พรรณไพสีซ

ขอต้อนรับสู่นิยายรักอีโรติกล้วนๆของพรรณไพสีซ ทุกเรื่องทุกตอนไรท์ตั้งใจแต่งมากๆ ขอบคุณรีดทุกท่านที่คอยติดตามXรับชมXคอมเม้นท์นะคะ หากไรท์ทำผิดพลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ นี่นี้ด้วยค่ะ

ซาตานลงทัณฑ์ EP:26 NC

ชื่อตอน : ซาตานลงทัณฑ์ EP:26 NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.6k

ความคิดเห็น : 105

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ม.ค. 2562 12:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซาตานลงทัณฑ์ EP:26 NC
แบบอักษร

บทที่ 26



คาร์ลตันนั่งพิงเก้าอี้ตัวใหญ่อยู่ห้องทำงานที่เข้ามาเดือนละครั้ง ภายในตึกสูงกว่าร้อยชั้นชั้นบนสุดเป็นพื้นที่ของเจ้านายใหญ่อย่างเขา

ดวงตาคมกริบทอดมองไปวิวเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยแสงไฟประดิษฐ์ของตึกรามบ้านช่องและตึกสูง ข้อมือหนายกขึ้นดูนาฬิกาพบว่าเป็นเวลาจะห้าทุ่ม เขายอมรับว่าไม่มีสมาธิทำงานเพราะเอาแต่คิดถึงยัยหัวขโมยที่บ้าน

“นายครับ ของที่สั่งได้แล้วครับ”

ฟิทซ์เดินเข้ามาพร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ ในมือบอดี้การ์ดคนสนิทถือถุงสีเหลี่ยมขนาดใหญ่สองสามถุงติดโลโก้ยี่ห้อดังของแบรนด์ชุดชั้นในระดับโลก

“อืม”

“ให้ผมนำไปให้...”

“อย่ากวนตีน”

เสียงทุ้มเอ่ยตัดบทอย่างรวดเร็วเมื่อลูกน้องพูดว่าจะเอาไปให้เอง เขารู้ความหมายนั่นดี พร้อมตวัดดวงตาคมกริบมองอย่างเอาเรื่องราวกับว่าคนที่ยืนอยู่เป็นศัตรูคู่อาฆาตมาแต่ชาติปางก่อน

“ผมล้อเล่นครับนาย”

ไม่เห็นต้องจ้องกันราวกับกูไปฆ่าคนในครอบครัว ฟิทซ์เอ่ยขึ้นในใจอย่างปลงๆ เห็นทีคราวนี้เจ้านายใหญ่ของพวกเขายังไม่รู้ตัว และเรื่องวุ่นๆคงจะตามมาอีกมากโข

“มึงออกไปเลย วางถุงไว้ตรงนั้น”

สั่งเสียงเข้มพร้อมกับมองถุงสีชมพูด้วยสายตาหวงแหน ในใจอยากจะกระโจนไปแย่งมาเหลือเกินถ้าไม่ติดว่ากลัวจะเสียฟอร์ม

“ครับนาย..” ฟิทซ์ก้มหน้าพร้อมรอยยิ้มบางก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องทำงานโอ่อ่านี้ไปอย่างเงียบเชียบ

คาร์ลตันลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก้าวเดินไปยังถุงที่วางเป็นระเบียบไว้ตรงมุมโซฟาหรูรับแขก มือหนาคว้าหูหิ้วขึ้นแล้วเดินกลับมาที่เดิม จัดการวางถุงทั้งสามเรียงเป็นระเบียบบนโต๊ะทำงานหรูของตัวเอง ก่อนจะนั่งลงเก้าอี้ตัวใหญ่

มือหนาเปิดเอกสารการโอนย้ายเรือยอร์ทนับสิบลำ ก่อนจะตรวจเช็คด้วยตัวเองอีกครั้งเพราะตอนนี้เขาเริ่มมีสมาธิมากขึ้น...


ในเวลาเกือบเช้าคาร์ลตันก้าวเท้าเข้ามาภายในบ้านด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง กลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจยังคงคละคลุ้งเพราะก่อนออกมากลุ่มเพื่อนดันแห่มาไม่รู้เวล่ำเวลา

ในมือใหญ่ยังถือถุงกระดาษแข็งไว้ ร่างสูงมาหยุดยืนที่หน้าห้องนอนใหญ่ ชั่งใจว่าจะเปิดเข้าไปแล้วเอาของพวกนี้ให้หล่อนยังไงดี...

แกร๊ก...

