โซซอล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 3

คำค้น : Memorize นิยายเกาหลี นิยายแฟนตาซี เกม ต่อสู้

หมวดหมู่ : นิยาย เกาหลี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ธ.ค. 2561 13:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3
แบบอักษร

ทันทีที่ผมหรี่ตาถามกลับ เซราฟกลับส่งรอยยิ้มงดงามมาให้แทน นั่นคือรอยยิ้มแรกนับในรอบ 10 ปีนับตั้งแต่เข้าไปติดอยู่ที่ฮอลล์เพลน แม้จะตกใจ แต่ความรู้สึกที่กระจ่างชัดนั้นทำให้ตาที่หรี่มองนั้นคลายออกโดยไม่รู้ตัว

บรรยากาศเคอะเขินปกคลุมอยู่เพียงครู่เดียว แต่คนที่เอ่ยปากพูดก่อนไม่ใช่ผมแต่เป็นเซราฟ เธอสยายผมสีเงินยวงกลางแผ่นหลัง หลับตาลง และเปิดปากพูดเงียบๆ

“ข้ายังจำวันแรกที่ผู้เล่นคิมซูฮยอนถูกอัญเชิญมาที่ฮอลล์เพลนได้ ท่านจำได้รึเปล่าว่าคำแรกที่ท่านพูดกับข้าคืออะไร”

“ไม่รู้สิ”

ใครจะไปจำเรื่องแบบนั้นได้เล่า แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่แสดงออกไปก็มีแค่การพูดพึมพำเท่านั้น แต่ที่เหลือคือการเฝ้าดูอย่างเงียบๆ หากเซราฟเป็น ‘ผู้ช่วย อย่างน้อยเธอก็จะให้คำแนะนำดีๆ เสมอ

“เจ้าพูดว่า ทะ ที่นี่ที่ไหน เอ๊ะ เธอ เธอเป็นใครเนี่ย”

“บ้าเอ๊ย ฉันพูดเงอะๆ งะๆ แบบนั้นเหรอ จำได้ทั้งหมดเลยสินะ”

“หึหึ ไม่ใช่แค่นี้นะ ยังมีอีกว่า...” 

เปรี๊ยะ!

เสียงดังแหวกอากาศขึ้นมาพร้อมกับเซราฟที่กำลังขุดเรื่องน่าอายเก่าๆ มาพูดอยู่กลับบิดเบี้ยวไปเหมือนภาพบนจอทีวีคุณภาพต่ำที่เวลาเปิดแล้วโดนคลื่นแทรก

“อึ้ก!”

สภาพร่างกายที่บิดเบี้ยวเริ่มกลับมาเป็นเหมือนเดิม พร้อมกับที่เซราฟส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ยิ่งเวลาผ่านไปเท่าไหร่ร่างกายที่โปร่งแสงก็ยิ่งเจือจางมากยิ่งขึ้น

ร่างกายของเซราฟในสภาพนั้นดูแปลกตาอย่างมาก เหมือนกับว่าถ้าหากกะพริบตาก็จะเห็นภาพเดิมของเธอได้ แต่เซราฟที่อยู่ตรงหน้าในตอนนี้ดูเปราะเหมือนไม้ขีดไฟท่ามกลางพายุ

จากนั้นเจ้าคลื่นแทรกก็เหมือนจะค่อยๆ หายไปทำให้เซราฟค่อยๆ กลับมาสู่สภาพเดิมพร้อมส่งรอยยิ้มแสนเศร้ามาให้

“การจะให้ซี่โร่โค้ดยอมรับนั้นเป็นเรื่องยากพอดู แม้แต่จะอยู่ด้วยกันมา 10 ปี... ยังไม่อนุญาตให้บอกลากันเลย”

‘อ้า ปรับตัวไม่ได้จริงๆ แฮะ’

ถ้าเป็นเมื่อก่อนจะต้องพูดตรงเข้าประเด็นมากกว่าพูดจาอ้อมค้อมอย่างนั้น เพราะสวรรค์ทุกตนรวมถึงเซราฟจะแสดงออกตามหลักเหตุผลเสมอ ในเมื่อ 10 กว่าปีที่ผ่านมาแสดงท่าทางเหมือนเดิมตลอด แต่มาเห็นท่าทางที่เปลี่ยนแปลงกะทันหันแบบนี้ ปรับตัวไม่ได้เลยจริงๆ

