LUN_LA

มาเเล้วจ้าาา นิยายเรื่องใหม่ เรื่องที่ 4 สามารถติดตามได้เเล้วน่าา เม้นพูดคุยกันได้น่า ตรงไหนผิดพลาดเเนะนำได้จ้า ขอบคุณล่วงหน้าเลยน่าา

โคตรร้าย⚔️​ # 10

ชื่อตอน : โคตรร้าย⚔️​ # 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2562 08:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โคตรร้าย⚔️​ # 10
แบบอักษร

โคตรร้าย⚔️ # 10

วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่ง วันที่ผมต้องลงมาช่วยงานด้านล่าง วันนี้ลูกค้าเยอะมากๆ เพราะมันเป็นช่วงเทศกาลด้วย คนก็เลยเยอะเป็นพิเศษ


เเต่วันนี้มันไม่ได้ให้ผมไปเดินเสิร์ฟอาหารหรอกนะ อาจเพราะเหตุการณ์เมื่อวานด้วยหรือเปล่าผมก็ไม่เเน่ใจ เเต่มันให้ผมทำเเค่ยกอาหารจากห้องครัวออกมาวางเเล้วเลี้ยงเด็กเสิร์ฟเอาไปเสิร์ฟเท่านั้น


หรือถ้าคิดในเเง่ดี  ที่มันให้ผมทำเเค่นี้อาจจะเพราะมันเห็นว่าผมมือยังเจ็บอยู่ก็ได้ล่ะมั้ง


เเต่ไม่ว่ามันจะคิดเเบบไหน...ไอ้การที่ต้องมายืนนิ่งๆ คอยรับคอยส่งอาหารอยู่เเบบนี้เนี่ย...


มันก็เหนื่อย ก็เมื่อยเเละปวดขาเหมือนกันนะ-*-!


ผมยืนอยู่ไม่นาน ไอ้ลพมันก็เดินหน้าสะล่อนเข้ามา ก่อนที่มันจะพยักหน้าทักทายผม ผมเลยพยักหน้าตอบมันไป


“ซ้อ โต๊ะ 3 เบียร์ 2 ทาวเวอร์”

“เบียร์สด 2 ทาวเวอร์”ผมหันไปตะโกนสั่งไอ้คนที่มีหน้าที่เตรียมของพวกนั้น ก่อนจะหันมาคุยกับไอ้ลพที่กำลังยืนทำหน้าสะล่อนอยู่ตรงหน้าต่อ

“ไรของมึง มองหน้าอยู่นั้น”

“ก็เเค่กำลังคิดว่า หน้ามึงก็เหมือนผู้หญิงเหมือนกันนะซ้อ  ถึงว่าเมื่อวานไอ้พวกนั้นถึงได้เข้าใจผิดคิดว่ามึงเป็นทอม^^” มันพูดเเล้วยิ้มให้ผมจนตาหยี  


ผมละอยากจะเอานิ้วจิ้มตาเเมร่งจริงๆ -_-”


“นี่ถ้าวันนี้คนไม่เยอะ เฮียก็คงไม่ยอมให้มึงลงมาช่วยเเน่ๆอะซ้อ”

“....”

“เเต่มึงไม่ต้องห่วงน่ะซ้อ ไอ้พวกนั้นมันเข้ามาหาเรื่องมึงอีกไม่ได้หรอก ก็เฮียเล่นเเบนพวกมันไม่ให้เข้าร้านไปล่ะ เเถมเมื่อวานยังต่อยไอ้เวรที่จับตูดมึงจนเลือดกลบปากไปด้วยนะ กูล่ะซะใจเเทนมึงเลยซ้อ”


ไอ้ลพมันพูดต่อเลยๆ ส่วนผมก็ทำเเค่ยืนฟังมันพูดอยู่เเบบนั้นไม่ได้เเสดงความคิดเห็นอะไรออกไป


“สงสัยอีกหน่อยเฮียคงจะสั่งห้ามมึงลงมาจากชั้นสามเเน่ๆเลยวะ” มันพูดออกมาไม่หยุด ก่อนจะหัวเราะชอบใจกับคำพูดของตัวเองจนผมอดจะเบะปากใส่เเมร่งไม่ได้

