Hunny Exo

เจแปน vs คุณหมอตรี ใครจะโรคจิตและแสบกว่ากัน! ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้าาา~

บทที่33 : ทำไมต้องทำคิตตี้ด้วย!?

ชื่อตอน : บทที่33 : ทำไมต้องทำคิตตี้ด้วย!?

คำค้น : My doctor,รักโหดๆ,มุ้งมิ้ง,หมอตรี,เจแปน,Nc18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2562 20:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่33 : ทำไมต้องทำคิตตี้ด้วย!?
แบบอักษร

บทที่33 : ทำไมต้องทำคิตตี้ด้วย!?

.

.

.

"จีจี้"

"อะไร!"

"ทำไมต้องหงุดหงิด?"

"อย่ามาถาม! ดูสภาพดิเนี้ย!"

ใช่! สภาพกูนี่แทบดูไม่ได้เลย ฮือออ!!! นอนโทรมๆอยู่บนที่นอนเนี้ยนะ น่าขายหน้าที่สุด! 

มือเรียวกำผ้าห่มแน่นพร้อมกับพึมพำบ่นไปเรื่อยกับตัวเองอยู่ตลอดเวลา เมื่อคืนมันอาจจะหนักไปหน่อยสำหรับเขาเพราะร่างสูงจะดูรุนแรงโดยเฉพาะการทำโทษเขาเป็นพิเศษ

เรื่องแค่เนี้ยน่ะหรอ!?

"ลุกเร็ว จะได้ไปกินข้าว"

"ไม่! ลุกไม่ไหว!"

"เดี๋ยวอุ้ม"

"ไม่! ลุกเองได้!"

เอิ่ม...อะไรของกูวะเนี้ย เออตามนั้นก็ได้วะเดี๋ยวลุกเอง แค่ตอนนี้ถ้าลุกนะขาแม่งคงสั่นพั่บๆ

"งอแง"

"ไม่ใช่สักหน่อย! พี่มึงอย่ามาหาเรื่องกูได้ป้ะ!"

"จีจี้ เราพูดกันแล้วนะ"

"เรื่องอะไร?"

"แทนชื่อตัวเอง..."

"..."

"ห้ามพูดคำหยาบ"

เจแปนดันตัวเองลุกขึ้นทันทีก่อนจะกึ่งนั่งกึ่งนอนพร้อมกับจ้องหน้าร่างสูงเขม็ง โดยที่อีกคนได้แต่ยืนอยู่ที่ปลายเตียงมองอีกคนนิ่งๆ

"แทนชื่อตัวเองอ่ะกูจำได้.."

"..."

"แต่ห้ามพูดคำหยาบ มันไม่มี!"

"หึ ก็เพิ่มมันตอนนี้แหละ"

"ไม่!"

"งั้นก็ไม่ให้คิตตี้"

ร่างสูงที่ดูจะว่องไวก็ใช้จังหวะนี้เดินตรงปรี่เข้าไปคว้าเจ้าลูกๆคิตตี้ที่กองอยู่บนที่นอนประมาณเจ็ดตัวได้มีทั้งไซต์เล็กและใหญ่ แต่เขาก็สามารถโอบกอดและถือมันไว้ได้หมดไม่มีปัญหา

ส่วนเจแปนก็นั่งหน้าเหว๋อพร้อมอารมณ์ครุกครุ่นในใจที่เริ่มจะโมโหเพราะถูกโดนเอาของรักของหวงไปอย่างเจ้าคิตตี้สุดแสนที่รักของเขา

"เอาคืนมานะ!"

"พูดดีๆ และตลอดด้วย"

"ไม่! พี่มึงเอาคืนกูมาเดี๋ยวนี้!"

"หึ ทำไม่ได้ก็ไม่ให้"

"พูดไม่รู้เรื่องหรอฮะ!"

