P. Chamomile

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 29 ง้อเมีย (NC20+)

ชื่อตอน : ตอนที่ 29 ง้อเมีย (NC20+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ม.ค. 2562 18:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 29 ง้อเมีย (NC20+)
แบบอักษร

ภัทรดนัยรีบขับรถกลับบ้านในช่วงเย็น ระหว่างทางเขาคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวัน ไม่นึกเลยว่าวิไลลักษณ์จะเป็นผู้หญิงใจกล้าขนาดนี้ ภาพลักษณ์ของพยาบาลสาวที่น่ารักใสซื่อมลายหายไปทันที หากเทียบกับชาลิสาที่ออกจะแว๊ดๆ แต่งตัววับๆ แวมๆ โชว์เนื้อโชว์หนัง ชาลิสานี่ชิดขอบซ้ายไปทันที ชาลิสาเป็นผู้หญิงที่ซ่อนความใสซื่อไร้เดียงสาไว้เต็มเปี่ยม นี่แหละนะที่เขาเรียกว่ารู้หน้าไม่รู้ใจ!

พอเข้ามาในบ้าน เขาก็รีบเข้าไปหาชาลิสาในห้องนอน เขาเห็นเธอกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่เหมือนเดิม จึงเอามือเคาะประตูเบาๆ ชาลิสาเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาของเธอยังมีความไม่พอใจอยู่เต็มเปี่ยม

“สามีกลับมาแล้ว” เขาพูดเสียงทะเล้น แต่ชาลิสาก็ไม่สนใจ ก้มลงไปอ่านหนังสือต่อ

“จริงจังกับการอ่านหนังสือขนาดนี้ จะอ่านไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยหรือไง” เขากระเซ้า ชาลิสาเงยหน้ามองค้อนภัทรดนัยวงโต

“พี่ภัทร!”

“เอาล่ะๆ พี่ไม่แกล้งแล้ว ขอพี่ไปอาบน้ำก่อนนะ”

ภัทรดนัยเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นเมียสาวแกล้งทำเป็นนอนหลับ เขาอมยิ้มแล้วเดินไปที่เตียง ก้าวขาขึ้นเตียงได้เขาก็แทรกกายเข้าไปในผ้าห่ม สองแขนโอบกอดเมียตัวเองไว้แน่น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอยังงอนเรื่องวิไลลักษณ์อยู่

“ลิสา...” เขาเรียกเธอเบาๆ ข้างหู แต่... เธอยังนิ่ง

“พี่รู้ว่าเธอยังไม่หลับ”

“ยังไม่หลับแต่กำลังจะหลับค่ะ พี่ภัทรเรียกลิสาทำไมคะ ลิสาง่วงจะนอนแล้ว” เธอว่าเข้าให้

“ลิสาง่วง แต่พี่ยังไม่ง่วง” เขากระเซ้าอีกพร้อมกับเอามือไปจับหน้าอกที่นับวันยิ่งอวบใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

“พี่ภัทร! ถ้าพี่ภัทรไม่ง่วงก็ไปหาอะไรทำสิคะ จะมากวนลิสาทำไม” เธอเริ่มขึ้นเสียงใส่เขาแล้ว ภัทรดนัยหัวเราะ

“นี่ไง พี่กำลังจะหาอะไรทำอยู่นี่” เขาเอามือลูบไล้ไปยังเรียวขาขาวเนียนลื่นน่าสัมผัส ชาลิสาจับมือของเขาไว้ก่อนที่เขาจะสอดเข้ามายังชุดนอนที่เป็นชุดสายเดียวกระโปรง

“หาอะไรทำในที่นี้คือทำอย่างอื่น ที่ไม่ใช่เรื่องบนเตียงค่ะ” เธอหันไปดุเขา ภัทรดนัยยังคงยิ้มกว้าง ไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไร

“นี่ก็สามทุ่มแล้ว จะให้พี่ไปทำอะไร ไม่มีอะไรให้พี่ทำแล้ว นอกจากเรื่องบนเตียง”

“ทำไมจะไม่มีคะ พี่ภัทรก็ไปอ่านหนังสือ ไปเล่นเกม...”

