อะควาลิซ
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

17 พาน้องเข้าบ้าน

ชื่อตอน : 17 พาน้องเข้าบ้าน

คำค้น : วิศวะ ยานยนต์ คอมพิวเตอร์ มหาลัย พี่ว๊าก อะควาลิซ เธียร์ โอบี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ม.ค. 2562 19:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
17 พาน้องเข้าบ้าน
แบบอักษร

​17 พาน้องเข้าบ้าน




"เธียร์อุ้มใครมาลูก" แม่ที่เห็นผมอุ้มน้องเข้ามาในบ้านก็เดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง  

"อะไรพี่เธียร์อุ้มใครมาแม่" ธรณ์ที่เดินตามแม่ออกถามด้วยความสงสัย 

"เดี๋ยวเธียร์เล่าให้ฟังครับแม่ ธรณ์ไปเปิดประตูห้องให้พี่หน่อย" ผมตอบแม่ก่อนจะหันไปบอกธรณ์ให้ไปเปิดประตูให้ 

"ดะ..เดี๋ยวนะพี่นั่นมันน้องโอบีนี่" ธรณ์ชี้มายังคนที่หลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของผม 

"ใช่ ไปเปิดประตูห้องให้พี่ที" 

"ครับ" ผมอุ้มน้องเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของบ้านเมื่อถึงห้องนอนของผมที่มีธรณ์เปิดประตูคอยผมก็อุ้มน้องเข้าไปนอนบนเตียงก่อนจะให้แม่บ้านเข้ามาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้น้อง ส่วนตัวผมก็กอดคอลากธรณ์ลงมาคุยกับแม่ด้านล่าง 

"ว่าไงเธียร์อุ้มใครกลับมาบ้านครับ" ยังไม่ทันจะได้นั่งคุณนายก็เล่นยิงคำถามเข้ามาก่อนเลย

"คนที่แม่ให้เธียร์ตามหาไงครับ" 

"หาน้องเจอแล้วหรอ" 

"ครับ" 

"แล้วน้องเป็นอะไรมาถึงต้องอุ้มกันเข้าบ้านแบบนี้" 

"น้องโดนตบมาครับ" 

"ห๊ะ!! พี่เธียร์ว่าอะไรนะ ใครตบน้องผม!"  

"ใจเย็นๆธรณ์" ผมบอกกับธรณ์ที่มีท่าทีโมโหเมื่อรู้ว่าน้องสาวที่น่ารักของตัวเองโดนทำร้าย 

"เรื่องมันเป็นยังไงกันเธียร์เล่าให้แม่ฟังหน่อย" ผมพยักหน้าแล้วเล่าเรื่องทุกอย่างให้แม่ฟัง พอเล่าให้ฟังเสร็จเดือดครับเดือดแม่กับธรณ์นี่แหละที่เดือด กว่าจะกล่อมกันได้ก็นานพอควร 

 "ต่อไปแม่จะให้น้องเข้ามาอยู่ในการดูแลของเธียร์นะลูก" 

"ครับแม่" 

"เดี๋ยวแม่จะให้น้องไปอยู่คอนโดเดียวกับเราสองคนแต่ว่าแม่จะซื้อห้องใหม่ให้น้องเอง" 

"ครับ/ครับ" 

"ส่วนเรื่องเด็กผู้หญิงพวกนั้นจัดการให้เด็ดขาดนะเธียร์ อย่าให้เข้ามาระรานน้องอีก แม่ไม่โทษว่าเป็นความผิดลูกนะเพราะแม่รู้ว่าลูกแม่เป็นคนยังไง แต่น้องเองก็ไม่ผิดน้องไม่ควรต้องมาเจ็บตัวแบบนี้และคนที่จะจัดการเรื่องนี้ได้ก็มีแต่ลูกเข้าใจแม่ใช่ไหม" 

"ครับเธียร์เข้าใจ" 

"เอาล่ะแยกย้ายกันไปพักผ่อนเถอะ ธรณ์มีเรียนตอนบ่ายไม่ใช่หรือลูกไปเรียนได้แล้วนะ ส่วนเธียร์อยู่ดูแลน้องแม่จะไปติดต่อเรื่องคอนโดให้น้อง" 

"ครับ/ครับ" หลังจากคุยทุกอย่างกันเสร็จเราสามคนแม่ลูกก็แยกย้ายกันไป ผมก็ขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่เป็นชุดสบายๆ ก่อนจะไปนั่งเคลียร์งานที่ห้องทำงานที่อยู่ติดกับห้องนอน