ถึงเอวและลามไปยันเนื้อตัวมันจะปวดเมื่อหรือเจ็บแสบตรงช่องทางด้านหลังมากแค่ไหน เพื่อตุ๊กตาแสนรักเขาก็ยอมที่จะลุกออกจากเตียงและพยายามเดินไปหาร่างสูงด้วยความทุลักทุเลจนน่าอาย

ช่างเถอะ! เพื่อลูกรักที่จะต้องเอาคืนมาเขาทำได้! 

"เอามาเดี๋ยวนี้นะ!"

"ถ้าทำก็จะได้คืน..."

"....!?"

"แต่ถ้าไม่ก็บอกลาไปเลย"

"ไอ้คนใจร้าย เอาคืนมาเดี๋ยวนี้เลยนะ! ไอ้บ้า!"

ตุ้บ! ตุ้บ! ผัวะ!

แรงอันน้อยนิดจากกำปั้นมือเรียวของเจแปนเริ่มทุบตีต้นแขนแกร่งของอีกคนอย่างบ้าครั้งด้วยความโมโหแล้วโมโหเล่า ส่วนคนที่ถูกทุบถูกตีก็ยืนมองอย่างหน้าตาเฉยกับอีกฝ่ายที่เหมือนกับพวกเก็บกด

"นี่แหนะ! บอกให้เอาคืนมาไงเล่า!"

"ดื้อจริงๆ"

ฟุ่บ!

"เห้ย! คิตตี้กู! พี่มึงปล่อยทิ้งแบบนี้ได้ไงฮะ! ตาบ้านี่!"

"ยังไม่หยุดอีกนะจีจี้"

"ไม่หยุด! เก็บคิตตี้กูขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!"

คนเป็นเจ้าของที่เปรียบเสมือนราวกับผู้เป็นแม่แทบจะอกแตกตายเมื่อเห็นเจ้าคิตตี้ทั้งหมดถูกปล่อยลงสู่พื้นอย่างระเนระนาดแบบไม่ใยดี เป็นแบบนี้แล้วเจแปนก็เลือดขึ้นหน้ากำหมัดแน่นๆแล้วทุบร่างสูงที่แทบจะไม่สะทกสะท้านอะไรด้วยความโมโห

กระบอกตาคู่สวยเริ่มคลอไปด้วยนํ้าสีใสที่แทบจะไหลออกก่อนที่จะหยุดทุบตีอีกคนแล้วฟุบลงนั่งไปกับพื้นทันที พร้อมกับหยิบเจ้าคิตตี้แสนลูกรักสองถึงสามตัวขึ้นมากอดไว้ในอ้อมอกอย่างรักอย่างหวงทันที

"อึก ฮึก"

"จีจี้เป็นอะไร"

"ฮือออ ทำไมต้องทำคิตตี้ด้วย ฮือออ!"

"เอ่อ...พี่ขอโทษ"

"ไม่ต้องมายุ่งเล้ย! ฮือออ! พูดดีๆก็ได้! ฮึก! ทำไมต้องแกล้งด้วย!"

'พูดดีๆแล้วทำซะที่ไหน'

นั่นคือสิ่งแรกที่ร่างสูงคิดขึ้นมาทันที ไม่รอช้าเขารีบรวบรวมเจ้าคิตตี้ที่เหลือโอบพวกมันไว้แล้วเอาไปวางไว้บนที่นอนดังเดิม พร้อมกับกลับมาอุ้มเจ้าแมวน้อยแสนขี้แยไปนั่งไว้บนเตียงเช่นกัน

ร่างสูงเหม่อมองอีกฝ่ายที่ดูจะอ่อนไหวกับของรักของหวงเป็นพิเศษซะจนน่าตกใจไม่นึกว่าจะร้องไห้ออกมา ตัวเขาเองทำได้เพียงทิ้งตัวลงนั่งข้างๆแล้วโอบไหล่ที่สั่นไหวนั้นไว้

"ชู่ว เด็กดีพี่ขอโทษครับ ไม่ร้องนะ"

"อึก ฮึก ก็คนมันเสียใจ"

"พี่จะไม่ทำแบบนี้แล้ว ขอโทษนะครับจีจี้"

"ฮึก พูดแล้วนะ"

"ครับ อย่าลืมที่เราสัญญากันไว้นะ"

"รู้แล้วๆ ฟืดดด!"

