Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 21 คนรัก (75%)

ชื่อตอน : บทที่ 21 คนรัก (75%)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน ร้าย เถื่อน ดุ NC โรมานซ์ ตบจูบ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2562 17:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 21 คนรัก (75%)
แบบอักษร

“แล้วนี่คุณทำอะไรอยู่”

“ฟอกเงิน” 

“ฟอกเงิน!?” ผู้ฟังพลันอ้าปากค้างตะลึงงัน เนื่องด้วยตกใจจนจะลุกหนี ปราการโอบล้อมจึงออกแรงรั้งไม่ให้ไปไหน

“คุณทำเรื่องผิดกฎหมายอะไรกันแน่” หัวคิ้วเรียวมัดแน่นเข้าหากันราวกับปมเชือก ถึงจะคาดเดาเรื่องพวกนี้ได้รางๆ แต่ยังอยากได้คำยืนยันจากปากมากกว่า

“ค้าอาวุธ” น้ำเสียงติดจะแข็งกร้าว ใบหน้าหยอกล้อเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นหยิ่งยโสเย็นเยียบเช่นเดิม นัยน์ตาสีครามหลุบต่ำหลีกเลี่ยงการเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

การตัดสินใจบอกเรื่องราวของตนเองเป็นการยืนยันแล้วว่า เขาจะไม่มีวันปล่อยให้หญิงสาวตรงหน้าหนีรอดไปไหนได้อีก ด้านสวยงามของ ‘มิเกล ลูเซียส’ นายท่านแห่งแอล รอยัล สามารถดึงดูดทุกความสนใจ มีอำนาจ ชื่อเสียง เงินทอง ขณะที่อีกด้านกลับซ่อนอยู่ในเงามืด เต็มไปด้วยอันตรายและเล่ห์เหลี่ยมหักหลัง คนอื่นรู้แค่ในสิ่งที่เขาอยากให้รู้ แต่ ‘พิมพ์นารา’ ไม่ใช่คนอื่นพวกนั้น เขาอยากให้หล่อนรับรู้ทุกสิ่งที่เขาเป็น ถึงวันนี้หล่อนอาจจะยอมรับเรื่องพวกนี้ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ถึงอย่างไรก็ยังมีเวลาเหลืออีกมากในการอยู่ด้วยกัน

พิมพ์นาราไม่มีวันหนีไปไหนได้ ชีวิตของหล่อนต้องอยู่กับเขาเท่านั้น

ร่างบางนิ่งงัน ไม่ได้คิดจะขยับหนีออกไป เธอไม่ได้ตกใจกับคำตอบน่ากลัวของอีกฝ่ายอย่างที่ควรจะเป็น ยังไงก็รู้มาตั้งแต่แรกแล้วว่าคนอย่างมิเกลไม่ใช่คนดี เจ้าเล่ห์ก็ที่หนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าผีร้ายอะไรเข้าสิง นอกจากถอนหายใจและคำว่า ‘ไม่เป็นไร’ ก็ไม่มีความรู้สึกอะไรอีก 

“ค้ายา ค้ามนุษย์ด้วยรึเปล่า” เธอต้องบ้าตามคนพวกนี้ไปแล้วแน่ๆ ภาวนาในใจอย่าให้เขาทำสิ่งไม่ดีไปมากกว่านี้เลย ไหนๆความรู้สึกไม่รักดีของเธอก็ทรยศขนาดนี้แล้ว...

คำถามแปลกประหลาดทำเอาคิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน นัยน์ตาที่หลุบลงกลับมาคมปลาบเช่นเดิม ตอบเสียงเย็นไปตามความจริง

“ไม่ได้ทำ” 

มือบางที่กำแน่นก่อนหน้านี้คลายออกจากกันอย่างผ่อนคลาย ช่วงหลังๆมานี้เธอเริ่มจะถลำลึกเกินไปแล้ว ถลำลึกกับสิ่งที่ไม่ควร 

ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เขาไม่เห็นสีหน้าของเธอในตอนนี้ ไม่เห็นถึงความโล่งใจที่ปิดไม่มิด ไม่เห็นว่าเธอกำลังแพ้ในเกมวิ่งไล่จับนี้อย่างไร

“อะไรทำให้คุณเลือกเดินทางนี้” 

“ได้เงินเยอะดีไม่ใช่เหรอ” 

“แล้วที่มีตอนนี้ยังไม่พอ?”

