ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 แมว!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มิ.ย. 2562 02:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 แมว!!
แบบอักษร

ผมชื่อยูตะ อายุ 23 ปี เป็นนักเขียนสำนักพิมพ์ชื่อดังแห่งหนึ่ง ผมโสดมานานกว่า 5 ปีแล้ว สาเหตุที่ผมโสดก็คงเป็นเพราะว่า รูปลักษณ์ของผมแหละครับ ผมเป็นผู้ชายตัวเล็กที่มีผมสีน้ำตาล ดวงตาสีฟ้า ผมหน้าหวานมากครับและผมก็ผิวขาวมากด้วย ผมสูงแค่ 165 ซม. น้ำหนักแค่ 44 กก. เท่านั้นครับ หุ่นผมผอมบางมากใช่มั้ยล่ะถ้าเทียบกับผู้ชายวัย 23 ปีคนอื่นๆ

ขนาดผมกินเบียร์กินเหล้าทุกวันผมก็ไม่อ้วนขึ้นเลยครับ แต่ที่น่าแปลกคือช่วงไหนที่ผมงดแอลกอฮอลล์ผมจะน้ำหนักลดลงไปทันที แปลกใช่มั้ยล่ะครับ ผมกลัวจะผอมเลยต้องกินเหล้ากินเบียร์ทุกวันนี่แหละครับ 55555555+

แต่สมัยมัธยมผมเคยมีแฟนผู้หญิงคนนึงนะครับแต่ก็ต้องเลิกกันเพราะเธอต้องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ แต่ตอนที่ผมคบกับเธอ ผมไม่เคยมีเซ็กส์กับเธอเลยครับ เต็มที่เราก็แค่จูบกัน เพราะฉะนั้นพรหมจรรย์ของผมมันก็เลยยังบริสุทธิ์อยู่น่ะครับ

\^o^//

วันที่ 31 กรกฎาคม 2018

และวันนี้ผมก็ไปส่งต้นฉบับที่สำนักพิมพ์ หลังจากส่งต้นฉบับเสร็จผมก็เดินลงไปชั้นล่างเพื่อไปหาเพื่อนสาวของผม

“เอมิจังงงง~” ผมเรียกเพื่อนสาว เอมิคือเพื่อนสนิทสมัยมัธยมของผม และทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่สำนักพิมพ์เดียวกัน

“อะไร จะชวนไปไหนอีก!” เอมิถาม

“ก็แหม่~ เจอเพื่อนทั้งทีก็ต้องไปฉลองกันหน่อยสิ” ผมตอบ

“แต่นี่ฉันเจอแกทุกวัน แกกะจะชวนฉลองทุกวันเลยงั้นเหรอ มีเรื่องน่ายินดีทุกวันขนาดนั้นเลย!!!!!” เอมิบอกผมด้วยน้ำเสียงเอือมระอาปนโมโหนิดๆ

“หน่า หน่าาา วันนี้ฉลองวันสุดท้ายแล้ว” (*≧∇≦*) ผมบอกเอมิด้วยรอยยิ้มที่เชื่อไม่ค่อยได้

“เออ!! เก็บของแป๊ป” เอมิตอบตกลง

หลังจากนั้นผมกับเอมิก็ออกไปดื่มที่ร้านแถวๆ สำนักพิมพ์ตั้งแต่เย็น

“นี่ๆ เอมิ เมื่อไหร่ฉันจะมีแฟนซะทีอ่าาาาา” ผมถามเอมิหลังจากที่ผมดื่มเริ่มเมาแล้ว

“ก็เมื่อตอนที่แกเลิกกินเหล้าทุกวี่ทุกวันไง” เอมิตอบ

“งั้นชาตินี้ฉันคงไม่ได้มีแฟนแล้วแหละ” ผมบอกเพื่อนด้วยความจริงใจ

“นี่ไม่คิดจะเลิกกินเหล้าเลยใช่มั้ย!!!!” เอมิถามผมด้วยความโมโห

“เออ หน่าาา เดี๋ยวก็เลิกแล้ว ก็มันอร่อยนี่นาาา” ผมตอบด้วยทำหน้าตายียวน

หลังจากบทสนทนาสัพเพเหระของพวกผมเวลาก็ล่วงไปจนดึก หลังจากนั้นผมกับเอมิก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