“พี่ไม่มีอารมณ์จะทำเรื่องแบบนั้น แต่พี่มีอารมณ์ทำแบบนี้มากกว่า!” พูดจบเขาก็จับเธอตรึงไว้กับเตียงนุ่ม ชาลิสาเบิกตากว้างในขณะที่เขาก้มลงจูบริมฝีปากของเธอเข้าเต็มรัก เขาใช้ปลายลิ้นเกี่ยวรัดลิ้นเล็กๆ ของเธอ ชาลิสาหลับตาลง แม้ว่าเธอจะมีอารมณ์เตลิดไปกับเขา แต่เรื่องเมื่อกลางวันยังตามมาตอกย้ำให้เธอรู้สึกเกรี้ยวกราดทุกครั้งที่นึกถึง ชาลิสาใช้มือทั้งสองข้างดันหน้าอกเขาออกสุดแรง

“อย่าค่ะ! ลิสาง่วง” เธอขึ้นเสียงใส่เขา ภัทรดนัยยิ้มน้อยๆ อย่างรู้ทันในความคิดของเธอ

“ถ้าง่วงก็นอนเฉยๆ นอนหลับไปเลยก็ได้ เดี๋ยวพี่ทำเอง” เขาบอกอย่างไม่สนใจ ทำให้ชาลิสาโมโหยิ่งกว่าเดิม

“พี่ภัทร อย่ามายุ่งกับลิสาได้ไหม ลิสารำคาญ!” เธอทำหน้าหงุดหงิดใส่เขาเต็มที่

“เอ้า! ถ้าไม่ยุ่งกับลิสาแล้วจะให้พี่ไปยุ่งกับใคร ลิสาเป็นเมียพี่นะ” เขาว่าพร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มเธอฟอดใหญ่

“ไปยุ่งกับใครก็ได้ที่ไม่ใช่ลิสา อ้อ... พี่ภัทรก็ไปยุ่งกับคุณพยาบาลคนสวยนั่นสิ!” เธอลุกขึ้นพูดอย่างมีอารมณ์หงุดหงิดโมโห ภัทรดนัยหัวเราะ

“พยาบาลคนสวย...? ลิสาหมายถึงใคร ทุกวันนี้พี่ยังไม่เห็นว่ามีพยาบาลในโรงพยาบาลคนไหนสวยเลยสักคน ที่ว่าสวยก็เห็นว่าจะมีแต่ลิสาเท่านั้น” เขาหยอก ชาลิสาหน้าขึ้นสี หลบตาเขาเป็นพัลวัน เพราะตอนนี้เขามัวแต่มองหน้าเธอแล้วทำสายตาวิบวับอย่างเจ้าชู้ใส่

“ลิสาไม่คุยด้วยแล้ว จะนอน!” เธอทิ้งตัวลงนอนแล้วดึงผ้าห่มขึ้นคลุมถึงคอ ภัทรดนัยเห็นหญิงสาวมีท่าทีเขินอาย เขาจึงมุดเข้าไปใต้ผ้าห่มแล้วดึงชุดนอนของเธอออก

“พี่ภัทร! จะทำอะไรคะ อย่าค่ะ!” เธอร้องห้าม แต่ภัทรดนัยไม่สนใจ เขาดึงผ้าห่มคลุมโปงแล้วซุกไซร้จมูกและริมฝีปากเข้าหาหญิงสาว ชาลิสาเกร็งไปหมดทั้งตัว เพราะเขากระตุ้นถูกจุดอ่อนของเธอ ภัทรดนัยใช้มือลากไปตามเรียวขาเนียนนุ่มแล้วสอดมือเข้าไปยังกลีบกายสาวที่อยู่ภายใต้เสื้อผ้าอาภรณ์ ชาลิสาขนลุกเกรียว

“พี่ภัทร อย่าค่ะ อื้อ...”

