ครีบปลาวาฬ/ชญานิษฐ์
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

46::เอาใจเมีย(แบบหวังผลตอบแทน)

ชื่อตอน : 46::เอาใจเมีย(แบบหวังผลตอบแทน)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ธ.ค. 2561 19:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
46::เอาใจเมีย(แบบหวังผลตอบแทน)
แบบอักษร

มารีญาตื่นก่อนเพื่อมาดูความเรียบร้อยในห้องครัว และพาลูกสาวมาเดินเล่น ส่วนเอ็ดการ์ดตื่นทีหลังและเขาก็ได้สร้างความแปลกใจในเช้าวันใหม่ โดยการโกนหนวดที่รกรุงรังของเขาออก

“คุณโกนหนวดทำไมคะเอ็ดการ์ด”

ไม่แปลกที่มารีญาจะตั้งคำถามด้วยความประหลาดใจ เอ็ดการ์ยืนยันและยึดมั่นไว้หนวดเคราเพราะต้องการทำให้ตัวเองดูดุดันและโหดเพื่อลูกสาวและเมีย แต่ดูสิ! วันนี้เขากลับโกนมันออกซะง่ายดายแบบนี้

ไม่รู้กินยาลืมเขย่าขวดหรือเปล่า?

“เอาใจเมีย” นี่คือคำตอบของเขา เอ็ดการ์ดตอบโดยไม่ต้องคิดให้เหนื่อย เมื่อคืนง้อเมียไปหลายยก และเขาอยากเอาใจเธอเพราะจำได้ว่าเธอบอกให้เขาไปโกนหนวดเคราออก

“ไม่หวงลูกหวงเมียแล้วเหรอคะ”

“หวง...แต่ผมเปลี่ยนมาพกปืนแทน ตอนนี้ผมจะหล่อ”

“บ้าไปแล้ว” นอกจากบ้าคือคำตอบนี้มันน่าหมั่นไส้มากจนเธออยากตบเขาสักฉาด คนอะไรพูดจาดีๆ ก็ไม่ได้ ต้องยียวนกวนประสาทตลอด

เฮ้อออออ!

“คุณว่าผมว่าบ้าเหรอรีญา”

“ค่ะ ก็บ้าจริงๆ นี่คะ”

“คนบ้าอะไรจะหล่อขนาดนี้”

“หลงตัวเองไปอีก”

“หรือไม่จริง? คุณจะเถียงว่าผมไม่หล่อเหรอ?”

“จริงค่ะ...คุณหล่อมาก” มารีญาไม่เถียงหรอกว่าเขาหล่อ แต่มันจำเป็นไหมที่เขาจะมาอวดตัวเองแบบนี้ต่อหน้าเธอ เฮ้อ....ผัวนะผัว!

ทางด้านเอ็ดการ์ดเมื่อเมียยอมรับว่าตนนั้นหล่อเขาก็ยิ้มไม่หุบแถมยังกระเซ้าเย้าแหย่มารีญาอีกด้วย

“คุณนี่ก็หลงผัวเหมือนกันนะครับรีญา”

“อ่า....เอ็ดการ์ดฉันอยากตบคุยจริงๆ ทำไมชอบกวนประสาทคะ”

“กวนประสาทหรือกวนใจพูดให้ถูกที่รัก”

“ไม่คุยด้วยแล้วค่ะ ไปหายัยหนูดีกว่า”

ทว่า.......

หมับ!!! เรื่องอะไรเขาจะยอมให้เธอไปง่ายๆ เอ็ดการ์ดเอื้อมมือไปจับเรียวแขนมารีญาแล้วดึงเข้ามาหาตัว เขาไม่ต้องออกแรงมาก ร่างเธอบางแบบนี้ไม่ยากเลยที่เขาจะทำให้เธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดของเขา

“คนบ้า!” หญิงสาวแว้ดเสียงใส่

ถามว่าเขากลัวไมเวลาที่เมียแว้ดเสียงแหลมใส่แบบนี้? ... คำตอบคือกลัวแต่แล้วยังไงล่ะก็เขาด้านและมึนมากพอๆ กับการกลัวเมีย

ทำไงได้?

“จ๋าที่รักเรียกผัวซะเกรี้ยวกราดเชียวนะครับ”

“อยากถูกตบใช่ไหมคะ”

“เอาสิ คุณตบผมจูบ” ยังมีหน้าไปท้าทายอำนาจของเมีย มารีญาหายใจฟึดฟัด เธอไม่ได้โมโหแต่หมั่นไส้เอ็ดการ์ดมากกว่า

และนั่นจึงทำให้ฝ่ามืออรหันต์ง้างขึ้นสูง!

