facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่-2- คุณอาร่วมห้อง

ชื่อตอน : ตอนที่-2- คุณอาร่วมห้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2563 04:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่-2- คุณอาร่วมห้อง
แบบอักษร

ตอนที่-2- 

คุณอาร่วมห้อง 

"ฮึ้มมมม" 

หญิงสาวเดินอารมณ์ดีลงมาจากรถตรงเข้าไปในส่วนของคอนโดที่ตนพักอยู่ วันนี้ได้กินของอร่อยอย่างที่ตัวเองแพลนกับเพื่อนรักเอาไว้กว่าจะกลับก็เกือบมืดจะเรียกว่าเกือบได้ไหมญาลินดาก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรเพราะตะวันลับขอบฟ้าไปนานแล้ว 

หลังจากไปส่งคุณอาหน้าหนวดทั้งสองคนที่บ้านหลังเก่าของแม่ตน ในตอนแรกเธอคิดว่าจะยุ่งยากและคุณอาจะเรื่องมากกว่านี้แต่กลับตรงกันข้าม 

มีบ้างที่คุณมาติกาแม่ของตนโทรมาถามแต่ก็บอกว่าเรียบร้อยทุกทีหนูลินดาซะอย่าง ก็เบอร์โทรของร้านเมื่อเช้าไงละ บอกให้ไปส่งเดลิเวอรี่ให้หน่อย แล้วก็โทรให้ป้าช้อยเป็นคนไปรับของจัดแจงหาข้าวให้คุณอาทั้งสองทานตอนเย็นก็ด้วย แค่นี้ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้ 

 

 

"หน้าคุ้นๆ "ระหว่างที่หญิงสาวกำลังจะเดินไปที่ลิฟต์เพื่อจะตรงไปยังห้องของตน จู่ๆ สายตาก็ดันไปเห็นผู้ชายสองคนกำลังนั่งด้วยความสง่าน่าเกรงขามบอกเลยว่าเนี้ยบกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว 

"คุณอาโจอาร์"ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าเป็นคุณอาหน้านิ่งจริงๆเพราะท่านหันกลับมามองแม้ว่าเธอจะเรียกด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาก็ตาม 

ญาลินดาไม่คิดว่าจะเจอเพื่อนของแม่ตนที่นี่ ด้วยความสงสัยจึงรีบเดินเข้าไปหาแย่างรวดเร็ว 

"คุณอาคุณอามาทำอะไรที่นี่ค่ะ"ญาลินดารีบถามด้วยความสงสัย ไหนจะกระเป๋า ไหนจะชุดที่ใส่วันนี้อีก 

"คือที่บ้านน่ะครับ น้ำไม่ไหว ไฟก็ดันมาดับ"แน่นอนเสียงนี้ไม่ใช่โจอาร์แต่เป็นเอเดนที่แจงให้เด็กสาวฟัง และทันทีที่พูดจบเสียงสังหารก็ดังมาจากในกระเป๋าที่ตนถืออยู่ 

Rrrr 

สายนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นของใคร ตายแน่ๆ เลยลินดาเอ่ย 

"ฮะ แม่ค่ะ ค่ะ หนูดาไม่มีอะไรจะแก้ตัว ไม่ได้นะคะแม่ คุณอาเขาเป็นผู้ชายนะคะ คุณพ่อไม่ยอมแน่ คุณพ่อ ก็ได้ค่ะ" 

โจอาร์แค่เพียงปรายตามองเด็กสาวที่คุยโทรศัพท์มีบ้างที่ญาลินดาหันกลับมามองตนแล้วบังเอิญสบตาคู่สวยนั้น มันเหมือนมีแรงดึงดูดที่อยากให้มองไปเรื่อยๆ จากที่ชายหนุ่มทำแค่เพียงปรายตามองแต่ตอนนี้กับหันหน้ามามองอย่างเต็มตัว 

"คุณอาเอเดน คุณอาโจอาร์เชิญค่ะ" 

หนูดาไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไรนักที่จะต้องค้างห้องเดียวกับผู้ชายถึงสองคนแต่ก็ไม่มีทางเลือกทันทีที่รับโทรศัพท์จากแม่ของตนก็โดนคิดบัญชีซะยกใหญ่ บอกนี่เพื่อนแม่ทำไมถึงไม่ดูแลให้ดีถ้าป้าช้อยไม่โทรหาแม่ก็ไม่รู้ นี่หนูดาก็ดูแลดีแล้วนะ คุณแม่บอกว่ามืดแล้วให้นอนที่นี่ไปก่อน หนูดาแทบจะลมจับอะไรคุณแม่พูดอย่างกับว่าลูกของตนเป็นผู้ชาย พออ้างคุณพ่อก็ดันเห็นด้วยซะงั้น ทำไมกันนะนิสัยโรคกลัวเมียนี่แก้ไม่หายสักที 

