valen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา34

ชื่อตอน : ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2561 20:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชีวิตเด็กม.ปลายที่แสนธรรมดา34
แบบอักษร

“แน่ใจนะว่าจะไม่ให้พี่ไปส่ง”มิดไนท์นอนมองแฟนสาวที่นั่งเตรียมตัวอยู่

“พี่ไนท์หนูเดินมาจะ2ปีแล้วนะ”วีนัสหันมาตอบคนรักที่ตื่นมาถามคำถามเดิมในทุก ๆ เช้า

“อื้ม ไปใส่เสื้อ”มิดไนท์พูดขึ้นมาเสียงนิ่งเมื่อเห็นสายบราด้านหลัง ถึงแม้จะไม่ชัดมากแต่ถ้ามองดี ๆ ก็เห็นได้&

“พี่ไนท์มันร้อนนะ”วีนัสบ่นออกมาเล็กน้อยอย่างขัดใจ

“วีนัสเพราะว่าร้อนแหละพี่ถึงให้เราไปใส่เสื้อ เดียวเหงื่อเราออกแล้วมันเห็นเสื้อในครับ”มิดไนท์ยกมือขึ้นเท้าหัวตัวเองมองคนรักที่ยังคงตีมึนนั่งมัดผมไม่สนใจที่เค้าพูด

“พี่ไนท์!!ไม่เอา!!”วีนัสเริ่มโวยวายออกมามือก็ปัดไล่ไปมา เมื่อคนตัวโตเดินเข้ามาปลดกระดุมและถอดเสื้อนักเรียนเธอออก แล้วจัดการหยิบเสื้อยืดผ้าบางมาสวมให้เรียบร้อยและจัดการสวมชุดนักเรียนคืนให้เรียบร้อย

“ผมยุ่ง”มิดไนท์ก้มมองคนที่นั่งมองมาที่เค้าอยู่เหมือนกัน

“เฮ้อออ”คนตัวโตทำได้เพียงถอดหายใจออกมาหนัก ๆ แล้วแกะผมเด็กงี่เง่าออกจัดการมัดเข้าไปใหม่ วีนัสส่งโบว์ให้ยิ้ม ๆ มิดไนท์เคาะหน้าผากคนรักเบา ๆ แต่ก็ยอมรับโบว์ยาวมาผูกให้

“มีเรานี่เหมือนซ้อมเลี้ยงลูกเลย รอก่อนเดียวไปส่ง”มิดไนท์บ่นออกมาไม่จริงจังมากนัก

“เดียวหนู...”

“พี่จะไปหาพวกไอ้ไทด์แล้วก็หาอะไรกินด้วย”มิดไนท์บอกออกมาแล้วก็เดินเข้าไปจัดการตัวเองไม่นานก็เรียบร้อย ทั้งคู่ยังคงใช้บิ๊กไบค์คันเดิมของมิดไนท์ต่อ เพราะด้วยความเห็นทั้งคู่ตรงกันว่า รถติด

“เลิกเรียนแล้วโทรมาล่ะ”วีนัสพยักหน้ารับแล้วเดินเข้าโรงเรียนไปหากลุ่มเพื่อนตัวเองที่นั่งรออยู่

“ทำไมวันนี้พี่ไนท์มาส่งได้วะ”แพมถามออกมาเมื่อเห็นว่าเพื่อนสาวเพิ่งลงมาจากรถคันคุ้นตา

“เห็นบอกว่าจะไปหาพวกพี่ไทด์ด้วยน่ะ”วีนัสบอกออกมาพร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงที่โต๊ะกับเพื่อน ๆ แล้วหยิบหมูปิ้งที่ทั้งคู่พากันซื้อก่อนออกจากหอ

“ไอ้พี่ไทด์น่ะหรอ ป่าวนี้ยังไม่ตื่นหรอกมั้ง ส่งไลน์ไปตั้งนานแล้วยังไม่อ่านเลย”แพมว่าออกมาอย่างโมโหเพราะเมื่อคืนไทด์อยู่ดูบอลจนดึกดื่น

“แม่งเมื่อไหร่จะปิดเทอมสักทีวะเบื่อขี้เกียจตื่นเช้า ขี้เกียจสอบ ขี้เกียจเรียน”วีนัสบ่นออกมาอย่างเบื่อหน่าย

