ในสวนฝัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คืนเข้าหอ1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.พ. 2563 22:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คืนเข้าหอ1
แบบอักษร

เวลาเช้าดวงอาทิตย์​สาดแสงร้อนแรงสว่างจ้า ทำให้ภายในห้องหอของจวนอ๋องสาม สว่างไสวตามไปด้วย ในมุมหนึ่งของห้องมีสตรีร่างบอบบาง นอนขดตัวอยู่บนพื้นเย็นเฉียบอยู่ข้างโต๊ะ 

เมื่อคืนชิงเฟิงเผลอหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย และสะดุ้งตื่นในตอนสาย ไม่มีใครเข้ามาปลุกนางเลยซักคน ชิงเฟิงค่อยๆพยุงตัวลุกนั่ง บิดตัวอย่างเกียจคร้าน รู้สึกเมื้อยขบไปทั้งตัวเพราะต้องนอนขดตัวตลอดทั้งคืน อากาศยามค่ำคืนก็หนาวเหน็บ ผ้าห่มซักผืนก็ไม่มี 

หันไปมองทางเตียงใหญ่กลางห้องที่ๆนางควรจะนอนอยู่ บนเตียงว่างเปล่า มีเพียงผ้าห่มและผ้าปูที่นอนที่ยับยู่ยี่ บ่งบอกว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนมิใช่ความฝันอย่างแน่นอน 

ชิงเฟิงถอนหายใจเฮือกออกมา ชีวิตสาวขายบริการในภพก่อนของนางว่าบัดซบแล้ว ชีวิตนี้ยิ่งหนักหนาสาหัสกว่ามาก คืนแรกของการแต่งงาน ตัวนางที่เป็นเจ้าสาวไม่ได้เข้าหอ แต่เจ้าบ่าวของนางกลับเอาหญิงคนอื่น มาเข้าหอแทนนางในห้องเสียได้ เพียงแค่คิดก็ปวกหัวตุบๆขึ้นมาทันที ชีวิตในจวนแห่งนี้คงไม่ง่ายอย่างที่คิดไว้เสียแล้ว 

ชิงเฟิงลุกเดินไปทางด้านหลังของฉากไม้ฉลุลายงดงามปราณีต ด้านหลังมีอ่างน้ำอุ่นที่สาวใช้ซักคนเตรียมมาไว้ให้ตอนที่นางยังไม่ตื่นกระมัง ชิงเฟิงหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กชุบน้ำในอ่างเช็ดหน้าและทำความสะอาดส่วนต่างๆของร่างกาย ก่อนจะหยิบชุดใหม่ที่พาดอยู่บนราวแขวนผ้ามาสวม สำรวจความเรียบร้อยของตัวเองอีกรอบ ก่อนจะอุทานตกใจ 

"แย่แล้ว!  " 

นี่เราลืมไปสนิทเลยว่าต้องไปยกน้ำชาให้แม่สามีในตอนเช้า โอ้ยตาย นี่มันกี่โมงกี่ยามกันละนี่ ชิงเฟิงผลุนผลันวิ่งออกจากห้องโดยที่ยังไม่ได้ผัดแป้งแต่งชาดใดๆเลย สองเท้าวิ่งออกไปนอกห้อง ก็พบกับสาวใช้นางหนึ่งที่ยืนรออยุ่หน้าห้องด้วยใบหน้ากังวลใจ 

" เอ่อ..ขอโทษ ข้าต้องไปยกน้ำชาให้เสด็จแม่" 

ชิงเฟิงอ้อมแอ้มกล่าวเสียเบา นี่คงสายมากแล้ว อีตาอ๋องบ้ากามนั่นก็ไม่ยอมปลุกเราเลย ทั้งๆที่ก่อกวนสมาธิเราทั้งคืน 

"เชิญทางนี่เพคะ" 

สาวใช้นางนั้นผายมือไปทางด้านหน้าของจวนแห่งนี้ ก่อนจะเดินนำทางไปอย่างรีบร้อน ชิงเฟิงเดินตามหลังสาวใช้มาอย่างรีบเร่งไม่ต่างกัน จนกระทั่งเดินทะลุเรือนหลังหนึ่งเข้ามายังห้องโถงใหญ่ของเรือนหลัก 

ชิงเฟิงเดินผ่านประตูไปช้าๆ ผ่านสาวใช้หลายคนที่มองนางแปลกๆ ก่อนพวกเขาจะก้มหน้าหลบสายตา ภายในมีสตรีสูงวัยแต่งตัวด้วยอาภรณ์ชั้นดีสีน้ำเงินเข้ม ร่างกายประดับด้วยเครื่องประดับมีราคาที่บ่งบอกถึงฐานะของผู้สวมใส่ นั่งเป็นประธานอยู่สุดปลายห้อง ด้านขวามือคืออ๋องสามเยี่ยนหงเทียน สามีโรคจิตของนาง 

