ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ช่วยเม้นติชมเพื่อการปรับปรุงด้วยนะ ทุกคอมเม้นต์คือกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อ ถ้าชอบเรื่องนี้หรืองานของไรท์ก็กด👍 กด 🌟 ให้กับนักเขียนไส้แห้งคนนี้ด้วยนะ 💕

SS2 | Ep.7 : เริ่มโตเป็นหนุ่ม

ชื่อตอน : SS2 | Ep.7 : เริ่มโตเป็นหนุ่ม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 425

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ธ.ค. 2561 22:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SS2 | Ep.7 : เริ่มโตเป็นหนุ่ม
แบบอักษร

ถ้าใครเข้ามาเห็นตอนนี้บอกเลยว่าไม่ใช่ท่าที่ดีนัก.. ผมกับมันจ้องตากันพักหนึ่งก่อนที่ใบหน้าคมจะเลื่อนเข้ามาใกล้ๆ ใกล้.. จนปากของเราแตะกัน 

ผมเลื่อนมือไปเกาะไหล่มันแล้วหลับตาลงพลางเผยอปากให้อีกคนกระทำได้อย่างเต็มที่ ปากหยักดูดดึงริมฝีปากบนและล่างของผมสลับกับเบาๆโดยที่ผมก็ดูดคืนอย่างไม่ค่อยเป็นนัก

มือหนาสอดเข้ามาในเสื้อแล้วเขี่ยๆที่ยอดอกสีพีชเล่นจนผมรู้สึกเสียววูบวาบแต่กลับแอ่นอกรับสัมผัสจากมืออุ่นๆ ซึ่งสัมผัสนี้เป็นสัมผัสที่ทำให้ผมรู้สึกดีจนทำให้ชีพจรของผมสูงขึ้น 

กล้าค่อยๆผละปากออกไปและมองหน้าผมนิ่ง ไม่รู้ทำไมผมถึงรู้สึกว่าเสียดายที่ไม่ได้จูบนานกว่านี้ก่อนจะตั้งสติได้ว่าเพิ่งทำอะไรลงไป 

"ตะ.. ติวต่อดีกว่า ลุกเลยลุก!" ผมแกล้งเกรี้ยวกราดเพื่อกลบความเขินอายที่กำลังทำให้หน้าผมแดงอยู่

"ก็มึงขี้เซา กูเลยต้องปลุกนี่ไง" กล้าดึงผมขึ้นไปนั่งข้างๆที่เดิมแล้วเปิดหนังสือ

"ปลุกบ้านป๊ะมึงหรอกปลุกแบบนี้อ่ะ" 

"อย่าด่า ไม่งั้นกูจูบอีก" มันหันมาหาผมแล้วจ้องมาที่ปากจนผมต้องรีบเอามือปิดปากไว้ 

"ติวดิวะ จูบอีกกูไล่ออกจากบ้านจริงๆนะ" 

"งั้นมาดูตรงนี้ต่อ ตรงนี้ที่เป็นแบบนี้มึงเข้าใจใช่ป่ะ" กล้าหันไปสนใจติวหนังสือให้ผมต่อ ทำไมเปลี่ยนอารมณ์เร็วจังวะ 

"อ่าห้ะเข้าใจ" ผมเอนหัวหนักๆไปซบกับไหล่ของมันแล้วมองสิ่งที่มันสอนอย่างตั้งใจ แต่เปลือกตาของผมมันก็หนักเหลือเกิน


**Petkla part.** 

"ตรงนี้กูว่าออกสอบแน่ๆ ประเทศที่อยู่ในกลุ่มโอเปคมีอะไรบ้าง?"

"..."

"มุข" ผมหันไปมองคนที่เงียบไปก็พบว่ามันหลับคาไหล่ผมไปเรียบร้อยแล้ว

"..." 

"เห้อ.. เหนื่อยมากรึไงไอ้ตัวเล็กหื้ม" ผมหันไปพูดกับคนหลับเบาๆก่อนจะหอมลงที่หน้าผาก

"..."