“ยังไม่มากพอ”

เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย ถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนจะยกมือลูบแก้มสากซึ่งเต็มไปด้วยตอหนวดอย่างแผ่วเบา ก่อนหน้านี้มิเกล ลูเซียส เป็นคนเลวทรามที่สุดในชีวิตเธอเกินกว่าจะหาใครเปรียบ ชีวิตอันแสนสงบของเธอคงไม่มีวันเกลียดใครได้มากเท่านี้อีกแล้ว แต่หลังจากได้ใช้เวลาร่วมกันทำให้เธอได้เห็นอีกหลายด้านที่คาดไม่ถึงและอดยอมรับไม่ได้ว่าบางทีเขาอาจจะแค่เลวในระดับสีเทาเข้มเท่านั้น มนุษย์มักจะเข้าข้างในสิ่งที่ดีกับตน และเธอก็เป็นแค่มนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งที่มีความเห็นแก่ตัวอยากรักษาช่วงเวลาดีๆเหล่านี้ไว้ ดังนั้นเธอจึงไม่มีสิทธิ์ไปตัดสินใคร เขามีสิทธิ์ใช้ชีวิตอย่างไรก็ตามที่ปรารถนา...ถึงจะเป็นการเอาชีวิตตนเองและคนอื่นไปเสี่ยงอันตราย ทำเรื่องผิดกฎหมายน่ารังเกียจก็เถอะ แต่อย่างไรก็ผ่านเข้ามาในชีวิตของกันและกันแล้ว จะพูดว่าไร้ความรู้สึกเลยก็คงไม่ใช่ ความนึกคิดอันยาวเหยียดจึงถูกกลั่นกรองเป็นประโยคสั้นๆที่เอ่ยออกมาจากใจจริง

“จะมากแค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่าชีวิตของคุณหรอก” 

นัยน์ตาสีครามเบิกกว้าง การแสดงออกของหญิงสาวตรงกันข้ามกับที่จินตนาการไว้ลิบลับ หากจะลุกขึ้นโวยวาย ด่าทอ หรือตกใจกลัว ปฏิกิริยาเหล่านี้เขาล้วนแต่หาวิธีรับมือไว้แล้ว แต่รอยยิ้มบางๆและสัมผัสอ่อนโยนกลับไม่ได้อยู่ในรายการเตรียมพร้อมที่ว่า

“นารา เธอกำลังทำอะไรกันแน่” ประสบการณ์โชกโชนเรื่องผู้หญิงไม่ได้ทำให้เข้าใจการกระทำเหล่านี้จึงได้แต่เอ่ยถามคำถามโง่งมอย่างที่ไม่เคยเป็น

“ไม่รู้” เธอตอบตามสัตย์จริง ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่ากำลังทำอะไรอยู่

“โกหก” เสียงทุ้มแย้งทันควัน ขมวดคิ้วขัดใจเช่นทุกครั้ง

“เธอทำให้ฉันต้องการเธอ” เนื่องจากไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อน ความรู้สึกอยากอยู่ใกล้และอยากครอบครองจึงถูกอนุมานว่าเป็นความ ‘หลงใหล’ ชนิดหนึ่ง

ประโยคแปลกพิกลเช่นนี้กลับทำให้ผู้ฟังใจเต้นแรงอย่างน่าประหลาด ขณะจะดึงมือกลับแต่ก็พลันถูกยึดกุมโดยมือหยาบกดลงไปแนบแก้มสากเช่นเดิม

“จะมาทำรังเกียจตอนนี้ก็สายไปแล้ว”

นัยน์ตาสีครามแวววาวเปี่ยมเสน่ห์ตรงหน้าทำให้กำแพงตระหง่านในใจเริ่มปริร้าวอย่างควบคุมไม่อยู่ หากเขาทำตัวเลวร้ายเหมือนแต่ก่อนก็แล้วไป แต่อุบัติเหตุครั้งนั้นทุกอย่างกลับไม่เหมือนเดิม ความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นจะทางกายก็ดี คำพูดก็ดี การแสดงออกบางอย่าง ความใส่ใจ เธอไม่ใช่พระอิฐพระปูน ไม่ได้บรรลุธรรมตัดกิเลส เธอไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องผิดหากจะให้โอกาสลองผิดลองถูกกับตัวเองซักครั้ง อย่างน้อยๆคงไม่มีอะไรแย่กว่าที่ผ่านมาอีกแล้ว