“นั่นสิ... งั้นรีบอธิบายให้จบดีกว่า”

สุดท้ายผมก็ตอบออกไปห้วนๆ เซราฟองจ้องกลับด้วยดวงตาเศร้าสร้อย แล้วก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพูดออกมา

“GP ของผู้เล่นคิมซูฮยอนยังไม่หมดไปเสียทีเดียว ข้าคิดว่าจะมอบสิทธิพิเศษแก่ท่านซึ่งเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง เพราะพอยท์ที่ท่านได้รับมานั้นได้หมดไปมากแล้ว”

“หื้ม สิทธิพิเศษเหรอ”

“และข้ายังจะนำ GP ที่เหลือมอบให้กับท่านด้วย”

“ก็ไม่รู้หรอกนะว่าอะไรคือสิทธิพิเศษที่ว่า แต่จากที่ดูมาตลอดนั่นน่าจะเรียกว่าของตอบแทนมากกว่านะ แหม ซึ้งจนน้ำตาจะไหล”

ฟังดูก็รู้ว่าเหน็บแนมทว่าเซราฟกลับส่ายหน้าราวกับจะบอกว่าไม่ใช่อย่างนั้น

“แทนที่จะเรียกว่าตอบแทน น่าจะเรียกว่าเป็นความปรารถนาดีจะเหมาะสมกว่า ทูตสวรรค์เช่นพวกเรานั้นมีแต่ความเข้าใจ ใส่ใจ และความเห็นอกเห็นใจท่านเท่านั้น”

“เห็นอกเห็นใจเหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า”

“หากคำพูดที่ว่าเห็นอกเห็นใจทำให้ท่านอารมณ์ไม่ดีก็ต้องขอโทษด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจจะดูถูกท่าน แต่พวกเราเหล่าทูตสวรรค์ที่ได้รับมอบหมายให้มาช่วยเหลือผู้เล่นภายในฮอลล์เพลน เคยมีซักครั้งรึเปล่าที่คำแนะนำของข้าส่งผลเสียให้กับผู้เล่นคิมซูฮยอน ลองคิดดูให้ดี ไม่ว่าท่านจะตัดสินใจจะรับหรือไม่รับสิ่งนี้ ข้าก็สนับสนุนความคิดของท่านอย่างเต็มที่”

ถึงจะพูดว่าได้รับมอบหมายให้ดูแลอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังรู้สึกขัดแย้งภายในกับคำว่า ‘สิทธิพิเศษ’ ของเซราฟอยู่ดี ถึงจะไม่ได้พูดออกไปก็เถอะ แต่ถึงอยากจะพูดโต้กลับไปขนาดไหนแต่ในหัวก็สรรหาคำมาพูดไม่ได้ เลยได้ทำได้แค่พยักหน้าตอบกลับไป

“เป็นการเลือกที่ดีมาก คราวนี้ขอให้ผู้เล่นคิมซูฮยอน โปรดเชื่อมั่นในตัวข้าว่าจะทำให้ท่านบรรลุความต้องการอย่างง่ายดายอีกครั้ง ไม่ต้องกังวลไป”

เมื่อเซราฟยื่นข้อเสนอ เธอยิ้มบางๆ ออกมาสายตาผ่อนคลายอย่างเห็นได้ชัด และตอนนี้ปีกเลืองรางที่แทบจะมองไม่เห็นก็ขยับเต็มแรง ราวกับชั่วขณะนั้นช่องว่างระหว่างเราแคบลง ภายในหัวของผมรู้สึกถึงมือที่ยื่นเข้ามาสัมผัสศีรษะอย่างแผ่วเบา ทันทีที่เงยหน้ามอง เซราฟก็เอ่ยคำพูดอออกมาอย่างช้าๆ

“ถึงท่านจะไม่พอใจแต่ก็ขอให้อดทนไว้ เวลาของข้าเหลือไม่มากแล้ว แต่ข้ามีข้อมูลบางอย่างที่ในหัวของข้าต้องการมอบให้กับท่าน”

