ่งกว่าเดิมนั้น ทำให้ริกซ์หมดแรงและเคลื่อนไหวร่างกายไปตามเขาเท่านั้น แม้ช่วงหลังเขาจะทำรุนแรงก็ตาม แต่เขาก็ไม่ทำให้รู้สึกไม่ดีตามที่พูดตั้งแต่แรก

ไม่รู้ว่าทำซ้ำไปเท่าไหร่ แล้วหยุดลงตอนไหน เมื่อลองตั้งสติดู ริกซ์ก็พบว่าเธอถูกคาร์ดัมกอดและลูบผมกับหลังอยู่ กล้ามเนื้ออกที่สัมผัสกับหน้าผากนั้นแข็งแกร่งและอุ่นมาก เป็นร่างกายที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นอย่างดี และยังน่าทึ่งมากที่ไม่มีแผลเป็นเลยแม้แต่น้อย ทั้งที่ก่อนที่ร่างกายนี้จะเสร็จสมบูรณ์ มนุษย์มีรอยแผลเป็นปรากฏอยู่บ้าง

ต่อให้มองบ่อยๆ แต่ร่างกายนั้นก็ทำให้ละสายตาไปไม่ได้จริงๆ ได้ยินเสียงของเขาอยู่เหนือศีรษะ เขาพึมพำอะไรอยู่คนเดียวราวกับไม่ได้ตั้งใจจะพูดให้ใครฟัง

“กลิ่นนี้... ข้าแน่ใจว่าเคยได้กลิ่นมาก่อนแน่...”

กลิ่นหอมที่ออกมาจากตัวเอง และเธอก็รู้ว่าสิ่งนั้นทำให้มังกรเกิดความใคร่ขึ้นมา นั่นอาจเป็นเพราะเครื่องหมาย แต่ทว่ามันต่างจากคำที่คาร์ดัมพูดเมื่อครู่เล็กน้อย ริกซ์เงยหน้าขึ้นเพราะความสงสัย และเธอก็ไม่ปกปิดใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยนั้นด้วย และเมื่อมองหน้าคาร์ดัม เขาก็ยิ้มอย่างขมขื่นออกมา และตอบออกมาราวกับรู้ว่าเธอกำลังสงสัยอะไรอยู่

“แต่นึกไม่ออกน่ะสิ”

ริกซ์หลุบตาลงเพราะคำตอบสั้นๆ นั้น อย่างไรก็ตามพลังอำนาจของคาร์ดัมนั้นสูงส่ง และแม้ว่าที่นี่จะเรียกได้ว่าเป็นอาณาเขตของเขา แต่เหล่าพี่น้องคนอื่นๆ อาจจะมีเหตุผลอื่นที่ทำให้ยอมอ่อนข้อให้ต่อหน้าเขาก็ได้

เรียกว่าพี่น้องหรือเปล่านะ มองด้วยสายตาของมนุษย์อย่างเดียวอาจจะไม่รู้สักเท่าไหร่ แต่ก็ไม่เห็นความต่างของพลังของเหล่ามังกรที่นี่มากนัก เธอสันนิษฐานเอาจากคำพูดที่มังกรตัวอื่นๆ พูดและท่าทางของคาร์ดัมที่ทำต่อหน้าริกซ์เป็นบางครั้ง และมันก็เป็นแบบนั้น

ท่าทางอย่างนั้นจะออกมาเวลาที่จำอะไรไม่ค่อยได้ หรือเผชิญหน้ากับคนที่ดูแล้วไม่ปลอดภัย หากเป็นคนที่เคยใช้ชีวิตที่ปราสาทร้างมาก็อาจจะพอมองออกได้บ้าง เพราะที่นั่นมีคนที่คล้ายๆ กันอยู่

ทำไมเขาถึงได้ทำหน้าอย่างนี้นะ เหล่ามังกรที่เคยดูเหมือนกับจะสูงส่ง บางครั้งก็แสดงท่าทีแบบนี้กับริกซ์อย่างคาดไม่ถึง เป็นบรรยากาศที่น่าขนลุกราวกับถูกตัดขาดจากกระแสน้ำและตกอยู่ในอันตรายที่ไหนสักแห่ง หากยุคแห่งเวทมนตร์สิ้นสุดลงและพลังเวทย์ทำให้เธอสูญเสียเรี่ยวแรง พวกมังกรเองก็จะสูญเสียสถานะของพวกเขาหรือเปล่า

เธอรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองสำคัญเพราะได้อยู่ในอ้อมกอดของคาร์ดัมและถูกเขาจูบเบาๆ กับลูบไล้อย่างรักใคร่ ทั้งที่สถานการณ์ในตอนนี้ หรือสถานภาพของเธอ มันไม่มีทางเป็นอย่างนั้นได้เลย แน่นอนว่าไออุ่นแบบนี้มันแปลกใหม่และอาจทำให้เธอคิดไปเองก็ได้

ต่อให้เป็นเพียงครู่เดียว แต่การที่ได้ครอบครองความรู้สึกเช่นนี้อาจจะทำให้ประมาทก็ได้ ริกซ์คิดได้แบบนี้จึงรู้สึกสงสารพวกเขาเล็กน้อย

‘โลกบ้าๆ เวทมนตร์บ้าๆ หรือเวลาของพวกเขาเองก็ใกล้มาถึงแล้วเหมือนกัน’

ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่ใช่ความรู้สึกถึงขนาดที่จะมอบชีวิตให้ ขณะที่มองตัวเองแล้วรู้สึกสับสน เธอก็หลบสายตาของคาร์ดัมที่ทำสีหน้าไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ และริกซ์ก็หลับตาลง

‘ต้องใช้วิธีไหนถึงจะออกไปจากที่นี่ได้ คงต้องลองคิดเรื่องนี้ให้จริงจังกว่านี้แล้ว’



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น