“พิสูจน์สิ” กล่าวพลางถอนหายใจ ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดคือใจของตัวเอง

“ทำให้ฉันเชื่อว่าคุณต้องการฉันจริงๆ” และเธอ...กำลังแพ้ให้แก่มัน

“ฉันให้เธอได้ทุกอย่าง” อยู่ๆภาพที่ฮ่องกงก็แล่นเข้ามา จึงรีบสำทับย้ำอีกประโยค 

“ยกเว้นปล่อยเธอไป”

“ให้ได้ทุกอย่าง? จำคำพูดของคุณไว้ก็แล้วกัน”

อดีตผู้ล่าเป็นฝ่ายตะลึงงัน ไม่เคยต้องเป็นฝ่ายโดนลูกแกะไล่ต้อนเช่นนี้มาก่อน สติยิ่งกระจัดกระเจิงเมื่อมือนุ่มประคองใบหน้า สุดท้ายสมองพลันขาวโพลนเมื่อได้ยินประโยคกระซิบเบาๆช่วงชิงวิญญาณ

“มิเกล...เรามาลองคบกันเถอะ” เธอคิดว่านี่คงเป็นการกระทำที่หน้าไม่อายที่สุดในชีวิตแล้ว ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบรับก็เผยอปากเข้าครอบครองริมฝีปากหยักตรงหน้า ทั้งโมโหทั้งเหนื่อยใจที่ตนเองชำนาญเรื่องแบบนี้โดยไม่รู้ตัว อดขบกัดขอบคุณผู้เป็นอาจารย์ที่ช่วยสั่งสอนมาเป็นอย่างดีไม่ได้

‘จูบ’ รสชาติเป็นเช่นนี้นี่เอง...

ชายหนุ่มผู้ถูกรังแกไม่เสียเวลาตกใจนานไปกว่านั้น รีบตอบรับสัมผัสอ่อนนุ่มอย่างตั้งใจ จากอ่อนโยนในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นดุดันรุนแรงขึ้นทุกขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจระหว่างคนทั้งสอง ร่างบางถูกช้อนขึ้นมานั่งบนโต๊ะ ก่อนที่จะกวาดทุกอย่างลงแต่มือเรียวกลับคว้าห้ามเร็วกว่า หล่อนเบี่ยงตัวหนีจากจุมพิตร้อนแรง ใช้มือที่ว่างอีกข้างยกขึ้นปิดปากเขาไว้พร้อมกับอ้างเหตุผลเอาตัวรอดตะกุกตะกัก 

“รีบทำธุระของคุณให้เสร็จดีกว่า” 

“ธุระของฉันอยู่ตรงนี้ต่างหาก” ไม่พูดเปล่า จมูกยังคงไล้อยู่ข้างแก้มเนียนอย่างโหยหา 

“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณแล้ว” หญิงสาวเบี่ยงหลบเป็นพัลวัล ไม่กล้าสบนัยน์ตาดุจสัตว์ป่าตรงหน้า

“ใครว่าเราจะคุยกัน” เสียงทุ้มหัวเราะในลำคอ 

______________________________________________________________

​สวัสดีค่าทุกคนนน 

มิเกลมัวแต่ชักช้า เป็นยังไง ต้องให้นาราเปิด จากตอนแรกเงียบๆไม่หือไม่อือ พอกล้าขึ้นมาเท่านั้นแหละ โอ้ยยย 55555 คู่นี้เค้าเหมาะสมกันเนอะ ใครคิดเหมือนไรท์บ้าง 

ขอบคุณที่ติดตามมิเกลและนารามาโดยตลอดนะค้า

ยังไงก็อย่าพึ่งทิ้งกันไปน้าาา อยู่กับไรท์ไปจนถึงปีหน้าและปีต่อๆไปเนอะ

แฮปปี้นิวเยียร์นะคะทุกคน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น