เจแปนสูดนํ้ามูกพร้อมกับปาดนํ้าตาออกอย่างลวกๆก่อนที่จะเงยหน้าสบตากับร่างสูงที่โน้มใบหน้าเข้ามากดจูบที่หน้าผากมนเบาๆ ก่อนจะเลือนริมฝีปากไปประทับที่แก้มนุ่มย้วยๆของอีกคนอย่างหมั่นเขี้ยว

"ไหนวันนี้อยากกินอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า?"

"จี้อยากกินขะ...ขนมเค้ก"

"น่ารักจังเดี๋ยวพี่จะพาไปกินนะ..."

"..."

"ตอนนี้พี่อยากกินจีจี้จัง"

"เดี๋ยวๆ ไม่ใช่ตอนนี้นะ! อ๊ะ!"

พรึ่บ!

เจแปนถูกผลักลงให้นอนราบไปกับผืนเตียงทันทีก่อนจะถูกอีกคนตามขึ้นมาคร่อมพร้อมกับไซ้คออย่างกระหายอีกครั้ง ราวกับว่าเมื่อคืนยังเติมเต็มไม่พอ

"พี่เดี๋ยว! เมื่อคืนก็..."

"ชู่ว! เมื่อคืนทำโทษแต่ตอนนี้.."

"!?"

"ให้รางวัลนะครับ"

"มะ..ไม่! อื้อออออ!"

ร่างสูงรุกจูบแมวตัวน้อยทันทีอย่างไม่ต้องให้อีกฝ่ายตั้งตัว แมวน้อยที่กำลังหวั่นไหวอยู่ใต้ร่างของเขาตอนนี้กำลังเปิดช่องโหว่วไว้เพียบชนิดที่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจเขาก็พร้อมรุกเต็มทีอย่างฉุดไม่อยู่

เพียงกลีบปากนุ่มถูกดูดดุ้นอย่างนุ่มนวลก็เผลอโอบกอดแผ่นหลังอีกคนไว้แน่น มือหนาที่ปัดปายลูบไล้ไปตามส่วนเว้าโค้งอย่างโหยหาพลางสอดเข้าไปใต้สาบเสื้อตัวโคร่งที่เจแปนใส่ หน้าท้องแบนราบถูกลูบไล้จนไปหยุดอยู่ที่เจ้าเม็ดทับทิมสีหวานก่อนที่เขาจะบดขยี้มันด้วยปลายนิ้วที่เย็นเฉียบ

"อ๊าาา พี่ อย่า...อือออ ไม่ทำตอนนี้ อืมมมม อ่าห์!"

"พี่อยากสัมผัสจีจี้มากกว่านี้"

"อ๊ะ! จี้ไม่พร้อม อื้ออออ พอแล้ว"

"แน่ใจหรอคนปากแข็ง..."

"หมายความว่าไง อย่าเปิดนะ!"

พรึ่บบบ!

"ตรงนี้แฉะหมดแล้ว"

เมื่อฝ่ามือหนาเปิดชายเสื้อขึ้นก็พบกับแกนกายของอีกคนที่กำลังชี้หน้าเขาราวกับเชิญชวน ส่วนปลายหยาดเยิ้มไปด้วยนํ้าสีใสที่เหนียวขน ไม่รอช้าร่างสูงก็สัมผัสจับแกนกายของแมวน้อยของเขาไว้ทันที

ใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อไปด้วยความเขินอายก็เบือนหน้าหนีสายตาที่โลมเลียตนอยู่แต่ฝ่ายเดียวทันที ก่อนที่จะต้องเบิกตาโตอีกครั้ง

"อ๊ะ! เดี๋ยว! อื๊ออออ! อย่า อ่าห์!"

"อืมมมม จ๊วบ!"

