ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

SS2 | Ep.9 : เกมเกินเพื่อน

ชื่อตอน : SS2 | Ep.9 : เกมเกินเพื่อน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 432

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ธ.ค. 2561 08:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SS2 | Ep.9 : เกมเกินเพื่อน
แบบอักษร

"เอาแล้ววว ไอ้คิงได้คิงตามชื่อว่ะเห้ย ไอ้ป้องได้ควีน เชี่ย!" เหมือนคนที่สนุกกับเกมนี้ที่สุดคือคนที่เป็นเจ้าของเกม

คิงกับป้องมองหน้ากันแปลกๆแล้วป้องก็หันหลังไปก่อนที่อั้มจะเอาแตงโมฝานมาถูที่ปากไอ้คิงแรงๆจนโดนมันตบหัว

"นี่เลย!"

"โอ้ย! ตบกูไมเนี่ย"

"ปากกูไม่ใช่ต้นไม้ใบ้หวย กรุณาถูเบาๆด้วยครับไอ้คุณอั้ม"

"อ่ะเริ่มจูบกันได้" ไอ้อั้มบอกก่อนจะเก็บของไปซ่อนตามเดิม

"ทำไมกูขนลุกแทนวะ555" ไอ้มุขกระดึ๊บเข้ามาเบียดๆผมแล้วมองไอ้คิงกับป้องอย่างตั้งใจ

ป้องกลืนน้ำลายแล้วค่อยๆเข้าไปแลบลิ้นเลียปากไอ้คิงเบาๆแต่ไอ้คิงกระชากคอป้องเขาไปชิดขึ้นแล้วดูดปากซึ่งไอ้ป้องเองก็ดูดปากตอบเช่นกัน

"เหวยๆๆ เชรดดดโด้" พวกเราที่มองอยู่ได้แต่ส่งเสียงเพราะหวาดเสียวกับพวกมันเหลือเกิน

นี่มันไม่ใช่แค่สำรวจริมฝีปากแล้ว พวกมันจูบกันจริงๆสังเกตุได้จากที่ไอ้ป้องหลับตาพริ้มแบบนั้นแถมยังดูดกันรุนแรงจนปากแทบจะเปื่อย 

แต่แล้วไอ้ป้องก็เป็นฝ่ายผละออกมาก่อน

"แอปเปิ้ลป้ะ!?" เมื่อเห็นว่าไอ้ป้องทายผิด ไอ้ชินเลยเทเหล้าเพียวๆให้ป้อง1ช็อต

"แตงโมครับเพื่อน เอาไปแดก" ป้องหน้างอแล้วรับแก้วมาทำใจ แต่พอกำลังจะดื่มไอ้คิงก็รีบแย่งไปกระดกหมดแก้ว 

"เห้ยไรวะไอ้คิง ไปแดกแทนมันทำไม" แวนเหมือนจะข้องใจที่สุด

"อย่าให้มันแดกเพียวๆดิวะ น้องมันยังคออ่อน" เหตุผลไอ้คิงก็ดูดีอยู่หรอกเพราะป้องกับมุขยังเรียนม.ต้นกันอยู่เลย คงจะคออ่อนสุดในนี้ 

"ไม่ได้ดิวะ ถ้าจะดื่มแทนต้องดื่ม2เท่า" แวนเทอีกช็อตนึงมาให้คิง

"ไม่ต้องอ่ะ กูแดกได้" แต่แล้วป้องก็แย่งแก้วนั้นกลับมาดื่มเอง เมื่อกระดกเข้าไปป้องก็ต้องเบ้หน้ากับรสชาติขมๆของมัน

"งั้นเกมต่อไปกูเปลี่ยนเป็นเหล้าชงแทนละกัน"

"อ่ะๆ มาเริ่มเกมต่อไปได้ละ" แวนทิ้งไพ่ลงมาอีกครั้งและก็ได้เป็นป้องคิงแวนควีน คู่นี้ก็ดูดดื่มไม่ต่างจากเมื่อกี้เลยแต่ไอ้แวนทายผิดเลยโดนไป

เราเล่นกันไปเรื่อยๆซึ่งก็ได้คู่สลับกันไปมา ผมโดนไปแค่ตาเดียวกับไอ้อั้มและผมได้ดื่ม ส่วนมุขยังคงรอดอยู่