ส่วนสตรีหน้าด้านที่นั่งเบียดชิดจนจะเกยอยู่บนตักของสามีนางก็คือ เหลียนเอ๋อคนงามนั่นเอง สายตาทุกคู่ต่างมองมาที่นางอย่างพร้อมเพรียงกัน ชิงเฟิงทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ สาวใช้คนที่นำทางนางมายังห้องโถงแห่งนี้ ยกน้ำชามาให้อย่างรู้หน้าที่ ชิงเฟิงรับมาก่อนจะคุกเข่าคลานเข้าไปหาแม่สามี ยื่นจอกชาในมือไปให้ 

"ชิงเฟิงคาระวะเสด็จแม่เพคะ" 

แม่สามีของนางนั่งมองนางนิ่งเฉย ไม่ยอมรับชาจอกนั้น ชิงเฟิงหน้าเสีย ยื่นจอกชาค้างเอาไว้ตรงหน้าอย่างใจเย็นและรอคอย 

ในที่สุด สตรีสูงวัยนางนั้นก็ยอมรับจอกชาในมือนางไปแต่โดยดี มือเรียวงามที่เริ่มมีริ้วรอยแห่งวัยยกจอกชาขึ้นจ่อที่ปลายจมูก หลับตาสูดดมกลิ่นหอมของชา พร้อมกับกล่าวเบาๆ 

"เข้าหอครั้งแรก ก็แหกปากร้องครวญครางดังไปทั่ว แสดงกริยาชั้นต่ำราวกับหญิงนางโลม" 

ชิงเฟิงสะดุดกึก! หญิงขายบริการแล้วไง?ก็คนเหมือนกัน หันไปมองอ๋องสามที่นั่งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่อีกด้าน เริ่มมีโมโหนิดๆ  พอกันทั้งแม่ทั้งลูก ยายแก่นี่อวยพรดีๆไม่เป็นหรือไง เสียงหัวเราะคิกคักดังขึ้นเบาๆจากสตรีที่กำลังสิงอยู่ข้างกายอ๋องสาม 

"เสด็จแม่ก็ คืนเข้าหอใครๆเขาก็ต้องมีบ้างละเพคะ " 

ชิงเฟิงมุมปากกระตุกริกๆอยากจะด่าให้สมความหน้าด้านหน้าทนของสตรีคนนี้นัก ตัวเองทำผิดกลับโยนขี้ให้คนอื่น 

"ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรกระทำ รักษาหน้าของสามีตัวเองเอาไว้บ้าง บ่าวไพล่จะเอาไปนินทาสนุกปาก อย่าให้มีคราวหน้าก็แล้วกัน!! " 

ชิงเฟิงหันหน้าไปทางอ๋องสามและเหลียนเอ๋อด้วยความเจ็บใจนัก หากข้าทำเช่นนั้นจริงพวกบ่าวไพลคงยิ่งสนุกปากกันน่าดู ข้าจะแหกปากร้องให้ดังไปแปดบ้านเลยเชียว คิดอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันในใจ ก้มหน้ารับคำสั่งสอนนั้นเบาๆ 

"เพคะ" 

ไม่ต้องเดาก็พอรู้ว่าเหลียนเอ๋อต้องเป็นหนึ่งในบรรดาเมียของอ๋องสามอย่างแน่นอน แถมยังมีอ๋องสามให้ท้ายเต็มที่ ไม่เช่นนั้นคงไม่กล้าหยามหน้าชายาเอกอย่างนางในคืนเข้าหอต่อหน้าต่อตาได้หรอก 

"ท่านอ๋องเพคะ พี่หญิงเพิ่งเข้าจวนมาใหม่ คงยังไม่ทรายกฏระเบียบต่างๆ อาจมีบ้างที่ผิดผลาดไป ถ้ายังไงให้เหลียนเอ๋อช่วยแนะนำดีมั้ยเพคะ" 

เสียงเล็กเสียงน้อยเอ่ยออดอ้อน อ๋องสามก็เห็นดีเห็นงามไปด้วย 

"ก็ดีเหมือนกัน" 

ชิงเฟิงหันควับไปมองทั้งคู่อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ มีอย่างที่ไหนยอมให้เมียน้อยแนะนำเมียหลวง? เป็นเมียน้อยก็อยู่ส่วนเมียน้อย ไม่ต้องเสือกเรื่องของเมียหลวง เรื่องเมื่อคืนไม่ช้าไม่เร็วข้าจะต้องสะสางแน่! 