แต่ว่าเอ็ดการ์ดไวกว่า......

“จ๊วบ!” เขาฉกริมฝีปากนุ่มนิ่มไปจูบอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็บดขยี้อย่างเอาแต่ใจ มาสนใจว่าสาวใช้จะอยู่ดูความหวานนี้ ก็เขาจะหวานกับเมีย อยากโชว์ใครจะทำไม

เขาไม่แคร์นะ!

“อื้ออออ ... คนบ้าคุณนี่มัน.....” เขาปล่อยริมฝีปากเธอให้เป็นอิสระเพื่อให้เธอหายใจ แต่มารีญากลับกราดคำบริภาษเขานั่นจึงทำให้เอ็ดการ์ดประกบปากจูบเธออีกครั้ง

เนินนาน....

ร้อนแรง....

จนอยากจับเมียกดไม่อยากไปทำงาน.....

“ผมควรหยุดอยู่บ้านดีไหมนะ?”

“ไม่ต้องเลยนะ”

“อยากหยุดจังเลย”

“เอ็ดการ์ดถ้ายังหื่นไม่เลิกฉันจะไม่เกรงใจคุณแล้วนะ จะตบให้เลือดกบปากเลยคอยดู”

“กลัวจัง” เขาบอกแล้วหอมแก้มเธอฟอดใหญ่ จากนั้นก็พาหญิงสาวเดินไปหาลูกสาวที่ห้องนั่งเล่น ยัยหนูริก้าคนน่ารักและมีเค้าความสวยเหมือนแม่กำลังนั่งเล่นของเล่นกับสาวใช้

“เดี๋ยวฉันดูลูกเองแนนซี่ เธอไปกินข้าวเถอะ สายๆ ค่อยมาเล่นกับยัยหนู”

“ค่ะคุณผู้หญิง”

สาวใช้เดินออกไป เอ็ดการ์ดและมารีญาอยู่กับลูกสาว เข้าไปนั่งเล่นในคอกกั้น ยัยหนูริก้าเห็นพ่อกับแม่มาหาก็ร้องหวีดว้ายยกใหญ่

“ลูกเราดูเป็นเด็กอารมณ์ดีนะรีญา”

“ใช่ค่ะ ยัยหนูริก้าหัวเราะง่ายมาก ไม่งอแง เลี้ยงง่าย”

“แบบนี้เราควรจัดลูกชายกันอีกหนึ่งคนนะ เป็นน้องชายของริก้า โตขึ้นจะได้อยู่เป็นพี่น้องเป็นเพื่อนคอยดูแลปกป้องกัน”

“พอเรื่องแบบนี้ล่ะสมองแล่นดีเหลือเกินนะคะเอ็ดการ์ด”

“แน่นอนสิครับ” ก็มันเป็นทางของเขา อีกอย่างเอ็ดการ์ดอยากมีลูกเยอะๆ ยิ่งลูกชายเขาจะยิ่งชอบมากเพราะจะได้คอยปกป้องหนูริก้า

.......

“ตั้งใจทำงานนะคะ”

มารีญาเดินอุ้มลูกสาวเดินมาส่งเอ็ดการ์ดขึ้นรถไปทำงาน เอ็ดการ์ดหอมแก้มลูกสาวและเมียสุดสวย

“บ้ายบายครับ ผมจะตั้งใจทำงานแต่อาจมีบางครั้งที่ผมต้องนึกถึงหน้าของคุณกับลูกด้วยความคิดถึง”

“จะไปแล้วก็ยังไม่หยุดหยอดคำหวาน”

“อย่าเพิ่งเอือมระอาเพราะความรักผมเยอะมากเหมือนคลังความหวานก็เยอะนะครับ”

“ไปทำงานได้แล้วค่ะ กินข้าวให้หมดด้วยนะ หากกินเหลือน่ะน่าดู” มารีญาไม่ลืมที่จะสั่งพร้อมคาดโทษเอ็ดการ์ด เธอต้องสั่งต้องย้ำและต้องขู่ เพราะเอ็ดการ์ดเป็นคนหนึ่งที่หากทำงานแล้วเขาจะไม่ค่อยอยากกินข้าว

หรืออาจกินช้าจนไม่อยากกิน

มารีญาห่วงใยเอ็ดการ์ดเสมอหากเธอว่างเธอจะโทรเช็คเสมอ แต่ก็รู้ว่าเอ็ดการ์ดจะเออออแค่ปากเท่านั้น ไม่บ่อยที่เขาจะทำตามอย่างจริงจัง ทว่าหากเป็นเรื่องกินเมีย แน่นอนว่าเขาจำได้และแม้ห้ามก็จะไม่หยุดกินด้วย จนกว่าเขาจะพอใจนั่นแหละถึงจะหยุด

เฮ้อออ ผัวนะผัว!!!