"หยิบเว้ย!" แวนทิ้งไพ่อีกครั้ง คราวนี้ผมได้คิงและมุขได้ควีน เราสองคนมองหน้ากันก่อนจะนึกถึงเรื่องเมื่อตอนเย็น

"อ้าวเห้ยๆ หน้าแดงกันทำไมวะ5555" ไอ้ชินแซวเมื่อเห็นมุขทำท่าทางแปลกๆก่อนจะหันหลังไปแล้วด่ากลับมา

"กูเมาแล้วไงไอ้ฟาย"

"มา ถึงเวลาของคู่จิ้นกล้ามุขของเราละ" ไอ้คิงเอาส้มจี๊ดมาถูกับปากผมจนรู้สึกแสบๆ

"เชิญคู่บ่าวสาวจูบกันได้ครับ555"

"ชงห่าไรไอ้คิง!" มุขหันมาด่าก่อนที่จะมองหน้าผม

มันคุกเข่าให้ตัวสูงกว่าผมที่นั่งบนพื้นหน้าโซฟาก่อนจะโน้มตัวลงมาดูดปากหยักเบาๆ มือเล็กค่อยๆดันไหล่ให้ผมเอนไปพิงโซฟาแล้วดูดริมฝีปากทั้งบนล่างสลับกันโดยที่ผมก็ดูดตอบ

เมื่อมันจะผละออกไปผมก็กอดมันไว้แล้วเกี่ยวลิ้นเล็กมาดูดดุนอย่างหมั่นเขี้ยว

"เห้ยๆๆ นอกเกมแล้วไอ้กล้า" คิงเข้ามาแยกตัวพวกเราออก ผมเลยดึงทิชชู่มาเช็ดปาก ทุกคนที่เล่นเกมนี้ปากจะเยิ้มไปด้วยน้ำลายของอีกฝ่ายเลอะเทอะจนต้องเช็ดออก

"ทายมาไอ้มุข"

"มะนาวใช่ป่ะ?"

"ผิด หมดแก้ว" อั้มยื่นแก้วให้ก่อนที่มุขจะรับมากระดกรวดเดียว

"เกมต่อไป" แวนทิ้งไพ่ลงมาอีกครั้ง ผมหยิบได้ไพ่เปล่า ป้องได้ควีน ส่วนมุขได้คิง.. 

"มาไอ้มุข" ชินละเลงสตรอเบอร์รี่บนปากไอ้มุขเมื่อป้องหันหลัง

"หันมาได้" ป้องหันมาหลังจากได้รับคำสั่ง ทั้งสองยื่นหน้าเข้าไปใกล้กันเรื่อยๆ..

"อื้ออ" แต่แล้วผมก็คว้าคอของมุขมาจูบปากก่อนจะดันให้มันพิงโซฟาบ้าง ผมดูดดึงริมฝีปากบางเพื่อลิ้มรสเปรี้ยวๆนั้นจนหมดแล้วสอดลิ้นเข้าไปควานหารสชาติของเหล้าในปากมันต่อ

นิ้วเรียวสอดเข้ามาในกลุ่มผมของร่างหนาเพื่อระบายความรู้สึกพลางตวัดลิ้นเล่นกับลิ้นที่อยู่ในปากของตัวเอง

"แฮะแฮ่ม!" เสียงกระแอมของชินทำให้ผมกับมุขรีบผละออกจากกัน

"แหมไอ้กล้า มันคิวของไอ้ป้องไม่ใช่หรอ" ชินถามพลางมองมาอย่างเจ้าเล่ห์

"ก็.. กูแค่อยากกินสตรอเบอร์รี่" ผมตอบไปอย่างหน้าตาเฉย

"ไม่ต้องเลยมึงอ่ะ ไอ้มุขเช็ดปากละมาทาใหม่" 

"เห้ยไอ้แวน กูว่าเปลี่ยนเกมดีกว่ากูเบื่อแล้วอ่ะ" ผมรีบห้ามไอ้แวนที่จะจับมุขทาปากอีกครั้ง 

