ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่46::ตาหลาน

ชื่อตอน : ตอนที่46::ตาหลาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 18k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2562 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่46::ตาหลาน
แบบอักษร

เพราะอิงฟ้าต้องไปทำงานกับโนอาห์นั่นจึงทำให้โนแอลมีเวลาอยู่กับแอรอนและเวโรนิก้ามากขึ้น ทั้งแอรอนและเวโรนิกาไม่ใช่คนใจจืดใจดำคิดจะชื่นชมหลานชายเพียงคนเดียว วันนี้จึงได้โอกาสที่หามานานหลายปีแต่ไม่ได้โอกาสสักที เมื่อสบโอกาสก็ได้พาโนแอลมาเยี่ยมราเชษฐ์

ไม่ผิดหรอกมันเกิดขึ้นจริงๆ

“โนแอลไหว้คุณตาสิจ๊ะ” เวโรนิก้าบอกหลานชายที่เอาแต่เกาะขาท่านไว้ทั้งซุกหน้าไม่กล้าสู้หน้าราเชษฐ์ ไม่ใช่หวาดกลัว แต่โนแอลเขินอายเนื่องจากไม่เคยเห็น

แต่เมื่อผู้ใหญ่บอกให้ไหว้หนูน้อยก็ไหว้ในทันทีไม่อิดออด

“สวัสดีครับคุณตา” เสียงเล็กๆ เจือแจ้วทักทายราเชษฐ์แล้วเจ้าหนูตัวน้อยก็ส่งยิ้มตาหยีไปให้ ทำให้หัวใจของราเชษฐ์พองโต และเกิดความซาบซึ้งใจจนน้ำตาคลอ

“โนแอล” ราเชษฐ์เรียกชื่อหลานชาย ชื่อของหลานคนแรกเป็นชื่อที่ท่านจำได้ไม่ลืมเหมือนชื่อของลูกสาวของท่านอย่างอิงฟ้า ไม่มีทางที่ราเชษฐ์จะลืมเป็นอันขาด

แต่คงไม่มีวันที่อิงฟ้าจะเรียกราเชษฐ์ว่า ‘พ่อ’

“ครับผม คุณตารู้จักชื่อของโนแอลด้วยเหรอครับ”

“รู้จักสิโนแอลเป็นหลานของตา ตาจะไม่รู้จักหลานตัวเองได้ยังไง” ราเชษฐ์ยิ้มก่อนจะค่อยๆ นั่งคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อให้ตัวเสมอกับหนูน้อยจะได้คุยกันได้ง่ายๆ

“โนแอลช่วยเดินมาใกล้ๆ ตาหน่อยได้หรือเปล่า ขอให้ตาได้ดูหน้าหนูชัดๆ ได้ไหม” ไม่รู้ว่าขอมากไปหรือเปล่า แต่ราเชษฐ์มีความหวังว่าหลานชายจะไม่ปฏิเสธ

หนูน้อยชังใจเงยหน้ามองปู่และย่าเพื่อถามความเห็นว่าสามารถเดินเข้าไปหาคนที่แทนตัวเองว่าตาได้หรือเปล่า และเมื่อปู่และย่าพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ร่างน้อยก็เดินเข้าไปหาร่างหนาที่นั่งคุกเข่ารอรับร่างน้อยอยู่ก่อนแล้ว

“คุณตาร้องไห้ทำไมเหรอครับ” ถามเสียงใส่แล้วยกมือขึ้นมาช่วยเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มของคุณตา โนแอลพยายามยิ้มเพื่อให้คุณตาหายเศร้า ราเชษฐ์ยิ้มตอบแต่เพราะดีใจมากจึงไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้

“น่ารักเหลือเกินหลานตา ตาดีใจที่ได้คุย ได้กอด และได้ยินหลานเรียก....ตา”

“คุณตาดีใจคุณตาไม่ต้องร้องไห้นะครับ ร้องไห้แปลว่าเสียใจเจ็บปวด ดีใจคุณตาต้องยิ้มเหมือนโนแอล” ว่าแล้วหนูน้อยก็ยิ้มกว้างให้ราเชษฐ์ดูเป็นตัวอย่าง

ทางด้านแอรอนเห็นแล้วก็ยิ้มตามส่วนเวโรนิก้าแอบน้ำตาซึม

“ครับ ตาจะยิ้มนะครับ” หลานบอกให้ยิ้มเขาก็ต้องยิ้ม เพราะการร้องไห้มันทำให้โนแอลรู้สึกไม่ดี ราเชษฐ์คลียิ้มโนแอลปรบมือชอบใจ

แปะๆ แปะๆ แปะๆ

“คุณปู่ คุณย่า คุณตายิ้มแล้วครับผม”

“จ๊ะ...คุณตายิ้มได้เพราะโนแอล” เวโรนิกาบอกแล้วหนูน้อยก็ผละออกมาจากอ้อมกอด รู้สึกว่าตัวเองคือผู้วิเศษที่สามารถสร้างรอยยิ้มให้ราเชษฐ์ได้

“เย้ๆ เย้ๆ โนแอลเป็นผู้วิเศษครับผม”

“น่ารักเหลือเกิน”