"มุข ลุกไปนอนดีๆเร็ว" ผมสะกิดมันเบาๆแต่มันกลับส่งเสียงแบบรำคาญกลับมา

"อือออ ไม่อาว" ผมลอบถอนหายใจก่อนจะตัดสินใจอุ้มมันขึ้นไปวางบนเตียง มันก็คงรู้สึกตัวนั่นแหละแต่ความง่วงก็มีมากกว่า

"ขี้เซาว่ะ" ผมลงไปนอนข้างๆก่อนที่จะดึงมันมากอดไว้ในอ้อมอก ไม่รู้ทำไมผมถึงชอบที่จะกอดมันนัก

กลิ่นโลชั่นที่มันเลือกมาวันนั่นเป็นกลิ่นที่ถูกใจผมดี มันหอมละมุนแต่ก็เซ็กซี่ในแบบที่ลงตัวไม่มากหรือน้อยเกินไป ซึ่งกลิ่นนี้ก็ดึงดูดให้ผมอยากสิงร่างมันตลอดเวลา

"งื้มมม มากอดทำมายย" มันงอแงทั้งที่ไม่ลืมตามามองด้วยซ้ำ 

"ก็อยากกอด ตัวมึงนิ่มดี" 

"อื้ออ" แขนเล็กกอดมาที่เอวผมเบาๆก่อนจะยื่นหน้ามาซุกที่อกเหมือนลูกแมว  ผมถึงบอกไงว่าตอนหลับมันน่ารักกว่าตอนตื่น ถ้ามันไม่ง่วงมันไม่อ้อนผมแบบนี่หรอก 100% เลยอ่ะ

"อุ่นไหม" ผมแกล้งถามเพื่อก่อกวนคนขี้เซาไม่ให้ได้นอนแต่มันก็ทำเสียงเหมือนรำคาญอีกครั้ง 

"อือออ" รอยยิ้มเล็กๆผุดขึ้นมาบนใบหน้าของผมก่อนที่จะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้และปิดไฟ

"ฝันดีนะครับตัวเล็ก" จมูกของผมกดไปหอมหน้าผากที่มีผมหน้าม้าปิดอยู่ของมันอีกครั้งก่อนจะนอนลงซุกผมนิ่มๆแล้วหลับตาลง


​วันต่อมา

"มุขตื่นเร็วสายแล้ว" ผมรีบวิ่งออกจากห้องน้ำมาแต่งตัว

"หือออ"

"ตื่นน ต้องไปเรียนแล้ว 8โมงแล้วนะ" ผมเข้าไปเขย่าๆก่อนที่มันจะดีดตัวผึงอย่างไว

"ห้ะ! 8โมงแล้วอ่อ!?" มันเบิกตากว้างอย่างตกใจ

"ป่าวอ่ะ เพิ่ง7โมงกว่า" ผมเฉลยแล้วกลั้นขำนิดๆ

"ไอ้เชี่ยกล้า!"

"โอ้ย555" แขนเล็กๆฟาดมาที่อกผมจังๆ 

"ง่วงจะตายอยู่แล้ว" มุขเกาหัวงัวเงียแล้วลุกขึ้นเดินทั้งที่ตายังปิด

ปั่ก.

"โอ้ย!"

"อุ๊บส์.." ผมกลั้นขำอีกครั้งเมื่อมันเดินชนกำแพงห้องแล้วทำหน้าหงุดหงิด

"ไอ้กำแพงบ้านี่เกะกะ จะบอกให้แม่ขยายห้องให้คอยดู!" ผมได้แต่กุมขมับเมื่อมันทะเลาะงุ้งงิ้งๆกับกำแพงก่อนจะเดินเซๆเข้าห้องน้ำไป

"..."

"เออกล้า เมื่อคืนมึงกอดกูป้ะ" อยู่ๆมันก็โงกหน้าออกมาถาม

"กอดอะไรใครจะไปกอดมึง555 แค่คิดก็ขนลุกแล้ว" ผมลูบแขนทำท่าเหมือนขนลุกจริงๆ 

"เออแล้วไป"


วันสอบ

Pramuk part.