ผมส่งเอมิขึ้นแท็กซี่ ส่วนผมที่บ้านอยู่ใกล้ๆ จึงใช้วิธีการเดินกลับเอา

ผมมองท้องฟ้า เห็นพระจันทร์เต็มดวง

“จันทร์เอ้ยจันทร์นวลผ่อง ส่องสว่างจริงๆ ~” ผมร้องเพลง พร้อมกับเดินโซเซเพราะความเมา

แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ถึงผมจะเมาแต่ผมก็จำทางกลับบ้านได้ ขนาดที่ผมหลับตาเดินกลับบ้านยังได้เลย

ตรงกลางซอยบ้านของผมฝั่งขวาจะเป็นสนามเด็กเล่น ฝั่งซ้ายจะมีพุ่มไม้เล็กตามทางเดิน

ผมเดินเข้ามาในซอย จู่ๆ ตรงพุ่มไม้ตรงข้ามสนามเด็กเล่นก็มีศาลเจ้าแมวตั้งอยู่ ถึงผมจะเมาแต่ผมก็ยังแปลกใจอยู่ดีว่าทำไมจู่ๆถึงมีศาลเจ้าแมวมาตั้งอยู่ตรงนี้ ทั้งที่ปกติไม่มี

“พรึ่บบบ!!” ผมเดินเซและไปนั่งพับตรงหน้าศาลเจ้าที่มีรูปปั้นแมวตั้งอยู่

“นี่ๆ ท่านเทพแมวครับ ถ้าเก่งจริงช่วยทำให้ผมเจอรักแท้หน่อยสิคร้าบบบ” (-/|\-) ผมพูดพร้อมกับพนมมือไหว้

บ่ายวันถัดมา วันที่ 1 สิงหาคม 2018

“ว๊าว ชุดเจ้าสาวแสนสวย ในที่สุดผมก็ได้แต่งงานซะที” (*≧∇≦*)

เจ้าบ่าวอุ้มผมขึ้น ผมยิ้มอย่างมีความสุข ผมเหลือบมองไปที่กระจก ภาพที่ผมเห็นคือ เจ้าบ่าวกำลังอุ้มแมวที่ใส่ชุดเจ้าสาวอยู่

“เอ้...!! นั่นมันผมนี่ ทำไมผมถึงเป็นแมวใส่ชุดเจ้าสาวล่ะ????” (OoO)

“ไม่จริ๊งงง...ง!!!”

เฮือกกก!! ผมตื่นขึ้น

“ฟู่ววว...ฝันเหรอเนี่ย ค่อยยังชั่ว” ผมเดินไปที่ห้องน้ำเพื่อล้างหน้า

“ทำไมประตูห้องน้ำใหญ่จัง ทำไมอ่างล้างหน้าถึงอยู่สูงจังล่ะ” ผมมึนงงกับภาพที่เห็น จู่ๆ ผมก็กระโดดขึ้นไปบนอ่างล้างหน้า แล้วมองไปที่กระจก

ภาพที่อยู่ตรงหน้าทำให้ผมต้องตกใจอีกครั้ง

“เห๊ยยยยย ย!!!!!!!!”

“มะ มะมะ แมว!!!!!!!!”

“ตะตะตะ...ตัวผมหายไปไหน ทะทะทะ...ทำไมในกระจกถึงไม่มีผม???”

ผมเลยลองยกมือซ้ายขึ้น แต่ภาพที่เห็นในกระจกคือแมวตัวอ้วนกลม ขนฟู ที่ยกอุ้งเท้าซ้ายขึ้นมา ถึงแมวจะน่ารักก็เถอะแต่ผมก็ตกใจอยู่ดี

เห๊ยยยย!! ผมตะโกนอย่างต่อเนื่อง ผมวิ่งไปทั่วบ้าน

“นี่มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้นกับตัวผม ทำไมผมถึงมาอยู่ในสภาพนี้!!!” ผมได้แต่ถามตัวเองอย่างสติแตก

“นี่เมื่อคืนเราดื่มหนักขนาดนั้นเลยเหรอ...สงสัยยังไม่สร่างเมา เพียะๆ ๆ ๆ!!!” ผมพูดพร้อมตบหน้าตัวเองหลายที