“อย่า... อย่าอะไร... อย่าช้าอย่างนั้นเหรอ” เขาถามกลับ ชาลิสาส่ายหน้าในความมืดของผ้าห่ม ภัทรดนัยชอบกลิ่นครีมบำรุงผิวของเธอนัก มันยั่วยวนใจยั่วยวนอารมณ์ได้ดีเหลือเกิน เขาดึงผ้าห่มออกด้วยกลัวว่าเธอจะหายใจไม่ออก เนื่องจากตอนนี้เขาบดจูบเคล้าคลึงอย่างกับสูบเลือดสูบเนื้อเธอ ชาลิสาจับหัวไหล่เขาไว้แน่นอย่างระบายอารมณ์ความอัดอั้น กายทั้งสองเบียดเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัว

“อ่าส์... ลิสาสวยและน่ารักแบบนี้ จะให้พี่ไปสนใจคนอื่นได้ยังไง” เขาหยอกกระเซ้าเธออีก ชาลิสาก้มหน้าลงไม่กล้าสบสายตา รู้สึกว่าใบหน้าตัวเองร้อนผะผ่าวเหลือเกิน ขณะที่ภัทรดนัยได้แต่ยิ้มชอบใจ เขารู้ดีว่าผู้หญิงต้องการอะไรจากผู้ชาย เขารู้ว่าจะต้องทำอย่างไรให้เธอมีความสุขรู้สึกดีที่ได้ร่วมรักกันบนเตียง

“พี่ภัทรอย่ามาพูดเล่นกับลิสาแบบนี้...”

“พี่ไม่ได้พูดเล่น พี่พูดจริง ขนาดท้องแล้วยังสวยขนาดนี้ ถ้าไม่ท้องจะขนาดไหน” ภัทรดนัยพูดอีก ชาลิสาอมยิ้ม ภัทรดนัยเห็นเธอมีท่าทีอ่อนลง เขาจึงก้มลงจูบริมฝีปากของเธออีก ชาลิสาตอบรับจูบกลับอย่างกระหายเช่นเดียวกับเขา ยิ่งท้องเธอยิ่งมีอารมณ์ความต้องการ ยิ่งเขาเล้าโลมเคล้าคลึงเธอได้ดี ยิ่งทำให้เธอมีความสุข

“อื้อ... อื้อๆๆ”

เสียงหวานครางดังขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งน้ำรักของเธอหลั่งไหลจนเปียกชื้น ภัทรดนัยก้มลงเลียปลายยอดปทุมถันทั้งสองข้างสลับกันไปมา มือหนาบีบคลึงอย่างมันมือ เสียงห้าวครางต่ำๆ อย่างพึงพอใจในตัวเธอ เขาสลัดเสื้อผ้าของตัวเองทิ้งแล้วค่อยๆ ถลกกระโปรงชุดนอนของเธอขึ้น ภัทรดนัยดึงกางเกงชั้นในของเธอออก ริมฝีปากและปลายลิ้นกดบดคลึงเนื้อนุ่มกลางกายสาวจนตัวเล็กๆ ของเธอลอยเด่นคว้างไม่ติดเตียงนอนด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ

ชาลิสาร้องครวญครางเสียงดังจนกระทั่งเสร็จไปหลายครั้ง ชายหนุ่มจึงสอดกายเข้าไปหาหญิงสาว เธอกำผ้าปูที่นอนแน่นอย่างระบายอารมณ์ ดวงตากลมโตเงยขึ้นมองภัทรดนัยอย่างเว้าวอน ตอนนี้เธอต้องการเขามากถึงมากที่สุด เธอกำลังจะขาดเขาไม่ได้ สองมือเปลี่ยนจากกำผ้าปูที่นอนมาโน้มต้นคอของชายหนุ่มลงมาจูบปาก ภัทรดนัยจูบตอบเธอ ยิ่งเธอมีอารมณ์วาบหวามร่วมกับเขา ยิ่งทำให้เขาชอบใจ เขากระแทกกายเข้าหาเธอหนักๆ หลายครั้งก่อนจะเปลี่ยนเป็นนอนราบให้เธอขึ้นคร่อม

“อ๊า...”

