ploknoy

อัพช้าถึงช้ามาก แต่ก็พยามอัพให้ไวที่สุดนะ ขอบคุณที่สนับสนุนค่ะ @_@

ชื่อตอน : ฐานะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 101

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ม.ค. 2562 02:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฐานะ
แบบอักษร

[คัส]

“ เช้า....แล้วหรอ “

    ผมรู้สึกไปเองหรือป่าวนะ ว่าเวลามันผ่านไปไวมาถึงที่นี้ผ่านไปหนึ่งวันแล้วจริงหรอ มีหลายเรื่องเกิดขึ้นมากพอสมควรทีแรกก็คิดว่าอาจจะได้อยู่ที่ในฐานะการ์ดหรือพวกมือสังหารอะไรนี่ซะอีก แต่กลับมาอยู่ในฐานะ เด็กในอุปถัมภ์ของตระกูลโคลด์ คิดแล้วก็ปวดหัวเปล่าๆนายหญิงของตระกูลโคลด์นี่คิดอะไรอยู่ถึงอยากได้ผมเป็นลูกบุญธรรมทั้งๆที่ตัวเขาเองก็มีลูกอยู่แล้ว                   

  ผมเดินไปอาบน้ำ แต่งตัว ก่อนที่จะเดินลงมาชั้นล่างแล้วเดินไปสำรวจรอบๆบ้าน (คฤหาสน์)หลังนี้ มีสวนหน้าบ้านหลังบ้าน มีโรงจอดรถ บ้านหลังเล็กๆอีก 4-5 แต่มีหลังหนึ่งที่หน้าจะเป็นบ้านพักของแขกที่มาเยือน เพราะภายนอกที่โดดเด่นและค่อนข้างจะหลังใหญ่กว่าอยู่ใกล้บ้านใหญ่กว่าหลังอื่นๆ เดินไปสักพักก็เดินกลับมาเพราะ ผมหิว!!! เดินเข้ามาในครัวก็เห็นพวกแม่บ้านกำลังเตรียมอาหารอยู่

 “ มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ “

 ผมถามออกไปก่อนที่พวกแม่บ้านจะทำหน้าเลิ่กลั่ก

“ ไม่ต้องหรอกค่ะคุณหนู  เดินไปรอที่ห้องอาหารรอนายท่านกับนายหญิงดีกว่านะคะ “

  แม่บ้านที่มีอายุมากที่สุดพูดกับผม หน้าจะเป็นหัวหน้าของพวกแม่บ้านนะแต่เดี๋ยวนะ คุณหนู นี่มันออกจะแปลกๆ

“ เอ่อ เรียกผมว่า คัส จะดีกว่านะครับ คุณหนูอะไรนี่มันออกจะไม่เหมาะนะครับ “

“ งั้นคุณคัสค่ะ “

“ คัส ก็พอครับ “

“ ไม่ได้ค่ะ นายหญิงบอกกับพวกดิฉันแล้วว่าคุณอยู่ที่นี้ฐานะอะไร จะให้เรียกด้วยชื่อเฉยๆมันไม่ได้ค่ะ “

“ อ่าาาา ครับ “

โอเค......จบ.....  เฮ้อ จะทำอะไรก็ทำเลยครับ  แม่บ้านมองผมยิ้มๆ

“ งั้นคุณคัสจะรับประทานอะไรรองท้องก่อนไหมค่ะ ดิฉันจะเตรียมให้ “

“ ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมไปรอที่ห้องอาหารเลยครับ “

“ นี่ค่ะ เอาไปกินสักหน่อยนะคะ กว่าอาหารจะเสร็จคงอีกสักพัก “

คุณป้าบอกผมพร้อมเอาแอปเปิ้ลจานนึงยื่นให้ผม

“ ขอบคุณครับ คุณป้า “

“ ไม่ต้องขอบคุณก็ได้ค่ะ คุณคัส แล้วก็ไม่ต้องเรียกดิฉันแบบนั้นก็ได้ค่ะ คุณเป็น.....“

“ แต่ผมขอบคุณ คุณป้าไปแล้วนะครับ แล้วก็รบกวนบอกชื่อผมหน่อยได้มั้ยครับ “

“ ดิฉันชื่อ มิเชล ค่ะ “

“ ขอบคุณสำหรับแอปเปิ้ลนะครับ คุณมิเชล “

“ คุณคัสค่ะ อย่าเรียกแบบนั้นเลยนะคะ “

“ ถ้าคุณรู้ว่าผมอยู่ในสถานะอะไรก็ไม่ต้องคัดค้านผมได้มั้ยครับคุณมิเชล “

“ ค่ะ คุณคัส “

 คุณมิเชลตอบผมยิ้มๆตามแบบฉบับคนที่เจียมเนื้อเจียมตัวเขาทำกัน ก่อนที่ผมจะเดินออกไปจากห้องครัวก็เจอกับสายตาของแม่บ้านยังสาวคนนึงมองผมอย่างไม่ชอบผมเท่าไหร่นัก ยืนขวางทางผมอยู่