เสียงเปิดประตูดังขึ้นเบาๆ แต่ไม่ใช่ฝีมือชายหนุ่ม เป็นใีมือของคนในห้อง ปรากฏร่างอรชรในชุดที่เขาซื้อให้หยุดยืนมองมายังเขาด้วยความสงสัย

“กลับมาตั้งแต่เมื่อไรคะ ทำไมไม่เข้าไป...”

เสียงหวานเอ่ยทักทายร่างสูงใหญ่ที่ยืนทำหน้าบึ้ง มือหนาดันร่างแบบบางกลับเข้าไปในห้องตามเดิม ก่อนจะโยนถุงกระดาษยี่ห้อดังลงพื้นอย่างไม่เต็มใจนัก

ตุบ!!

“อะไรคะ?”

ชายหนุ่มไม่ตอบ หญิงสาวจึงย่อตัวลงเล็กน้อยพร้อมกับก้มมองสิ่งของด้านใน พบว่ามันคือชุดชั้นในหลายตัวจัดเรียงกันอย่างดีอัดแน่นเต็มถุง

ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความกระดากอาย คิดว่าแค่ตัวเดียวที่เขาซื้อให้มันพอดีกับเธอราวกับเขามีนมเสียเอง ก็ว่าอายแล้ว แต่นี่มาเป็นโหลเลยแถมยังหลายโหลเสียด้วย

“คราวนี้ก็ใส่เอาไว้เวลาฉันไม่อยู่ อย่าอ้างว่าซักอีก” สั่งเสียงเข้มก่อนจะเดินเข้าห้องแต่งตัวไป

“เอ่อ...ขอบคุณค่ะ”

หญิงสาวหันไปขอบคุณแผ่นหลังกว้างที่หายวับเข้าไปในในห้องแต่งตัว ถึงแม้จะงงกับเหตุการณ์เมื่อครู่แต่เธอก็พยายามปรับความเข้าใจ

ทอปัดจัดการเก็บของที่เขาซื้อให้ในที่ของตัวเอง ได้ยินเสียงคนตัวโตอาบน้ำจึงเตรียมจะออกไปจากห้องเพื่อลงไปเล่นกับสาวใช้ที่ครัว

คาดว่าเขาคงอยากพักผ่อน เธอสังเกตเห็นสีหน้าอิดโรยของคนตัวโตเมื่อครู่แล้วควรจะเลี่ยงดีกว่า..

แกร๊ก...

“จะไปไหนแต่เช้า”

เสียงทุ้มดังมาจากในห้องน้ำ ก่อนที่ร่างใหญ่จะปรากฏตัวขึ้นตรงประตูห้องแต่งตัว หยดน้ำตามร่างกำยำไหลลงพื้นจนเปียกแฉะ เพราะเจ้าตัวเล่นออกมาทั้งที่ตัวโชก

“ลงไปข้างล่างค่ะ..”

ก้มหน้าตอบเพราะเธอทนมองร่างกำยำเปลือยท่อนบนนานกว่านี้ไม่ได้ เธอเกรงว่าผ้าเช็ดตัวผืนสีขาวสะอาดตรงเอวสอบจะร่วงลงเนื่องจากมันถูกพันไว้อย่างหมิ่นเหม่

“มานี่”

สั่งเสียงทุ้มเข้มส่งผลให้หญิงสาวเงยหน้ามองใบหน้าเปียกชื้นด้วยความฉงน ร่างแบบบางก้าวเดินไปหาคนตัวโตอย่างว่าง่ายก่อนจะถูกดึงเข้าไปในห้องแต่งตัว

“เช็ดตัวให้ฉัน”

ดวงตาคมกริบก้มมองคนตัวเล็กที่ยืนแก้มแดงสุก ร่างแบบบางค่อยๆเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ที่วางเรียงอยู่บนชั้นอย่างเป็นระเบียบขึ้นมาโดยไม่ได้เอ่ยสิ่งใด

ใบหน้าหวานหันเอียงไปด้านข้างในขณะกำลังทาบผ้าเช็ดตัวซับหยดน้ำตามผิวเนียนเข้มของคนตัวโต ในใจเอาแต่ครุ่นคิดว่าตั้งแต่เกิดมาไม่เคยต้องเช็ดตัวให้ใคร เขาคือทุกสิ่งที่เหนือความคาดหมายของเธอ

“เร็วๆ”

ชายหนุ่มยังคงออกคำสั่งกับคนตัวเล็กเพราะเขาเริ่มง่วงเต็มทน ผ้าเช็ดตัวถูกซับตามผิวของคนตัวโตรวมถึงศีรษะทุยของชายหนุ่มที่เปียกชื้น ทว่าความสูงหกฟุตกว่าของเขาทำให้เธอเกิดปัญหา

มันอยู่สูงเหลือทน...