"นี่น้ำเต้าหู้ ดื่มซะมันช่วยได้" กล้าที่อยู่ในชุดนอนเทน้ำเต้าหู้ใส่แก้วให้ผมที่กำลังแต่งตัว 

เมื่อคืนนี้มันมานอนบ้านผมอีกคืนเพื่อติวเข้ม ติวจนผมสลบคาหนังสือเหมือนเมื่อคืนก่อน วันนี้ผมสอบวันแรกแต่กล้าไม่มีสอบเลยลงไปซื้อน้ำเต้าหู้ทั้งชุดนอนให้ผมได้

"ขอบใจ" ผมกระดกน้ำเต้าหู้รวดเดียวหมดแก้วแล้วจัดกระเป๋า

"มานี่มา" กล้าเดินเข้ามาตรงหน้าผมที่กำลังจัดกระเป๋าอยู่ก่อนจะยื่นมือมาจัดๆผมหน้าม้าให้ผมอย่างที่เคยทำ จนเหมือนเป็นความเคยชินไปแล้ว

"..."

"ถึงจะรีบก็ห้ามหยุดหล่อเข้าใจไหม"

"เข้าใจแล้ว"

"ถ้าคะแนนมึงออกมาดี มีรางวัลให้กูป่ะ"

"ให้กูได้ก่อน มึงค่อยขอตอนนั้น" 

"งั้นป่ะ กูไปส่ง" กล้าลากมือผมออกไปเพื่อไปส่งที่โรงเรียนแล้วมุ่งหน้ากลับบ้านของมัน

ยอมรับว่าการติวของกล้าช่วยผมได้มากเหมือนกัน จากที่ไม่รู้ผมก็รู้ และสิ่งที่มันเน้นมานั้นก็ออกสอบจริงๆ อาจจะไม่ทั้งหมดแต่ก็มั่นใจว่าคะแนนคราวนี้ต้องดีขึ้นมากแน่ๆ


1อาทิตย์ต่อมา

Petkla part.

"เย้! กูคะแนนดีขึ้นอ่ะกล้า ไม่ตกสักวิชาเลย" มุขกระโดดโลดเต้นเมื่อเห็นคะแนนของตัวเองบนบอร์ดคะแนนแล้วไม่มีตัวเลขสีแดงเลย ง

"เออกูเห็นแล้ว งี้กูก็ขอรางวัลได้แล้วดิ"

"ทันทีเลยนะมึง จะเอาอะไรล่ะ"

"ขอติดไว้ก่อนได้ป่ะ นึกออกเมื่อไหร่ค่อยบอก" 

"เออ อย่าขอเยอะช่วงนี้กูจน"

"มึงไม่หมดตัวหรอก" ผมยกแขนขึ้นวางบนหัวมัน

"..."

"ประมุข.." ผมกับมุขหันไปตามเสียงเรียกก็พบว่าเป็นน้องกรีน

"มีอะไร"

"เรามีเรื่องจะคุยกับแกอ่ะ"

"งั้น.. เดี๋ยวกูไปรอตรงนู้นนะ" ผมชี้ตรงบันไดบอกมุขก่อนจะเดินไปแต่มันก็ดึงแขนผมไว้

"ไม่ต้องไป มีอะไรก็พูดมาเลย"

"คือ.. เราอยากขอโทษเธออ่ะมุข" กรีนก้มหน้าบอกอย่างรู้สึกผิด

"เราก็ไม่ได้โกรธอะไรเธอนี่"

"ก็เธอไม่คุยกับเราเลย"

"ก็เธอไม่ได้ชอบเรานิ"

"..."

"แล้วเธอก็ไม่ได้ชวนเราคุยไหมกรีน"

"เราอึดอัดอ่ะเวลาอยู่ในห้องเรียน เราเลยจะมาขอโทษแล้วก็.. ขอให้กลับไปเป็นเพื่อนกัน"

"..." ผมได้แต่ยืนเงียบแล้วหันไปมองหน้าประมุขที่มีสีหน้าครุ่นคิด 

"ก็ได้ กลับไปเป็นเพื่อนกันก็ได้ " 

"จริงหรอ!? ขอบใจนะมุข" 

"ไอ้มุข ไอ้กล้า" เสียงไอ้ชิน เรียกพวกผมมาจากข้างล่าง เมื่อผมเดินไปดูที่ระเบียงก็เห็นว่าเพื่อนๆพวกเรามายืนรออยู่หน้าอาคารเรียนแล้ว 