“ คิดว่าตัวเองใหญ่มาจากไหนมิทราบ ถึงมาใช้อำนาจกับคนในบ้านหลังนี้เป็นแค่เด็กที่ไหนก็ไม่รู้ ใช้มารยาเด็กถูกทิ้งสินะ พวกนายท่านถึงให้อยู่ในฐานะนั้นนะ “

อือหือ นางร้ายตัวประกอบในละครป่ะเนี่ย ผมกรอกตามองเธอหายใจเข้าลึกๆแล้วยิ้ม

“ อย่าเอาสันดารตัวเองเป็นบรรทัดฐานสิครับ เขายัดเยียดให้ผมเองนี่ไอ้เรื่องแบบนี้น่ะ ผิดกับบางคนที่พยายามแทบตายก็ได้แค่คนค่อยรับใช้ในบ้าน หวังจะขึ้นเตียงนายแต่ก็ได้แค่เก็บกวาดเช็ดคราบต่างๆ ถามจริงนะสภาพคุณนี่มีใครอยากได้คุณบ้าง หัดส่องกระจกหน่อยเถอะคุณขนาดโสเภณีข้างถนนยังดูดีกว่าคุณเลยด้วยซ้ำ “

  เหล่าแม่บ้านที่อยู่ในห้องครัว รวมถึงเธอคนนี้ต่างอ้าปากค้างเลยละ คงไม่คิดว่าผมจะกล้าว่าเธออ่ะนะ เป็นแค่คนที่ทะเยอทะยานในสิ่งที่ตัวเองแท้ๆ   เพล้ง!!! เธอปัดจานแอปเปิ้ลในมือผมหล่นพื้น  ก่อนจะชี้หน้าผม

“ นี่แกกล้าว่าฉันหรอ ไอ้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้า “

ผมหรี่ตามองเธอนิดๆ แล้วมองซากจานที่แตกกับแอปเปิ้ลที่อยู่บนพื้น

“ นี่!!! เธอหยุดทำกริยาแบบนั้นใส่คุณคัสนะ “

“ ไม่!!!  มันก็คนธรรมดาที่หวังสูงคนนึง ทำไมฉันต้องก้มหัวให้มัน “

“ เกิดอะไรขึ้น!!! เสียงดังอะไรกัน “

  ตาลุงเดินเข้ามาก่อนที่จะกวาดสายตามองไปรอบๆห้องครัว

“ เกิดอะไรขึ้น มีใครจะตอบฉันได้มั้ย “

“ คุณคัส มาอาละวาดในครัวค่ะ เขาใช้ให้ดิฉันหาของกินให้ แต่อาหารยังเตรียมไม่เสร็จ ดิฉันเอาแอปเปิ้ลให้ทานรอไปก่อน เขาไม่พอใจแล้วขวางจานลงพื้น แล้วก็ว่าดิฉันเสียๆหายๆ ค่ะ “

อีทอแหล ตาลุงมองมาที่ผมที่ตอนนี้ผมกำลังยิ้มอยู่  ครับผมยิ้มแต่เป็นยิ้มที่อยากจะฆ่าเธอคนนี้ทิ้งนะ

“ นายท่านจะจัดการเอง หรือจะให้ผมจัดการดีครับ “

ผมพูดไปยิ้มไป ก่อนที่ตาลุงนั้นจะถอนหายใจออกมา หันไปหาเธอที่ตอนนี้แกล้งร้องไห้สะอึสะอื้นอย่างกับเป็นนางเอกที่แสนดีกำลังโดนรังแกอยู่

“ เธอเก็บของแล้วออกไปซะ ฉันจะจ่ายเงินให้เธอแล้วก็ไปซะ “

“ อะไรนะคะ นายท่านไล่ ดิฉันออกทำไมค่ะ ดิฉันทำอะไรผิด “

“ ผิดสิ เธอหาเรื่องคุณคัสแล้วก็ใส่ร้ายเขาในสิ่งที่เขาไม่ทำเลยสักนิด “

 คุณมิเชล พูดออกมาด้วยอารมณ์โกธรสุดๆ พร้อมกับคนที่อยู่รอบๆพยักหน้าตามกับคำพูดของคุณมิเชล

“ ไม่จริงค่ะ คุณมิเชลกับพวกนั้นเป็นพวกคุณคัสค่ะ เขาร่วมกันใส่ร้ายดิ.........”