“ถ้าผมกินหมดคุณจะให้รางวัลผมหรือเปล่า”

“ทำเพื่อสุขภาพตัวเองทั้งนั้นค่ะ”

“ไม่อยากทำเพื่อสุขภาพตัวเองแล้วครับเมียไม่โอ๋ไม่มีของรางวัลให้”

“เห็นแก่ผลประโยชน์”

“เพราะผมเป็นนักธุรกิจครับ”

“เฮ้อ!” มารีญาถึงกับถอนหายใจแต่เอ็ดการ์ดกลับยิ้มหน้าระรื่นซะอย่างนั้น ยิ่งแก่ยิ่งเจ้าเล่ห์ ข้อต่อรองเยอะเหลือเกิน แต่มารีญาก็เป็นมารีญา เขาตามใจเธอและเธอก็ตามใจเขา

“โอเคค่ะ หากกินหมดจริงๆ อยากได้อะไรฉันจะให้คุณ”

“สัญญา” เขาเดินเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง เอานิ้วก้อยขึ้นมาเพื่อทำสัญญากับมารีญา เหมือนเด็กจริงๆ และพอมารีญาเกี่ยวก้อยกับเอ็ดการ์ด ลูกสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอก็หัวเราะเอิ้กๆ เหมือนว่ายัยหนูชอบอกชอบใจ

“สนุกเหรอคะเห็นหม่ามี้ยอมให้ปาป๊าแบบนี้”

“เอิ้กๆ”

“ลูกเรานี่น่ารักจริงๆ เลย แบบนี้ไม่หวงได้ไง เดี๋ยวปาป๊าไปทำงานก่อนนะครับ กลับมาจะมาสอนให้ลูกทำหน้าโหดกับเขาบ้าง”

“จะไปก็รีบไปค่ะเอ็ดการ์ด ฉันชักเริ่มอยากมอบฝ่ามือให้คุณแล้วค่ะ”

“คร้าบบบบบบ”

ร่างสูงขึ้นไปนั่งบนรถยนต์คันหรู มารีญาจีบมือลูกสาวแล้วทำท่าโบกไปมา เอ็ดการ์ดเองก็โบกมือลาตอบกลับ ทำให้ยัยหนูริก้ามีความสุข หัวเราะชอบอกชอบใจไม่หยุด

“หม่ามี้รู้สึกว่าลูกสาวหม่ามี้เหมือนจะเส้นตื้นนะคะ”

“เอิ้กๆๆๆๆๆ”

“ไม่รู้อารมณ์ดีเส้นตื้นแบบนี้ได้ใครมา”

ครอบครัวของมารีญาเป็นครอบครัวที่มีแต่คนเย็นชา หากเป็นผู้หญิงก็จะสงบเสงี่ยม หลานชายอย่างซามูเอลก็ไม่ได้หัวเราะเก่ง ติดจะเจ้าเล่ห์ซะมากกว่า แต่ยัยหนูริก้าอารมณ์ดีมากผิดหูผิดตา

ระหว่างที่ครุ่นคิดมารีญาหันหลังกลับเตรียมพาลูกสาวเดินเข้าบ้าน

แต่ว่า.....

ยังไม่ทันได้ก้าวขาเดินก็มีแขกไม่ได้รับเชิญแวะมาหาซะก่อน

ผู้ที่มาไม่บอกไม่กล่าวนึกอยากมาก็มาตามใจแบบนี้ มองปราดเดี๋ยว ดูแค่ยี่ห้อรถก็รู้เลยว่าใครกันที่มาเยี่ยม

สามแฝดจอมแสบ!!!

>>>>>>>>>

จะจบแล้วนะคะเรื่องต่อไปคือเรื่องของจ้าสมุทรสามแฝดเอามันไว้ทีหลังก็แล้วกัน 

จะเริ่มเขียนจ้าวสมุทรและไดอาน่าหลังมิคาเอลและเอริน่าจบนะคะ ปั่นไม่ทันค่ะ 

ปล.ฝากเรื่อง ของเล่นมหาเศรษฐี ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น