แต่ก็ความผิดของเธอเองแหละตอนนั้นที่คุณแม่เธอบอก ด้วยความที่อยากจะประชดจึงบอกว่าเดี๋ยวจะหาที่พักให้เองสุดท้ายเป็นไง ถ้าให้ไปนอนที่ที่แม่บอกก็คงไม่ต้องเป็นแบบนี้ โอ๊ยหนูจะบ้า 

"คุณอาทั้งสองคนนอนห้องนี่นะคะ หนูต้องขอโทษด้วยค่ะที่ทำให้ต้องลำบาก"หญิงสาวชี้ไปที่ห้องพักภายในคอนโดของตน ดีนะที่ในคอนโดมีถึงสองห้อง 

"นายครับเดี๋ยวผะ.."ทั้งสองรีบปัดป่ายมือไปในอากาศเมื่อปรัตูเปิดออกทั้งเจ้านายและลูกน้องต่างพากันก้าวถอยหลัง เอเดนอาสาจะเข้าไปทำความสะอาดแต่ก็ต้องชะงัก 

"ไม่ต้อง ฉันจะไปนอนโรงแรม" 

"ไม่ได้นะคะถ้าคุณแม่รู้หนูดาซวยแน่ แล้วหะ...."หญิงสาวรีบขัดแล้วกำลังจะเอ่ยปากถามว่าห้องนี้ไม่ดีตรงไหน ก็ชัดแจ้งประจักจิตเมื่อก้าวเข้ามายืนหน้าห้อง ฝุ่น ยังไม่ได้ทำความสะอาดแล้วอีกอย่างมีแต่หนังสือและของใช้มากมาย ผิดกับห้องเธอลิบลับ 

"นอนห้องหนูดาก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูดาไปนอนบ้านเพื่อน" 

"ไม่ต้อง มืดอันตราย"น้ำเสียงแข็งๆ ปนดุทำให้หญิงสาวแอบกลัวนิดๆ 

"งั้นนอนด้วยกันนี่ละค่ะ คุณอาเอเดน กับคุณอาโจอาร์นอนห้องหนูดา แล้วเดี๋ยวหนูดาจะนอนข้างนอกเอง"แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังยิ้มแย้ม คล้ายว่าไม่สนใจความผิดที่ตัวเองก่อ 

"เธอ.." 

"นายครับ ผมจะนอนห้องรับแขก"นายหรอ เจ้านายกับลูกน้องว่าละทำไมคุณอาเอเดนถึงได้ดูจะเกรงใจคุณอาโจอาร์ 

"เอางี้ค่ะ คุณอาทั้งสองนอนในห้อง หนูดาก็นอนในห้อง หนูดาจะนอนโซฟาเอง โอเคนะคะ หนูดาว่าตกลงตามนี้ ห้องน้ำอยู่ข้างนอกกับในห้องเชิญตามสบายค่ะ" 

เมื่อคิดเองเสร็จสับหญิงสาวรีบก้าวขายาวเข้าห้องทันที ถ้าให้เถียงกันนานกว่านี้มีหวังเช้าก็ยังไม่ได้นอน ถามว่าเธอไม่กลัวหรอที่ให้ผู้ชายมานอนในห้องถึงสองคน ตอบเลยกลัวและกลัวมาก แต่ญาลินดาซะอย่างเห็นอย่างนี้ สายดำนะจ๊ะ 

.... 

.... 

"ทำไมยังไม่มา"ผ่านไปสักพักเมื่อหญิงสาวอาบน้ำเสร็จและใส่เสื้อผ้าปิดคลุมมิดชิดตั้งแต่คางไปยันตาตุ่มเสริมทับด้วยถุงเท้าถุงมือและเสื้อกันหนาวอีกตัวบอกเลยงานนี้มีคนอึดอัดตายแน่นอน 

"อ้าว คุณอาทำไมไม่ไปนอนในห้องค่ะ"เมื่อญาลินดาเดินออกมาได้ยินเสียงโทรทัศน์พร้อมทั้งตัวของคุณอาโจอาร์ที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟากดรีโมทไปด้วย 

คนที่ถูกถามทำเพียงแค่หันไปมองแล้วก็ต้องถอนหายใจ สงสัยตนจะไม่น่าไว้ใจ สาวน้อยตรงหน้าถึงได้ใส่มิดชิดขนาดนี้ 

"เธอนอนเถอะฉันนอนข้างนอก" 

"ตามใจค่ะ ฝันดี"เมื่อได้คำตอบแล้วเด็กสาวจึงหันหลังเดินกลับไปทางห้องของตน ไม่เห็นอีกคนแต่ก็คิดว่าคงจะอาบน้ำและเห็นที่นอนข้างล่าง ลงตัวแบบนี้ก็ดี จะได้สบายใจทั้งสองฝ่าย 

----------------- 

​​​​​​​นี่คุณอาเขามาพักผ่อนนะลูกหนูลินดา สงสารอาโจ 

ความคิดเห็น