“ปากมึงเนี่ยถ้ามันปิดสนิท น้ำลายมันจะบูดใช่ม่ะ--”ผมด่ามันไปที เเล้วรับทาวเวอร์ใส่เบียร์ทั้งสองอันจากไอ้คนที่ชื่อว่าโจ ส่งไปให้ไอ้ลพอีกต่อหนึ่ง

“อาเคๆ เดี๋ยวว่างๆ จะเเวะมากวนใหม่นะซ้อ ฮ่าาา”เเล้วมันก็หัวเราะชอบใจอออกมาอีก เมื่อเห็นผมทำหน้าทำตาเหม็นเบื่อใส่มัน


กวนตีนสัส!!


อยากจะยกตีนขึ้นไปถีบเเมร่งให้ร่วงสักทีจริงๆ….เเต่พอเห็นท่าทางทุรักทุเรของมันที่เกิดขึ้นจากการต้องยกทาวเวอร์เบียร์สดจำนวนสองอันใหญ่ๆเเล้ว  ก็อดไม่ได้ที่จะเเสดงตัวเป็นคนดี อาสาช่วยมันสักหน่อย


“ถือไหวเปล่าว่ะ ให้กูช่วยม่ะ”

“อย่าเลยซ้อ เดี๋ยวเกิดเรื่องเเบบเมื่อวานอีก  คราวเนี่ยเฮียเล่นกูเละเเน่...บรื้อ! เเค่คิดกูก็ขนลุกล่ะเนี่ย!!”

“มันจะมาทำอะไรมึงได้ว่ะ” ผมถามมันอย่างไม่เข้าใจ

“ก็เพราะกูดูเเลมึงไม่ดีไงซ้อ เมื่อวานกูก็โดนบ่นไปทีหนึ่งล่ะถ้าเกิดเรื่องเเบบเมื่อวานอีก คราวนี้กูโดนตีนเฮียเเน่ๆอ่ะ”มันว่ายิ้มๆเเล้วเดินเเบกทาวเวอร์เบียร์สดเเยกออกไป


เกี่ยวอะไรกันว่ะ??



ผมยืนช่วยงานตรงนั้นอยู่สักพักใหญ่ๆเเล้ว ยังเเปลกใจตัวเองอยู่นิดหน่อยนะเนี่ยที่ยอมทำงานโน้นนี้ตามคำสั่งของไอ้บีเอ็มเเบบนี้  


เอาเถอะ  ถือว่าทำเเลกกับที่ซุกหัวไปวันๆเเล้วกัน อย่างน้อยก็รอวันที่อาม่ามาตามกลับบ้าน


..เเล้วมันจะเกิดขึ้นวันไหนว่ะ-_-?


“เดี๋ยวกูมาน่ะ” ผมหันไปบอกไอ้คนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ

"ไปไหนครับ?"

"...ห้องน้ำ"

"ให้ผมไปเป็นเพื่อนไหมครับ"

"ไม่อะ  กูไปได้"

“อ...ครับ” ไอ้โจมันตอบกลับมายิ้มๆ  ไอ้นี่ก็อีกคน จะยิ้มอะไรนักหนาว่ะเนี่ย??  


อุ๊ก! อ๊วกก!


ผมชะงักขาที่กำลังจะก้าวเข้าไปในห้องน้ำชาย ก่อนจะต้องรีบถอยตัวออกมาให้ห่างจากตรงนั้นทันที  


เมื่อกี้มันไม่ใช่อย่างที่ผมคิดใช่ไหม! ไอ้เสียงเมื่อกี้มันไม่มีใครที่ไหนมาอ้วกใช่ไหม!! ตอบกูที่ว่าไม่มีใครมาอ้วกเเถวนี้จริงๆ


ไอ้สัส! เยี่ยวก็ปวด ไอ้เวรที่ไหนมันมาอ้วกตอนนี้ว่ะ!


ผมยิ่งเป็นประเภทเห็นอ้วกเเล้ว อ้วกของตัวเองก็เเทบจะพุ่งตามออกมา  ถ้าเข้าไปในห้องน้ำตอนนี้ผมได้อ้วกตามไอ้คนนั้นไปเเน่ๆ เอาไงดีว่ะ?