"พี่ตรี เดี๋ยว! อย่าดูดนะ อ๊ะ!"

ริมฝีปากของอีกฝ่ายกำลังจะทำให้เขาสติแตกด้วยการปรนเปรอที่จะทำให้เขาแทบคลั่ง ภายในโพลงปากปลายลิ้นร้อนก็ตวัดเลียส่วนปลายเขาราวกับมันคือไอ้ติม หนําซํ้ายังใช้ปลายลิ้นดุนดันตรงปลายเขาจนแทบนํ้าเดิน

มือเรียวกอบกุมกลุ่มผมสีดำเงาไว้ก่อนจะออกแรงขยำมันเพื่อระบายความเสียวซ่าน สองขาที่สันระริกค่อยๆแยกอ้าออกกว้างพร้อมกับแอ่นอกด้วยความเสียวซ่านอยู่บนเตียง

"พี่ตรี จี้ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ! เอาปากออก อื๊อออ! จะออกแล้ว!"

"อึก อืมมม"

"พี่ตรีจี้บอกว่าจะ อ๊ะ! อ๊ะ! ออกแล้ว! อ่าห์!!!"

เมื่อส่วนปลายของแมวน้อยปลดปล่อยออกมาภายในปากของร่างสูง เขาก็พร้อมรับมันไว้และกลืนกินมันลงคอไปทันทีพร้อมกับจูบซับไล่ทำความสะอาดจนหมดจนไม่เหลือสักหยด ก่อนที่จะเงยหน้ามองร่างบางที่นอนหอบหายใจพะงาบๆอยู่ตรงหน้า

เมื่อรู้สึกเหมือนมีสายตาจ้องมองตนอยู่ร่างบางก็ปรือตามองอีกคนที่กำลังนั่งจ้องตัวเองอยู่ตรงหว่างขา แต่สายตามันก็ไล่ระดับลงไปมองท่อนลางที่มันกำลังแข็งดันชุดผ้าคลุมอาบนํ้าออกมาซะเต็มที่

"พี่ขอโทษนะ ลืมไปว่าจีจี้เจ็บอยู่"

"แล้วนั่นจะไปไหน เดี๋ยวก่อน!"

หมับ!

"พี่จะไปอาบนํ้า จีจี้นอนพักเถอะนะ"

"แต่ของพี่มัน...เอ่อ"

"มันอะไร?"

"ก็มันแข็งอยู่นี่ไงเล่า! ตาบ้า! ทำไมต้องให้พูดด้วย!"

"พี่ก็จะเข้าห้องนํ้านี่ไง"

"เดี๋ยวก่อน!"

เจแปนฉุดข้อมือหนาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างเป็นรอบที่สองแล้วก่อนจะก้มหน้าครุ่นคิดซะอีกฝ่ายก็ได้แต่มองอย่างงุนงง ร่างสูงที่สวมเพียงชุดคลุมอาบนํ้าจนเจ้าส่วนนั้นมันแข็งโด่มันก็นูนดันออกมาจนอีกคนอดที่จะหน้าแดงไม่ได้

อีกฝ่ายก็ทำให้เขาจนเสร็จไปแล้ว แล้วเขาละ...ยังไม่ได้ทำอะไรให้เลยไม่ใช่หรือ? 

"พี่จะรีบไปจัดการมันนะ..."

"ขอช่วยได้มั้ย อุ๊บ!!!"

'กรี๊ดดด!!! กูพูดอาร๊ายออกป๊าย!?'

"หืม? อย่าล้อเล่นเชียวนะ"

"น่ะ..นั่นแหละ ขะ..ขอช่วยได้มั้ย"

'งานนี้มีเสียวแน่นอนเลยเพ่!!!'

"ได้สิครับ"

......

.....

....

...

..

.