“ก้มลงมาหน่อยสิคะ ฉันเอื้อมไม่ถึง”

สาเหตุของการเปียกชื้นคือพวกเส้นผมของเขานี่เองที่ยังมีหยดน้ำไหลลงมาเรื่อยๆ

“ยัยเตี้ยนี่ เขย่งขึ้นมาสิ”

เสียงทุ้มบ่นไม่จริงจังนักแต่ก็ยอมก้มศีรษะลงให้คนตัวเล็กได้ทำถนัดขึ้น หญิงสาวจัดการซับทันทีที่ร่างสูงใหญ่ก้มลงมาให้ ตอนนี้เธอไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้นนอกจากรีบทำให้เสร็จๆไป จะด่าจะว่าอะไรก็เชิญ...

“เสร็จแล้วค่ะ”

หญิงสาวเอ่ยพูดพลางถอยห่างนำผ้าไปใส่ตะกร้าให้เรียบร้อย ไม่สนใจคนร่างสูงที่ยืนตัวตรงเพราะไอ้ที่ว่าตรงมันดันเป็นช่วงล่างของเขาเสียนี่...

หืม...เรือลำใหญ่...

ร่างแบบบางเดินจ้ำอ้าวออกจากห้องแต่งตัวหรูด้วยหัวใจที่เต้นรัว หันรีหันขวางว่าเธอควรจะออกไปจากตรงนี้ดีมั้ย คิดได้ดังนั้นหญิงสาวจึงเดินไปที่ประตู เพราะพฤติกรรมบางอย่างของเขาทำให้เธอกลัว...

กลัวว่าจะหลงรักจนโงหัวไม่ขึ้น...

“ผัวเพิ่งกลับมาเธอก็ควรจะอยู่ดูแล”

เท้าเล็กชะงักเมื่อเสียงทุ้มเอ่ยขึ้นอยู่ด้านหลัง หญิงสาวหันกลับไปมองพบคนร่างสูงพันผ้าเช็ดตัวยืนหน้านิ่ง

“อะไรนะคะ”

ที่ถามไม่ใช่อะไร เธอไม่รู้จะดูแลคนเพอร์เฟตอย่างเขายังไงต่างหาก คิดว่าคงทำอะไรไม่ถูกใจเป็นแน่และที่ทำให้เธอใจเต้นแรงแทบจะทะลุคงหนีไม่พ้นสรรพนามที่เขาใช้แทนตัวเอง

“เธอมันน่าหงุดหงิด”

มือหนากระชากต้นแขนนุ่มไปที่เตียงกว้าง รู้สึกปวดที่ขมับตุบๆเพราะความไร้เดียงสาของเจ้าหล่อน

มือหนาสลัดผ้าเช็ดตัวออกจนเปลือยเปล่า ร่างกำยำล้มตัวลงนอนพร้อมดึงคนตัวเล็กมากอดแนบราวกับเธอเป็นหมอนข้าง

ทอปัดยอมนิ่งให้ชายหนุ่มได้กอดตามใจ รู้ดีว่าต้องเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้...

ทว่าทุกอย่างกลับนิ่งสนิท...ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอจากคนตัวโต หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเห็นกรามแกร่งเป็นสันมีไรหนวดขึ้นจางๆ ดวงตาคมกริบหลับสนิท...

“ขอนอนสักชั่วโมง จะพาไปกินข้าวนอกบ้าน”

ดูเหมือนเขาจะรู้ตัวว่าถูกจ้องจึงตัดสินใจเอ่ยพูดในสิ่งที่คิดมาทั้งวัน คิดว่าอยากเห็นรอยยิ้มหวานๆที่หล่อนเคยยิ้มอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่ตอนนี้เขาแทบไม่เห็นมันอีกเลย

“จริงหรอคะ!”

เอ่ยเสียงใสพลางโผกอดเอวสอบเปลือยเปล่าแน่นอย่างลืมตัว

“นอนนิ่งๆ ถ้ารู้ว่าเธอลุกไปก่อน ฉันจะไม่พาไป” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังหลับตา แม้ในใจอยากจะลืมตามองรอยยิ้มบนใบหน้าหวานสักแค่ไหนก็ต้องยั้งไว้...

“ปัดจะนอนนิ่งๆไม่ไปไหนค่ะคุณคาร์ล..”