“อ้าวน้อง มาพอดีเลย ช่วยไปเช็ดอ้วกเพื่อนพี่ให้ทีน่ะ อะนี้ทริป ใจมากเว้ย” คำพูดรัวๆ ของใครคนหนึ่งพร้อมกับเงินจำนวนหนึ่งที่ยัดใส่มือของผม  ก่อนที่เขาเเละเพื่อนอีกคนจะช่วยกันพยุงบุคคลที่เเทบจะเดินเองไม่ไหวผ่านหน้าผมไป


อื้อฮือ! เหม็นเปี้ยวโคตร!!


ผมก้มมองเงินในมือของตัวเองก่อนจะก้มมองเสื้อผ้าที่ตัวเองใส่อยู่ ทำให้พอจับใจความได้ว่า คนพวกนั้นเข้าใจว่าผมเป็นพนักงานของร้าน ก็ไม่เเปลกที่จะเป็นเเบบนั้น เพราะตอนนี้ผมกำลังใส่ยูนิฟอร์มของที่นี้อยู่...


เอาไงดีว่ะ!!


โวย! เข้าไปเยี่ยวก่อนเเล้วกัน!!


ผมหลับหูหลับตาเดินเข้ามาด้านในห้องน้ำ  เเอบเห็นในอ่างล่างหน้ามีซากอะไรบางอย่างลอยอยู่เต็มฝ่ายใน ก่อนที่ผมจะต้องรีบวิ่งหลบเข้ามาในห้องน้ำห้องที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดเเล้วรีบปิดประตูอย่างรวดเร็ว พร้อมๆกับอาหารมื้อเย็นของวันนี้ที่ลอยขึ้นมาจ่อที่คอหอย


อุ๊ก!


ไอ้เหี้ย! กูจะอ้วกก!!


...พอผมทำธุระของตัวเองเสร็จก็ค่อยๆเปิดประตูห้องน้ำออกมา ก่อนจะต้องยกมือขึ้นมาบีบจมูกของตัวเองกลั้นหายใจเอาไว้ เมื่อกลิ่นชวนอ้วกลอยเข้ามาสู่โพลงจมูกของตัวเอง


โอ๊ย! มึงเมามึงก็หยุดกินสิว่ะ มาอ้วกให้เป็นภาระคนอื่นทำไม!!!


สุดท้ายผมก็ตัดสินใจเดินเข้าไปใกล้ๆอ่างล้างหน้านั้นมากขึ้น จนมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในนั้น ก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างไปหมุนก๊อกน้ำให้เปิดออก


ซ่า..า...า


อี๊!!  ผมถึงกลับร้องเสียงหลง พอน้ำที่ตัวเองเป็นคนเปิดสัมผัสเข้ากับกลุ่มก้อนในอ่างล้างหน้า เเละดูเหมือนพวกมันจะไม่ค่อยถูกกันเท่าไร พอน้ำโดนตัวพวกมันปุ๊บ พวกมันก็พากันเด้งกระจายขึ้นมาเต็มบริเวณอ่างล้างมือไปหมด


อ๊าก! กูจะอ้วกกก...อุ๊ก!!


“ซ้อทำไมมา….เชี่ย! อะไรว่ะนั้น!” ไอ้ลพที่คงเห็นว่าผมไม่ได้อยู่ตรงโต๊ะรบออเดอร์ถึงได้เดินออกมาตาม มันร้องออกมาอย่างตกใจ ก่อนจะรีบพุ่งเข้าไปปิดน้ำเพื่อไม่ให้น้ำที่ตอนนี้มันกำลังจะเจ่งนอกออกมานอกอ่างเเล้ว  ในขณะที่ผมยังคงยืนอึ้งมองผลงานของตัวเองอย่างคนจะอ้วกตามอยู่เเบบนั้น

“ท...ทำไงดีว่ะ!” พอเริ่มตั้งสติได้ผมเลยหันไปขอความช่วยเหลือจากไอ้ลพมัน

“มึงอ้วกเหรอว่ะซ้อ??”

“มึงจะบ้าเหรอ นี่ไม่ใช่อ้วกกู เเต่ถ้ากูยังเห็นมันอยู่เเบบนี้ กูอ้วกเเน่!!”