“ค่ะน่ารักมากจริงๆ และฉันจะพาโนแอลมาเยี่ยมคุณบ่อยๆ นะคะ” เวโรนิกาบอกแก่ราเชษฐ์ ทำให้ราเชษฐ์ตาโตและหัวใจพองโตมากกว่าเก่า

“จริงเหรอครับ”

“จริงสิคะ”

ทว่า....วินาทีต่อมาดวงตาของราเชษฐ์หม่นลงเมื่อนึกไปถึงแม่ของหลาน หากอิงฟ้ารู้เข้าคงไม่ชอบใจนัก เวโรนิกาและแอรอนทราบว่าตอนนี้ราเชษฐ์คิดเช่นไร

“อิงฟ้าเข้าไปทำงานกับโนอาห์ตอนนี้โนแอลอยู่กับฉันและสามีบ่อยมากค่ะ”

“แต่สักวันอิงฟ้าก็คงต้องรู้”

“เราแก้ไขอดีตไม่ได้และคุณก็มีสิทธิ์ที่จะได้เห็นหน้าหลานของคุณ ส่วนอิงฟ้านั้นฉันจะออกหน้าให้เองหากความแตก” เวโรนิกาให้คำมั่น

“ผมรบกวนคุณหญิงมาก”

“ไม่เลยค่ะ ฉันรู้ว่าคุณเองก็ทุกข์ใจมาก ทั้งเรื่องแม่และอิงฟ้า”

ใช่แล้วล่ะ......

แม้ตอนนี้คุณนายแขไขจะไม่ได้อยู่ที่บ้านหลังนี้แล้ว และแม้ราเชษฐ์จะตัดแม่ตัดลูกคุณนายแขไขไปแล้ว แต่ความเป็นลูกก็อดที่จะเป็นห่วงแม่ของตัวเองไม่ได้ มันตัดกันไม่ขาด ตอนนี้คุณนายแขไขเป็นบ้าและกำลังเป็นโรคมะเร็ง มันเหมือนเวรกรรมเพราะมันทำให้คุณนายแขไขทนทุกข์ทรมาน

ส่วนเรื่องของอิงฟ้านั้นราเชษฐ์และคิโด้ตามดูห่างๆ อย่างห่วงๆ หากต้องเจอกันก็พยายามหลีกเลี่ยงกลัวว่าอิงฟ้าจะเหม็นขี้หน้า ราเชษฐ์ผิดเองที่ไม่เด็ดขาด และกล้าที่จะเด็ดขาดเมื่อตอนที่เสียทั้งเมียและลูกสาวไป ไม่กล้าบอกเลยว่าตอนนั้นเขารักลูกและเมียมากแค่ไหน

เพราะหากรักมันคงไม่จบลงแบบนี้.....

“ขอบคุณนะครับ แต่มันเป็นกรรมของผมที่ทำอะไรไว้ต้องรับมัน” เพราะราเชษฐ์ทำให้อิงดาวและอิงฟ้าต้องตายทั้งเป็น และกรรมมันก็แค่วนมาหาเขามันก็เท่านั้นเอง

ที่ได้เห็นหลานได้รับรอยยิ้มแบบนี้มันมากแล้วล่ะ

“คุณตาเศร้าอีกแล้วครับ” โนแอลหน้าบึ้งบอกเอียงคอมองแล้วกอดอกเหมือนงอนๆ

“รู้จักงอนด้วยเหรอโนแอล”

“โนแอลงอนเหมือนคุณหม่ามี้งอนปาป๊า” หนูน้อยบอกไม่ยอมหันหน้ามาคุยกับคุณตา ราเชษฐ์จากที่อยู่ในโหมดเศร้าก็ถึงกับกลั้นขำไม่อยู่

หลานของเขาฉลาดและน่ารักมาก อายุสามขวบแต่ฉลาดและมีการจดจำที่ดีเยี่ยม ราเชษฐ์รู้สึกภาคภูมิใจในตัวหลาน และรู้สึกขอบคุณครอบครัวของโนอาห์ที่รักอิงฟ้า และขอบคุณโนอาห์ด้วยที่รักลูกสาวของท่านสุดหัวใจ แม้ทำผิดก็รีบแก้ไขทันที

“คุณตาหัวเราะ” โนแอลหันมาให้ความสนใจราเชษฐ์ต่อ

“ครับ ตาหัวเราะเพราะโนแอลครับ มาครับตาอุ้มนะครับแล้วเราไปหาของอร่อยๆ กิน”

“ครับผม” โนแอลยอมให้ราเชษฐ์อุ้ม แม้ราเชษฐ์อายุมากแต่ร่างกายแข็งแรงดี ออกกำลังกายดูแลตัวเองทุกวัน เวโรนิกาและแอรอนเดินตามหลัง ให้เวลากับสองตาหลานไม่เร่งรีบ

และก่อนกลับบ้านก็กำชับหลานชายตัวน้อยอย่างดีว่าห้ามเล่าให้อิงฟ้าและโนอาห์ฟังว่าพามาพบใคร โนแอลให้สัญญาเกี่ยวก้อยทำสัญญาอย่างดี

>>>>>>>>>>>

ความคิดเห็น