"พวกมึงสอบตกกันป่ะ"

"พวกกูไม่ตกว่ะ" มุขที่ยืนข้างผมตะโกนกลับไป 

"เออพวกกูก็ไม่ตก  งั้นไปฉลองกันเว้ย" คิงกวักมือเรียกให้พวกผมลงไปข้างล่าง ผมเลยกอดคอมุขแล้วพาวิ่งลงบันไดไปโดยที่ไม่สนใจกรีนสักนิด


ร้านส้มตำหน้าโรงเรียน 

"แดกๆๆ แดกได้เท่าไหร่แดกไปแต่กูไม่เลี้ยง" 

"ถ้าไม่เลี้ยงก็เงียบปากมึงไปไอ้ชิน" ผมจิ้มน้ำตกหมูไปอุดปากชินให้หยุดพูด

"สอบเสร็จแล้วกูว่าจะเข้าอาบอบนวดให้รางวัลตัวเองหน่อยวะ"

พรวด!!

"ไอ้เชี่ยมุขสกปรก!" มุขที่กำลังดื่มน้ำอยู่ก็พ่นจนน้ำพุ่งพรวดออกมากับคำพูดไอ้คิง

"คือไรอ่ะ กูไปด้วยดิ"

"นี่แหน่ะ"

"โอ้ย!" คิงแจกมะเหงกให้เด็กแก่แดดอย่างประมุขเข้าให้จนเพื่อนๆขำกัน

"ไอ้เด็กแก่แดด คิดจะไปอาบอบนวดนี้มึงทำเป็นแล้วหรอวะ"

"ก็.. ไม่น่าจะต่างจากว่าวป้ะวะ" มุขเกาหัวตรงที่โดนเขกเบาๆ

"พวกมึงหยุดเรื่องทุเรศไว้ตรงนี้ซะ!" ป้องเอ่ยห้ามเมื่อเราเริ่มจะออกทะเลไปกันใหญ่

"วันเสาร์นี้พ่อแม่กูไม่อยู่พอดี ทุ่มนึงแดกเหล้ากันที่บ้านกู เคป่ะ?" แวนชี้หน้าถามทุกคน

"โห่ แม่กูไม่รู้จะให้กูไปไหมเนี่ยดิ" อั้มโอดครวญอย่างน่าสงสารทว่ากลับไม่มีใครสงสารมันเลย

"กูบอกเลยนะ ใครไม่ไปกูเล่นหนักแน่"

"...เออ ไปก็ไปวะ" มุขที่ลำบากใจไม่แพ้อั้มก็รับปากอย่างส่ง


วันเสาร์ 16:30น.

ตอนนี้ผมมาบ้านประมุขก่อนเวลาที่นัดไว้เพราะอยากมานอนเล่นกับมันก่อนสักพัก อยู่บ้านก็เหงาๆ เพราะเฮียไม่อยู่ไม่มีเพื่อนเล่นด้วย

"สวัสดีครับคุณแม่" ผมยกมือไหว้แม่มุขที่นั่งจิ้มเครื่องคิดเลขอยู่ ไงล่ะครับ.. พัฒนาเป็นเรียกแม่เรียบร้อย

"อ้าวพ่อกล้า สวัสดีจ่ะ"

"มุขอยู่ไหมครับ"

"อยู่ในห้องนั่นแหละจ่ะ ลองขึ้นไปดูนะ" 

"ขอบคุณครับ" ผมยกมือไหว้อีกครั้งแล้วเดินไปยังห้องประมุขอย่างคุ้นชินประหนึ่งว่าเป็นบ้านตัวเอง

"มุข ทำไรยะ.." ผมเปิดประตูเข้าไปโดยที่ไม่ได้เคาะก็แทบจะหยุดหายใจ

'อ๊าาาส์ อ๊ะๆๆ อิไต งื้มม คิมูจิอ่าาส์'

"ไอ้เชี่ยกล้า! มาก็ไม่เคาะประตู" มุขที่นั่งพื้นพิงขอบเตียงอยู่รีบกดหยุดวีดิโอทันที

"ก็.. กูไม่คิดว่ามึงจะ.. ดูหนังโป๊"

ความคิดเห็น