"ให้มันเบื่อจริงเถอะ" แหน่ะ ไอ้แวนนี่มองผมแบบที่ไอ้ชินมองไม่มีผิด

"อ่ะงั้นดื่มกันอย่างเดียวพอ เปิดเพลงด้วย" ชินสั่งก่อนที่จะกระดกเหล้าปาก


เราดื่มกันอย่างเดียวและมีแหกปากร้องเพลง ลุกขึ้นเต้นตามประสาของคนเมา จนตอนนี้ทุกคนคอตกไปสลบกับโซฟากันหมดแล้ว

"เห้ยยยย พวกมึงง~ " ผมที่ยังพอมีสติอยู่บ้างตบหน้าเรียกพวกมันแต่ก็หลับเป็นตาย 

"อะ.. อึกก อืออ" มุขทำเหมือนจะอ้วกผมเลยรีบไปปิดปากมันไว้

"ไปอ้วกห้องน้ามมม" ผมดึงคนตัวเล็กเข้าไปในห้องน้ำ ทันทีที่ไปถึงมันก็อ้วกเอาๆ

"อ้วกกก แค่กๆ อ่อกกก" ผมได้แต่ลูบหลังคนที่เกาะชักโครกอยู่ก่อนจะพามันไปบ้วนปาก 

"คออ่อนละเสือกแดกเยอะ" ผมใช้น้ำลูบหน้าให้คนที่หน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์เหล้า

"อื้อออ" พอได้น้ำล้างหน้าเหมือนมันจะเริ่มสร่างขึ้นมานิดหน่อย

"ปวดหัวอ่ะดิ" ผมถามเพราะคิดว่ามันน่าจะแฮงก์แน่ๆ

"เออดิ"

"งั้นไปแดกมะนาวกัน" ผมลากมุขไปเคี้ยวมะนาวที่เราใช้เล่นเกมกันเมื่อกี้

"แง่ะ เปรี้ยววว" มันเบ้หน้าเมื่อเคี้ยวเข้าไปคำแรกแล้วคายออกมา

"มะนาวที่ไหนไม่เปรี้ยวบ้างว้าาา" ผมฝืนใจเคี้ยวให้น้ำมะนาวค้างอยู่ในปากก่อนจะประกบปากมุขไป

"อื้มมม" แขนเรียวยกขึ้นมาคล้องคอผม ก่อนที่จะไปเผยอปากให้อย่างรู้งาน

ผมค่อยๆถ่ายเทน้ำมะนาวจากปากตัวเองเข้าไปในโพรงปากเล็กก่อนที่จะตวัดลิ้นเล่นกับลิ้นอีกคน มุขก็ไม่ยอมแพ้ ดูดดึงลิ้นหนาอย่างรุนแรง รู้สึกว่า มุขจะจูบเก่งกว่าครั้งแรกที่ผมจูบกับมันมาก 

มือหนาซุกซนไปบีบเป้าของมุขแล้วเค้นคลึงเบาๆ ปากก็ผละออกมาแล้วดูดยอดอกคนตัวเล็กผ่านเสื้อจนมันแอ่นอกรับ 

"อ่ะอื้อออ กล้าา.." มุกครางชื่อผมแล้วมองผมตาเยิ้มจนผมก็กลัวว่าเพื่อนๆที่หลับอยู่ใกล้ๆจะได้ยินแล้วตื่นขึ้นมา 

" ไปต่อข้างบนกันเถอะ" ผมดึงร่างเล็กขึ้นไปบนห้อง แล้วดันมันเข้าห้องน้ำเพราะไม่อยากให้เลอะที่นอน 

เมื่อมุขเข้าไปผมก็จัดการถอดเสื้อผ้าให้มันอย่างรีบร้อนซึ่งมันก็ไม่เบาถอดให้ผมเช่นกัน แต่ผมก็ไม่ลืมที่จะเก็บเสื้อผ้าไปพาดราวไว้

เมื่อตัวเปลือยเปล่าผมก็ดันมันลงอ่างแล้วตามลงไปดูดยอดอกสีพีชที่ผมหลงใหลนักหนา มือก็รูดรั้งแก่นกายให้มัน ตอนนี้ผมต้องการมันมากกว่าตอนเย็นนี้ซะอีก

ความคิดเห็น