“เเล้วใครสอนมึงทำเเบบนี่เนี่ยซ้อ! ในอ้วกมันมีเศษอาหาร มันไม่ไหลลงท่อไปให้มึงหรอก”

“เเล้วกูจะรู้ไหม!”

“เเล้วทำไมมึงไม่ไปตามใครมาทำเล่า”

“ก็กูรับเงินมาเเล้ว!”


เดี๋ยวนะ! เเค่เพราะรับเงินมาเเล้ว ทำไมผมถึงต้องยอมมาทำอะไรเเบบนี้ด้วยว่ะ  เงินนี้ก็ไม่ได้มากพอที่ผมจะต้องมาทนทำเรื่องชวนอ้วกเเบบนี้สักหน่อย


เเต่จะให้ปล่อยไว้ก็ไม่ได้  เดี๋ยวมีลูกค้ามาเห็นเข้าเเล้วเอาไปพูด ผับของไอ้บีเอ็มก็จะเสียชื่ออีก...


ผมไม่ได้ห่วงมันหรอกน่ะ ผมเเค่กลัวว่าถ้าไม่มีลูกค้ามาผับมัน เเล้วผมจะไม่มีเงินใช่ตั้งหาก จริงๆนะ!


เชื่อไหมเนี่ย!!!


“ไปๆ มึงออกไปข้างนอกเลยซ้อ” ไอ้ลพคงเห็นท่าทางของผมมันถึงออกปากไล่  เเต่ถ้าผมไปเเล้วใครจะเก็บ...นั้นละ

“เเล้วใครจะเก็บนั้นว่ะ”ผมถามชี้มือไปทางสิ่งที่่น่ามองนั้น

“เดี๋ยวกูไปหาคนมาทำเอง มึงออกไปเถอะ”


เเล้วผมก็ถูกไอ้ลพไล่ให้กลับมายืนโง่ๆ อยู่ตรงเคาเตอร์ประจำตำเเหน่งเดิมของตัวเอง  ส่วนมันก็เดินเเยกไปตามใครสักคนเนี่ยเเหละ เเล้วก็พากันเดินกลับไปที่ห้องน้ำกัน ผมเลยได้เเต่หัวเราะเเห้งๆที่ดูเหมือนตัวเองจะเผลอไปสร้างปัญหาขึ้นมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ


เเต่กูเเค่อยากช่วยน่ะ! ไม่อยากให้ลูกค้าของพวกมึงมาเห็นภาพไม่ควรเห็นเเบบนั้น - -!


“เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ”ไอ้โจมันเดินมายืนข้างๆผม เเล้วพูดถามออกมา พร้อมๆกับมองหน้าผมอย่างรอคำตอบ

“ไม่มีไร”ผมเลี่ยงที่จะไม่ตอบมันไป อาจเพราะไม่ได้สนิทกับมันด้วยเลยไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกับมันต่อ เลยได้เเต่ขยับตัวออกมาหามันนิดหน่อยเเล้วยืนมองนู้นนี้ไปเรื่อย


...


“สร้างเรื่องอะไรอีกล่ะมึงน่ะ”ไอ้บีเอ็มที่พึ่งจะเดินเข้ามาในห้องนอนหลังจากที่มันออกไปอาบน้ำที่ห้องน้ำด้านนอกมา เพราะผมใช้ห้องข้างในนี้อยู่

“กูเปล่า”ผมตอบเลี่ยงๆพร้อมๆกับพยายามผูกผ้าพันเเผลที่มือของตัวเองไปด้วย

“ส่งมา” มันเดินมาหยุดข้างๆผม เเล้วพูดขึ้นเสียงนิ่ง

“กูทำได้ มึงไปเช็ดหัวมึงเถอะ”

“ทำได้ห่าอะไร เห็นมึงนั่งโง่เเบบนี้มาสักพักล่ะ”


ด่าเก่งไอ้สัส!!