“อีกสองวันก็เริ่มสอบแล้วน่าวันนี้ก็มีสอบเก็บคะแนนชีวะได้อ่านมากันบ้างมั้ย”ครีมพายบอกออกมาทำเอาทุกคนต่างรีบหยิบหนังสือเล่มหนาออกมาเปิดอ่านกันทันที

“นัส ๆ มึงสรุปตรงนี้ให้กูหน่อย”มิ้ลเชคหันมาถามเพื่อนสาวทันทีเพราะวีนัสค่อนข้างถนัดวิชานี้

“ตรงนี้หรอมึงก็นี่ไง...”สี่สาวจับกลุ่มกันทวนเล็กน้อยก่อนจะถึงเวลาเข้าแถว


“เฮ้ย นัส ๆ เดียวเย็นนี่อยู่ซ้อมเต้นก่อนนะ”อ้นสะกิดเพื่อนสาวที่เป็นคู่เต้นลีลาศของตัวเอง

“เออ ๆ งั้นเดียวจบนี่ไปซ้อมที่โรงยิมแล้วกัน”อ้นพยักหน้ารับแล้วทั้งคู่ก็กลับมาสนใจอาจารย์ที่เริ่มจ้องมาทางพวกเค้าบ้างแล้ว


Venus⭐️: พี่ไนท์

Midnight: เลิกเรียนแล้วหรอ?

Venus⭐️: อื้อเลิกแล้ว

Venus⭐️: แต่เดียวต้องซ้อมเต้นกับอ้นมันก่อน

Midnight: เราสอบไปเมื่อวานแล้วนี่

Venus⭐️: ....ไม่ผ่าน

Midnight: ใครไปบ้าง ไหนไทด์มันบอกว่สนัดเพื่อนเราไปเที่ยวไง

Venus⭐️: อื้อ ก็อ้นกับหนูไง

Midnight: ซ้อมที่ไหน

Venus⭐️: โรงยิมแหละ

Midnight: อื้อเดียวพี่ไปรอ

Venus⭐️: เค้าห้ามคนนอกเข้านะพี่

Midnight: เออพี่เข้าได้

วีนัสมองมือถือยิ้ม ๆ กับความขี้หวงของคนรักแล้วเก็บมือถือลงกระเป๋ากระโปรงแล้วเดินออกไปกับเพื่อน ๆ

“พวกกูอยู่ด้วยได้นะมึง”ครีมพายถามย้ำออกมาอย่างกังวล

“ไม่เป็นไรพวกมึงไปเที่ยวกันเหอะ”วีนัสบอกออกมาเพราะทุกคนมีนัดจะไปเที่ยวกับแฟนหนุ่ม เลยไม่อยากให้เสียนัดเพราะความซวยของเธอกับอ้น

“น่า ไม่เป็นไรเดียวพี่ไนท์ก็มาแล้ว”วีนัสบอกออกมาอีกเมื่อเห็นว่าเพื่อน ๆ ยังคงยืนลังเลอยู่

“อื้อ งั้นก็แล้วไป”แพมพยักหน้ารับแล้วเดินออกไป วีนัสเปิดเพลงจากมือถือและซ้อมเต้นคนเดียวรอเพื่อนที่ไม่รู้ว่าอยู่ไหน



“อื้อพี่รู้แล้วว่าทำไมตก”มิดไนท์เดินเข้ามาในชุดนักเรียนทำเอาวีนัสอดแปลกใจไม่ได้

“ขนาดนี้เลย?”วีนัสมองมาขำ ๆ กับคนตัวสูงที่ผมเริ่มยาวในชุดนักเรียนม.ปลายตัวเดิมกับเสื้อแขนยาวสีดำตามปกติที่เค้ามักสวมเวลามาเรียน

“อื้อ บอกแล้วพี่เข้าได้ มานี่จับ ถึงมั้ย ต้องย่อให้มั้ย”มิดไนท์ยักคิ้วให้แฟนสาวกวน ๆ วีนัสตบลงบนบ่าแรง ๆ อย่างขัดใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าขัดใจคนตรงหน้าหรือขัดใจกับส่วนสูงของตัวเอง