เธอนั่งค้างแช่ไว้อย่างนั้นครู่หนึ่ง ภัทรดนัยถอดชุดของเธอออกจนเรือนร่างของเธอเปลือยเปล่า ชาลิสาค่อยๆ ขยับสะโพกเบียดไปมาทีละน้อยๆ แล้วค่อยเพิ่มความแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเต้าทรวงทั้งสองข้างกระเพื่อมไหวขึ้นลง ภัทรดนัยครางโหย สายตาจ้องมองหน้าอกอวบของเธออย่างเพลิดเพลิน มือหนายื่นไปบีบนมของเธอเล่นสลับกับบีบสะโพกอวบๆ

“โอย... ลิสาแรงดีจริง” เขาเอ่ยปากชมเปาะ ชาลิสาเบียดกายแนบสนิทช่องทางรักกลืนกินความเป็นชายเอาไว้ทั้งหมด

“อูย... ลิสา!” เขาร้องเมื่อเธอกระแทกขึ้นลงสุดแรงรัก เขาเงยหน้าขึ้นสูง เสียวซ่านแทบขาดใจ

“โอ้ย... โยกดีอย่างนี้พี่จะไม่ไหวแล้วนะ” เขาพูด ชาลิสาเผยอริมฝีปากขึ้นสูดลมหายใจเข้าออกลึกๆ

“พี่ภัทร อีกนิดเดียวนะคะ” เธอบอกเสียงสั่นแล้วย้ำรักกับเขาจนร่างกายของเธอเกร็งวาบ ภัทรดนัยกลั้นใจ พอเธอเสร็จเขาก็รวบกายเธอให้นอนลงจับพลิกคว่ำก่อนจะสอดกายเข้าหาเธอ ภัทรดนัยกระแทกกายเข้าหาอย่างหนักหน่วง

“โอ้ว... โอ...” เสียงครางอย่างเมามันทำให้ชาลิสาใจสั่นไหว เนื้อกายสั่นสะท้านไปทั่วร่าง เขาทำให้เธอเสร็จไปอีกสองครั้งก่อนจะปล่อยน้ำรักออกมาเต็มปรี่

“อื้ออออ”

“โอย... ลิสา เมื่อไหร่จะคลอดสักที พี่อยากรักเธอให้มากกว่านี้” ภัทรดนัยทาบทับร่างหญิงสาวแล้วถามใกล้ใบหู ชาลิสามองหน้าภัทรดนัยอย่างเขินอาย

“พี่ภัทรก็...”

“พรุ่งนี้อยู่บ้าน ไม่ได้ออกไปไหนใช่ไหม” เขาถามหลังจากถอนกายออกจากร่างของเธอแล้วนอนกอดเธออย่างแนบแน่น

“เอ่อ... ไปค่ะ”

“ไปไหน หื้ม...” เขาถามพร้อมกับกดริมฝีปากเข้าหาพวงแก้มนุ่มนิ่ม

“พี่ภัทรคะ พรุ่งนี้ลิสานัดไปกินข้าวกับไบรอัน...” ชาลิสาค่อยพูดช้าๆ สายตามองสบชายหนุ่มที่นอนกอดเธออย่างระแวง ด้วยกลัวว่าเขาจะโกรธ ตอนแรกเธอกะจะไปโดยไม่บอกให้เขารู้

“ลิสา!”