ส่วนผู้ชายมักมาก โรคจิตแบบนั้นเอาไปเถอะยกให้ อย่ามายุ่งกับข้าก็แล้วกัน! หากไม่เป็นเพราะไม่มีทางเลือกคิดหรือว่าคนอย่างเหยียนซีจะยอมให้ใครมาเหยียบหัวกดพื้น นี่ข้าต้องเเสดงบทบาทคุณหนูลี่ชิงเฟิงหรอก เห็นแก่หน้าพ่อของร่างนี้ที่นางมาอาศัย เขาให้ข้าวให้น้ำและดูแลนางเป็นอย่างดี ถึงจะรักนางเพื่อหวังผลก็เถอะ 

"เอาละ หมดธุระแล้วพวกเจ้าก็พากันออกไปเถอะ คนแก่อย่างข้าจะพักผ่อนแล้ว" 

แม่สามีพูดจบก็ยกมือให้สาวใช้ประจำตัวจับประคองลุกและเดินกลับเข้าห้องไป ด้วยเพราะป่วยกระเสาะกระแซะเรื้อรังมานานรักษาไม่หายเสียที ร่างกายจึงถูกลมมากไม่ได้ 

ชิงเฟิงค่อยๆลุกจากพื้นที่คุกเข่าอยุ่จนเมื้อย ชำเลืองมองหนุ่มสาวหน้าไม่อายที่นั่งอยู่ด้านข้างแว๊บหนึ่งก่อนจะหันหลังเดินกลับออกไปจากห้องโถงใหญ่ เลิกสนใจคนทั้งสอง 

เสียงฝีเท้าสองคู่ตามหลังมาติดๆ ตามมาด้วยเสียงก้าวทุ้มทรงอำนาจร้องดักทางนางเอาไว้ 

"เดียว!" 

ชิงเฟิงหยุดฝีเท้าลง หันกลับมามองเจ้าของเสียง 

"มีอะไรไม่ทราบ?" 

"สามหาว! ไร้มารยาทที่สุด พูดกับท่านอ๋องแบบนี้ได้อย่างไร ท่านอ๋องเพคะ ท่านต้องลงโทษนางนะเพคะ" 

ชิงเฟิงหันไปมองสตรีที่กำลังจีบปากจีบคอหาโทษในนางอย่างรำคานใจ เลิกยุ่งกับข้าซะเถอะ ปล่อยข้าไว้คนเดียวดีกว่า 

"คืนนี้ไม่ต้องรอข้า ข้าจะค้างที่ห้องของเหลียนเอ๋อ ไม่มีอะไรแล้ว เจ้าไปได้" 

อ๋องสามเอ่ยบอกนางพร้อมกับหันไปส่งยิ้มอ่อนหวานให้สตรีที่ยืนเคียงข้างตนอยู่ ทั้งสองเลิกสนใจชิงเฟิงทำราวกับนางเป็นอากาศธาตุ 

ก็แค่นั้น จะไปนอนที่ไหนก็เชิญเถอะ ข้าจะได้นอนอย่างสงบสุขเสียที ชิงเฟิงหันหลังกลับมุ่งหน้าไปทางที่พักของตัวเอง กลับต้องสะดุดล้มหัวคะมำ ชายกระโปรงของนางถูกเหยียบเอาไว้จากด้านหลัง 

"อุ๊ย...พี่หญิงท่านต้องเดินดีๆหน่อยนะเจ้าคะ" เหลียนเอ๋อยกมือปิดปากตาโตเอ่ยกลั้วหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินเกาะเเขนอ๋องสามผ่านหน้านางไป ยื่นเท้าเต๊ะขาชิงเฟิงที่นั่งอยู่บนพื้นหนึ่งที 

ชิงเฟิงหลับตาข่มความโกรธ กำมือแล้วคลาย นับลูกแกะน้อยในใจเพื่อลดโทษะที่กำลังก่อตัว อดทนไว้ ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่หวงผัวตัวเอง จึงละรานนางก็แค่นั้น หากข้าไม่สนใจสามีของนาง เดี๋ยวนางก็ลามือไป 

######################## 

พรุ่งนี้ต้องบินไปรัสเซียแล้ว อาจไม่ได้มาอัพไปอีกหลายวัน แต่ถ้ามีเน็ตเมื่อไหร่จะมาอัพต่อจร้าาา 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น