“หรือว่าเราต้องนอนอีกที เผื่อตื่นมาแล้วเราอาจจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม” ผมพูดกับตัวเอง

“จริงด้วย!! จริงสิ!! เราต้องนอน ต้องนอน!!” ผมพยายามข่มตาตัวเองให้หลับถึงจะหลับยากซักหน่อยก็เถอะ

“เจ้าเองเหรอ ที่ล่วงเกินท่านเทพเจ้าแมวน่ะ” มีแมวตัวใหญ่ที่มีหนวดสีขาวยาว ดูท่าทางจะสูงอายุ ยืนถือไม้เท้าด้วยท่าทางที่เหมือนคนหันมาพูดกับผม

“คะคะใคร ครับ” ผมถามแมวสูงอายุที่ถือไม้เท้าตัวนั้น

“แล้วเจ้าน่ะเคยพูดขอท่านเทพเจ้าแมวไว้ว่าอะไรล่ะ” แมวสูงอายุที่ถือไม้เท้าพูด

ผมนึกอยู่พักนึง ว่าเรื่องที่เขาพูดมันคือเรื่องอะไร

“อ๋อ ผมขอว่าถ้าเก่งจริงช่วยทำให้ผมเจอรักแท้ครับ...อุ๊บ!!” ผมปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน ภาพที่ผมเมาเดินไปล้มตรงหน้าศาลเจ้าแมว ภาพที่ผมเมาแล้วพูดล่วงเกินกับศาลเจ้าแมวก็แว๊บเข้ามาในหัว

“ก็นั่นแหละ ตามนั้นเลย เจ้าเลยโดนคำสาป ข้าเป็นแค่ผู้ส่งสารข้าไม่รู้อะไรมากหรอกนะ แต่ท่านเทพเจ้าแมวฝากให้ข้ามาบอกเจ้าว่า วันที่ 1-3 ของทุกเดือนเจ้าต้องกลายร่างเป็นแมว” แมวสูงอายุที่ถือไม้เท้าพูด

“เอ้!! นี่มันเรื่องอะไรกันครับ??” ผมงงเป็นไก่ตาแตก

“ตึ่ง!! ก็เจ้าพูดหมิ่นประมาทล่วงเกินท่านเทพเจ้าแมวเองหนิ” แมวสูงอายุพูดพร้อมกระทุ้งไม้เท้า

“แล้วถ้าผมไปขอโทษท่านเทพเจ้าแมวจะอภัยให้ผมมั้ยครับ” T^T ผมพูดพร้อมน้ำตาคลอเบ้า

“ไม่ทันแล้วล่ะ” แมวสูงอายุที่ถือไม้เท้าพูด

“แล้วผมควรทำยังไงครับ มีทางแก้มั้ยครับ ช่วยผมด้วยนะครับ” (-/|\-) ผมขอร้องแมวสูงอายุที่ถือไม้เท้า

“อ้อ วิธีแก้คำสาปน่ะเหรอ พอดีข้าลืมน่ะเดี๋ยวข้ากลับไปถามท่านเทพเจ้าแมวอีกครั้งแล้วจะมา บอกใหม่นะ” แมวสูงอายุที่ถือไม้เท้าพูดและก็หายตัวไปทันที

“เฮือกกกกก!!!!” ผมสะดุ้งตื่นขึ้นและวิ่งไปส่องกระจก

“เรื่องจริงเหรอเนี่ยยย!!!!” ผมส่องกระจกแล้วยังพบว่าตัวผมยังเป็นแมวอยู่

ผมที่อยู่ในสภาพแมววิ่งออกไปกลางซอยตรงข้ามสนามเด็กเล่นไปเพื่อหาศาลเจ้าแมว

“เอ๊ะ?! ไม่มีนี่ หายไปไหนแล้ว?!?!” แต่ศาลเจ้าแมวก็หายไปซะแล้ว ผมสติแตกวิ่งวนอยู่แถวนั้นอยู่พักนึง และผมก็เดินกลับบ้าน

แล้วผมจะทำยังไงเนี่ยยยย!!

ความคิดเห็น