เออๆ ส่งไปให้เเมร่งผูกก็ได้ ผมยอมส่งมือข้างที่เป็นเเผลของตัวเองไปให้มัน มันก็ค่อยๆจับผ้าพันเเผลผูกให้เบาๆ


หลังจากที่มันผูกผ้าให้ผมเสร็จ ผมก็ทิ้งตัวลงนอนทันที  ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เเล้วก็ต้องขยับลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิอีกครั้ง พลางใช้มือทิ้งสองข้างของตัวเองนวดไปมาตรงบริเวณน่องขาทั้งสองข้าง


“เป็นห่าอะไร”

“ปวดขา! ก็วันนี้มึงให้กูยืนทั้งวันเลยอะ!” ได้ทีผมก็เลยบ่นมันบ้าง


ถึงจะไม่ปวดมากจนถึงขนาดทนไม่ได้ก็เถอะ เเต่คนอย่างผมน่ะเว้ย! เคยต้องมาปวดขาเเบบนี้ที่ไหน ปวดทั้งขา ปวดน่อง ปวดส้นปวดไปหมดเเล้วเนี่ย!!


“นอนลงไป”

“กูปวดขา!”จะไปมีอารมณ์อยากนอนได้ไงว่ะ!

“กูบอกให้นอนลงไป”

“....”

“อย่าดื้อ!” มันเริ่มขึ้นเสียง ทำหน้าดุๆใส่ผมจนต้องยอมทิ้งตัวลงนอนกับที่นอน


กูเนี่ยนะดื้อ! พูดอย่างกับกูเป็นเด็กเลยไอ้หมา!


หมับ!


“ท...ทำไรว่ะ!!”ผมถามเสียงหลง หน้าตาตื่นอย่างเห็นได้ชัด  เมื่อจู่ๆไอ้บีเอ็มมันก็ขยับตัวนั่งในท่าสบายๆ ก่อนจะเอื้อมมือมาดึงขาทั้งสองข้างของผมลงไปวางบนหน้าขาของมัน

“นวด? ไม่รู้จักหรือไง”

“กูรู้! ต...เเต่มึงทำเพื่อไรวะ”

“ความผิดกูไม่ใช่หรือไง”มันถามหน้านิ่งๆ เเล้วออกเเรงบีบๆนวดๆ บริเวณน่องของผมทั้งสองข้างสลับกันไป


เออ! ก็ดีเหมือนกัน ที่กูต้องเป็นเเบบนี้มันก็เพราะมึงนั้นเเหละ  เพราะฉะนั้นรับผิดชอบนะ ถูกเเล้ว^^


[BM]



ผมเงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าของคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้ม หายใจเข้าออกสม่ำเสมอกันอยู่  หลังจากที่ผมนวดขาให้มันอยู่สักพักมันก็หลับไป ก่อนหน้านี่พอผมจะหยุดนวดมันก็ส่งเสียงอื้ออ่าขึ้นมาจนผมต้องนวดให้มันต่อ..


“คุณ...ไอ้คุณ”


เเต่เหมือนคราวนี้มันคงจะหลับลึกไปเเล้ว ผมเลยค่อยๆขยับขาทั้งสองข้างของมันออกจากหน้าขาของตัวเอง  เเล้วขยับตัวลงไปนอนข้างๆมันบ้าง


“อืออ..ออ”มันส่งเวียงออกมาทั้งๆที่หลับไปเเล้ว ก่อนที่มันจะดิ้นจนเเขนขาของมันพาดมาตรงกลางช่วงลำตัวของผม

“ขยับไป นี้ฝั่งกู”

“จานอนน….”เสียงงัวเงียของมันพูดมาเเค่นั้น ก่อนที่ไอ้ขอบคุณมันจะนิ่งไปอีกครั้ง


ผมก้มมองใบหน้าของมันที่ยังคงหลับตาพริ้มอยู่เหมือนเดิม ก่อนจะพอเข้าใจอะไรได้บ้าง..


“หึ! ก็เพราะหน้าตามึงมันเป็นเเบบนี้ไง ไอ้พวกเวรนั้นมันถึงเข้าใจผิด”ผมพึมพำกับตัวเองเบาๆหลังจากรอบสำรวจใบหน้าของคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆมาสักพัก...  


….เเต่นิสัยบ้างเรื่องของมึงเนี่ย  น่าตบให้คว่ำจริงๆ - -



BY : ลั้น ลา



ความคิดเห็น