เมื่อเซราฟพูดจบบริเวณขมับของเธอก็เรืองแสงขึ้นพร้อมกับที่ผมรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไหลเข้ามาในหัว แต่กลับไม่เจ็บปวดสักนิด ถึงจะรู้สึกประหลาดใจแต่บรรดาข้อมูลที่เซราฟส่งเข้ามานั้นได้เข้ามาอยู่ในหัวผมเรียบร้อย ผมทำได้แค่ปิดตาเพื่อซึมซับข้อมูลที่เธอให้อย่างช้าๆ

การมอบสิทธิพิเศษสำหรับผู้เล่นคิมซูฮยอน (Tanya)

1. ขอมอบสิทธิพิเศษเกี่ยวกับข้อมูลทักษะที่ผู้เล่นคิมซูฮยอนเคยมี ข้อแรก สามารถใช้คุณสมบัติเกี่ยวกับ ‘โร้ด’ ที่ผู้เล่นเคยได้รับในครั้งแรกได้ ข้อ 2 สามารถเพิ่มผลลัพธ์ในการสุ่มเลือกทักษะ4 ทักษะจากทั้งหมด 6 ทักษะ ซึ่งทักษะทั้งหมดถูกกำหนดโดยการสุ่ม

2. ขอมอบสิทธิพิเศษเกี่ยวกับคลาส โดยการสามารถเลือกคลาสก่อนเข้าพิธีเปลี่ยนสภาวะได้ ไม่ใช่แค่แค่คลาสทั่วไป แต่รวมถึง Rare, Secret คลาสด้วย และยังสามารถเลือกคลาสที่ถูกซ่อนไว้ทั้งหมดได้

3. ขอมอบสิทธิพิเศษเกี่ยวกับทักษะพิเศษและทักษะแฝงให้กับผู้เล่นคิมซูฮยอน โดยทั่วไปแล้วผู้เล่นจะสามารถหมุนสล็อตทักษะพิเศษได้ 1 อย่างและหมุนทักษะแฝงได้ 4 อย่าง แต่สำหรับผู้เล่นคิมซูฮยอนจะเพิ่มทักษะแฝงให้อีกหนึ่งอย่าง รวมถึงทักษะในการเปิดทักษะพิเศษและทักษะแฝงที่ซ่อนเอาไว้ของผู้เล่นอื่นได้ทั้งหมด และสามารถเลือกในสิ่งที่ท่านต้องการได้


อีกวิธีหนึ่งก็คือสามารถเปิดเผยสล็อต ‘ทักษะดั้งเดิม’ ได้อีกด้วย ซึ่งทักษะดั้งเดิมนั้นจะเป็นทักษะที่เข้ากันได้กับทักษะพิเศษระดับสูง หากต้องการยกเลิกทักษะดั้งเดิมก็สามารถย้อนกลับไปเลือกทักษะพิเศษ 1 สล็อตและทักษะแฝง 4 สล็อตตามความต้องการของตัวผู้เล่นได้ (สล็อตที่ถูกเปิดเผยโดยอัตโนมัติจะเป็นทักษะลับ)

แต่หากเลือกใช้ทักษะดั้งเดิม ผู้เล่นจะสูญเสียหนึ่งสล็อตและสามารถเลือกสล็อตได้แค่เพียงครึ่งหนึ่งเท่านั้น (ทักษะที่เหลือ 2 อย่างจะถูกตัดสินโดยการสุ่ม)

4. สามารถสร้างร่างกายขึ้นใหม่ได้เพียง 1 ครั้งเท่านั้น

5. ผู้เล่นคิมซูฮยอนสามารถเลือกอุปกรณ์ที่ต้องการได้ 1 อย่างโดยไม่จำกัดประเภท แต่ไม่สามารถเลือกอุปกรณ์ระดับ EX ได้

ข้อมูลทั้งหมดไหลบ่าเข้ามาในหัวไม่ขาดสาย ทำได้แค่ลืมตาด้วยอารมณ์ขุ่นมัวในขณะที่มองเห็นเพียงแค่เงาเลือนรางของเซราฟ เธอไม่ได้วางมือไว้บนขมับอีกต่อไปแล้ว แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเหมือนเมื่อครู่แล้วเช่นกัน

