ถั่ว งอก.

ติดเหรียญติดกุญแจนะจ้ะ

ถึงจะแต่งไม่จบ แต่เก็บไว้ก็เสียดาย (6)

ชื่อตอน : ถึงจะแต่งไม่จบ แต่เก็บไว้ก็เสียดาย (6)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 92

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2562 09:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ถึงจะแต่งไม่จบ แต่เก็บไว้ก็เสียดาย (6)
แบบอักษร

ยั ก ษ์ ท มิ ฬ

​ธงก์แปลว่าพี่หมีตัวใหญ่






ต่อจากนั้น ๑๐ ปีให้หลัง



ตอนนี้ผมก็อายุ ๓๔ ปี ยังไม่เรียกว่าแก่เว้ย !




เกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยระหว่างออกไปปฏิบัติภารกิจ เพราะผมเป็นเขี้ยวซ้ายของสมิงไม่ใช่แค่ยักษ์ขาวธรรมดาที่มีหน้าที่การงานเพียงแค่ตอนที่เหล่ายักษ์เปิดลานประลอง




เอาง่ายๆ... ผมได้รับบาดเจ็บ เลยได้ลาพักมาอยู่บ้านของผม



ผมหมายถึง... บ้านหลังนั้นแหละ




นานแล้วที่ผมไม่ได้กลับเข้ามา ทุกอย่างมันยังเหมือนเดิมหลังจากวันนั้นที่จากมาจริงๆนะ...




แม้แต่ไอ้เด็กน้อยข้างบ้านคนนั้นที่ชอบปีนเข้ามาก็เช่นกัน




เพียงแต่ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้น... โตขึ้นมาเป็นทอม ?




“ปลายฉัตร...” ผมเรียกชื่อของเด็กวัยรุ่นตรงหน้าที่กำลังปีนพุ่มไม้เข้ามาในบ้านของผม




ร่างบางนั้นกระโดดลงมาอย่างสวยงาม หรือ...เท่ดีล่ะ




เอาเถอะ ยังไงมันก็ไม่ต่างอะไรกับโจรขึ้นบ้าน




มันเกาผมสีเหลืองอ๋อยเหมือนเด็กแว้นนั้นก่อนจะหรี่ตามองผมแล้วยกมือขึ้นมาชี้หน้าพร้อมอ้าปากเหมือนจะพูดบางอย่าง




ใช่... มันจำผมได้ ชัวร์..




“ขโมยยยยยยย!!!”




อ้าวววววว ไอ้เด็กเวรรรร!!




ผมรีบตะคุบปากมันทันทีแล้วลากมันเข้าบ้าน ร่างบางนั้นดีดดิ้นไปมาก่อนที่มันจะตัดสินใจกัดมือของผมเต็มๆฟัน




“โอ้ย !” ผมร้องพร้อมสะบัดมือออกห่างจากตัวมัน




ปลายฉัตรถอยกรูดออกห่างจากตัวผมไปที่ห้องครัวอย่างคนที่รู้จักบ้านหลังนี้ดีแล้วหยิบมีดออกมาหันปลายมีดมาทางผม




“เห้ยๆๆ” ผมร้องออกมาเสียงหลงพลางยกมือขึ้น “วางมีดลงไอ้ฉัตร”




ผมสั่งมัน แต่ว่าดูเหมือนมันจะยังไม่ไว้วางใจผม




ตอนนั้นที่ออกจากบ้านหลังนี้ไปก็ตอนอายุยี่สิบปี ตอนนี้ก็สามสิบสี่ ปาเข้าไปก็สิบสี่ปีที่ไม่ได้กลับมา แต่ว่าก็จ้างแม่บ้านให้เข้ามาทำความสะอาดอยู่ทุกๆวัน ก็คงไม่แปลกที่มันจะจำผมไม่ได้




“นายเป็นใคร !?” มันตะโกนถามพร้อมถลึงตาใส่ผมอย่างเอาเรื่อง




“กูเป็นเจ้าของบ้าน...” ผมพูดช้าๆชัดๆแล้วทำมือยกขึ้นห้ามมัน “ที่นี่ก็วางมีดลงก่อนไอ้หนู...”




“นายคือ...?” มันหรี่ตามองผมอย่างไม่ไว้วางใจ แม้ว่ามีดในมือนั้นจะลดระดับลงแล้วก็ตาม




“กูคือธงก์” ผมชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง ก่อนจะชี้นิ้วไปทางมัน “มึงคือปลายฉัตร”




“นายรู้จักชื่อฉันได้ยังไง !” มันตวาดใส่ผม




“โว้ยยย” ผมยีหัวตัวเองไปมาอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนจะเดินหนีมัน




ปลายฉัตรมันคงจะงงๆ มันวางมีดลงแล้วแอบชะโงกหัวมองตามผม ผมเลยหันกลับมาแกล้งให้มันตกใจ มันเผลอกรี๊ดออกมาแบบหมดแมนจากนั้นผมก็หัวเราะร่าแล้วก็เดินขึ้นบนบ้านไปทิ้งให้มันยังคงความสงสัยอยู่อย่างนั้นแหละ...




ไม่นานมันก็ปีนกำแพงกลับไป อันที่จริงนี่ก็คงเป็นกิจวัตรของมันที่ชอบปีนมาส่องดูในบ้านตลอดแทนผมแหละ ผมเองก็ชินๆเฉยๆกับมัน ต่อให้จะรู้สึกน้อยใจหน่อยๆที่มันจำไม่ได้แต่ก็เอาเถอะ




ผมก็ไม่ค่อยอยากจะให้เด็กน้อยในวันนั้นจำเรื่องราวที่โหดร้ายแบบนั้นได้หรอก




ผมนอนมองเพดานห้องตัวเองอยู่กับความเงียบ ไม่นานเสียงไลน์นั้นก็ดังขึ้น




มันเป็นข้อความจากกลุ่มยักษ์ขาว...