หญิงสาวซุกใบหน้าลงแผงอกเปลือยเปล่า สูดกลิ่นครีมอาบน้ำแบบผู้ชายของเขาอย่างลืมตัว ไม่ทันได้เห็นริมฝีปากหยักยกยิ้มมุมปากบางๆ

มือเล็กกอดเอวสอบแน่นด้วยความดีใจ เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เป็นครั้งแรกที่จะได้ออกไปข้างนอก เธอเริ่มชินกับการไม่สวมอะไรนอนของเขาไปแล้วไม่ได้คิดเอะใจว่ามังกรยักษ์ใต้ผ้าห่มกำลังผงกหัวชูช่อ

มือหนาเริ่มลูบไล้ร่างอวบอิ่ม ปัดป่ายอยู่ไม่สุขตามสัญชาตญาณเพศผู้ที่แสนเจ้าชู้และเอาแต่ได้

หญิงสาวนอนบิดระทวยจนกระทั่งร่างกำยำพลิกคร่อมแทรกเอวสอบทาบทับลงมาระหว่างเรียวขาขาวนวล ลมหายใจอุ้นร้อนเป่ารดคลอเคลียอยู่ข้างแก้มนุ่ม

กางเกงชั้นในตัวเล็กถูกรูดออกไปทางปลายเท้าก่อนที่จะรู้สึกเย็นวาบเพราะนิ้วแกร่งกรีดลงรอยแยกกลีบพูอวบอูมเรียกน้ำหวานอาบชะโลมนิ้วเรียวยาว

ชายหนุ่มใช้น้ำหล่อลื่นที่ติดมาจัดการถูวนรอบท่อนเอ็นที่แข็งชันจนชุ่ม ก่อนจะขยับจดจ่อปลายบานสอดแทรกความแข็งแกร่งเข้าสู่กายสาวมิดลำในคราเดียว

สวบ...

ไร้เสียงพูดคุยใดๆ ได้ยินเพียงเสียงกระเส่าของชายหญิงที่เป่ารดซึ่งกันและกัน หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจูบริมฝีปากหยักเบาๆเพราะรู้สึกอึดอัดคับแน่นอย่างหาที่ระบายไม่ได้ ก่อนจะถูกแปลเปลี่ยนเป็นจูบป่าเถื่อนรุนแรงรุกเร้าด้วยฝีมือคนตัวโต

ร่างกำยำเริ่มมีเหงื่อซึมตามกล้ามเนื้อ บดเคล้าความแข็งชันเนิบช้าแต่ทว่าหนักเน้นทุกจังหวะ มือหนาขยำเต้าอวบใหญ่อย่างบ้าคลั่งรุนแรง เนื้อตัวสาวเนียนนุ่มเต็มมือจนชายหนุ่มห้ามใจไม่ไหว

ตั่บ! ตั่บ! ตั่บ!ๆๆๆๆ

“อ่าาาส์...ซี๊ดด...”

ร่างแกร่งรัวสะโพกสอบใส่ไม่ยั้งเมื่อความเสียวซ่านก่อเกิดอย่างบ้าคลั่ง เสียงครางกระเส่าดังระงมใบหน้าแดงซ่านอย่างรัญจวน

จังหวะเร่งเร้ามากขึ้น ท่อนเอ็นอวบยาวเสียดสีเต็มแน่นร่องรูสีแดงสดอย่างหนักหน่วง หญิงสาวหวีดครางเกร็งกระตุกเมื่อบั้นเอวสอบซอยถี่ยิบ หัวหยักบานถูกตอดรัดหนึบหนับก่อนจะกระทุ้งเน้นๆสามสี่ครั้งแล้วพ่นน้ำกามขาวขุ่นแตกระส่ำใส่ร่องสวาทอย่างรุนแรง

บ๊อก!!

เสียงร่องหลืบดูดดึงท่อนเอ็นยาวที่หลุดออก ร่างกำยำพลิกตัวลงนอนตะแคงจับคนตัวเล็กตะแคงหันหลังยกเรียวขาอวบขึ้นแล้วสอดเสียบแก่นกายใหญ่ชุ่มน้ำเข้าไปในรูหลืบใหม่ ขยับบั้นเอวกระเด้าระรัวไม่กี่นาทีก็สามารถปลดปล่อยน้ำเชื้อขาวขุ่นไปพร้อมกันอีกครั้ง

หญิงสาวหลับตาลงพร้อมกับที่คนตัวโตพ่นลมหายใจสม่ำเสมอ ท่อนเอ็นอวบใหญ่ยังฝังรากลึกแต่ไม่มีใครคิดจะขยับออกจากกัน...


..............

ตอนนี้ฟรี สวัสดีปีใหม่ค่ะ

รัก ❤️🙏🎉

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น