"อึ่ก อื้ออออ อืมมมม อ่ะ อืมมม"

"อืมมม ค่อยๆอมมันเข้าไปนะเด็กน้อย"

มือหนาที่กำลังลูบไล้ไปทั่วใบหน้าหวานในขณะนี้กำลังนั่งอยู่ตรงระหว่างขาของเขา พร้อมกับกลีบปากนุ่มเล็กๆนั่นกำลังปรนเปรอส่วนกลางของเขาอยู่ในเวลาตอนนี้

สายตาคู่คมจ้องมองใบหน้าหวานไม่หยุดในขณะที่ปากกำลังไล่เลียและดูดเจ้าแกนกายใหญ่ยักษ์ที่แทบจะครอบปากอมมันไม่หมดแน่นอน แต่ด้วยความกล้าของอีกฝ่ายดูเหมือนจะพยายามอมเจ้าน้องชายตัวใหญ่ของเขาไปให้หมดเสียให้ได้

"อึ่ก! อื้ออออ อืมมม"

"เดี๋ยวสำลัก อย่าฝืนดันมันเข้าไป"

"อึ่ก อ่าห์! ปะ...เปล่าฝืนนะ"

"เลียต่ออย่าหยุด"

ต้องใช้สองมือเรียวกำรอบเจ้าแกนกายยักษ์นี่ไว้ถึงจะถนัด ส่วนเจแปนก็ใช้ลิ้นไล่เลียเจ้าแท่งร้อนตามที่ร่างสูงได้บอกเอาไว้ตั้งแต่แรก ดูเหมือนมันจะสร้างความเสียวให้อีกคนได้จริงๆเพราะเขานั้นพยายามดูดดุ้นส่วนปลายที่เบ่งบานเหมือนดอกเห็ดอันใหญ่ดูดแบบนี้ซํ้าๆไปมาจนอีกคนครางออกมาอย่างเสียวซ่าน

"อืมมมมม! ทำไมดูดเก่งแบบนี้ อ่าห์!"

"อึ่ก! อืมมม จ๊วบ จ๊วบ อ่าห์! อืม"

"ทีนี้ค่อยๆขยับขึ้นลงนะ อ่าห์"

ร่างสูงจับหัวทุ้ยแล้วค่อยๆให้โขกหัวขึ้นลงเป็นจังหวะพร้อมกับดูดดุ้นเจ้าแท่งร้อนนี่ไปพร้อมๆกัน ดูเหมือนเจแปนจะสามารถเรียนรู้ได้ไวจึงค่อยๆเริ่มทำเองและต่อมาก็เริ่มคุมเกมส์เองแล้วด้วยซํ้า

ร่างสูงชะงักเล็กน้อยกับท่าทางที่ดูจะเริ่มชํานาญของอีกฝ่ายทั้งๆที่มันเป็นครั้งแรกแท้ๆ แต่อีกคนก็ขยับหัวขึ้นลงแบบชนิดที่ว่าเขาไม่ต้องสั่งหรือทำอะไรไปมากกว่านี้

"ซี๊ดดด! จีจี้ทำไมเก่งแบบนี้ อืมมม!"

"อ่อก! อ่อก! อื้มมมม!"

"อ่าาาาส์! เร็วกว่านี้ที่รัก ซี๊ดดดด!"

"อื้ออออ อื้อออ อ่อก!"

"ซี๊ดดดดด! ครั้งแรกจริงๆใช่มั้ย อ่าส์!"

เจแปนเริ่มทำตามอย่างที่ร่างสูงบอกทันทีพร้อมทั้งขยับหัวขึ้นลงให้เร็วขึ้นตามความต้องการของอีกคน ปากของเข้าก็ชักจะเริ่มเมื่อยขึ้นมาซะแล้วเลยต้องรีบเร่งให้อีกฝ่ายถึงสววรค์เสียที

กลุ่มผมสีดำเงานุ่มถูกมือหนากุมขยำจนเริ่มฟูไม่เป็นทรง อีกทั้งกล้ามเนื้อส่วนต่างๆของร่างกายเริ่มเกร็งจนเส้นเอ็นขึ้น ไม่นานนักมือหนาก็กดหัวแมวน้อยของเขาอย่างลืมตัวแล้วเผลอกระตุกปลดปล่อยนํ้าสวาทครั้งแรกในปากของอีกฝ่ายจนสำลักออกมาไม่เป็นท่า

"จีจี้ อ่าาส์!!! พี่ออกแล้วครับ! ซี๊ดดดดด!!!"