พอผมเปิดเข้าไปดู ปรากฏว่าพวกมันกำลังสังสรรค์กันอยู่เลย ผมมองรูปถ่ายหน้าหมั่นไส้พวกนั้น เบ้ปากใส่หน้าตายของไอ้อติมานที่กำลังรินเครื่องดื่มให้ท่านสมิง แล้วก็ไอ้อิฐที่เหมือนกำลังเมาได้ที่ รวมไปถึงยักษ์ขาวที่เด็กที่สุดในประวัติการณ์




มันชื่อดาวเหนือ มันอายุราวๆ ๑๘ ปีได้แล้วมั้ง




ถึงอายุมันจะน้อย และพลังกำลังไม่มากเท่ายักษ์ตนอื่น




แต่เรื่องมันสมอง... อย่าไปแข่งกับมันเชียว




ปิ้ง !




เสียงไลน์อีกคนนั้นเด้งขึ้นมา...




“นั้นไง นึกถึงแม่งก็แชทหากูเลยนะ” ผมพูดออกมาคนเดียวก่อนจะกดเข้าไปในไลน์ของไอ้ดาวเหนือ




‘เฮียพอจะมีเวลาว่างสักสองสามชั่วโมงมั้ย ?’



“อือหือ... มาอย่างกะจะขายของ”




พอผมกำลังจะพิมพ์ตอบกลับไปว่าไม่ว่าง มันก็เด้งแชทขึ้นมาอีกข้อความ




‘ผมมีอะไรเด็ดๆให้เฮียดู’



‘-แนบลิงค์เว็บไซต์-’




“หืม ?” ผมดีดตัวขึ้นมานั่งก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไป




‘ไวรัสหรอวะไอ้เหนือ...’



แต่มันก็ตอบกลับมาแค่ว่า




‘เปิดคอมดูจะได้อารมณ์กว่านะเฮีย แล้วก็... เบาๆเสียงด้วย’




กูรู้ล่ะ...





ผมยกยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้าย




มันจะเป็นอะไรไปไม่ได้เลยนอกจาก.... เว็บโป๊ยังไงล่ะ !







เออ ก็ดีเหมือนกัน... ช่วงนี้ยิ่งเหงาๆอยู่ หาอะไรบันเทิงจิตบันเทิงใจดีกว่า




ผมวางเครื่องมืออิเล็กทรอนิกนั้นบนโต๊ะแล้วเปิดโน๊ตบุ๊คของตัวเองทันทีทันใด ไม่นานนักที่ตัวเครื่องเปิดระบบทำงานผมก็เข้าไปที่แอปของไลน์ที่เชื่อมต่อไปบนโน๊ตบุ๊คไว้เผื่อทำโทรศัพท์หายเป็นการสำลองข้อมูล




แล้วคลิกไปที่เว็บไซต์นั่นที่ได้ดาวเหนือมันส่งมา...




“ต้องสมัครสมาชิกก่อนสินะ...” ผมพูดกับตัวเองพร้อมกดสมัครสมาชิก




เดี๋ยวนะ...



แค่กูจะดูหนังอาร์ไม่จำเป็นต้องทำอะไรยุ่งยากแบบนี้ป่ะ ?



อืม... เอาเถอะ ผมก็หมดอาลัยตายอยากกับเรื่องแบบนี้มานานแล้ว ก็ลองๆทำตามที่ไอ้ยักษ์เด็กนั้นมันแนะนำว่าเผื่อจะเจอของดี




ไม่นานนักหลังจากที่ผมกรอกรายละเอียดทุกอย่างเสร็จสรรพก็มาจบที่ชื่อของ ID ที่จะใช้แสดงหน้าเว็บ




แล้วสายตาของผมดันไปมองเห็นวาดหมียักษ์ที่ผมเคยวาดเอาไว้แล้วติดผนังตกแต่งห้องตั้งแต่ตอนเด็กๆก็เลยแม่งเอาไปตั้งเป็นชื่อ




ผมก็เลยกรอกลงไปว่า...พี่หมีควายผจญภัย



“อ้าว... มีคนใช้แล้วหรอวะ ?” ผมบ่นออกมาเมื่อระบบมันบอกว่าไม่สามารถใช้ชื่อนี้ได้เนื่องจากมีผู้ใช้คนอื่นใช้ชื่อนี้




ผมเลยพิมพ์ไปใหม่... พี่หมีใจดีมีสปอร์ตขับ



“ชื่อนี้ก็มีแล้วหรอวะ !?” ผมเริ่มหงุดหงิดแล้วเการะหว่างคิ้วตัวเอง




คือกูมีความจำเป็นที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยหรอ ?



“ฮึ่มมม....” ผมคำรามออกมาก่อนจะกรอกตัวอักษรลงไป ถ้าชื่อนี้ไม่ได้ก็ไม่ต้องดูเว็บโป๊นี่แม่งล่ะ




อะ อ้าว... เสือกผ่านเฉยเลย



สงสัยเว็บไซต์ชอบอวยอะไรตะมุตะมิ...



ใช่ครับ... ชื่อ ID ของผมมันชื่อว่า... พี่หมีตัวใหญ่



___________________________





แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น