ดึงมือบางเข้ามาจับที่เข้าที่บ่าเค้าข้างนึง และอีกข้างก็กุมเอาไว้ มิดไนท์ดึงเอามือถือในกระเป๋าเสื้อเด็กสาวออกมากดเริ่มเพลงใหม่

“นับ 123 123 123 123 หมุน ก็แค่นั้น ซ้ายก่อน”มิดไนท์นับจังหวะและเป็นคนนำให้เด็กสาวก่อนรอบนึงแล้วปล่อยวีนัสเป็นฝ่ายนับเองบ้าง

“เฮ้ยนัสโทษที โดนเรียกว่ะ อ้าวพี่ไนท์หวัดดีครับ”อ้นที่เหมือนจะเพิ่งเห็นมิดไนท์ทั้งที่เค้าเองก็อยู่อยู่ข้าง ๆ วีนัส

“ช้าชิบ รีบเลยพี่อาร์มให้แก้แค่วันนี้ พี่ไนท์นั่งรอแปปนึงนะ”วีนัสบ่นเพื่อนเล็กน้อยแล้วก็ปล่อยมือคนรักให้นั่งรอพวกเค้าซ้อมกันไปก่อน

มิดไนท์ยืนมองทั้งคู่อย่างขัดใจกับเด็กหนุ่มคนนี้ไม่หาย ทั้งสายตาที่มองมาที่แฟนเค้า น้ำเสียง หน้าตาท่าทางทุกอย่างดูเหมือนจะขัดหูขัดตาเค้าไปซะหมด

“มือตก!!”มิดไนท์บอกออกมาเมื่อว่ามือของทั้งคู่เริ่มหล่นลงมาเรื่อย ๆ

“ไปเหอะมึง ได้แค่ไหนก็เอามันแค่นั้นแหละแม่งเมื่อยแขน”วีนัสบ่นออกมาพร้อมกับสะบัดแขนที่ข้างที่ยกสูงไปมา มิดไนท์เหล่มองอ้นที่เดินมาหิ้วเป้ทั้งสองใบขึ้นไปสะพาย ซึ่งวีนัสเองที่ร้องขอแล้วแต่อ้นไม่ยอมคืนให้ก็ยอมปล่อยให้อีกฝ่ายถือไปแล้วเดินเข้าไปตามพี่อาร์ม อาจารย์ฝึกสอนที่คุมวิชานี้ในห้องพักอาจารย์

“ขอกระเป๋าวีนัสคืนด้วย”มิดไนท์มองหน้ารุ่นน้องนิ่ง ๆ

“ผม ช่วย ถือได้ครับผมไม่ถือหรอก”อ้นพูดขึ้นยิ้ม ๆ

“ไม่เป็นอะไรของ ๆ เมีย พี่พี่ทำคนเดียวได้”อ้นไหวไหล่เล็กน้อยแต่ก็ยอมคืนกระเป๋าเพื่อนให้อีกฝ่าย มิดไนท์ก็รับมาสะพายขึ้นบ่าตัวเอง

“ผมก็แค่มีน้ำใจทำไมพี่ไม่ แบ่งบัน ล่ะครับ”อ้นพูดออกมาลอย ๆ

“น้ำใจ กับ เสร่อ มันมีเส้นบาง ๆ กันอยู่นะ”มิดไนท์มองจ้องไปที่เด็กสาวที่เดินคุยมากับครูหนุ่มอย่างสนุกสนาน

“เฮ้อ ก้างบางชิ้นที่เจ้าของเค้าหวง มันก็ยิ่งน่าลองแย่งมาลอง ชิม ดูนะครับ จะได้รู้ว่าอร่อยสมกับที่เจ้าของเค้าหวงมั้ย ถ้าไม่อร่อยก็แค่เอาคืนเจ้าของเค้าไป”มิดไนท์เหมือนได้เสียงขาด ปึงมาจากเส้นความอดทนของตัวเอง

“พี่ไนท์รอแปปนะ ไอ้อ้นไปเร็ว”วีนัสวิ่งมาบอกเค้าแล้วเรียกอ้นให้เดินตามไป เค้าว่าเค้ามองไม่ผิด ไอ้เด็กนี่มันยิ้มเยาะเค้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น