"อึ่ก! อึ่ก! อ่อก! อื๊อออ!"

"พี่ขอโทษ"

"อ่อก! อ่าห์!!! แค่ก! แค่ก!"

เจแปนที่เผลอกลืนนํ้ากามของอีกฝ่ายลงไปหลายต่อหลายอึกนํ้าตาก็คลอหน่วยกระบอกตาคู่สวยไปเสียแล้ว ไหนจะต้องมานั่งสำลักจนนํ้าเหนียวๆขาวขุ่นที่กลืนไปบางส่วนยังไม่หมดมันก็ไหลย้อยออกจากปากอย่างน่าสงสาร

ส่วนร่างสูงก็รีบคว้าเจ้าแมวน้อยของเขาให้ขึ้นมานั่งคร่อมตักเขาไว้ทันทีโดยให้หันหน้าเขาหากัน ก่อนจะใช้ปลายนิ้วปัดปอยผมที่ปรกหน้าเจแปนออก

"แค่ก! แค่ก! อึ่ก! ฮึก!"

"ร้องอีกแล้ว ชู่วววว"

"ฮึก! จะแตกใส่ปากทำไม ฮึก! สำลักหมดแล้วเนี้ย!"

"พี่ขอโทษครับคนดี พี่ลืมจริงๆ"

"ไม่ต้องมาลูบขาเลยนะ! ฮึก!"

มือหนาที่กำลังลูบไล้ต้นขาขาวก็ถูกปัดปายให้ออกห่างทันที แต่ก็ไม่ได้ผลสักเท่าไหร่เพราะร่างสูงก็ไม่สะทกสะท้านอะไรจึงคว้าเอวบางไว้แล้วโอบกอดไว้อย่างหลวมๆ

เขาไม่ชอบนํ้าตาเลยสักนิดกับการที่แมวน้อยเขาต้องมาร้องไห้กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง บางที่อยากให้แค่ร้องบนเตียงก็พอแล้วหละ ใบหน้าหวานที่กำลังซบอบู่ที่ไหล่กว้างตอนนี้ก็ดูสงบลงแล้วก่อนที่จะใช้มือปาดนํ้าตาออกอีกครั้ง

"หยุดร้องไห้นะ แล้วพี่มีอะไรจะบอกจีจี้ด้วย"

"อือออ ฟืดดด! หยุดร้องแล้ว"

"เช็ดหน้าเช็ดตาหน่อยซิ มาเร็วคนเก่ง"

นํ้าหูนํ้าตาที่ถูกมือหนาของร่างสูงปาดออกไปซะเกลี้ยงจนใบหน้าหวานกลับมาใสสะอาดอีกครั้ง คราวนี้ทั้งคู่ก็ได้สบตากันอีกสักพักก่อนที่ร่างสูงจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆหูแมวน้อยของเขา

"จีจี้ครับ"

"อะ...อะไร?"

"เป็นแฟนกับพี่นะครับ"

"อะ...เอาจริงหรอ?"

"แค่ตอบว่าตกลงหรือไม่ก็พอ"

ความร้อนผ่าวที่แล่นไปทั่วลำตัวพร้อมกับจังหวะหัวใจที่เต้นแทบไม่เป็นจังหวะ ไม่นึกเลยว่าอีกฝ่ายจะพูดแบบนี้ออกมาแต่ภายในใจก็พองโตจนแทบอยากจะโอบกอดอีกคนแน่น ตอนนี้ได้แค่ซบหน้าลงบนหัวไหล่แกร่งอีกครั้งพร้อมกับกระซิบตอบกลับไปเช่นกัน

"ตกลง"






















​ติดตามตอนต่อไป

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}