ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ(1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ธ.ค. 2561 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ(1)
แบบอักษร

ตอนพิเศษ(1)

เพื่อหลีกหนีความวุ่นวายที่สามแฝดนำมาให้ เอ็ดการ์ดจึงถือโอกาสนี้หอบลูกหอบเมียหนีมาเที่ยวตั้งแต่เช้าตรู่ ซึ่งสถานที่มาก็เป็นเกาะส่วนตัวของตระกูลอินเซนดิโอนั่นเอง และเรื่องนี้ถูกปิดเป็นความลับ สามแฝดตื่นขึ้นมาทีหลังก็โวยวายลั่นบ้าน เนื่องจากทำงานไม่สำเร็จแล้วยังถูกเล่นงานกลับจนเมาแอ๋ไม่ได้สติอีกด้วย

อับอายขายขี้หน้าชะมัด!

“แล้วเราจะเอาไงต่อว่ะพี่ล้าน พี่แสน” นับหมื่นถามหน้านิ่วคิ้วขมวด

“เออนั่นดิพี่ล้าน” นับแสนเองก็ไม่รู้จะเอาไงต่อเลยต้องให้พี่ชายชี้นำ เพราะนับล้านเป็นพี่ใหญ่ ยังไงก็ต้องเป็นหัวเรือที่แข็งแกร่งและรับผิดชอบในการวางแผน

“แหม่....โยนมาให้พี่ตลอดเลยนะไอ้น้องตัวแสบ”

นับล้านตาขวางมองน้องชายทั้งสอง แต่กระนั้นเขาก็รู้ดีว่าน้องมันมึน และเขาเองก็เป็นพี่ใหญ่ จะปัดความรับผิดชอบไม่ได้ เนื่องจากตอนรับงานและเงินมานั้นนับล้านเองก็เป็นหัวเรือใหญ่ในการตัดสินใจ

และเงินที่ได้มาพวกเขาก็แบ่งกันโดยที่นับล้านเอามากกว่าน้องทั้งสองหนึ่งเท่า

ดังนั้นเขามีความรับผิดชอบมากสุด!

“พี่เป็นพี่ พี่ก็ต้องรับผิดชอบนะครับ”

“เออรู้แล้วน่า! ตอนนี้ก็กำลังคิดอยู่ว่าจะเอายังไง”

Rrrrrrrrr

“จ้าวสมุทรโทรมาอ่ะพี่” นับหมื่นหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วโบกไปโบกมา นับล้านมองตามซ้ายทีขวาที ก่อนจะตัดสินใจคว้าโทรศัพท์มาคุยด้วยตัวเอง

ใช้น้องชายทั้งสองอาจได้เรื่องแย่มากกว่าได้เรื่องดีก็ได้นะ

“ว่าไงน้องรัก”

[“ผมโทรมาติดตามข่าว”]

“มารีญาไม่ช่วยน่ะและเอ็ดการ์ดรู้เห็นอย่างแน่นอนน้องรัก”

[“ผมเชื่อใจพี่นะอย่าทำให้ผมผิดหวัง”]

“แน่นอน พี่รับเงินมาแล้วพี่ไม่ทำให้น้องรักของพี่ต้องผิดหวังหรอกนะ แต่ขอเวลาพี่หน่อยนะน้องรัก”

[“ผมขอภายในเดือนนี้นะครับ หากไม่ได้ตามที่ขอล่ะก็.....เละ”]

จ้าวสมุทรพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะวางสายไปซะดื้อๆ ไม่บอกไม่กล่าว ทิ้งให้นับล้านน้ำตาตกในไหลพรากๆ เวลาหนึ่งเดือนกับการที่จ้าวสมุทรตามหาไดอาน่าไม่เจออยู่หลายปี โอ้พระเจ้า! แล้วเขาจะไปหาเจอได้เร็วมากขนาดนั้นได้ยังไงกัน

“อะไรพี่ล้านชาร์ลมันว่ายังไง”

“ขู่นิ่มๆ แต่บาดลึกถึงทรวงในน่ะสิวะ” นับล้านหันไปบอกน้องทั้งสองคน ซึ่งนับแสน นับหมื่นก็ร้องอ้อแล้วพยักหน้าเออออรับทราบแต่ไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร

จนนับล้านต้องถาม..... “ทำไมชิล?”

“ก็เพราะพี่คือหัวเรือไงพวกเราเลยชิล” นับแสนเป็นคนตอบ

“ใช่ครับ” นับหมื่นกล่าวเสริมแล้วยิ้มร่างเริงจนน่าหมั่นไส้

“มีน้องอย่างพวกนายนี่มันน่าปวดหัว”

“มีพี่ชายอย่างพี่ก็เหมือนกันนั่นแหละ”

“ฉันทำไมวะไอ้แสน”

“ทำตัวไร้สาระจนน่ารำคาญน่ะสิครับพี่ล้าน”

โครมมมมม!!!