“ หุบปาก!!! “

ตาลุงตวาดออกมาทำให้ทุกคนสะดุ้งกันหมด คงเกลียดพวกชอบโกหกสินะ

“ แกคิดว่าฉันโง่นักหรือไงห้ะ!!! คิดว่าฉันมองคนไม่ออกหรือไง มิเชลทำงานกับฉันมานานนานกว่าอายุเธอด้วยซ้ำ จะออกไปแบบมีชีวิตหรือจะออกไปแค่วิญญาณ เลือกเอา “

“ อึก ฮื่อ ๆๆๆ ”

เธอวิ่งออกไปทั้งน้ำตา หึหึ ตกงานเพราะทำตัวเองแท้ๆ

“ ไบรอัลต์ ไปจัดการให้ฉันที “

“ ครับนายท่าน “

“ นี่ถ้าคุณมาช้าอีกนิดผมจัดการเองไปเรียบร้อยแล้วนะครับเนี่ย “

“ ฉันยังไม่อยากให้ใครมาตายในบ้านฉันนะ “

“ หึหึ ขอบคุณนะครับ คุณมิเชลที่พูดแทนผม แล้วก็ขอโทษด้วยที่เพิ่มงานให้ “

“ ไม่เป็นไรค่ะ “

“ ไปจัดโต๊ะอาหารได้แล้วฉันหิว “

 ตาลุงบอกแล้วเดินนำออกไปห้องอาหาร ผมก็เดินตามออกไปก็เจอกับคุณเอมิเลียนั่งรออยู่

“ คัสจังตื่นเช้าจังเลยนะ แล้วนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอค่ะคุณ “

เธอทักทายผม ก่อนหันไปถามตาลุง

“ นิดหน่อย ไม่มีอะไรมากหรอกจ้ะที่รัก ฟอดดด “

หอมแก้มภรรยาตัวเองแล้วนั่งที่หัวโต๊ะ

“ หรอค่ะ คัสจังมานั่งข้างแม่นะจ้ะ “

ผมถอนหายใจออกก่อนจะนั่งลงข้างๆเธอ แต่ดูน่าตาลุงสิจะกินหัวผมอยู่แล้ว สักพักคุณริชาร์ดก็มานั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกลับแม่ของเขาแล้วมองผมเหมือนหงุดหงิดอะไรก็ไม่รู้

“ อรุณสวัสดิ์ครับ คุณพ่อ คุณแม่ คัส “

“ ครับ “

ผมขานตอบเขา อาหารค่อยๆจัดมาที่โต๊ะมากมายจนคิดว่าจะกินหมดไหม

“ เอาละ กินกันเลยเถอะ “

พวกเราลงมือกินข้าวกันไปเรื่อยๆ โดยที่คุณเอมิเลียคอยตักอาหารใส่จานให้ผม ส่วนสองพ่อลูกก็เอาแต่ทำสีหน้าไม่พอใจมองมาที่ผม

“ นี่จ้ะคัสจังอันนี้ก็อร่อยนะ กินเยอะๆเลยนะจ้ะ “

“ ครับ คุณเอมิเลียก็ทานบ้างเถอะครับ นี้ครับ “

ผมตักอาหารให้เธอบ้าง

“ น่ารักที่สุด จะน่ารักกว่านี้ถ้าเรียกฉันว่า แม่ “

“ ไม่ดีมั้งครับ “

“ แม่ นะจ้ะ “ ยิ้ม

“ เอ่อ “

“ แม่ “ ยิ้มๆ

“ ครับ คุณแม่ “

“ อ๊ายยย น่ารัก “

พอใจแล้วก็กินข้าวเถอะครับแล้วเอามือที่บีบแก้มผมออกด้วย เฮ้อออออ 

“ แม่ครับ ได้ลูกคนใหม่แล้วลืมผมกับพ่อเลยหรอครับ “

“ นั้นสิคุณเอาใจผมบ้างสิ “

“ ไม่ น้องพึ่งมาแม่ก็ต้องเอาใจน้องเยอะๆ ส่วนคุณฉันก็เอาใจคุณมาหลายปี ให้คัสจังแค่นี้ไม่ได้หรือไง พ่อลูกคู่นี้นิ “

“ เอ่อ คุณแม่ครับผมว่า เอาใจคุณท่านกับ......”

“ หยุดเลยจ้ะ เรียกแม่ว่าแม่แล้ว เราก็ต้องเรียกพ่อว่าพ่อ แล้วก็พี่ นะจ้ะ แล้ก็ไม่ต้องสนใจพวกเขาหรอกเดี๋ยวแม่ง้อแปบเดียว เดี๋ยวก็หาย "

" ครับ “

  นี้สินะผู้ที่กุมอำนาจใหญ่ที่สุดในตระกูลโคลด์ สงสารสองคนที่โดนเมินจริงๆเลย

** **

มาแล้วจ้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น