“ลิสาไปกินข้าวกับไบรอันเฉยๆ ไม่ได้ไปทำอะไรนอกเหนือจากนั้น ให้ลิสาไปนะคะ” เธออ้อนแล้วก็กอดชายหนุ่มเอาไว้แน่น ภัทรดนัยถอนหายใจเสียงดัง

“ทำไมต้องไปกินข้าวกับมันด้วย”

“ลิสานัดกับไบรอันไว้นานแล้ว เขากำลังจะไปทำงานที่อเมริกา 2 เดือน”

“ดี! ให้มันไปนานๆ เลยก็ดี” เขากระแทกเสียงอย่างไม่พอใจ ชาลิสาทำหน้าไม่ถูกเมื่อเห็นคุณหมอหนุ่มที่อบอุ่นอ่อนโยนเข้าสู่โหมดโกรธและโมโห

“แล้วจะไปกินข้าวกันตอนกี่โมง ไปร้านไหน ไปกันกี่คน จะกินเสร็จเมื่อไหร่” ภัทรดนัยถามกลับเป็นชุด ชาลิสายิ้มกว้าง เพราะการที่เขาพูดแบบนี้แสดงว่าเขาอนุญาตให้เธอไปแล้ว

“ไปตอน 11 โมงค่ะ ร้านอาหารริมสวนไม่ไกลจากที่นี่ น่าจะกินเสร็จประมาณบ่ายสอง”

“ไป 11 โมง กินเสร็จบ่ายสอง จะกินอะไรกันนานขนาดนี้ เที่ยงก็กลับมาบ้านได้แล้ว” เขาดุ ชาลิสานิ่งไปครู่หนึ่ง

“เรามีเรื่องที่จะต้องคุยกันพอสมควรค่ะพี่ภัทร”

“เรื่อง...? เรื่องอะไร ลิสามีเรื่องอะไรที่จะต้องคุยกับมันกัน!” ภัทรดนัยผละตัวของหญิงสาวออก มองสบตาอย่างเอาเรื่อง

“ก็... อัพเดทชีวิตส่วนตัว”

“ไม่ต้องเลยลิสา พี่อนุญาตให้ลิสาไป แต่ต้องกลับมาไม่เกินบ่ายโมง เข้าใจไหม” เขาถือสิทธิความเป็นสามีออกคำสั่ง ชาลิสาส่ายหน้า

“ไม่เข้าใจค่ะ”

“ลิสา!”

“ทีตอนลิสาออกไปพบลูกค้า พี่ภัทรยังให้ลิสากลับเย็นกลับมืดได้เลย”

“นั่นมันคืองาน ไม่เกี่ยวกัน”

“ถ้าลิสาโกหกพี่ภัทรว่าลิสาไปพบลูกค้า แต่จริงๆ แล้วไปหาไบรอัน พี่ภัทรก็คงไม่เข้มงวดกับลิสาแบบนี้” ชาลิสาต่อล้อต่อเถียง ภัทรดนัยมองหญิงสาวที่อายุน้อยกว่าเขาเกือบยี่สิบปีด้วยความโมโห

“อย่าคิดที่จะทำแบบนั้นลิสา”

“ลิสาแค่พูดเฉยๆ ไม่ได้จะทำสักหน่อย เห็นไหมพี่ภัทรถามลิสาว่าจะไปไหน ลิสาก็บอกตามตรง ไม่ได้โกหกพี่ภัทร”

“ดีแล้วที่ไม่โกหกพี่ พี่เตือนไว้ก่อนเลยนะว่าเห็นพี่ใจดีแบบนี้ อย่าคิดว่าพี่โกรธและโมโหไม่เป็น ถ้าพี่โมโหเมื่อไหร่ ลิสาจะเดือดร้อน” ภัทรดนัยทำเสียงดุทำหน้าตาจริงจัง ชาลิสาเริ่มสับสนและงงกับชายหนุ่มตรงหน้าแล้ว

“พี่ภัทรจะโมโหทำไมคะ ลิสาแค่จะไปกินข้าวกับไบรอัน”

“จะไม่ให้พี่โมโหได้ยังไง ในเมื่อพี่หึง!”


มาสวัสดีปีใหม่ทุกท่านค่ะ ไรท์ให้ของขวัญปีใหม่ปีนี้เป็นอ่านฟรี 1 ตอนนะคะ

ปี 2562 นี้ขอให้ทุกท่านมีสุขภาพแข็งแรง เงินทองไหลมาเทมา คิดสิ่งใดสมความปรารถนาทุกท่านนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น