!@@$%&^*()(*&^%$#@

จากนั่นสามแฝดก็กรูเข้าหากันแล้ววางมวยใส่กันอย่างเมามัน  ไม่มีใครยอมใคร พี่ก็พี่น้องก็น้อง นาทีนี้ต่างคนต่างโมโหให้กัน ก็ได้กันมาคนละห้าหกแผลก่อนจะพากันตั้งวงเหล้าต่อ แล้วคุยกันอย่างสนุกเฮฮาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่เหตุการณ์ดังกล่าวถึงหูของเอ็ดการ์ดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“มีอะไรเหรอคะเอ็ดการ์ด” มารีญาหันไปถามเมื่อเอ็ดการ์ดเดินกลับมาจากระเบียง มีสายเรียกเข้าโทรเข้ามาและเอ็ดการ์ดขอตัวออกไปรับเนื่องจากเป็นเบอร์บ้าน

“สามแฝดจอมป่วนน่ะครับ”

“สร้างเรื่องอะไรอีกล่ะคะ”

“ตีกัน” เอ็ดการ์ดตอบเสียงเนือยๆ แล้วส่ายหน้าไปมาด้วยความระอาใจ เกิดมาไม่เคยเจอพี่น้องบ้านไหนบ้าบอเท่าสามแฝดมาก่อนเลย บอกตรงๆ ว่าเขาปวดหัวแทนพ่อและแม่ของสามแฝดจริงๆ

“อ้อคิดว่าเรื่องอะไร”

“อย่าบอกนะว่าพวกเขาทำแบบนี้มันคือเรื่องปกติ”

“ก็ใช่ค่ะ เวลาความคิดเห็นไม่ต้องกัน หรือโมโหให้กันก็จะเป็นแบบนี้ พอดีเราเรียนที่เดียวกันค่ะ เรื่องปกติมากๆ เลยล่ะ และปานนี้คงดีกันแล้วสินะคะ”

“ใช่ครับ สาวใช้โทรมาบอกว่าตีกันเสร็จก็พากันตั้งวงกินเหล้าต่อ ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”

“เดี๋ยวคุณก็ชินค่ะ ว่าแต่คุณเถอะจัดการเรื่องไดอาน่าเสร็จแล้วใช่ไหมคะ” มารีญาถามด้วยความเป็นห่วง เธอไม่ได้เข้าข้างสามีของเธอ แต่เธอรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ดังนั้นไดอาน่าอยู่ห่างจากจ้าวสมุทรมันก็ดีแล้ว

“ไดอาน่าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวผมต้องรอบคอบ”

“ฉันเข้าใจคุณและไดอาน่านะคะ แต่การหนีแบบนี้มันไม่ได้ทำให้ทุกอย่างดีขึ้นหรอกนะคะ”

“ไม่เสมอไปหรอกครับเพียงแต่ผมเองก็ไม่รู้ว่าเมื่อไรไดอาน่าจะพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับชาร์ล”

หากเอ็ดการ์ดเป็นไดอาน่าที่จะทำคือเผชิญหน้าไม่ใช่หลบหนีแบบนี้ เอ็ดการ์ดไม่อยากให้ไดอาน่าต้องอ่อนแอ แต่ก็เข้าใจน้องสาวเพราะความรักที่ไดอาน่ามีต่อจ้าวสมุทรมันลึกซึ้งและยาวนานเกิดกว่าจะทำใจได้ง่ายๆ เพียงไม่กี่ปี

และไดอาน่ายังอ่อนแอมากเกินกว่าจะเผชิญหน้ากับจ้าวสมุทร

“สู้ๆ นะคะ”

“ผมขอโทษที่ทำให้คุณลำบากใจนะรีญา” เอ็ดการ์ดกุมมือนุ่มเอาไว้ เธอเป็นคนกลางและจ้าวสมุทรก็เหมือนญาติที่สนิทกันหว่าญาติที่เธอมีซะอีก เพราะฉะนั้นการเก็บความลับเอาไว้ แน่นอนว่ามันต้องลำบากใจแน่ๆ

และสามแฝดอาจทำให้มารีญาต้องปวดหัวมากยิ่งขึ้น

“ฉันไม่ลำบากใจหรอกค่ะ อีกอย่างมันเป็นเรื่องของไดอาน่า ฉันเองแค่รับรู้และมองอยู่ห่างๆ เท่านั้นค่ะ ฉันจะไม่ยุ่งเรื่องนี้นะคะ เพราะหากฉันยุ่งคนที่ลำบากใจจะต้องเป็นคุณและฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ขอเดินทางสายกลางแบบนี้ดีกว่าค่ะ”

“ขอบคุณมากนะครับ”

“ค่ะ”

“แอ้ๆ งัมๆ งัมๆ” เสียงของหนูน้อยริก้าดังขึ้น กำลังนั่งเล่นของเล่นอยู่แล้วกำลังเอาของเล่นขึ้นมากันมากิน

“กินไม่ได้นะคะลูก”

“งัมๆ” หนูน้อยริก้าของมารีญาและเอ็ดการ์ดไม่หยุดกินของเล่น และมือน้อยๆ ก็วาดไปหาตุ๊กตา มารีญาต้องรีบเดินเร็วไปหาลูกสาวแล้วอุ้มขึ้นอย่างไว

“แอ้” หนูน้อยส่งเสียงร้องแล้วทำหน้าคิ้วขมวดเหมือนกำลังถามแม่ทางสีหน้าว่าอุ้มทำไมเธอจะกินของเล่นต่อ

“ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวหม่ามี้และปาป๊าพาไปเล่นทะเลนะคะ” มารีญาบอกแล้วส่งยิ้มหวานไปใก้หนูน้อยริก้า ทางด้านหนูน้อยริก้าก็ส่งยิ้มตอบ

“เดี๋ยวฉันพาลูกไปแต่งตัวนะคะ แล้วเจอกันค่ะ”

“ครับ แต่งตัวสวยๆ นะครับผมเอากล้องถ่ายรูปมาด้วย”

“ค่ะ”

เอ็ดการ์ดนอกจากจะเป็นนักธุรกิจที่ดีแล้วเขาเองก็ยังชอบกล้องมากๆ ชอบเพราะมีเมียนี่แหละ และเอ็ดการ์ดอยากเก็บภาพความทรงจำดีๆ เอาไว้ อนาคตข้างหน้าแก่ตัวไปจะได้ย้อนคืนวันเก่าๆ ได้ง่ายมากขึ้น

>>>>>>>>>>>>

มีตอนพิเศษต่ออีกนะคะยังไม่จบ

ความคิดเห็น