ทำไมต้องทำร้ายกันขนาดนี้ด้วยนะ ฉันไม่เคยไปทำร้ายหรือทำอะไรให้พวกเธอเดือดร้อนสักหน่อย แถมยังมากล่าวหาว่าฉันไปอ่อยพี่เธียร์ด้วย ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอนของพี่เธียร์ซึ่งแม่บ้านที่เฝ้าฉันอยู่เป็นคนบอกเมื่อเห็นฉันตื่นแล้วป้าแม่บ้านจึงขอตัวลงไปทำงานต่อ แสดงว่าตอนนี้ฉันเองก็อยู่ที่บ้านพี่เธียร์สินะ ว่าแต่ทุกคนไปไหนกันหมดอ่ะเจ้าของบงเจ้าของบ้านเขาไปไหนกันหมดหว่า 

แกร๊ก! 

"อ้าว! ตื่นแล้วหรอยัยหนู" พี่เธียร์เปิดประตูเข้ามาถามฉันที่นั่งมึนอยู่บนเตียงฉันไม่ตอบแต่พยักหน้าแทน 

"หิวข้าวไหม เดี๋ยวบอกแม่บ้านให้ทำให้ทาน" พี่เธียร์ถามแล้วเดินเข้ามาหาฉัน 

"หิวค่ะ" 

"งั้นป่ะ ลงไปทานข้าวกัน" พี่เธียร์ยื่นมือมาให้ฉันจับไอ้เราก็กุลสตรีจ๋า 

หมับ! 

จับมืออย่างไวค่ะทุกคน พี่เธียร์พาฉันเดินออกมาจากห้องแล้วเดินลงมาที่ชั้นล่างของบ้าน ไม่อยากจะบอกทุกคนบ้านพี่เธียร์ใหม่มากกกกกกก มากแบบกอไก่ล้านตัวใหญ่กว่าบ้านฉันประมาณสามเท่าอ่ะ และแล้วเขาก็พาฉันเดินเข้าไปในห้องครัวที่แม่บ้านกำลังทำอาหารกันอยู่ 

"ตื่นกันแล้วหรอคะ เชิญนั่งเลยค่ะคุณหนูเดี๋ยวป้านำอาหารมาเสิร์ฟนะคะ"  

"ขอบคุณค่ะ" ฉันเอ่ยขอบคุณคุณป้าก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ที่พี่เธียร์ดึงออกให้ ไม่นานอาหารก็ถูกเสิร์ฟขึ้นโต๊ะ  "

ทานเลยครับยัยหนู" เมื่อพี่เธียร์อนุญาตน้องบีคนนี้ก็จัดเลยค่ะ โซ้ยเข้าปากทันทีใช้เวลาประมาณสิบนาทีก็อิ่ม อิ่มที่เกลี่ยงจานเลยค่ะ หลังจากทานข้าวเสร็จพี่เธียร์ก็พาฉันมานั่งดูทีวีที่ห้องนั่งเล่น คืออินี่ก็พยายามบอกให้พี่แกพาไปส่งหอแต่พี่แกไม่ไปไง ในเมื่อขอแล้วบอกแล้วก็ยังไม่ไปส่งฉันก็เลยปล่อยเลยตามเลย เขาอยากไปส่งตอนไหนเดี๋ยวเขาก็คงพาไปเองแหละ ในระหว่างที่นั่งดูหนังสมองฉันก็คิดถึงประโยคที่รุ่นพี่ปีสองพูดกับฉันคิดวนไปวนมาและจู่ๆฉันก็หันไปพูดกับพี่เธียร์ 

"พี่เธียร์" 

"ครับ" 

"น้องจะลดความอ้วน" 

"ห๊ะ!!" 

"น้องจะลดความอ้วน พี่เธียร์ต้องช่วยน้องด้วย"





มาแล้วจ้าาา พอดีมัวเคลียร์การบ้านเลยไม่ได้มาลงให้ขอโทษด้วยจ้าา ตอนนี้ก็เรียนตามปกติแล้วเนอะ อาจจะได้มาลงสองวันครั้งหรือสามวันครั้งขึ้นอยู่กับเวลาว่างของไรท์ด้วยเนอะ แต่จะพยายามมาลงเรื่อยๆน้าาาาา

ติชมกันได้นะคะ


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น