หลังจากที่เรียบเรียงข้อมูลในหัวอย่างยากลำบาก ผมก็ได้แต่ถอนใจเงียบๆ

“นี่มัน…”

บอกตามตรงเลยว่าไม่เคยฝันมาก่อนว่าตัวเองจะได้รับสิทธิพิเศษขนาดนี้ จริงๆ แล้วหากได้รับสิทธิพิเศษตั้งแต่เริ่มเล่น เท่ากับว่าออกเดินทางโดยใช้คาแรคเตอร์แบบปรับปรุงแล้วตั้งแต่ก่อนเกมจะเริ่มเสียอีก

เซราฟที่อ่านสีหน้าผมออกได้แต่ยิ้มน้อยๆ แล้วพูดว่า

“สิทธิพิเศษพวกนี้มาจากพอยท์ที่ผู้เล่นคิมซูฮยอนได้ทำเอาไว้ ข้าไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าข้าใส่ความปรารถนาดีของข้าลงไปส่วนหนึ่ง แต่เหล่าทูตสวรรค์ทั้งหมดต่างเห็นพ้องจึงไม่มีปัญหาแม้แต่น้อย”

“ถึงผมจะชอบก็เถอะ แต่คุณก็จะหายไปไม่ใช่เหรอ ไม่มีใครห้ามปรามคุณเรื่องความสมดุลบ้างเหรอ”

“ไม่ได้เป็นอย่างนั้นแน่นอน และเมื่อสักครู่ข้ารู้สึกได้ถึงความทะนงในคำพูดของท่าน ข้าบอกท่านมาตลอด 10 ปีแล้วว่า ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใดก็ตามห้ามประมาทอย่างเด็ดขาด”

“งั้นผมจะระวังตัว ไม่สิ เมื่อครู่ผมพูดถึงปัญหาเรื่องความสมดุลนี่นา ลองคิดดูสิว่าผู้เล่นที่เพิ่งมาถึงที่นี่กลับได้รับสิทธิพิเศษตั้งแต่เริ่มจะเป็นยังไง”

“ส่วนนั้นสามารถแก้ไขได้โดยการใช้ Tanay ท่านไม่ต้องกังวลไป ส่วนเรื่องความสมดุล… เมื่อคิดดูแล้วก็ถูกอยู่อย่างหนึ่ง… “

ผมจับตาดูเซราฟที่หยุดพูดไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเริ่มพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างลังเล

“หากคิดถึงทักษะลับแต่เดิมที่ผู้เล่นคิมซูฮยอนมี กลายเป็นว่าทางนี้ต่างหากที่เห็นว่าเรื่องนี้สมดุลแล้ว”

คำพูดของเซราฟนั้นตีความได้หลายอย่าง แต่ก็สามารถรู้ได้ทันทีเลยว่าเธอหมายถึงอะไรกันแน่ เพราะในความเป็นจริงแล้ว ‘ทักษะลับ’ คือกุญแจที่สำคัญที่สุดในการตัดสิน ‘สถานะของผู้เล่น’

ทั้งที่คาดเดาความหมายของเซราฟได้ แต่ทำไมกลับไม่อยากพูดออกมากันล่ะ

ไม่ว่าใครจะว่ายังไงก็ตาม ผมก็คือผู้เล่นเพียงคนเดียวที่ก้าวขึ้นจุดสูงสุดของฮอลล์เพลน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าการก้าวขึ้นสู่เส้นทางนี้เต็มไปด้วยปาฏิหาริย์และความบังเอิญนับครั้งไม่ถ้วน ผู้แข็งแกร่งไม่ใช่ผู้ที่อยู่รอดแต่ผู้ที่อยู่รอดต่างหากคือผู้ที่แข็งแกร่ง

หากพูดถึงความแข็งแกร่งโดยทั่วไปแล้วผมก็พูดได้เต็มปากว่าตัวเองแข็งแกร่ง แน่นอนอาจจะไม่ถึงกับเรียกได้ว่ายอดเยี่ยมที่สุดหรือแข็งแกร่งที่สุดหรอกนะ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ…

“...เฮ้อ”

“ห้ามประมาทเด็ดขาด โปรดอย่าละเลยเรื่องนี้”



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น